เมื่อคืนหลังจากที่

เป่ายิงฉุบกับพี่แทนเสร็จ

พี่แทนก็ไปนอน

ส่วนฉันพอหัวถึงหมอนปุ๊ปก็หลับปั๊ป

เช้าวันต่อมา~

ตุ๊บๆ ๆ

อูยย~ ปวดหัวจังเลย

ก๊อกๆ

"ลี่จะไปโรงเรียนป่าว...."

"........."

"ลี่..."

ไม่ใช่ว่าไม่อยากตอบนะแต่ไม่มีเสียง T^T

เจ็บคอจังเลย

"แค่กๆ"

"ลี่ไม่สบายหรอ"

อยู่พี่แทนก็มาจับหน้าผากฉัน

"โหยย ตัวร้อนมากเลย

วันนี้ก็ไม่ต้องไปเรียนก็ได้"

ก็สมควรอยู่นะ - -*

"เดี๋ยวพี่ไปเอายามาให้นะ"

"อืมม..."

สักพักพี่แทนก็เอายามาให้

"ลี่กินข้าวก่อนนะแล้วค่อยกินยา"

ฉันค่อยๆขยับตัวแต่...มันไม่มีแรงเล๊ยย

"ไหวมั๊ยเนี่ยมาๆพี่ช่วย"

แล้วพี่แทนก็เข้ามาช่วยพยุง

เขินน -///-

"กินซะ"

ง่ำๆ อร่อยดีข้าวต้มบ้านนี้

เมื่อกินหมดฉันก็ยาแล้วก็นอน

"พะ..พี่แทนไม่ไปเรียนหรอ"

"ไม่อ่ะ"

"ทะ...ทำไม"

"ก็ไม่ไป"

จบ...

จากนั้นฉันก็ล้มตัวลงนอนโดย

ที่มีพี่แทนนั่งอยู่ข้างๆ

10นาทีผ่านไป

เปลี่ยน...ได้มั๊ยขอเป็นคนที่โดนทอดทิ้ง..

ทุกรอยช้ำ...

"ฮัลโหลล"

อ่าโทรศัพท์ของพี่แทน

"ว่าไงจ๊ะ"

"........"

"อ่าคิดถึงๆ"

"ลี่หรอหลับไปแล้วหล่ะดีแลว

จะได้ไม่รู้เรื่องที่เราคุยกัน"

จี๊ดดด!!

คุยกับใครนะ

"อื้มๆ ไว้มีโอกาสจะไปหา"

"ใช่ลี่อยู่บ้านพี่"

"ไม่ต้องห่วงหรอกไม่มีอะไรเกินเลย"

"จ้าๆบาย"

แอ๊ด...ปัง!

พี่แทนออกไปจากห้องแล้ว

เคืองค่ะเคือง ใครนะใคร

พี่แทนบังอาจนอกใจหรอเชอะ

T^T

ตอนนี้ฉันกำลังคลุมโปงอยู่

ไม่อยากให้พี่แทนรู้หรอกว่าฉันร้องไห้

ทำไมชีวิตฉันรันทดขนาดนี้

จะไปพึ่งใครดี

ฉันทำใจยอมรับไม่ได้...

ฉันค่อยๆลุกขึ้นจากที่นอน

ไม่อยู่แล้วบ้านพี่แทน

ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดที่เจ็บไปกว่านี้

ขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกไปจากห้อง

"คร๊าบๆว่าไง โอ๋ๆไม่ต้องห่วงนะ

รักเหมือนเดิม คร๊าบๆ จุ๊บๆ"

T^T

ฉันจะออกไปจากบ้านนี้ยังไงดี

หน้าต่าง ใช่ๆนี่แค่ชั้น2เอง

กระโดดแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า

ตุบ!!

"โอยๆ" ฉันครางออกมาเบาๆ

ประตูๆ

ฉันค่อยเดินไปที่หน้าประตูและวิ่งออกมา

ปวดหัวจริงวุ้ยย!!

ฉันโทรหาใครดี ยัยมีนไง

".........."

"ฮัลโหลยัยมีนแกเรียนอยู่หรือป่าว"

"เออดิแก แค่นี้ก่อนเดี๋ยวฉันโดนด่า"

ตู๊ดๆ

เพื่อนบ้าเอ๊ยย

"ฉันจะไปที่ไหนดี"

"ลี่!!! ลี่อยู่ไหน"

เวน เสียงพี่แทน

หลบไหนดี อ๊ะหลังถังขยะนี่แล้วกัน

ฉันม่ลังเลรีบวิ่งไปหลบหลังถังขยะทันที

เหม็นหว่ะ - -*

"ลี่ ลี่หายไปไหนนะ ออกมาเถอะลี่

ลี่หนีพี่ไปทำไม"

ถามมาได้ ชิ

ฉันแอบมองพี่แทนอยู่

ที่มุมนี้ ในที่สุดพี่แทนก็เดินเข้าบ้านไป

ฉันจึงรีบออกมาจากมุมนั้น(ที่แสนจะโคตรเหม็น)

ฉันวิ่งไปเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน

ตุบ~

"อ๋อยย~"

ฉันล้มค่ะ เหอๆ เจ็บ

ผิดเลยใช่มั๊ยที่ฉันยังรักเธอ....จะให้ตาย

ยังไงเท่าไหร่ฉันก็จะรอ

"โหล"

"ลี่! ลี่อยู่ไหน"

ดำ พี่แทนนี่หว่าฉันลืมดูเบอร์คน

โทรเข้าอีกแล้ว

"ทำไมล่ะ"

"บอกพี่มาลี่อยู่ไหนลี่ไม่สบายอยู่นะ"

"พี่แทนคุยโทรศัพท์กับใคร"

"........"

"บอกลี่มาสิ"

ฮือๆ ทำไม...

ทำไมฉันเจ็บคออย่างนี้

"ได้ยินหรอ"

"เออ!!!"

"......"

"แค่นี้นะ"

ตู๊ดๆ

ทำไมนะความรักของฉัน

กี่ครั้งๆต้องมีมือที่3ที่4

ฉันอยากจะคุกเข่าร้องให้

ใครสักคนมาช่วย

ฉันจะทนต่อ..ไม่ไหวแล้ว

ตุ๊บบ!!

โปรดติดตามตอนต่อไป

ปล.อัพน้อยก็โทษทีน้า ไม่ค่อยว่าง แห่ๆ