"ต่อไป...อย่ามาเจอ
กันอีกเลยนะ ลี่ขอ..."
"......."
"ต่อไปก็เป็นแค่คน..
เคยเดินสวนกันแค่นั้นพอ"
พอพูดจบฉันก็วิ้งออกมาทันที
จ๊ากกก ยัยแตมป์
หนีๆๆๆๆ
"โห้ยย ยัยลี่จะวิ่งเอาเหรียญ
หรือไง โดนจับหมดแล้ว"
"อ่าหรอ"
ฉันจึงหยุดทันที เหนื่อยนะยะ
- -*
"ทำไมตาแกแดงๆ"
"ฉันเขียนขอบตาแล้ว..
มันจิ้มลูกตา"
"- -*"
ฉันรู้นะยะว่าแก
ไม่เชื่อ เชอะ!
"ปัญญาอ่อนน่า"
จากนั้นฉันก็ไปกินข้าว
และดูหนังโดยที่มีคนเลี้ยง
กร๊ากกก
พอกลับมาบ้าน
อ่า..เหนื่อยจัง
นอนสักงีบดีกว่า
- -zZz
วันต่อมาฉันก็ไปโรงเรียน
กะว่าจะไปนอนหลับแค่เงียบเดียว
แต่พอตื่นมาอีกทีก็เช้าซะแล้ว ว
พอฉันเดินเข้ามาในโรงเรียน
ฉันก็เหมือนกับถูก
มองอยู่ตลอดเวลา
ขณะที่ฉันอยู่ในห้องน้ำ
"ยัยลี่"
"พี่กวาง"
"ยังจำได้หรอ"
"หึหึ ใครจะจำไม่ได้ล่ะคะ"
"เธอนี่มันหน้าหมั่นไส้จริงๆ
เลยนะ"
"......"
"เมื่อก่อนฉันหน่ะเป็น
ผู้หญิงในฝันของพวกผู้ชาย
แต่ทำตอนนี้กลับกลายเป็นเธอ"
"....."
"เธอมีอะไรดีนักหนา"
"ที่แท้คุณก็อิจฉา"
"นี่ เธอ!"
"คุณคงอิจฉาฉันจน
ตัวสั่น"
"นี่!"
"ถ้าคุณไม่ได้พูดกับฉันวันนี้
คุณคงจะนอนไม่หลับ"
"......."
"จำคำของฉันไว้
ฉันจะไม่พูดคำหยาบกับคุณ
แต่ฉันน่ะ..ด่าเจ็บกว่าที่คุณคิด
ไว้ซะอีก"
พอฉันพูดจบก็เดินออกมาเลย
เซ็ง มีแต่คนคอยจะหาเรื่องฉัน
เดินไปทางไหนก็เจอแต่สายตาแบบนี้
หึ ทำไมหรอผิดนักใช่ม่ะ
ที่เกิดมาสวย (กล้าชม - -*)
"ยัยมีนนนน ฉันเบื่อมากเลยอ่ะ
มีแต่คนมองหน้าฉัน
แบบนั้นอ่ะ เซ็งๆๆ"
"แหม แกคิดมาก"
"เชอะ!"
"สวยเลือกได้ซะอย่าง"
"- -*"
มันคนละเรื่องแล้วยัยนี่
"เห้ออ ฉันไปหาอะไรกินดีกว่า"
พอพูดจบฉันก็ลุกทันที
ฉันเดินออกมาจากห้องเรียน
และ...เจอกับพี่แทน
ฉันและเขาเดินสวนกัน
เหมือนกับรถไฟ
ไม่แม้ที่จะทักกัน
ไม่แม้ที่จะมองหน้ากัน
เป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว
ตุบ!!
กำ- -*
ฉันชนใครอีกล่ะเนี่ย
"อ๊ะ..."
พี่กวาง
"หึหึ ฉันคันมือหน่ะเลยอยากมา
ตบคน"
"ใครล่ะ"
"เธอไงนังโง่"
เพี๊ยะ!!
ผั๊วะ
ไม่ต้องตกใจฉันสวนกลับไปเองแหละ
ต่อยซะด้วย
"ฉันไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของใคร"
เหอะ สะใจขออีกรอบ
เพี๊ยะ
ฉันตบหน้ายัยพี่กวางนั่น
"และฉันก็คนเหมือนกัน"
โปรดตอดตามตอนต่อไป