ตอนที่3  ช่วยด้วย

            “มีอะไรทำไมต้องนัดมา”

            “ฉันเปล่านัด”

            อะไรของตาบ้านี่วะเนี่ย  เป็นคนนัดออกมาเอง  แล้วยังทำเป็นลอยหน้าลอยตาอีก  แล้วยังจำพาเพื่อนที่ไหนก็ไม่รู้  มานั่งด้วยอีก  แถมไอ้บ้านั่นยังจะทำตาหวานเยิ้ม  ที่ดูแล้วน่าขนลุกมาให้ฉันอีก  ถ้าเลือกได้ฉันยอมเข้าป่าที่กว่ามาเจอพวกบ้าๆพวกนี้อีก  - -^

            “แล้วใครนัดมาล่ะ  ฉันไม่อยากเอาเวลามาทิ้งเปล่านะ”

            “ไอ้นี่มันนัดมา”

            แล้วตามาร์ทก็ชี้นิ้วไปทางไอ้โรคจิตตาเยิ้มอีก  แล้วไอ้นี่มันจะมีธุระอะไรกับฉันวะเนี่ย  เซงจิตแย่เลย  ไม่น่าเกิดอารมณ์พิลึกพิลั่นแต่งตัวเลย

            “นายมีอะไรกับฉัน”

            “ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยค้าบบ~  เขียนตรงหน้าผากเลยครับ  ~_~”

            แล้วตาบ้านี่ก็ยื่นหน้ามา  ก่อนที่ตามาร์ทจะตบหัวไอ้โรคจิตนี่ลงกับโต๊ะ

            “ไอ้มาร์ทอะไรของแกวะ”

            ไอ้โรคจิตคลำหัวป้อยๆ

            “ยัยนี่ไม่เห็นสวยตรงไหนเลย  ทำไมต้องไปขอเบอร์ยัยนี่ด้วย  แล้วยัยนี่แต่งตัวยังไงๆ  ก็ดูเป็นกระเทยอยู่ดี”

            “ไอ้บ้า  ไอ้ไม่หล่อ  ไอ้..ไอ้...  โว้ยยย”

            ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าแล้วเนี่ย  =.,=

            “ไอ้มาร์ทแกตาบอดหรือไง  แล้วนี่แกเป็นอะไรไปเนี่ย  ปกติแกสุภาพกับผู้หญิงไม่ใช่หรอ  แกเป็นบ้าอะไรเนี่ย  วุ้ย”

            “ยัยนี่ไม่ใช่ผู้หญิง  ทำไมฉันต้องใส่ใจด้วย  แล้วแกมีอะไรก็รีบๆพูดดิวะ  ฉันขี้เกียจรอนาน  -_-+”

            “เออ!!  น่า!!”

            ไอ้โรคจิตกคระแทกเสียง  ก่อนที่จะหันกลับมาทำตาเยิ้มหวานให้ฉันต่อ

            “ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยคร้าบบ”

            “38”

            “083หรอคร้าบบ”

            “เปล่า  ฉันจะบอกว่า  นั่นมันเบอร์บาทาฉัน  (- -)*”

            “งั้นผมจะเอาไปเบอร์นี้ไปเก็บฝันถึงนะครับ”

            นายไม่ต้องมาฝันถึงฉันหรอกน่า  แค่อยู่ตรงนี้นายก็ทำฉันขนลุกจนกระเจิงหนีหายไปหมดแล้ว  มีหวังนายตามมาในฝันฉัน  ผมฉันไม่กระเจิงไปหมดเลยหรอ  แล้วมีที่ไหนกันเนี่ยผู้หญิงให้เบอร์บาทา  แต่ยังจะทำหน้าตาเยิ้มอย่างนั้นได้อีก

            “ไม่มีไรแล้วฉันไปแล้วนะ  - -;”

            “เดี๋ยวก่อนครับ”

            จู่ๆตาบ้านี่ก็มาจับข้อมือฉัน  ฉันจึงส่งสายตาเหมือนกำลังจะบอกว่า  ‘ถ้าแกไม่ปล่อยแกไม่รอดแน่’  นายนั่นถึงกับปล่อยข้อมือฉันทันที  แต่ไอ้โรคจิตนี่ก็ยังทำตาเยิ้มอยู่  ไม่รู้อะไรของมันนักหนา

            “มีไรกับฉันอีก”

            ฉันพยายามควบคุมความรำคาญ

            “ไม่มีอะไรแล้วคร้าบบ  ผมได้จับมือฮันนี่ด้วย  โอ้วว  ~O~”

            แล้วไอ้โรคจิตนี่ก็ทำตาเยิ้มต่อ  แต่ส่วนฉันไม่สามารคควบคุมอารมณ์ได้อีกแล้ว  ตานี่มีสิทธิ์อะไรมาเรียกชื่อฉันเต็มๆ  อย่างนี้ต้องโดนซักหน่อย

            “โครม!!”

            “เห้ย!!  ไอ้โฟร์  ตายมั้ยวะเนี่ย  เธอเล่นอะไรของเธอเนี่ย  เล่นถีบกันเลยหรือไง”

            “จำเอาไว้อย่ามาเรียกชื่อฉันเต็มๆ  =^=  เพราะฉันไม่ชอบ”

            ก็อย่างที่ไอ้บ้ามาร์ทบอกอ่ะแหละ  ฉันได้ถีบไอ้โรคจิตนั่นทันทีหลังจากที่จบประโยค  ของหมอนั่น

            “แกตะคอกใส่ผู้หญิงได้ไงวะ  ฉันว่าบุญของฉันนะ  ที่ได้แตะเท้าของฮันด้วย  เอาไว้มาแตะตัวผมบ่อยๆนะคร้าบบ....  ตุ้บ!!!!!”

            แล้วไอ้โรคจิตนี่ก็สลบไป  สมควรละล่ะ  เพราะฉันถีบไปชนโต๊ะแล้วก็เก้าอี้จนล้มกองไปหลายเลย  ถ้าไม่สลบก็ความถึกแล้ว

            “พลอยกลับกันเหอะ”

            บ้านฉันกับบ้านพลอยใกล้กัน  ฉันจึงกลับบ้านพร้อมพลอยบ่อยๆ

            “ต่อไปนี้  พลอยไม่รบกวนฮันละจ้ะ  เพราะเดี๋ยวพลอยจะกลับกับมาร์ทแล้วจ้ะ  ^O^”

            “ระวังตัวด้วยนะ  ฉันไม่ไว้ใจไอ้นี่เท่าไหร่  ดูติ๋มๆ”

            “ใครจะไปห้าวหาญทอมบอยอย่างเธอล่ะ”

            “พูด..”

            “มาร์ทเค้าเป็นประธานชมรมศิลปะการต่อสู้จ้ะ  เอาเป็นว่าฮันกลับบ้านก่อนเถอะ  ใกล้มืดแล้ว  เดี๋ยวจะอันตราย”

            “อื้ม  บาย”

            “บายจ้ะ  ^_^”

            วันนี้ได้กลับบ้านคนเดียวก็ดีเหมือนกัน  ฉันจะได้คิดอะไรได้คนเดียวฉันละเซงจะแย่  ทำไมปีนี้โรงเรียนสุ่มห้องแย่จังวะ  ต้องอยู่กับนายมาร์ทบ้าแล้วยังต้องอยู่กับไอ้โรคจิตอีก  แต่ก็โชคดีที่ยัยแพรไม่มาด้วย  ไม่งั้นวุ่นวายหนักกว่าเดิมอีก  ฉันเพิ่งรู้เหมือนกันว่ายัยแพรก็รวยใช่เล่น  O_o  ถึงจะมาจากต่างจังหวัด  แต่ที่ต่างจังหวัด  พ่อแม่ของยัยนี่ก็เป็นเข้าของไร่  ขนาดใหญ่แล้วก็เป็นที่ๆใหญ่ที่สุดในจังหวัดระยอง  ฉันล่ะอยากไปบ้านยัยนี่จะแย่อยู่แล้วแต่ช่วงนี้ไม่มีวันหยุดยาวๆเลย  เอาไว้ปิดเทอมนี้  ฉันว่าฉันชวนคราบครัวไปบ้านยัยแพรดีกว่า  ได้ข่าวว่าบ้านใหญ่ใช่เล่นเลย  คงจะพออยู่กันได้

            “เธอได้สอนให้รู้ว่า  ว่าความผูกพันมันซื้อความรักไม่ได้~”

            แล้วเสียงมือถือฉันก็ดังขึ้น  ไม่ต้องตกใจว่าทำไมฉันใช้เพลงนี้ฉันไม่ได้เป็นคนตั้งริงโทนเองหรอก  เพลงนี้เป็นเพลงโปรดของพี่แนนเค้าแล้วพี่แนนก็เป็นคนตั้งให้  -O-  ซึ่งฉันก็ไม่เกี่ยงอะไร  เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าจะเอาเพลงไหนเป็นริงโทนเหมือนกัน

            <อื้ม>

            <นี่ฉันเองนะ  แพร>

            <มีไร>

            <เธอนี่แมนจังเลยนะ>

            <ฉันเป็นผู้หญิง  - -,,  เธอโทรมามีอะไร>

            <อาทิตย์หน้านี้  เป็นวันหยุดของโรงเรียน  เนื่องในวันหยุดเพื่อครูที่เค้าจัดขึ้นทุกปี  ฉันเลยอยากจะชวนเธอไปบ้านฉัน  ฉันชวนพลอยไปแล้วนะพลอยไปด้วยล่ะ  แล้วก็งานนี้จะมีเพื่อนฉันไปด้วย  เธอจะเอาใครมาก็ได้นะครอบครัว  เพื่อน  หรือใครก็ได้  เพราะฉันอยากให้มันเฮฮา  ^O^>

            พอบอกให้เข้าประเด็น  ยัยนี่ก็พล่ามยาวเลย  บ้านยัยแพรหรอน่าสนใจดีนี่หว่า

            <ตกลง  ฉันเอาครอบครัวไปด้วยนะ>

            <เย้!!  เอาไว้ฉันจะเอารถตู้ไปรับนะ>

            <อืม  แล้วไปวันไหน>

            <วันอาทิตย์นี้ล่ะ  เพราะฉันอยากให้ไปทั้งอาทิตย์เลย>

            <อีก3วัน>

            <อื้ม>

            <มีไรอีกป่ะ…>

            “เห้ย!!  อะไรวะ  ปล่อยๆ  O_O”

            จู่ๆก็มีผู้ชายมาจับมือฉันเอาไว้

            “เดี๋ยวก่อนสิน้องสาว  พี่ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะเนี่ย  เพิ่งย้ายมาหรอจ๊ะสุดสวย”

            แล้วไอ้บ้านี่ก็เอามือสกปรกด้านๆ  มาลูกหน้าฉัน  นั่นล่ะทำให้จุดเดือดของฉันพุ่งปี๊ดถึงขีดสุด

            “อย่าเล่นมือสิจ๊ะน้องสาว  เอาไว้ใช้ปากกันดีกว่า  ^_^”

            ทำไมพวกมันเยอะขนาดนี้วะ  ปกติฉันสู้กับผู้ชายได้สูงสุด7คนเนี่ยเพราะ7คนฉันเคยแล้ว  เล่นซะตัวฉันโทรมเลย  =_=  แต่นี่อะไรกันเนี่ย  ล่อกันมาซะ15คนเลย  เพราะฉันสำรวจแล้ว  เอาวะยังไงก็ต้องสู้

            “ขาเอาไว้ให้พี่เลียดีกว่านะจ๊ะ”

            “ไอ้โรคจิตเอ๊ยย”

            ไอ้นี่เป็นใครมาจากไหนวะ  ดูแล้ว  หน้าจะเป็นนักมวยเก่าไม่ก็นักเทวันโดเก่าเป็นแน่  แต่จะเก่าเก๋าขนาดไหน  ฉันจะสู้เว้ย  ว่าแล้วฉันก็เอาเท้าอีกข้างขึ้นมาเตะอีกที  แต่ครั้งนี้เป็นครั้งล่อให้ไอ้นี่จับเท้าฉันไว้เฉยๆเพราะจุดประสงค์ที่แท้จริงของฉัน  คือการกระโดดลอยเอาเท้าอีกข้าง  ถีบหน้าไอ้บ้านี่  แล้วมันก็ได้ผลจริงๆ  ฉันจึงม้วนตัวกลับมา

            “ไม่หมูแล้วว่ะ  พวกแกจับตัวเอาไว้”

            “เข้ามาเลย  ไอ้พวกถึกทั้งหลาย”

            แล้วฉันก็หยิบไม้ที่อยู่ที่พื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้  เอาขึ้นมา2ท่อนแล้วก็ตีกระหน่ำทันที  แต่ไอ้พวกนี้มันถึกกว่าที่คิด  ถ้าธรรมดาฉันฟาดครั้งเดียวก็สลบเหมือดคาพื้นแล้ว  แต่ไอ้พวกนี้ฉันต้องออกแรงตี  ถึงกับ5ครั้งมันถึงจะล้มไปนอน  - -;;;;  แต่บางคนก็ยังลุกไว้อยู่  ซึ่งพลังงานในการตีแต่ละครั้งของฉันนั้น  ก็ต้องออกแรงมหาศาลเลยทีเดียว

            “โว้ยยย”

            ฉันตะโกนออกมา  มันเป็นวิธีเรียกพลังงานของฉันเอง

            “โถ่โว้ยยย”

            แต่ครั้งนี้ฉันไม่ค่อยจะมีแรงเท่าไหร่แล้ว

            “ใกล้หมดแรงแล้วหรอสาวน้อย  ^O^”

            โถ่เว้ย!!  ไอ้นี่ก็ดันรู้ซะอีกว่าฉันไม่มีแรงแล้ว  จะว่าไปไอ้หัวหน้าของกลุ่มนี้ก็หน้าตาดีนะ  แต่ทำไมต้องมาทำแบบนี้ด้วยวะเนี่ย  ดูอีกทีน่าจะอยุ่ม.ปลายด้วยมั้งเนี่ย  แต่ไอ้คนแรกที่มาพูดกับฉันดูแล้ว  หน้าจะเป็นพวกนักสู้อะไรสักอย่าง  ไม่มวยก็พวกกีฬาเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้  แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาวิจารณ์แล้ว  เพราะตอนนี้ฉันต้องสู้  ปกติฉันสู้เพื่อพลอยมาเยอะแล้วครั้งนี้ฉันจะสู้เพื่อตัวเองบ้าง  แต่ไม่ไหวแล้ว  ไม่ไหวแล้ว

            “จับตัวมาได้แล้ว  แต่อย่าจับแรงนะ  ฉันกลัวของเสีย  ^_^”

            “ครับหัวหน้า”

            แล้วไอ้พวกนี้ก็มาจับตัวฉันเอาไว้  ฉันพยายามจะสะบัดเต็มที่แล้วแต่ร่างกายมันก็ไม่ขยับ  ตอนนี้ไอ้พวกนี้เหลือแค่5คน  นี่ฉันล้มไปถึง10คนเลยหรอเนี่ย  O_o  แล้วนี่ก็ไม่ใช่เวลาที่ฉันจะตะลึงด้วย

            “น่ารักจังเลยอ่ะ  ขอปากหน่อยสิ  ^3^”

            “เอาบาทาไปก่อนสิ”

            ฉันพูดด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่ค่อยจะมีแล้ว

            “ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่เลย  งั้นไม่เกรงใจแล้วนะ”

            “จะทำอะไรน่ะ  OoO”

            แล้วตานี่ก็โน้มหน้าเข้ามาเรื่อยๆแล้ว  ทำไมร่างกายไม่ขยับเลยนะขอแค่มือก็ยังดี  ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย  T_T  ขอแค่คนผ่านมาซักคน  ใครก็ได้จะย่าจะยายจะแก้หรือจะเด็ก  แต่ขอให้ผ่านมาซักคนเถอะ  ผ่านมาหยุดไอ้บ้าโรคจิตนี่ที  ช่วยฉันด้วย
            - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  - - -- - - -  -

            ขอโทษนะคะที่วันนี้มาลงช้าผิดปกติ  เพราะว่าวันนี้ดิวมีเรียนแล้วเดี๋ยวจะมีไปนู่นไปนี่อีกมากมาย  ก็เลยมาอัพช้าหน่อย  วันอาทิตย์ดิวเลยระบุเวลาอัพไม่ได้  แล้วก็ครั้งต่อไปที่จะมาอัพ  ดิวจะมาอัพวันพุธนะคะ  เวลาก็ไม่แน่ไม่นอนแต่คงไม่น่าจะเกิน1ทุ่มล่ะค่ะ

            ป.ล  อย่าลืมเม้นกับโหวตด้วยนะคะ  ^_^