"แม่มาเปิดโรงงานทำ

ตุ๊กตาที่เกาหลีหน่ะ

ลี่มาอยู่กับแม่มั๊ย"

"จริงหรอ แม่ ว้าวววว"

"ลูกก็มาเรียนที่เกาหลีเลย"

"แต่การเรียนไม่เหมือนกันนะแม่"

"เอ่อ...แม่ลืม ไม่เป็นไรๆ

ปิดเทอมนี้ลี่มานะลูก"

"ค่ะๆลี่อยากไปๆๆ"

 วันต่อมา~

"ยัยลี่ทำไมหน้ามีความสุขจัง"

โยถาม

"เออน่า"

ฮ่า~~

อยากผิดเทอมเร็วๆจังเลย

อยากไปเกาหลี

อยากลืมเรื่องที่ไทยไปสักพัก

แล้วฉันก็จะกลับมา

ยอมรับความจริงต่อ

เมื่อปิดเทอม

เวลาผ่านไปเร้วววเร็ว

(เออก็จริง - -*)

ฟ้าววว~ ฟิ้วววว~

ลมแรงดีจัง -///-

เย้ยย

นั่น...มันพี่แทนนี่หว่า

ขึ้นเครื่องเดียวกับฉัน

แต่โชคดีที่นั่งคนล่ะที่

ทำไมดวงซวยแบบนี้ฟะ

T^T

..........

"แม่คะ แม่บอกว่าไงนะ"

"แม่บอกว่าโรงงานเนี่ย

พ่อกับแม่ลวทุนกับพ่อแม่ของแทนจ๊ะ"

บัดซบแล้วไง

"แม่!! ทำไมแม่ทำอะไรไม่ปรึกษาหนูเลย"

"เอ่อ..ก็แม่ไม่คิดว่า.."

"ทั้งปีเลยอ่ะแม่"

"พรุ่งนี้..."

"พรุ่งนี้หนูจะไม่ไปโรงงานกับแม่เด็ดขาด"

"แต่..."

"ไม่มีแต่ค่ะแม่"

"......"

"แม่หนูเคยบอกไปแล้วไง

ว่หนูกับพี่แทนไม่มีอะไรเกี่ยว

กันอีกแล้ว"

"อ่า..."

"หนูจะกลับไทย"

"แต่ลูกเพิ่งมาเองนะ"

"ทำไมคะ"

"น่าจะอยู่อีกหน่อย"

"ก็ได้ หนูอยุ่ก็ได้

แต่หนูจะไม่ไปเจอหน้าพี่แทน

เด็ดขาด"

"ตามใจเถะอลูก แม่ขอโทษด้วยน้า"

"......."

วันต่อมา

"ลี่ตื่นๆ ไปโรงงานกัน"

"หนูไม่หลงกลหรอกน่า"

"แป่ววว"

อิอิ

ไปกินอาหารเช้าดีกว่า

โรงแรมดี๊ดี

เอี๊ยดดดด!!

กรี๊สส พี่แทน

นั่งกินอยู่

แว่นกันแดดกับหมวก

ชะแวบ

.....

ฉันว่านะต้องมีคนคิดว่าฉันบ้าแน่ๆ

อยู่ในที่ร่มยังจะใ

หมวกแว่นกันแดด

โดนว่าก็ต้องยอมล่ะฟะ

แต่คนเต็มเลยนั่งไหนดี

(' ' ) ( ' ') (' ' ) ( ' ')

มองไปทางไหนก็เต็ม

"คุณผู้หญิงครับจะนั่งด้วยกันมั๊ย"

"ไม่ค่ะ เอ๊ะคุณรู้ได้ไงว่าฉันเป็น

คนไทย"

พี่แทนเอ๊ยย

"ดูก็รู้แล้วล่ะ

ไม่ทราบว่าคุณจะใส่

หมวกกับแว่นทำไมครับ"

จะกัดฉันไปถึงไหนฟระ

"เรื่องของฉันน่า"

"เสียงคุณคุ้นๆนะ"

"ผู้หญิงเสียงเหมือนกันตั้งหลายคน"

"อ๋อ หรออ~"

กวนอีกแร้วว

ตาคนนี้

โปรดติดตามตอนต่อไป