ตอนที่8 แฟน
ย้อนกลับไปเมื่อพริตมา
Mart
สบายดีมั้ยเอ่ย ^^
อื้ม... สบายดี
ผมตอบคำถามของพริตไป ทั้งๆที่เธอเป็นคนหักหลังผม แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมถึงยังจะตามพริตมา อาจจะเป็นเพราะว่าผมลืมเธอยังไม่ได้
พริต.... เธอมีอะไรหรือเปล่า
อื้ม...มี
แล้วจู่ๆน้ำตาก็ไหลออกจากดวงตา ของพริตทันที เล่นซะผมตกอกตกใจไปตามๆกัน (-*-)
เป็นอะไรหรือเปล่า ใครทำอะไรเธอ!!
เปล่าๆ...ฉะ...ฉันทำตัวเอง ตอนนี้ฟราวด์เค้าเลิกกับฉันแล้ว
คำเดียวที่ผมคิดออกตอนนี้ ก็คือ... ไอ้เพื่อนเวรแกอย่าอยู่เลย
ทำไมล่ะ
ฉันทนเค้าไม่ไหวแล้ว เคาคบใครหลายคนมาก จนฉันทนไม่ไหวจึงบอกเลิกเค้าไป... มาร์ทฉันขอโทษนะ ที่ทิ้งเธอไป ฉันขอโทษจริงๆ ฮือๆๆๆๆ
งานนี้เธอปล่อยโฮเลยล่ะครับ
ไม่เป็นไร เรื่องมันผ่านไปแล้ว ลืมๆมันไปซะเหอะ
ฮึกๆ เรากลับมาคบกันใหม่ได้ไหม...
แล้วเธอก็เงยหน้าขึ้นมา ใจจริงผมก็อยากกลับไปคบกับพริตนะครับ แต่...
ไม่ได้หรอกพริต
ผมกลับพูดคำนั้นออกไป
ทำไมล่ะ..ฮึก...ไม่เป็นไร..คนอย่างฉันก็สมควรละล่ะ
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่ในใจมันบอกออกไปเอง โดยไม่รู้ตัว... ฉันขอโทษนะพริต...
ไม่เป็นไรๆ ฮึกๆ ฮือๆ
แล้วพริตก็วิ่งหนีผมไปทันที
พริตๆ กลับมาก่อนพริต
แต่มันก็ไม่ทัน เพราะเธอเล่นวิ่งระดับทีมชาติ วิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่นั่นก็ทำให้ผมเสียใจอย่างแรงเลย ไม่รู้ทำไมผมจึงตอบออกไปอย่างนั้น แล้วก็ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่ผมตอบออกไปอย่างนั้น แต่กลับรู้สึกเสียใจมากขนาดนี้ แต่ก็เอาเหอะ.. ผมจะลืมเธอในไวๆนี้นี่ล่ะ
ที่บ้าน ตอนเย็น
ตอนนี้ผมอยู่ในห้องนอน
นายมาร์ท
มีไร
เปิดประตูออกมาพูดกัน ก่อนดิ
เธอจะเอาอะไรอีก ฉันจะนอนแล้ว
แล้วเสียงของยัยนั่นก็หายไป ยัยนั่นที่ว่าก็คือเพื่อนของพลอยน่ะแหล่ะ วันนี้รู้สึกว่าเธอยอมง่ายจังเลย รู้สึกแปลกๆแฮะ - -* (เค้ายอมง่ายก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง ไอ้บ๊อง)
เช้าวันต่อมา
นี่เธอบ้าหรือเปล่าเนี่ย
ทำไมฉันแต่งตัวแบบนี้บ้าง มีปัญหาป่ะล่ะ
ก็อย่างที่ฉันบอกอ่ะล่ะ ที่ฉันจะปรับลุคใหม่ แต่ไอ้เวรตะไลนี่กลับมาพูดอย่างนี้ตั้งแต่เช้า น่าลากพาไปฆ่าไหมเนี่ย -*-
อุ๊บ 5555+ เหมือนกระเทยเลยว่ะ 555
ไอ้บ้า
แล้วฉันก็เดินหนีมาทันที อะไรของมันวะเนี่ย คนแต่งตัวดีก็ด่า พอแต่งตัวเท่ๆก็หาว่าเป็นทอม สงสัยตามันคงพังไปแล้วล่ะ ไม่ก็ตาถั่ว ไม่ก็.... วุ้ยคิดไม่ออก ออกไปเดินเล่นดีกว่า อยู่ในนี้มีหวังเซงตายแน่เลย -_-+
hello baby~
และเมื่อฉันออกมาข้างนอก ก็ต้องเจอกับไอ้บ้าฟราวด์ อีก อะไรมันจะซวยได้ใจขนาดนี้วะเนี่ย
ฉันไม่ใช่เบบี้ของใคร กับไปหาพริตไป
ฉันพูดออกไป
เธอรู้เรื่องนี้ด้วยหรอ!! O_o
เออ - -+
งั้นก็...ไม่เป็นอะไร เราควรศึกษากันก่อนเป็นแฟนเนอะ ^O^
ใครจะเป็นแฟนใครพูดให้ดีๆ... เดี๋ยวแม่เตะกระบาลเลยนี่ - -*
ใจเย็นๆสิจ๊ะ ไปต่อกันโรงแรมดีกว่ามั้ง
ไอ้นี่มันกวนเบื้องล่าง กวนประสาท กวนได้ยิ่งกว่าไอ้บ้ามาร์ทซะอีกนะเนี่ย แถมยังโรคจิต ซาดิส วิปริต ผิดมนุษย์มนาอีกด้วย (วู้วว เป็นชุด) ก่อนที่ฉันจะประสาทกินซะก่อน ฉันว่าฉันเดินไปที่อื่นก่อนดีกว่า
เดี๋ยวก่อนสิ จะไปไหนเอ่ยที่รัก~
อย่ามาเรียกฉันว่าที่รักนะ!!
แล้วนั่นล่ะทำให้ฉันเส้นกระตุก เตะไอ้บ้านั่นไปทีนึง แต่ไอ้บ้านี่ก็ยังหลบได้ พร้อมกับจับขาฉันไว้อีก วุ้ย
ขาสวยนะเนี่ยเรา ^_^
อ๊ากกกก ทำไมมันลามกอย่างนี้วะ
ปล่อย!!
ปล่อย!!!!!
เสียงที่หลังมันไม่ใช่เสียงฉันนะเนี่ย.. เสียงนี้...
ไงเพื่อนเลิฟมาร์ท
แกทำให้พริตเสียใจ ไปไกลๆจากยัยนี่เดี๋ยวนี้นะ ไอ้เวรตะไล
เสียงนี้ทำให้ฉันถึงกับขนลุกซู่ซ่าทันที เสียงนี้มันน่ากลัวจริงๆนะ ยิ่งกว่าเสียอาจารย์ดุ - -;; เวลาฉันแอบหลับซะอีก (อ่าว)
ยัยนี่เป็นของนายหรือไง มีอะไรมันยืนยันหรือ.. เพื่อนเลิฟ~
นายนี่นี่มัน กวนยิ่งกว่านายมาร์ท โรคจิตยิ่งกว่าใครๆ แล้วก็หื่นยิ่งกว่าทุกสิ่ง อ๊ากกก เผลอแป๊ปเดียว ไอ้บ้านี่ก็คว้าตัวฉันมากอดไว้เรียบร้อยแล้ว T^T นายอย่าอยู่เลยไอ้บ้า!!! แล้วนั่นแหล่ะทำให้ฉันมีแรงฮึด จับแขนตาบ้านี่บิดฟาดไปข้างหลัง (เธอเป็นผู้หญิงหรือเปล่า)
เอ๊ะโอ่.. อันตรายนะ
แต่นายบ้านี่กลับยืนฮึดฉัน ก่อนที่จะลงไปกับพื้นซะอีก เลยทำให้ไอ้บ้านี่ยืนขึ้นมาได้
แกไสหัวไปไกลๆ ได้แล้วไอ้ฟราวด์
แล้วไอ้มาร์ทก็เดินเข้ามา ลากข้อมือฉันให้ไปยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งฉันกำลังตะบ่น แต่ไอ้บ้านี่ก็ดันปิดปากฉันซะก่อน
ยัยนี่ยังไม่มีเจ้าของไม่ใช่หรอ~
มีแล้วเว้ย
เห้ยๆ ฉันไปมีใครเป็นเจ้าของที่ไหน แล้วอีกอย่างฉันไม่ใช่หมาหรือสัตว์เลี้ยงนะ ที่จะต้องมีเจ้าของน่ะ ปล่อยมือซักทีสิเว้ยย -9-
ใครล่ะ ฉันไม่เห็นมีเลย
ฉันเนี่ยแหล่ะ เป็นแฟนกับยัยนี่
เห้ยๆๆ นายจะมั่วสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่ได้นะเว้ย ฉันไม่ใช่ของๆใคร
แสดงหลักฐานสิ
แล้วนั่นแหล่ะ นายมาร์ทถึงได้ปล่อยมือ ออกจากปากฉัน แล้วเมื่อฉันกำลังจะพูด ตาบ้านี่ก็เอาปากมาประกบปากฉันทันที เย้ยย ไอ้บ้าๆๆ ฉันทั้งทุบทั้งต่อย แล้วแต่ไอ้บ้านี่ก็ไม่ปล่อยซักที T_T
นี่แหล่ะหลักฐาน
ตอนนี้ปากฉันเป็นอิสระแล้ว นายก็อย่าอยู่เลยละกันไอ้บ้ามาร์ท
ฉันขอตัวแฟนฉันไปก่อนนะ
แล้วไอ้บ้านี่กลากฉันมาที่มุมนึง
ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต นายเห็นปากฉันเป็นของเล่นหรือไง หลักฐานบ้าบออะไรกัน ฉันยังไม่ๆได้เป็นแฟนนายซักหน่อย อย่ามามั่วเอาเองนะ เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น -_-^^
เพียะ!!
แล้วก็ตามด้วยกฎหญิงไทย นั่นก็คือตบกลับไปนั่นแหล่ะ แล้วก็ตามด้วยอีกข้อนึง คือวิ่งหนีไป นั่นล่ะฉันทำคบเลย ก็ดูมันพูดดิ ฉันเป็นแฟนมันน่ะหรอ...ฝันไปเหอะ กับอีแค่ญาติมิตรกันยังไม่มีเลย ฮึ!! -_-* แล้วจะให้มาเป็นแผนกันน่ะหรอ... ถ้าเป็นอย่างนี้ฉันขอยอม ให้ไอ้บ้านั่นตามตื๊อ ดีกว่ามาหลอกใครว่าฉันเป็นแฟนกับไอ้บ้ามาร์ทซะอีก แล้วอีกอย่างที่ยอมรับไม่ได้ก็เพราะไอ้บ้านั่นจูบฉันนี่ล่ะ ฉันอยากจะบอกว่า... จูบนั้นมันจูบแรกของฉันนะ!! T-T
ฉันขอโทษเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะ
ขอโทษแล้วมันหายป่ะล่ะ นายเอาจูบแรกของฉันมาคืนให้ป่ะล่ะ
เย้ยย ฉันหลุดปากอะไรไปเนี่ย
ฮ่าๆ จูบแรก ฉันคิดว่าเธอจะมีแล้วซะอีก
ไม่ต้องมายุ่ง ไปไกลๆส่นตีนฉันไป
บอกแล้วไงว่าขอโทษน่ะ - -^
ก็บอกแล้วไง ว่าไม่ยกโทษให้น่ะ
ฉันให้เธอจูบคืนก็ได้เอาสิ
ฮึ่ย!! ทำไมทันถึงได้กวนประสาทอย่างนี้ฟะ จูบคืนงั้นหรอ...
งั้นนายหลับตาก่อนดิ
อ่ะครับๆ U_U
แล้วนั่นล่ะทำให้ฉันนึกวิธีทำโทษได้ ฉันถอดรองเท้าของฉันออกทันที แล้วก็เอารองเท้าไปยีกับทราย เสร็จแล้วก็...เอาไปประทับตาบนหน้าไอ้บ้านี่
ทำไมมันแปลกๆ
แล้วนั่นล่ะ เมื่อไอ้บ้านั่นลืมตาขึ้นมา ฉันก็เอารองเท้าใส่แล้วใส่เกียหมาทันที ในเมื่อนายอยากมาลองดีกับฉันก่อน ฉันก็ขอเอาคืนให้สะใจบ้างละกัน 55+ ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้นะ ว่าไอ้บ้านั่นทำสีหน้ายังไง รู้ปต่ว่าตอนนี้ฉันสะใจเป็นบ้าเลยว่ะ ขอให้หอมหวานกับรองเท้าฉันละกันนะ 55+
แล้วเมื่อฉันวิ่งไปได้แปปนึง ก็เห็นคนนึงกำลังร้องไห้อยู่ รู้สึกว่าชุดอย่างนี้ ผมอย่างนี้ หุ่นอย่างนี้ นี่มันพริตแฟนเก่าอีตามาร์ทนี่หว่า!! O_O
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ดิวมาอัพแล้วคร่า~ ช่วงนี้ดิวมีการบ้านน้อยลงแล้วล่ะค่ะ ก็ต้นเดือนหน้าดิวก็จะสอบแล้วอ่ะค่ะ T_T ฤดูกาลอ่านหนังสือก็ย่างเข้ามาอีกแล้วล่ะค่ะ ไม่รู้ช่วงนั้นดิวจะพอมีเวลา มาอัพวันเสาร์-อาทิตย์หรือเปล่านะคะ เพราะดิวก็ต้องเริ่มอ่านหนังสือบ้างแล้วล่ะค่ะ แต่ถ้ามีเวลาดิวก็จะมาอัพนะคะ แต่ถ้าไม่มีเวลาดิวจะมาแจ้งอีกทีนะคะ ยังไงช่วงนี้ดิวก็จะมาอัพนะคะ แล้วก็เวลาอัพครั้งหน้า ก็อยู่ในช่วงเดินล่ะค่ะ เกินบ่ายโมงแต่คงไม่ถึงบ่ายสามโมงค่ะ
ป.ล อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตด้วยนะคะ ^_^