[MUST BE] CASNVII
           ปฏิบัติการทอดสะพานรัก...

ท้องฟ้าสีเข้มยามราตรีถูกเจือด้วยประกายไฟหลากสีจากพลุดอกใหญ่ มีเสียงปุ้งปังเป็นระยะๆ ฉันนั่งกอดเข่าอยู่ตรงสะพานข้ามแม่น้ำด้วยอาการตัวสั่นงันงกเพราะตัวเปียก ยิ่งมืดๆงี้ยิ่งหนาวเข้าไปอีก แต่ที่หนาวจริงๆน่ะ...มัน....มัน...มัน...

                “อ๊ายยยย~อยากมีคนพิเศษษษษษ....อยู่ในคืนพิเศษษษษษษษษษษษษษษษษษษษษ¯!!!!!”

ฉันร้องเพลง(แหกปากร้อง)ดังลั่นสนั่นสะพาน โฮๆๆ....ที่มันหนาวน่ะ “หนาวใจ” โว้ย โอ๊ยยยย เศร้า

                “เอ้ย!!~ยายบ้า ตะโกนหาปลาสวายอะไร!!”

อีตาหนุ่มแว่นที่กำลังยืนบิดน้ำออกจากเสื้อคลุมข้างๆตะคอกใส่ ฉันหันไปค้อนวงโต พ่นลมหายใจพรืด...ก็แหม!!คนมันเศร้านี่หว่า!!!

                “เพลงเค้าเสียหมด”

                “ช่างป้าดาเค้าสิ~อยากมีคนพิเศษ จับมือเดินข้ามผ่านนนนน~~~¯¯”

                “โอ๊ย พอๆๆๆ ยายนกแสก!!!” อีตานั่นนั่งลงข้างฉันพร้อมยกมือปิดหู “ฉันไม่อยากฟังคนอกหักร้องเพลงรับปีใหม่เว้ย!!!”

                “นี่นาย!!!” ฉันตวัดหางตามองร่างที่เปียกมะลอกมะแลกเหมือนลูกหมา (สภาพไม่ต่างจากฉัน) “ฉันเป็นคนช่วยนายนะ สำนึกหน่อยเซ่!!!”

                “โอ๊ะๆๆๆ ขอโทษค๊าบบบบ” หมอนั่นแกล้งทำสำนึก ยกมือท่วมหัว “ว่าแต่...เธอเป็นอะไรอ่ะ? อกหักหรอ"

                ”เปล่า”

                “โดนอีตานั่นทิ้ง?”

                “เปล่า”

                “โดนอีตานั่นนอกใจ?”

                “หึ~ไม่ช่ายยย”

                “อีตานั่นมีกิ๊ก”

                “โนวๆๆๆ”

                “แล้ว....ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงกันล่ะ?”