วันที่ : 10 เมษายน 2551
ชื่อเรื่อง : ไม่มีเรื่องเรื่องสั้น :
ชื่อตอน (chapter) : ปฏิบัติการทอดสะพานรัก7

ขอบคุณสำหรับการจิกจากคุณ ไอซ์ (ไอซ์ไหนมะยู้)

วิธีการจิก จิกที่เด็กดีเร็วสุด 555+

เวลาเม้น!!!ที่เด็กดี

เข้าไป---What's UP----รอ-----เม้นตรงC-BOX ย้ำ!! C-BOXเท่าน้านน

EDIT::ตกลงกันก่อนนะ

ต่อไปนี้ 10เม้น ต่อ 1อัพ นะจ๊ะ

โอเคแล้วนะ...เพราะไม่ค่อยว่างจ๊ะ โทษน้า ไม่ได้หยิ่ง><~แต่ต้องแต่ต่อ+อ่านหนังสือจริงๆจ้า

[MUST BE] CASNVII
           ปฏิบัติการทอดสะพานรัก...

::U CAN READ IT ON::

http://story.yenta4.com/casnovii-plaifon

++เย็นตาโฟเนี่ยแหละ++

http://my.dek-d.com/dek-d/story/view.php?id=374647

++เด็กดี++

http://club.yenta4.com/club.phpclub=LOLITA&club_id=13679

++โลลิต้าคลับ++

แหล่งจิกหัวคุณปลายฝน

  • จิกที่hi5 
  • จิกที่เด็กดี 

  • 7

    เรื่องของอะตอม

                    แด่ม แด๊มมมม~~~

                    เรามาเล่น “ปัญหาเชาวน์” กันดีป่ะ?

                    นายคิดว่า ระหว่าง ซายน์กับอนันต์ ใครจะได้เป็นประธานนักเรียน...

                    นี่...เราถามตรงไปรึเปล่าเนี่ย?

                    ไม่ม๊างงงงง.................

                    “โม!!!!!!”

                    “จ๊ากกกกกกกกก”

    ฉันสะดุ้งสุดตัวเสียจนเสียหลักตกลงจากเก้าอี้ก้นจ้ำเบ้าเรียบร้อย ก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของชายร่างสมาร์ทที่เป็นคนทุบโต๊ะฉันเมื่อครู่

                    “ยายบื้อ!!!”

                    “อ๊ายยย~ไม่ด่าฉันสักสองวินาทีจะตายไหม ซายน์!!!”

                    “ตาย...เลย~ต้องไปเต้นไก่ย่างให้เจ้าพ่อดูท้ายป่าช้า....”

                    “อ๊ายยยยยยยยยยยย นายจะไปกินขี้ที่ไหนก็ไปเลยไป๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

    ฉันปรี๊ดเสียงสูง ก่อนจะลุกขึ้นวิ่งไล่ตานั่นไปรอบๆห้องราวกับจะฆ่าตานั่นหมกห้องไงงั้น

                    ใช่แล้วล่ะ พวกนาย...

                    อีตานี่...ดันได้เป็นประธานอ่ะเด้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                    ไม่รู้ว่าห้องฉันมันไปซื้อเสียง เอ๊ย ไปหาเสียงอีท่าไหนกัน ออกมาเป็นเอกฉันท์เลยว่าซายน์เป็นประธานนักเรียนชัวร์ปื๊ดๆ~คือ...เชียร์อัพเต็มที่เลยอ่ะ ห้องฉัน ทั้งคิดนโยบายให้ ทำโปสเตอร์ให้ หาเสียงให้ ส่วนซายน์กับฉันมีหน้าที่เพียงแค่เดินสายไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วเมืองเท่านั้นแหละ...แหง่ววว....

                    พูดง่ายๆคือ...

                    ได้ตำแหน่งมาเพราะ...โชคช่วยร้อยละเก้าสิบเก้าจุดศูนย์สี่...

                    “นี่ซายน์~นี่มันจะปีใหม่แล้วนะ ไม่คิดจะทำอะไรบ้างหรอยะ” ฉันเท้าเอวถาม นั่นดิ เป็นประธานนักเรียนมาแล้วอาทิตย์กว่าๆ ฉันยังไม่เห็นอีตานี่มันจะทำอะไรเลย นอกจากประชม ประชุม แล้วก็ประชุม

                    “ใครว่าไม่ทำ ฉันปราบอันธพาลรร.มาทุกแก๊งแล้วนะ...”

                    “หง่ะ!!!~หน้าที่สารวัตรนักเรียนเค้าไม่ใช่เรอะ!!!”

                    “ก็หมั่นไส้นี่หว่า อ่อนหัดกันทุกคนเลย...”

                    “นายเป็นประธานนักเรียนนะ ไม่ใช่ยากูซ่า” นั่นสิ นายต้องไปห้ามเขาไม่ใช่เรอะ!!!

                    “อ้าว ทำเพื่อมวลประชาเลยนะเนี่ย

                    “ยกพวกตีกันเนี่ยนะยะ”

                    “เหมือนขบวนการเรนเจอร์ไง”

                    “ฮ่วยยยย!!!!”

    ฉันถอนหายใจ~แล้วดูคณะกรรมการที่มันเลือกนะ ประทานโทษ นักเลงขาใหญ่ประจำโรงเรียนทั้งนั้น!!!~

                    “นายจะถล่มโรงเรียนไงเนี่ย เลือกลูกทีมแบบนี้”

                    “เฮ้ย อย่าดูถูกไอ้พวกนั้นนะ พอเวลาต้องมีกึ๋นมันก็มี”

    ใครๆก็มีกึ๋นทั้งนั้นแหละ นอกจากนายน่ะ~~…

                    “เอ้อ...วันนี้กลับไปก่อนนะ”

                    “อีกและ!!!ประชุมหรอ?”

                    “ถูก!!!” ซายน์ฟุบหน้าลงโต๊ะ “ประชุมยังกะจะอภิปรายไม่ไว้วางใจ”

                    “รู้จักด้วยหรอ?” ทีแก้บนล่ะไม่รู้จัก

                    “ฉันรู้จักแต่เรื่องมีสาระอ่ะนะ”

    นายจะด่าฉันไร้สาระใช่ไหม? ไอ้แสล๋นปลากระป๋องงงง!!!!~

                    “เออ...ฝากด้วยนะ” หมอนั่นล้วงเอาโทรศัพท์มือถือรุ่นสไลด์สามชั้นสุดแพงมาให้ฉัน

                    “เอ้า ไม่เอาไว้ล่ะ”

                    “ขี้เกียจรับ...” หมอนั่นกลอกตาอย่างเบื่อๆ “สาวๆโทรหาบ่อย”

                    “ทุ้ย!!!” ฉันล่ะหมั่นไส้ “ก็ปิดเครื่องที่ไอ้หอยดอง”

                    “ไม่เอา...ไม่อยากทำร้ายจิตใจจ๋าวๆ

    เฮ้อ...ฉันล่ะกลุ้มพระเอกจัง หลงตัวเอง โรคจิต ปากหมา ใจร้าย เย็นชา ขี้เก๊ก รูปหล่อ พ่อรวย หุ่นเท่ สุดสมาร์ท หล่อล้ำ (เอ๋~ตกลงจะชมหรือด่าเนี่ย)

     

                    วันนี้ฉันเลยไม่มีคนควง อิๆ ต้องกลับบ้านกับไอ้น้องชายสองต่อสอง~เฮ้อ...ฉันล่ะเบื่อมัน กว่าจะลงจากอาคารมาได้ต้องรอมันจีบสาวเสร็จก่อนเป็นชั่วโมงๆทุกที...วันนี้ก็ด้วย...

                    จะจีบอะไรนักหนา...

                    เดี๋ยวให้ซายน์ทำโทษเลย กร๊ากกกก~ล้อเล่น ฉันหวงนะ!!!! (หวงน้องๆ อุๆ)...

                    แต่วันนี้...ทำไมมันนานจังวะ....

                    ~B~

                    วั๊ยยยย นึกว่าอะไร ตกใจหมด~โทรศัพท์ตาโรคจิตซายน์นั่นเองงง~

                    “หวาดดีจ้า

                    “อร๊ายยยยยยยย นางชะนีศรีสมร!!! แกเป็นใครย๊า~~!!!!!!!!!!!!!!!!”

    เอิ๊กส์~~สิ่งที่ฉันรังเกียจที่สุดชนิดหนึ่งในโลกา แงๆๆๆ กะเทยเด้!!!~กะเทยที่ด่าฉันว่าชะนี๊~~

                    “พะ...เพื่อน...เพื่อนซายน์ค่า....” แงๆ กลัวยิ่งกว่าตอนเจออนันต์ในป่าช้าอีก

                    “อ้าว? โมเหรอ?”

    หง่ะ มีกะเทยรู้จักฉันด้วย โฮๆๆๆ ถ้าเปลี่ยนเป็นชิน ชินวุฒฉันจะดีใจกว่านี้สามเท่านะ

                    “นี่เราเองไง แท๊บอ่ะ”

                    “อ่อ...อีก๊อบแก๊บ!!!”

    กะเทยควายประจำห้องฉันนั่นเองค่ะ โอ๊ยย ฉันกลัวแกฉี่จะราดแล้วนะเนี่ย

                    “เออนั่นแหละ ซายน์ล่ะยะ”

                    “ไปประชุม” แหม...ถามหาผู้ชายก่อนเลยนะยะ “ว่าแต่ มีไร?”

                    “ก็...จะชวนไปเคาน์ดาวน์ปีใหม่ด้วยกันทั้งห้องน่ะ”

                    “โห...ที่ไหนว่ะแก”

                    “สยาม ตอนสี่ทุ่มกว่าๆ จะได้เที่ยวก่อนด้วย เคมะ?”

                    “เคเลย ฉันว่า “ว่าแต่...ทำไมแกชวนแต่ซายน์ ไม่เห็นชวนฉันเลยย่ะ นังก๊อบแก๊บ!!”

                    “ง่า”

                    “ชิ!!!”

                    “คะ...คือ เราเห็นว่าซายน์บ้านใกล้โม บอกต่อกันได้”

    เนี๊ยนนนนน เนียนเนอะ นางก๊อบแก๊บ

                    “อ่า แค่นี้นะ เจอกันปีหน้า”

                    “โฮะๆๆๆ แล้วเจอกันย่ะ นังชะนี”

                    ตรู๊ด...ตรู๊ด...ตรู๊ด...

                    ดูมันทำ...แอบหลอกด่าฉันเป็นชะนีแล้วก็หนีไป นังก๊อบแก๊บ เดี๋ยวแกได้นอนแบ๊บแน่ๆ~ว่าแต่...น้องชายฉันล่ะ ไปจีบสตรีที่ใดแล้วว่ะเนี่ย โฮๆๆๆ พี่แกหิวข้าวนะเว้ยยย อยากกลับบ้านนนนน!!!!

                    “พี่ครับ!!”

    ฉันสะดุ้ง หันไปตามเสียง เห็นเด็กมอต้นคนนึงวิ่งมาทางฉัน...ไม่เห้นจะรู้จัก ทักคนสวยผิดป่ะน้อง?

                    “พี่เรอะ?”

                    “ครับ พี่นั่นแหละ”

                    “ไรอ่ะ?”

                    “พี่เป็นพี่สาวของอานนท์ใช่ไหมครับ”

                    “ถูก!!!” อานนท์คืออะตอมนั่นแหละ

                    “งั้นก็....แย่แล้วล่ะครับ”

                    “หา!!!~ทำไม? มันโดนสาวตบเรอะ!!!”

                    “มะช่ายครับพี่”

                    “แล้วมันเกิดอะไรขึ้น!!!!”

     

                    “อะตอม!!!!!!!!!”

                    ฉันร้องทันทีเมื่อเห้นน้องชายหัวแก้วหัวแหวนหัวไชเท้านอนหัวแตกมีผ้าพันแผลพันรอบหัวเลย...แถมนอนหลับน้ำลายยืดอีกต่างหาก อยู่ที่เตียงห้องพยาบาล

                    “ตอม~แกเป็นอะไรเนี่ย” ฉันพูดพร้อมเขย่าตัวอะตอม

                    “เป็น...” อะตอมลืมตาปรือ “คน...”

                    โป๊ก!!!!

                    “อ๊ากกกกส์~~เจ็บนะเจ้!!!!” อะตอมร้องเสียงหลง เมื่อฉันเขกหัวมันเอาฤกษ์เอาชัยไปทีนึง

                    “แกเป็นอะไรเนี่ย!!!~ใครทำอะไรแก!!!” ฉันถาม เริ่มรุ้สึกชื้นๆบริเวณขอบตา แง...ฉันจะร้องไห้แล้ว งือๆๆ

                    “ใจเย็นๆดิเจ้ ตอมหัวแตกนิดหน่อยเอง ใจเย็นๆ ไม่ต้องร้องนะเจ้...”

                    “ใครว่าฉันร้อง ฝุ่นเข้าตาเว้ย”

                    “เหมือนตอนเด็กๆเลย เจ้จะร้องไห้ตลอดเวลาตอมเจ็บ...”

                    “แล้วไงล่ะ~~~”

                    “ตอมรู้นะว่าเจ้รู้สึกผิดที่ปกป้องตอมไม่ได้ ความจริงเจ้ทำดีแล้วรู้ไหม...ตอมต่างหากที่ต้องปรับปรุง”

                    “ตอม~~อะ...ไอ้...ไอ้น้องบ้า แกทำฉันร้องไห้แล้วเห็นไหมมม”

                    “โอ๋ๆ ไม่ร้องนะเจ้”

    อะตอมโผเข้ากอดฉันเหมือนเด็กๆไม่มีผิด ฮือๆ...บทจะซึ้งแกก็คว้าออสการ์ได้เลยนะเนี่ย...

                    แต่ว่า...

                    อย่ามา...แสล๋นไก่!!!

                    “ไม่ต้องมานอกเรื่องเลย บอกมาเดี๋ยวนี้ ไปโดนอะไร”

                    “แหงะ”

                    “อย่ามา...”

                    “คือๆๆๆๆ” อะตอมพันนิ้วไปมา “เดินชนเสาไฟฟ้า...”

                    “ตลกไปและ”

                    “เดินชนต้นไม้...”

                    “โง่ไป...”

                    “เดินชนถังขยะ...”

                    “แสล๋นไปนิด...”

                    “เดินชนแมว...”

                    “จะบ้าเรอะ!!!!!!!!!!!!”

    อียยย จะโกหกทั้งทีช่วยคิดอะไรที่ฉันไม่ค่อยจะเชื่อหน่อยก็ไม่ได้เนอะ..

                    “ง่าส์ คือๆๆๆ....”

                    “...”

                    “คือว่า...” อะตอมหน้าเครียด “ตอนเย็นน่ะนะ...ตอมก็ไปเหล่สาวๆตามวิสัย”

    วิสัยแกมันน่าเตะมากๆเลยอะตอมเอ๊ยยยยย.......

                    “แล้วทีนี้...ก็มีน้องมอสองเขาก็บอกว่า...เหงาจังเลย อยากมีพี่ชายควงแขน...”

    อื้อหือ...กุลสตรีศรีสยาม อยากจะเป็นลม...

                    “ตอมก็เข้าไปคุยเล่นๆอ่า...เพราะตอมก็ไม่ชอบผู้หญิงแบบนี้หรอก”

    ปลื้ม มีน้องช่างเลือก!!!

                    “แล้วแฟนมันก็มา โอ๊ยยย ควายบันไซมาเชียว เรียกพวกมารุมตอมเนี่ย...”

                    “เวร!!!แล้วแกรอดมาได้ไงเนี่ย”

                    “ก็...ใช้ความกล้าหาญและชาญฉลาดนิดหน่อยอ่ะนะ...”

                    โป๊กกก!!!!!!!!

                    “โอ๊ยยย เจ้!!! เดี๋ยวแผลปริ!!!”

                    “เอาดีๆสิยะ๐

                    “ก็....” อะตอมมองหน้าฉันแวบนึงแล้วส่ายหัวดิกๆ “มะอาววว มะพูดดด เดี๋ยวเจ้ของขึ้น”

                    “แกไม่บอกสิ ฉันจะของขึ้น”

                    “ง่า...”

                    “บอกมา ชักช้าลีลาเดี๋ยวเจอตบบ้อง!!”

                    “ง่ะ...”

                    “ตอมมม”

                    “ก็...ก็....ตอมก็เลยบอกพวกมันไป....ว่า...”

                    “ว่า...”

                    “ว่า.....”

                    “ว่า?”

                    “ว่า....”

                    “.......”

                    “..................”          

                    “....”

                    “................................”

                    “.....”

                    “.....”

                    “...”

                    “เจ้เป็นแฟนกับประธานนักเรียน!!!!!!!!!!!”

    เขียนโดย micha : 2008-04-10 15:24:39
    ความคิดเห็นที่ 17
    สุดๆ ตอมน่ารักที่สุด

    นักชิมเย็นตาโฟว์
    JtamatKA : 2008-09-02 19:58:08
    ความคิดเห็นที่ 16
    ฮ่าๆ

    รักอะตอมจัง

    เด็กล้างจาน
    chazz : 2008-05-17 13:13:36
    ความคิดเห็นที่ 15
    กรี๊ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เป็นการแส่ที่ดีมราก ๆ เรยอ่ะตอม
    ( guest ! ) นิววี่ 2008-04-24 10:54:18
    ความคิดเห็นที่ 14
    ( guest ! ) ความคิดเห็นที่ 2 แล้ว..... อ่านต่อเลย เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้ง ได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไป เห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษ กล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลัง จากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา อยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไป สนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่ หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็น เด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คน มาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อน เราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไป เป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อ ได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตาม เทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคน มาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร ตอนนี้ 2008-04-21 20:10:04
    ความคิดเห็นที่ 13
    อัพจิ

    หัวหน้าพ่อครัว
    wenwen : 2008-04-19 10:15:26
    ความคิดเห็นที่ 12
    ทำไมเด็กดีมันไปตอนที่ 10 แล้วง่ะ

    นี้พึ่ง 7 เอง ฮือๆๆๆๆๆๆ

    นักชิมเย็นตาโฟว์
    lovemelovemyyounodog : 2008-04-17 10:14:18
    ความคิดเห็นที่ 11
    up rew rew na jaaaaaaa



    up up up....







    ......






    up rew rewwwwwwwwwwwwwww
    ( guest ! ) ... 2008-04-14 18:53:55
    ความคิดเห็นที่ 10
    หนุกๆๆมากๆเลยอ่า
    อัพเร็วๆน้า~
    เค้ามามเนเปงคนที่ 10 พอดี
    แฮ่ๆ ดีใจ๊ ดีใจ
    อย่าลืมมาอัพน้า~

    หัวหน้าพ่อครัว
    notebookblue : 2008-04-14 13:51:54
    ความคิดเห็นที่ 9
    เอ่อ....ทุกคนอย่าอ่านนะ นี่คือข้อความลูกโซ่ ไคอ่านอย่าหาว่าไม่เตือนล่ะ
    เคยมีนักเรียน2คนเป็นเพื่อนกัน

    >>ทั้ง2สนิทกันมาก

    >>ไปไหนไปด้วยกัน

    >>สุขด้วยกัน

    >>ทุกข์ด้วยกัน

    >>ทั้งสองเรียนที่เดียวกัน

    >>อยู่หอพักเดียวกัน

    >>เรียนปีเดียวกัน

    >>เรียนห้องเดียวกัน

    >>นอนด้วยกัน

    >>มีวันหนึ่งเพื่อนคนหนึ่งป่วย

    >>และเขาอยากทานก๋วยเตี๋ยว

    >>เพื่อนอีกคนจึงไปซื้อให้

    >>และเมื่อซื้อเสร็จก็รีบกลับ

    >>แต่ระหว่างทาง

    >>เกิดอุบัติเหตุขึ้น

    >>เขาเสียชีวิต

    >>แต่ด้วยความรักเพื่อน

    >>วิญญาณของเขาก็นำก๋วยเตี๋ยวมาให้เพื่อนและตายไป

    >>ทำให้เขาหมดห่วงและตายอย่างสงบสุข

    >>ได้รับข้อควา มนี้แล้วต้องโพสซ้ำ 20 กระทู้ ไม่ใช่ 20

    >>copyถ้าไม่ทำ ตามจะเกิดอุบัติเ หตุ อีก 7 ชม.นับถอยหลัง

    ขอโทษนะ
    ( guest ! ) .. 2008-04-13 17:41:40
    ความคิดเห็นที่ 8
    หนุกมั๊กค๊า

    อัฟเร๊วๆๆน้า

    ชอบอะตอมอ๊ะเค๊อะ

    :)))*
    ( guest ! ) ... 2008-04-12 13:48:45
    ความคิดเห็นที่ 7
    up rew rew na ja

    nuk mak mak ...

    pen fan kan rew rew na ja...
    ( guest ! ) hi u 2008-04-12 02:29:08
    ความคิดเห็นที่ 6
    555+ สมน้ำหน้านางเอก 555555555++
    ชอบอะตอมอ่ะ น่าร้ากกก~

    หัวหน้าพ่อครัว
    wenwen : 2008-04-11 16:19:04
    ความคิดเห็นที่ 5
    รีบๆมาอัพน้า

    รออ่านคร่า

    ถ้าเลย 10- 12 คอมเม้นเราจะไม่อ่าน ไม่โหวต ไม่เม้น ไม่คลิก ไม่เปิด (ล้อเล่นอ่ะ)

    นักชิมเย็นตาโฟว์
    lovemelovemyyounodog : 2008-04-11 13:27:02
    ความคิดเห็นที่ 4
    ในที่สุดแกก้อับสักทีนะ อั้ยบ้า

    5 5 5+
    ( guest ! ) sweety shot 2008-04-10 22:05:28
    ความคิดเห็นที่ 3
    หนุกดีๆ อัพไวๆน้า
    ( guest ! ) ^^ 2008-04-10 21:42:23
    ความคิดเห็นที่ 2
    เหอๆๆ

    คนเดิมๆๆ

    เทอ

    อัพเร็วๆนะ

    อยากอ่านต่อง่า

    อัพให้จบก่อนเปิดเทอมได้มิอ่า

    เด๋วไม่มีเวลาอ่านอ่า

    เหอๆ
    ( guest ! ) อิงค์ 2008-04-10 16:51:05
    ความคิดเห็นที่ 1
    ว้าววๆๆ คนแรกเรยช้านนน

    5555

    เปงน้องที่เลวมาก

    เหอๆ
    ( guest ! ) อิงค์ 2008-04-10 16:50:09