"มีฉันแล้วยังจะมองหาใครอีก.."

ขณะนี้ฉันอยู่บ้านกับโย

ฉันให้ยัยนี่มานอนเป็นเพื่อนฉันเอง

"โย..."

"มีฉันแล้วเธอจะไปสนใครอีก.."

"โย...."

"รู้ว่าเธอแค่มองก็พอจะเข้าใจ"

"ยัยโย..."

"บางทีก็คิดมากไป"

"นังโย!!!!!"

"อาร๊ายยฉันจะร้องเพลง"

"รำคาญ"

"แหมม"

"ยัยลี่ทำไมแกซึมๆอ่ะ"

โยถาม

"ฉันไม่ชอบเสียงเธอ

ให้ยัยเนยถามฉันแทน"

"ลี่บอกมาดิว่าเป็นอะไร"

โยถามอีกครั้ง

"เอายัยเนยมาพูด"

"นี่! เลิกไม่สนฉันสักทีจะได้มิ"

"อิอิ ก็ไม่ได้เป็นอะไร"

"โกหกตกน้ำป๋อมแป๋ม"

"ไม่สน"

..........

"ฮัลโหล"

"ลี่!! กลับไทยทำไมไม่บอกแม่"

"ถ้าหนูบอกแม่แม่ก็ไม่ให้หนูมากหรอก"

"แต่ลี่ก็ไม่ควรทำอะไรแบบนี้"

"แม่ก็เหมือนกันแหละ

หนูบอกไปหลายครั้งแล้วว่าลี่กับ

พี่แทนไม่มีอ่ะไรเกี่ยวกันอีก

แม่ก็จะคลุมถุงชน"

"ก็แม่เห็นว่ามันเหมาะนี่"

ฉันไม่สนเสียงแม่แล้วล่ะ

ฉันวางสายและเดินออกจากบ้านทันที

อยู่บ้านก็ไม่มีอะไรดี

"ลี่แกจะไปไหน"

"......."

"เห้ยย ลี่ข้างหลังงงง"

ไรหรอ

โครมมม!!

...........

โอ่ยยย~ เจ็บจัง

"ลี่ แก แกเป็นไงมั่ง"

"ยะ โย"

"อืม แกอ่ะเดินไม่เกรงใจรถเลยนะ"

"ฉันถูกรถชนหรอ"

"ก็ใช่สิยะ นี่แกหลับไปวันนึง

เต็มๆเลยนะ"

แอ๊ด~

"ลี่ ลูกเป็นไงบ้าง"

แม่นี่หน่า

"ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก"

"ลี่ อย่าโกรธแม่นะลูกนะ"

"ลี่ไม่โกรธแม่เรื่องนี้หรอก

แต่แม่จะพาเค้ามาทำไม"

ฉันพูดและมองไปข้างหลังแม่

พี่แทน...

"ก็พี่แทนเค้าเป็นห่วงลูกนี่"

หึ เชื่อได้หรอ

"แต่ลี่อยากพักผ่อน"

"ลี่จำแม่ไว้นะ

วันนี้พี่แทนจะอยู่เฝ้าลูก"

"หนูจะให้โยอยู่ค่ะ"

"โยเค้าก็ต้อง

มีธุระของเค้าบ้างสิลูก

อย่าทำตัวอย่างนี้นะ"

"ก็ได้ๆ อยากเฝ้าก็เฝ้าไปสิ"

ฉันพูดจบก็นอนลง

ทันที2

2ทุ่ม~

"ลี่หลับหรือยัง"

"......."

ยัง

"หลับแล้วหรอ"

"......"

หลับแล้วซะเมื่อไหร่

"ที่ผ่านมาขอโทษนะ

พี่มีอะไรจะบอกด้วยล่ะ

บอกตอนที่หลับแล้วกัน

ไว้พี่พร้อมพี่จะบอก

ตอนที่ไม่ได้หลับนะ"

"........"

ไม่อยากฟัง

"คือว่านะ....."

โปรดติดตามตอนต่อไป