ตอนที่9 ถูกชะตา!!!
เธอใช่พริตหรือเปล่า
ฉันถามออกไปเก้ๆกังๆ เพราะไม่แน่ใจ ก็ฉันไม่ได้สนิทคุ้นเคยถึงขนาดนั้นนี่หน่า
อะ...อื้ม
พริตหันมาพร้อมกับเช็ดน้ำตา ฉันว่านะถ้าผู้ชายที่ไหนเห็นคงจะใจละลายไปตามๆกันแน่เลย ก็ดูสิ ขนาดร้องไห้ยังสวยอ่ะ -O- แล้วฉันจะเหลือซากความงามมั้ยเนี่ย
เธอเป็นอะไร
ฉันถามพลางนั่งลงข้างๆยัยนี่
เปล่าหรอก.. ฉันแค่คิดว่าตัวเองโง่มากเท่านั้นล่ะ 55+ ฮือๆๆ
เธอจะหัวเราะหรือร้องไห้กันเนี่ย
ทำไม
ฉันก็ไม่ได้สนิทกับยัยนี่นักหรอกนะ แต่ฉันแค่แปลกใจ ที่จู่ๆคนสวยๆอย่างยัยนี่มานั่งร้องไห้
เธอเป็นแฟนกับมาร์ทใช่มั้ย
เสียมารยาทจริง ฉันอุส่าห์ถามก่อน
เปล่า - -* ฉันแทบจะกินไอ้บ้านั่นอยู่แล้วล่ะ
กิน??
อย่าคิดไกลๆ หมายความว่าเชือดเฉือนน่ะ
อื้ม....
แล้วเธอรักมาร์ทมากหรอ
ฉันเคยรัก......เค้ามาก.. แต่ฉันก็หักหลังเค้า
แล้วนั่นแหล่ะ ก็ทำให้น้ำตาของยัยนี่พลั่งพลูออกมาอีกรอบ ไม่รู้ว่าน้ำตาเธอเป็นน้ำประปาหรือไงก็ไม่รู้ สั่งให้ไหลก็ไหล สั่งให้หยุดก็หยุด
แล้วทำไมเธอจึงหักหลังเค้าล่ะ
ฉัน...ฉันก็ไม่รู้ ฉันรู้สึกรักฟราวด์มาก รักกว่ามาร์ทตอนแรกอีก ( . .)
แล้วทำไมเธอไม่อยู่กับอีตานั่นล่ะ??
เค้าไปจากฉันแล้ว เพราะฉันเป็นคนปล่อยเค้าไป ฉันปล่อยให้เค้าไปในทางที่ชอบ เพื่อที่จะได้เห็นรอยยิ้มของเค้าอีกครั้ง ^_^
แล้วยัยพริตนี่ก็ยิ้มออกมา แต่มันเป็นยิ้มเศร้าๆ ที่ขัดศรัทธาเธอจริงๆเลย ไม่รู้ทำไมกับอีแค่ความรัก จะเอาอะไรนักหนาวะเนี่ย มันไม่รักเราก็ช่างหัวมันสิ ไม่เห็นต้องมาเปืองน้ำในร่างกายเลย -_-^ แล้วยิ่งคนสวยๆอย่างยัยนี่นะ หาใหม่ได้สบายอยู่แล้ว
ฉันไม่เข้าใจความรักจริงๆเลย - -^
ซักวันเธอจะเข้าใจเมื่อเธอมีความรัก...
แล้วยัยนี่ก็นอนลงกับผืนทราย ความรักคืออะไรฉันยังไม่รู้เลย เพราะตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยมีใครมาจีบฉันเลย แล้วก็เวลาฉันหันหน้าไปทีไร ไอ้พวกบ้านั่น ก็จะทำหน้าเหมือนโดนผีหลอกทุกทีเลย - -* พวกที่ทำตาหวานให้กับฉัน ส่วนใหญ่ก็เป็นยัยพวกดี้ๆทั้งหลายทั้งนั้น ซึ่งฉันก็ไม่คิดพิศวาสยัยพวกนั้นหรอก แม้ว่าจะมีคนสวยฉันก็ไม่สนใจ ก็ฉันไม่ใช่ทอมนี่หว่า
เธอๆ
หะ..หืม..
เธอพักอยู่ไหนเนี่ย
ฉันยังไม่มีที่พักเลย ฉันแอบหนีมา +_+
งั้นเธอไปพักกับฉันละกัน
จริงๆแล้วบ้านพัก ก็คือบ้านของยัยลูกแพรนั่นแหล่ะ แต่ยัยนี่คงจะไม่ว่าอะไรหรอก เพราะยัยนี่บอกว่าจะเอาใครมาพักที่นี่ก็ได้นี่ เพราะฉะนั้นฉันเอายัยนี่มาพักอีกคน ก็คงไม่เป็นอะไรหรอก (มั้ง)
แล้วฉันก็พายัยนี่มาถึงบ้าน ดูท่ายัยนี่จะคุณหนูน่าดูเลย เพราะยัยนี่บอกว่าหนีมาจากบ้าน แล้วก็หนีคนขับรถอีกที ไม่รู้เป็นลูกมาเฟียที่ไหนหรือเปล่า -_-* แต่ก็สมควรนะ ผิวขาวอย่างกับกระดาษผสมชมพู่ (ไปคิดดูเอาเองนะ) แถมหน้าตาก็บ่งบอกถึงตระกูลผู้ดี การแต่งตัวถึงจะเรียบง่ายแต่ก็ดูดีมีชาติตระกูล ต่างจากฉันลึกลับเลย ผิวฉันออกขาวเหลือง การแต่งตัวก็อย่างกับยาจก หน้าตาก็ไม่ได้บ่งบอกอะไรเลย นอกจากไอ้บ้าเลือด
พริต!!.. OoO
เมื่อฉันมาถึงบ้าน ยัยพลอยก็ถึงกับอุทานทันที ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ารู้จักกันได้ยังไง
วันนี้ฉันขอเอาสมาชิกใหม่ เข้ามาพักหน่อยนะ
แล้วฉันก็ลากยัยนี่ขึ้นห้องทันที ยัยนี่นี่ยอมง่ายจังเลยแฮะ ถ้าเป็นฉันนะต่อให้เป็นผู้หญิง ฉันก็ไม่ยอมให้ลากมาอย่างนี้หรอก (อ่าว)
เธอหิวมั้ย??
ฉันไม่อยากกินอะไรแล้วน่ะ
อ่อ...อื้ม
ไม่รู้ทำไมฉันรู้สึกถูกชะตากับยัยนี่จังเลย ปกติถ้าคนไม่รู้จักฉันคงไม่ลากมาอย่างนี้หรอก แต่ทำไมยัยนี่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างนี้นะ
เธอลำบากใจหรือเปล่า ที่พาฉันมาพักเนี่ย
ไม่เลยซักนิด
ทำไมฉันถึงตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริง ผิดปกติอย่างนี้ล่ะเนี่ย
ถูกชะตา!!
จู่ๆยัยนี่กับฉันก็พูดขึ้นพร้อมกัน!! O_O
ฉันรู้สึกถูกชะตากับเธอมากเลย
ฉันก็เหมือนกัน นี่ๆเธอเกิดวันที่เท่าไหร่อ่ะ
7 ตุลา 34
หือ!! O_o
ทำไมยัยนี่ต้องร้องออกมาด้วยเนี่ย วันที่7ตุลา มันแปลกตรงไหนเนี่ยกับอีแค่วันเกิด วันนั้นเป็นวันที่สวนสัตว์ถล่มหรือไง
เธอร้องทำไม
ก็.....
....
ก็.....
......
ก็....
เธอก็พูดมาสิ ก็ ก็ ก็ แล้วฉันจะรู้มั้ยเนี่ย
ก็มันวันเกิดเดียวกันกับฉันน่ะสิ
เหวอ~ ฉันถึงกับเซหลังเกือบตกเตียง โชคดีที่ยังมีสติจับเตียงไว้ทัน ยัยนี่เกิดวันเดียวกับฉัน มันคงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ที่คนจะเกิดวันเดียวกันหรอกนะ แต่ฉันกับรู้สึกประหลาดมาก ไม่รู้ทำไมฉันถึงถูกชะตากับยัยนี่นัก ไม่รู้ทำไมถึงผูกพันนัก หวังว่าชาติที่แล้วฉันคงไม่ได้เป็นสามี-ภรรยากับยัยนี่หรอกนะ - -^
ฉันว่า.....ฉันไปหาอะไรกินดีกว่านะ
แล้วฉันก็ออกจากห้องนอนทันที นี่มันอะไรกันหว่าเนี่ย ฉันกับยัยนี่มีอะไรคล้ายๆกัน แถมยังถูกชะตาอีก แล้วยังเกิดวันเดียวกันอีก นี่มันอะไรกันเนี่ย
เกิดวันเดียวกัน
ถูกชะตา
ผูกพัน
โอ๊ยยยย
ไอ้ที่ฉันร้องโอ๊ยอ่ะ ไม่ใช่ว่าฉันคิดมากจนร้องออกมาหรอกนะ แต่เพราะว่า.....
เวลาเดินมองหน่อยสิ ยัยทอม =+=
นั่นแหล่ะเหตุผลที่ฉันร้องออกมา
ขอโทษ
เออ ฉันอยากจะถามเธอว่า...
โว้ยยยย เป็นอะไรวะเนี่ย กันแน่วะเนี่ย
นี่เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย
แล้วนั่นล่ะสติฉันถึงจะกลับมา ก็ฉันไม่ได้ฟังที่ไอ้บ้ามาร์ทพล่ามออกมาเลยน่ะสิ จนตอนนี้ฉันรู้สึกตัวแล้ว แล้วก็รู้สึกตัวแล้วด้วยว่า วันนี้ฉันไม่ทำอะไรให้ไอ้บ้านี่บ้าง เมื่อฉันรู้สึกตัวได้ ฉันจึงเริ่มใส่เกียวิ่ง แต่ก็ไม่ทันซะแล้วสิ -[]- เพราะไอ้บ้านี่มาจับคอเสื้อไว้ก่อน อ๊ากก เอาวะ หน้าด้านเข้าไว้ใจกล้าเข้าใจไอ้ฮัน
จะหนีไปไหน
เปล๊า~
วันนี้เธอทำอะไรไว้กับฉัน - -++++
ทำไม มีไรป่ะ
ใช่ว่าฉันจะขี้ขลาด ขนาดยอมทุกอย่างหรอกนะ
มีสิ
มีไร
ก็เธอเอาร้องเท้าเธอมายีกับปากฉัน
ช่วยไม่ได้ ฉันเห็นปากนายสกปรก เลยเช็ดด้วยร้องเท้าซะหน่อย
งั้นฉันเห็นปากเธอสกปรกเหมือนกัน ขอเช็ดด้วยปากฉันหน่อยได้ป่ะ
อย่ามาทะลึ่ง ไอ้โรคจิต - -;;
แล้วไอ้บ้านี่ก็เขยิบเข้ามาเรื่อยๆ นั่นล่ะทำให้ใจฉันเต้นตึกตักๆทีเดียวเชียว ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเพราะกลัว เสียว สวาท หรือว่ายังไง รู้แต่ว่ารู้สึกว่าใจจะกระเด้งออกมาจากอกอยู่แล้วสิ
ถ้าใกล้เข้ามาอีก ฉันจะไม่เกรงใจน้องชายนายแล้วนะ
ผู้ชายมักกลัวจุดนี้ฉันรู้
โทษทีฉันไม่มีน้องชาย ^^+
แล้วตอนนี้ไอ้บ้าโรคจิตนี่ก็มาค่อมฉันไว้กับกำแพงแล้ว แล้วนั่นแหล่ะยิ่งทำให้ใจฉันอยู่ไม่เป็นสุขเข้าไปใหญ่ ในเมื่อฉันเตือนแล้วนายไม่ฟังก็/ไปทรมาน กับน้องชายนายละกัน แล้วนั่นล่ะฉันจึงเตะเข้าตรงกลางทันที แต่ไอ้บ้านี่กับเอาเท้าอีกข้างดันเท้า ของฉันให้ชิดกับกำแพงไว้ก่อน - -; แล้วไอ้บ้านี่ก็เริ่มโน้มหน้าเข้ามาแล้วสิ ในเมื่อเท้าใช้ไม่ได้ ก็ยังเหลือมือสินะ แล้วจะทำไงให้รู้สึกเจ็บปวดล่ะ อ่อใช่สิ.... ต้องหาจุดที่เจ็บจี๊ดที่สุด... แล้วฉันก็เล็งไปที่ผมนายบ้านี่ทันที แต่ไอ้บ้านี่ก็ดันเอามืออีกข้าง มาจับมือฉันไว้ แล้วก็คาอยู่บนหัวตัวเองอีก - -;;;
ปล่อยฉันเหอะนะ T^T
ฉันทนไม่ไหวแล้วล่ะ ก็ลองคิดภาพดูสิ ผู้หญิงผู้ชายยืนค่อมกับกำแพง แล้วมือของผู้หญิงก็ไปอยู่บนหัวผู้ชาย เหมือนเจตนาให้ฝ่ายชายก้มหน้าลงมา อ๊ากกก น่าเกียจเป็นบ้าเลย ~_~
คำตอบคือ....
...
ไม่!!
แล้วไอ้บ้านี่ก็ก้มหน้าลงมา ประทับตราทันที!! O.o
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ดิวมาอัพแล้วน้อ~ วันนี้ดิวกลับบ้านเร็วหน่อยเลยได้อัพเร็วค่ะ วันนี้ดิวไม่ค่อยมีอะไรจะบอกมากล่ะค่ะ เพราะหลังจากนี้ดิวต้องไปทำการบ้านต่อละ เนื่องจากว่าไม่ยอมทำวันศุกร์กะเสาร์ เลยต้องมาอัดวันอาทิตย์นี่ล่ะค่ะ T_T แล้วก็เวลาอัพครั้งหน้า ก็วันเสาร์ เกินบ่ายโมงแต่ไม่ถึงบ่าย3เหมือนเดิมล่ะค่ะ
ป.ล อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตนะคะ ^_^