"ที่ผ่านมา แกมันโง่มาตลอด
ไม่รู้อะไรเล๊ย ว่าแทนหน่ะ
รักแกมาตลอด มัวแต่เล่นตัว"
"........."
"แกหน่ะยังตัดใจจากแทนไม่ได้ล่ะสิ"
"........"
"ไม่ต้องห่วงนะเดี๋ยวแทนก็มา
แล้วอาจจะเป็นการเห็นหน้ากัน
ครั้งสุดท้ายแล้วก็เป็นได้"
"........."
1ชั่วโมงต่อมา
ปังๆ
"กวางฉันมาแล้วปล่อยลี่ออกมา"
"ง่ายเกินไปป่าว"
"เธอต้องการอะไรแน่กวาง"
"ฉันนะเก็บความแค้นนี้มานานแล้ว
ถ้าแทนกล้าไปบอกตำรวจล่ะก็นะ
หึหึ..."
"กวางเธอจะทำอะไรลี่"
"ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ"
"ฆ่าฉันเลยสิ"
"....."
"แค้นฉันมากก็ฆ่าฉันให้ตายไปเลย"
"ถ้าเธอพูดอีกทีฉันจะทำนะ"
ยัยกวางบอกฉัน
"เอาแลยฉันพร้อมแล้ว"
ฉันมองไปที่หน้ายัยกวาง
O_O
ยัยนั่นมีปืนด้วย
ปากดีอีกแล้วฉัน...
แต่ก็เอาเถอะ
แกรก~
ปัง!!
Tan talk
เสียงปืนนี่
"กวางเธอทำอะไรลี่"
"ยัยนี่อยากปากดีเองน้า"
บ้าชิบทำไมยัยนี่ไม่ยอมเปิด
ประตูให้ผมเข้าไปนะ
แอ๊ด~
ในที่สุดยัยกวางก็มาเปิดประตู
ผมรีบผลักยัยนั่นทันที
"กรี๊ดด แทนบ้าผลักมาได้ อูย~"
สมน้ำหน้า
พอผมเขาไปสิ่งที่ผมเห็นก็คือ
ลี่นอนอยู่
ที่ไหล่ข้างซ้ายมีเลือดออก
"แทน แทนอย่าคิดว่า
แทนจะรอดนะ"
ยัยกวางพูดด้วยเสียงกวน...
"ทำไธอจะทำไมฉัน"
แกรก~
ปัง
อูยย~ เฉียดหัวไปนิดเดียว
"นี่บ้าไปแล้วหรอฮะ กวาง"
"ใช่ ฉันบ้าไปแล้ว"
จากนั้นยัยกวางก็ไล่ยิงผม
เมื่อไหร่ตำรวจจะมาล่ะเนี่ย
ลี่...ลี่เป็นยังไงบ้างนะ
ลี่ทนอีกแปปนะตำรวจจะมาแล้ว
"ฮึ่ยย!!"
แควกก
โอ้ยย
ยัยกวางผมมัวแต่คิดเรื่องของลี่
เลยไม่ทันล่ะวังตัวเอง
กวางเอามีดมากรีด
ที่แขนผม
"เอ๋ ยังเหลือลูกกระสุนอีกลูกนึงนี่หน่า"
แกรก~
ปังง!!
"กรี๊ดดด"
เสียงปืนเมื่อกี้เสียงปืนของตำรวจ
ตำรวจยิงมาที่แขนของยัยนี่
"คุณตำรวจครับช่วยพา
คนนี้ไปโรงบาลด่วนครับ"
ผมรีบไปบอกตำรวจทันที
3วันต่อมา
อาการของลี่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ
จากที่ลี่ไม่คุยกับผม
ตอนนี้ยิ่งหวานกว่าตอนแรก
10เท่า
"พี่แทนน ทำไมวันนี้มาช้าจัง"
"งอนอีกแล้วหรอ อย่าทำแก้มป่องสิ"
"เชอะๆๆ"
"งอนคราวนี้ไม่ง้อแล้วนะ"
"ม่ายอาววว"
"นี่ลี่ ทำไมถึงคุยดีกับพี่แล้วล่ะ"
"ก็...."
"ก็อะไร"
"ก็พี่แทนเป็นคนที่ลี่รักนี่หน่า
ลี่...ตัดใจจากพี่แทนไม่ได้
อืมม ไม่ได้จริงๆด้วย"
"คร๊าบบ พี่ก็รักลี่น้า"
ต่อไปนี้ไม่ว่าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
ผมก็ขอสัญญาว่าจะดูแลผู้หญิงคนนี้
ให้ดีที่สุด
จบ
พี่แทนหลับแล้ววว ว ว วว
จึ๊ก!!
เสียงอะไร อ๋อ
ฉันดึงสายน้ำเกลืออกจากแขนนี่เอง
^^v
ฉันค่อยๆออกมามองลาดลาว
อึ๊ยย! พยาบาลเต็มเลย
แต่เอ๊ะ
เสื้อผ้าของฉันล่ะ
แอ๊ด~
ฉันค่อยๆเปิดตุ้นเสื้อผ้า
อ่า...นี่ไงเสื้อผ้าฉัน
ยังดีนะที่เค้ายังซักให้
- -*
พอเปลี่ยนเสร็จปุ๊ป
ฉันก็รีบออกมาทันที
"คุณ จะไปไหนคะ"
กำ จำฉันได้หรอเนี่ย
"เอ่อ..."
"ที่นี่หน่ะ ห้ามญาติคนไข้ออก
มาเดินหลัง4ทุ่มนะคะ"
"อ๋อค่ะ ๆโทษทีค่ะ"
ที่ไหนได้ก็จำไม่ได้นี่เอง
เมื่อพ้นเขตทรณีประตู
ฉันก็รีบไปหาโยทันที
ขณะที่ฉันกำลังเดินเข้า
ไปที่บ้านโย
ตึกตักๆ
หืมม
อุ๊บ~
อยู่ๆก็มีมือปริศนามาปิดปากฉัน
จากนั้นฉันก็ไม่รับรู้อ่ะไรอีกเลย
ที่นี่ที่ไหนอ่ะ
"ฟื้นแล้วหรอยัยซื่อบื้อ"
"ใครอ่ะ"
"จำฉันไม่ได้แล้วหรอ"
"เอ๋!! ยัยมีนนนนนนนน!!"
"อืมใช่"
"แกที่นี่ที่ไหน แล้วแกมาที่นี่ทำไม
แกโดนจับตัวหรอ เรามา..."
"หยุดเหอะลี่ โทษที่นะ
ฉันมีเรื่องจะสารภาพ"
"......"
"ฉันเป็นพวกเดียวกับพี่กวาง"
"แก อย่ามาโกหกฉันสิ"
""พี่กวางสั่งให้ฉันไปตีสนิทกับเธอ"
"....."
"พอ! มีนไม่ต้องเล่าแล้ว"
ยัยพี่กวาง
ไม่เอาๆไม่เรียกในว่าพี่หรอก
ยัยกวาง!!
"นี่เธอมีปัญหาอะไรกับฉันนักหนาห๊ะ
ฉันอุส่าหนีมาโรงเรียนใหม่
พวกเธอยังตามมาหาเรื่องฉันอยู่ได้"
"ก็นะ เธอจำเรื่องตอนเด็กได้ม่ะ"
กวางถาม
"เรื่องไรล่ะ"
"ที่แกเคยสั่งให้พวกเพื่อนๆแก
มารุมจิกเด็กคนนึงอ่ะ"
"ฟายย!! นั่นมันเรื่อง
ตอนอนุบาลนี่หน่า"
"ก็ใช่ เด็กคนนั้นคือ ฉัน
ฉันรอวันนี้มาตั้งนาน"
"อย่ามากวนนะ
เรื่องมันผ่านมานานแล้ว
จะแค้นเวอร์อะไรนักหนา"
โปรดติดตามตอนต่อไป
ปล.โทษนะที่ไม่ค่อยมาอัพกะอัพน้อย
ช่วงนี้สอบ
"มีฉันแล้วยังจะมองหาใครอีก.."
ขณะนี้ฉันอยู่บ้านกับโย
ฉันให้ยัยนี่มานอนเป็นเพื่อนฉันเอง
"โย..."
"มีฉันแล้วเธอจะไปสนใครอีก.."
"โย...."
"รู้ว่าเธอแค่มองก็พอจะเข้าใจ"
"ยัยโย..."
"บางทีก็คิดมากไป"
"นังโย!!!!!"
"อาร๊ายยฉันจะร้องเพลง"
"รำคาญ"
"แหมม"
"ยัยลี่ทำไมแกซึมๆอ่ะ"
โยถาม
"ฉันไม่ชอบเสียงเธอ
ให้ยัยเนยถามฉันแทน"
"ลี่บอกมาดิว่าเป็นอะไร"
โยถามอีกครั้ง
"เอายัยเนยมาพูด"
"นี่! เลิกไม่สนฉันสักทีจะได้มิ"
"อิอิ ก็ไม่ได้เป็นอะไร"
"โกหกตกน้ำป๋อมแป๋ม"
"ไม่สน"
..........
"ฮัลโหล"
"ลี่!! กลับไทยทำไมไม่บอกแม่"
"ถ้าหนูบอกแม่แม่ก็ไม่ให้หนูมากหรอก"
"แต่ลี่ก็ไม่ควรทำอะไรแบบนี้"
"แม่ก็เหมือนกันแหละ
หนูบอกไปหลายครั้งแล้วว่าลี่กับ
พี่แทนไม่มีอ่ะไรเกี่ยวกันอีก
แม่ก็จะคลุมถุงชน"
"ก็แม่เห็นว่ามันเหมาะนี่"
ฉันไม่สนเสียงแม่แล้วล่ะ
ฉันวางสายและเดินออกจากบ้านทันที
อยู่บ้านก็ไม่มีอะไรดี
"ลี่แกจะไปไหน"
"......."
"เห้ยย ลี่ข้างหลังงงง"
ไรหรอ
โครมมม!!
...........
โอ่ยยย~ เจ็บจัง
"ลี่ แก แกเป็นไงมั่ง"
"ยะ โย"
"อืม แกอ่ะเดินไม่เกรงใจรถเลยนะ"
"ฉันถูกรถชนหรอ"
"ก็ใช่สิยะ นี่แกหลับไปวันนึง
เต็มๆเลยนะ"
แอ๊ด~
"ลี่ ลูกเป็นไงบ้าง"
แม่นี่หน่า
"ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก"
"ลี่ อย่าโกรธแม่นะลูกนะ"
"ลี่ไม่โกรธแม่เรื่องนี้หรอก
แต่แม่จะพาเค้ามาทำไม"
ฉันพูดและมองไปข้างหลังแม่
พี่แทน...
"ก็พี่แทนเค้าเป็นห่วงลูกนี่"
หึ เชื่อได้หรอ
"แต่ลี่อยากพักผ่อน"
"ลี่จำแม่ไว้นะ
วันนี้พี่แทนจะอยู่เฝ้าลูก"
"หนูจะให้โยอยู่ค่ะ"
"โยเค้าก็ต้อง
มีธุระของเค้าบ้างสิลูก
อย่าทำตัวอย่างนี้นะ"
"ก็ได้ๆ อยากเฝ้าก็เฝ้าไปสิ"
ฉันพูดจบก็นอนลง
ทันที2
2ทุ่ม~
"ลี่หลับหรือยัง"
"......."
ยัง
"หลับแล้วหรอ"
"......"
หลับแล้วซะเมื่อไหร่
"ที่ผ่านมาขอโทษนะ
พี่มีอะไรจะบอกด้วยล่ะ
บอกตอนที่หลับแล้วกัน
ไว้พี่พร้อมพี่จะบอก
ตอนที่ไม่ได้หลับนะ"
"........"
ไม่อยากฟัง
"คือว่านะ....."
โปรดติดตามตอนต่อไป
ไม่กงไม่กินมันแล้วข้าวอ่ะ
กลับห้อง - -*
- -zZz
ตึกๆๆๆ
นี่ฉันกำลังจะวิ่งไปไหนเนี่ย
ตุ๊บ!!
นางเอกเราสะดุดอีกแล้ว
เจ็บบบบบบบบบบบบ
T^T
หมับ~
อะไรเย็นๆจับขาง่ะ
ฉันค่อยๆหันไปดู
และ...เห็นว่ามีมือขาวๆ
เรียวๆจับอยู่
ฉันพยายามจะเอามือนั่นออก
แต่...จับแน่นเหลือเกิน
กรี๊ดดดด
ผั๊วะ
- -*
ฝันนี่เอง
แล้ว...ฉันเอาหมอนฟาดหัวใครง่ะ
"พะ..พี่แทน ขอโทษน้า"
"ไม่พอใจอะไรก็บอกกันดีๆก็ได้
เจ็บ"
"อ่า..ก็ฝันร้าย"
คิคิ แอบสะใจ
"แล้วเข้ามาห้องลี่มีอะไร"
ฉันกลับไปทำเสียงเย็นชาเหมือนเดิม
"คุณแม่ให้มาตาม"
"งืมๆ"
พอพี่แทนเดินออกไป
ฉันก็เดินตามออกไป
ณ ห้องอาหาร
"คุณดาคะ" ดา>>>แม่ฉันเอง
"ว่าไงคะคุณจุ๊บ" จุ๊บ>>>แม่พี่แทน
"คุณดาว่าลูกของเราทั้ง2เนี่ย
จะหมั้นกันเมื่อไหร่ดีนะ"
O_O
พรวดดด!!
ฉันสำลักอาหารทันที
"คุณน้าคะ อย่านะคะอย่าคิดเรื่องนั้น"
"ทำไมล่ะจ๊ะหนูลี่"
"แม่ ผมกับลี่ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"
"อ๊ะๆ บอกไม่เป็นไม่ได้
ก็แม่เห็นว่าลูกทั้ง2รักกันดี"
"น้าจุ๊บคะ ลี่ขอตัวนะคะ
แล้วลี่กับพี่แทนหน่ะงเป็นแค่พี่น้อง
ไม่สิ ไม่มีอะไรเกี่ยวกันด้วยซ้ำ"
พูดจบฉันก็เดินตึ่งตั่ง
กลับห้องทันที
อะไรฟะ มาเกาหลีทั้งที
ไม่สนุกเลย
อย่างนี้ต้องหนีกลับไทย!!
กลับบ้านเกิด
โย่ววว
2วันต่อมา
ขณะนี้ฉันอยู่บนเครื่องแล้ว
กลับไทยๆ เย่ๆ
เมื่อกลับมาไทยสิ่งแรกที่ฉันเห็นก็คือ
โอ่ว ไม่นะ
ยัยมีนนี่หว่า
มันมากับใครอ่ะ
"มีน"
"อ้าว ลี่"
"นี่ใครหรอ"
"อ๋อ แฟนฉันเอง"
"แล้วพี่แทนล่ะ"
"ก็แฟน"
"นี่เธอกลายเป็นคนหลายใจไปแล้วหรอ ฮะ"
"พี่แทนไม่อยู่นี่หน่า"
"มีน ฉันอะไรเธอหน่อย"
"ว่ามา"
"ที่ผ่านมามันหมายความว่าไง
ที่เธอคบฉันเป็นเพื่อน
เธอคบฉันเป็นเพื่อนเพราะอยากมี
คนสนใจแค่นั้นหรอ"
"ป่าวนะ"
"ไหนเธอบอกว่าจะไม่หักหลัง"
"...."
"ไหนเธอบอกว่าจะเป็นที่ปรึกษาที่ดีของฉัน"
"ฉันโทรระบายเรื่องของพี่แทนให้แกฟัง
ทุกวัน"
"......"
"แกก็เคยว่าพี่แทนไม่ใช่หรอ"
"....."
"แต่ทำไมแกถึงทำแบบนี้"
"ลี่ ฉันขอโทษ เมื่อถึงเวลาฉันจะบอกแกเอง"
โปรดติดตามตอนต่อไป
"แม่มาเปิดโรงงานทำ
ตุ๊กตาที่เกาหลีหน่ะ
ลี่มาอยู่กับแม่มั๊ย"
"จริงหรอ แม่ ว้าวววว"
"ลูกก็มาเรียนที่เกาหลีเลย"
"แต่การเรียนไม่เหมือนกันนะแม่"
"เอ่อ...แม่ลืม ไม่เป็นไรๆ
ปิดเทอมนี้ลี่มานะลูก"
"ค่ะๆลี่อยากไปๆๆ"
วันต่อมา~
"ยัยลี่ทำไมหน้ามีความสุขจัง"
โยถาม
"เออน่า"
ฮ่า~~
อยากผิดเทอมเร็วๆจังเลย
อยากไปเกาหลี
อยากลืมเรื่องที่ไทยไปสักพัก
แล้วฉันก็จะกลับมา
ยอมรับความจริงต่อ
เมื่อปิดเทอม
เวลาผ่านไปเร้วววเร็ว
(เออก็จริง - -*)
ฟ้าววว~ ฟิ้วววว~
ลมแรงดีจัง -///-
เย้ยย
นั่น...มันพี่แทนนี่หว่า
ขึ้นเครื่องเดียวกับฉัน
แต่โชคดีที่นั่งคนล่ะที่
ทำไมดวงซวยแบบนี้ฟะ
T^T
..........
"แม่คะ แม่บอกว่าไงนะ"
"แม่บอกว่าโรงงานเนี่ย
พ่อกับแม่ลวทุนกับพ่อแม่ของแทนจ๊ะ"
บัดซบแล้วไง
"แม่!! ทำไมแม่ทำอะไรไม่ปรึกษาหนูเลย"
"เอ่อ..ก็แม่ไม่คิดว่า.."
"ทั้งปีเลยอ่ะแม่"
"พรุ่งนี้..."
"พรุ่งนี้หนูจะไม่ไปโรงงานกับแม่เด็ดขาด"
"แต่..."
"ไม่มีแต่ค่ะแม่"
"......"
"แม่หนูเคยบอกไปแล้วไง
ว่หนูกับพี่แทนไม่มีอะไรเกี่ยว
กันอีกแล้ว"
"อ่า..."
"หนูจะกลับไทย"
"แต่ลูกเพิ่งมาเองนะ"
"ทำไมคะ"
"น่าจะอยู่อีกหน่อย"
"ก็ได้ หนูอยุ่ก็ได้
แต่หนูจะไม่ไปเจอหน้าพี่แทน
เด็ดขาด"
"ตามใจเถะอลูก แม่ขอโทษด้วยน้า"
"......."
วันต่อมา
"ลี่ตื่นๆ ไปโรงงานกัน"
"หนูไม่หลงกลหรอกน่า"
"แป่ววว"
อิอิ
ไปกินอาหารเช้าดีกว่า
โรงแรมดี๊ดี
เอี๊ยดดดด!!
กรี๊สส พี่แทน
นั่งกินอยู่
แว่นกันแดดกับหมวก
ชะแวบ
.....
ฉันว่านะต้องมีคนคิดว่าฉันบ้าแน่ๆ
อยู่ในที่ร่มยังจะใ
หมวกแว่นกันแดด
โดนว่าก็ต้องยอมล่ะฟะ
แต่คนเต็มเลยนั่งไหนดี
(' ' ) ( ' ') (' ' ) ( ' ')
มองไปทางไหนก็เต็ม
"คุณผู้หญิงครับจะนั่งด้วยกันมั๊ย"
"ไม่ค่ะ เอ๊ะคุณรู้ได้ไงว่าฉันเป็น
คนไทย"
พี่แทนเอ๊ยย
"ดูก็รู้แล้วล่ะ
ไม่ทราบว่าคุณจะใส่
หมวกกับแว่นทำไมครับ"
จะกัดฉันไปถึงไหนฟระ
"เรื่องของฉันน่า"
"เสียงคุณคุ้นๆนะ"
"ผู้หญิงเสียงเหมือนกันตั้งหลายคน"
"อ๋อ หรออ~"
กวนอีกแร้วว
ตาคนนี้
โปรดติดตามตอนต่อไป
/2
