นายฟอร์มจัดสดุเท่ห์

ตอนที่ 99 พิธีวันแม่

หลังจากที่เมื่อวานมายและปี๊งได้คุยกันทางเอ็มแล้ว วันนี้มายก้อมาเรียนตามปกติ และในขณะที่มายกำลังนั่งรถพ่อไปดรงเรียน

มายก้อนั่งเปิดเครื่องอยู่ พอเปิดเครื่องเสร็จปุ๊บ ก้อมีเมสเสจโผล่เข้ามาทันที คนที่ส่งเมสเสจมาหามาย คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากปิ๊ง

วันนี้ทั้งวันมายแทบจพะไม่ได้เรียนเลย ไม่ใช่แทบไม่ได้เรียนสิ

ไม่ได้เรียนเลยแหละ เพราะว่าวันนี้มีกิจกรรมทั้งวันเลย

ช่วงเช้ามีพิธีวันแม่ ตั้งแต่ 8 โมงเช้า ถึง 10โมงเช้า พอ 10 โมงครึ่ง นักเรียนตัวแทนแต่ละคนก้อขึ้นไปกราบแม่บนเวที หลังจากนั้น

นักเรียนแต่ละคนที่ชนะเลิศการประกวดร้องเพลงก้อขึ้นมาร้องเพลงโชว์ความสามารถกันบนเวที ร้องไปร้องมาก้อถึงเวลากินข้าวเที่ยงซะละ

แต่บนเวทีก้อยังคงร้องเพลงต่อไปเรื่อย ๆ และเมื่อนักเรียนทุกคน

ที่ประกวดร้องเพลงชนะเลิศ ร้องกันครบหมดทุกคนแล้ว

คราวนี้ก้อมาดูฝีมือการเป็นนักร้องของเด็ก พมร. กันบ้างดีกว่า

พอหลังจากที่ทุกคนที่ประกวดชนะร้องกันเสร็จแล้ว คราวนี้ก้อต่อด้วยคอร์นเสิร์ต คอร์นเสิร์ตนี้ไม่ได้ไปเชิยนักร้องที่ไหนมาหรอกนะ

ก้อเอานักร้องจาก พมร นี่หล่ะมาร้อง หลังจากที่ซ้อมกันมาอย่างดี

พวกพี่ ๆ ม.ปลายทุกคนก้อขึ้นมาโชว์ความสามารถกันบนเวทีอย่างเต็มที่เลย และไม่นานนัก สิ่งที่ทุกคนรอคอยก้อมาถึงจนได้ สิ่งสิ่งนั้นนั่นก้อคือ การมานั่งพับเพียบฟังเทศน์กันไงหล่ะจ๊ะ 55 ปีที่แล้วนะ

มายอ่ะนั่งฟังพระเทศน์อยุ่ดีดี น้ำตาก้อไหลออกมาเฉยเลย

มายไม่ได้อยากจะร้องไห้เลยซักนิด ตอนแรกก้อฟังอยู่ดีดี

แต่พอมายเริ่มหลับตาปุ๊บ เท่านั้นแหละ น้ำตาไหลเลยอ่ะ

มายยังไม่ทันจะรู้สึกว่าอยากจะร้องไห้เลย อยู่อยู่น้ำตาก้อไหลเองซะงั้น

แต่ปีนี้นะ มายรับรองได้เลย ว่ามายจะต้องน้ำตาไม่ไหลแน่นอนเลย

คอยดูนะ เด๋วมายจะพิสูจน์ให้ทุกคน และแล้วไม่นานนัก

พระก้อมานั่งอยุ่บนเวทีอันเป็นที่เรียบร้อย ตอนแรก ๆ

พระก้อยังพูดติดตลกออกแนวขำขำอยู่นะ แต่พอหลัง ๆ

เมื่อพระเริ่มจริงจัง พระก้อสั่งให้ทุกคนนั่งหลับตาแล้วตั้งใจฟัง

สิ่งที่พระกำลังจะพูด ถ้าใครไม่หลับตา พระจะให้ครูดึงตัวออกมา

เอ๊ะ พูดอย่างนี้ก้อหมายความว่าบีบบังคับกันชัด ๆ เลยนี่หว่า ชิ

แต่ถึงยังไงนะ มายและคนในกลุ่มก้อไม่ทำตามหรอกนะจะบอกให้

ตอนนี้ทุกคนนั่งหลับตากันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะมีก้อแต่ มาย แอ๊ม เอ๋ย เม หมิว นีด มิ้ง ฝน เท่านี้แหละที่นั่งเรียงกัน

จ้องมองคนอื่น ๆ อยู่ ทั้งหมดที่เอ่ยมานี้คือคนในกลุ่มมายทั้งหมด

ทั้งหมดนี้ไม่ยอมนั่งหลับตากัน และแล้วนั่งฟังไปเรื่อย ๆ เอ๊ะ เอ๋ยหนิ เอ๋ย เอ๋ย เอ๋ยร้องไห้ อ้าว ทุกคนในกลุ่มก้อไม่มีใครนั่งหลับตาเลยซักคนหนิ แล้วอยู่ ๆ ทำไมเอ๋ยถึงร้องไห้ได้หล่ะ เอ้อ ฟังไปฟังมา

รู้สึกคุ้นหูยังไงไม่รู้ ไม่สิ ไม่คุ้นนะ ใช่เลย ใช่ นี่มัน ตรงเป๊ะ ๆ เลยหนิ นี่ที่พระเค้ากำลังพูดออกมานี่มันเหมือนกันกับที่พระรูปที่แล้วมาพูด

ปีที่แล้วเลยหนิ เหมือนกันเด๊ะ ๆ เลยนะ เรียบเรียงประโยค

ก้อเหมือนกันเลยอ่ะ เหมือนกับว่าอัดใส่เทปไว้แล้วมาเปิดฟัง

แล้วก้อจำเอามาพูดให้มันเหมือน ๆ กันยังไงยังงั้น หรือไม่ก้อ

อาจจะเขียนใส่กระดาษเอาไว้ แล้วก้อเอามานั่งท่องนั่งจำแล้วค่อย

เอามาพูดให้พวกเราฟัง ไม่สิ ถึงจดใส่กระดาษแล้วจำเอามาพูด

มันก้อคงไม่พูดเหมือนกันเป๊ะ ๆ ขนาดนี้หรอกนะ มันดูเว่อร์ ๆ ยังไงไม่รู้ อะไรจะเหมือนกันขนาดนั้น แต่ เอ๊ะ มายไม่ร้องไห้หนิ เมษาและมาย

หันไปมองหน้ากันและทำท่าดีใจที่ทั้ง 2 คน ทำสิ่งที่ต้องการสำเร็จแล้ว สิ่งที่ทั้ง 2 ต้องการก้อคือ ทำยังไงก้อได้ให้ไม่มีน้ำตาตอลดเวลา

ที่กำลังนั่งฟังพระเทศน์ และแล้วทั้ง 2 ก้อทำสำเร็จ ปีนี้ทั้ง 2 ไม่ร้องไห้ ก้อจะให้ร้องไห้ได้ไงเล่า ก้อไม่ได้นั่งหลับตานี่หน่า

และแล้วพอฟังพระเทศน์เสร็จ ครูก้อพาทุกคนไปนั่งอยู่กลางถนน

และไม่นาน ทุกคนก้อเดินกลับขึ้นห้องเรียน ชั่วโมงนี้ทุกคนในห้องมาย

ต้องไปเรียนซาวแลปนี่หว่า และแล้วก้อเนมาถึงห้องซาวแลปซะที

เห้อ เจอกันอีกแล้วนะ จิตลดา โอ๊ย เซ็งจัง เจอจิตลดาอีกและ

ไม่ใช่เพื่อนอนมายหรอกนะ จิตลดาคือครูที่สอนอังกฤษและสอนซาวแลป จิตลดานะ ทั้งบ้าแล้วก้อบ๊องต๊องด้วย วันนี้จิตลดาไม่ได้สอนไรเลย

เอาแต่นั่งเม๊าส์ นั่งโม้ไปเรื่อย ๆ จนหมดชั่วโมงเลย เสร็จแล้วก้อสั่งงานให้ทุกคนไปเขียนบรรยายมาว่า วันนี้ได้รับอะไรมาบ้างจากการฟังเทศน์

อ่านตอนต่อไปจ้า......................