กระดึ๊บๆ
กระดึ๊บๆ
ขณะนี้ฉันกำลังคลานลงบันไดมา
ไม่อยากยืนเดี๋ยวตก อิอิ
"ลี่ โธ่ลูก จะลงมาก็บอกแม่ก่อนก็ได้"
แม่พูดและเข้ามาพยุงฉัน
"แห่ๆ"
"แม่ซื้อรถเข็นมาแล้วนะลูก
เออเมื่อวานลูกกลับบ้านไงอ่ะ
แม่ไปรับก็ไม่เจอลูก"
"ก็พี่แทนมาส่งอ่าค่ะ"
"อ่อ อืมๆ"
สักพักฉันก็ได้ยินเสียงกดออด
แม่จึงวิ่งไปเปิดประตู
"หวัดดีจ้าแทน"
"หวัดดีครับๆ ผมมารับน้องลี่ครับ"
"อ๋อขอใจมากนะแทนเนี่ยแม่ซื้อ
รถเข็นมาแล้วยังไงๆก็ฝากน้องด้วยนะ"
"ครับ"
"พี่แทนทำไมถึงมารับลี่ล่ะ"
"ก็ทำไมล่ะ น้องสาวพี่นี่หน่า"
"อืม"
คำนี้อีกแล้ววว ว T^T
เมื่อถึงโรงเรียน
"ขอบคุณค่ะพี่แทนที่มาส่งลี่ถึงห้องเรียน"
"ไม่เป็นไรๆ คนกันเอง"
จากนั้นพี่แทนก็เดินจากไป
"ลี่แกร้องไห้อีกแล้วนะ"
ยัยมีนเดินมาหาฉันที่โต๊ะ
"อื้ม โทษทีนะฉัน..."
"เอาเหอะๆ ฉันยอมเป็นที่ระบายของแก
อย่าไปสนใจพี่แทนเลย พี่แทนเขา
ก็เป็นแค่ลูกเจ้าของโรงเรียน..."
"จริงหรอยัยมีน"
"นี่แกไม่รู้เลยหรอ"
"เออ" ฉันตอบ - -*
"ก็พ่อเขาน่ะสิอยากให้ลูกเป็นผู้นำ
เลยบังคับให้เป็นประธานนักเรียน
ทั้งที่ผมก็ผิดระเบียบอยู่คนเดียว"
ไม่น่า - -*
"ลี่ๆมีคนมาหา" เพื่อนในห้องคนนึงตะโกนมา
ฉันจึงมองไปที่ประตู
อ่าพี่กวางนี่เอง
"พี่กวางมีอะไรหรอคะ"
ตอนนี้ฉันยืนคุยกับพี่กวางอยู่
"จริงแล้วลี่น่งรถเข็นมาก็ได้นะ"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อยากขยับบ่อยๆ"
"หรอ งั้นไปนั่งคุยตรงบันไดกันก็ได้นะ"
"ค่ะ"
ฉันค่อยๆเดินไปที่บันไดโดยที่มีพี่กวางเดิน
ตามอยู่ข้างหลัง
"พี่กวงมีอะไรหรอคะ"
"ไม่มีอะไรหรอก แต่พี่อยากบอกอะไรหน่อย"
"ค่ะ"
"แทนน่ะ สนใจเธอแล้วล่ะ"
"พี่กวาง แต่ว่าพี่แทนเขา..."
"ใช่ แทนเป็นแฟนฉันแต่แทนน่ะเจ้าชู้นะ"
"..........."
"แต่เธอจำไว้เธอเป็นได้แค่น้องสาว
อาจจะมีคืยหน้าบ้างแต่จำไว้
ฉันจะขัดขวาง"
อึ้งเลยค่ะพี่น้อง
"พี่กวางคะ พี่แทนขาคงไม่ได้คิดอะไร
กับลี่หรอกค่ะเพราะฉะนั้นอย่าคิดมาก"
"กระถางต้นไม้นั่นหน่ะ ฉันตั้งใจจะให้
โดนหัวแทน เพราะเขาเจ้าชู้เกินไป
ฉันไม่ชอบ แต่...ก็ดันมีเธอมารับแทน
เธอนี่น่าจะตายๆไปสักทีนะ"
ไม่อยากเชื่อว่านี่คือคำพูดของพี่กวาง
".............."
"เพราะฉะนั้น เธอช่วยทำให้ฝันฉัน
เป็นจริงหน่อยสิ"
"อะ...อะไรคะ"
"เธอต้องตาย"
พลั่ก!!
พี่กวางพูดจบก็ผลักฉันตกบันได
เจ็บหว่ะ เจ็บที่หัว เจ็บไปทั้งตัว
"ลี่!!!"
เสียงนี่มัน
"พะ...พี่แทน"
"กวางนี่เธอทำอะไรหน่ะ เธอบ้าไปแล้วหรอ"
"ใช่ ฉันน่ะบ้าไปแล้วเพราะนายไงแทน"
"มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเธอจะไหนก็ไป
อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก"
"ได้ จำไว้นะแทนนายไม่มีวันสมหวัง
กับใครอีกแน่นอน!"
พี่กวางพูดจบก็วิ่งหายไป
"ลี่ๆ โธ่!เว้ยย!"
จากนั้นฉันก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
โอ่ยยย~ ระบมไปทั้งตัว
"ลี่ ฟื้นแล้วหรอ"
"พี่แทน ยัยมีน"
"อื้ม หลับไป2ชั่วโมงเลยนะ"
"พี่แทน แล้วลี่เป็นอะไรหรือป่าว"
"ไม่เป็นๆ ไม่กระทบกระเทือนอะไรทั้งนั้น"
"อ่อ แล้วพ่อแม่ลี่รู้หรือยัง"
"รู้แล้วฉันเพิ่งโทรไปบอกว่าเธอตกบันได"
ยัยมีนบอก
"อืม"
"น้องมีนพี่ขอคุยกับลี่ส่วนตัวแปปนึงนะ"
"ค่ะๆ"
และแล้วยัยมีนก็เดินออกไป
จากห้องพยาบาล
"ลี่พี่ขอโทษแทนกวางด้วยนะ"
"เอ่อ...คือ"
"พี่ได้ยินหมดแล้วล่ะ พี่ไม่คิดว่ากวางจะทำ
อย่างนี้"
ฉันก็ไม่คิด เหอๆ
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่แทน"
"ลี่..."
"อืมม..."
"ถ้าพี่บอกว่าพี่ไม่ได้ชอบลี่แบบน้องสาวล่ะ"
ลี่ก็ลอยเลยค่ะพี่แทนนน น
"พะ...พี่แทน"
"อืม ที่กวางพูดก็ถูก พี่สนใจลี่"
"....." พูดไม่ออกอ่ะ เขินน น
"ลี่ลองคบกับพี่ได้ป่ะ"
"เอ่อ...คือ"
"............"
"ก็ได้ค่ะ"
^^v
โปรดติดตามตอนต่อไป