ตอนที่10 สีสันในกลุ่ม
ตอนนี้ฉันกลับมาเรียนดังเดิมแล้วล่ะ ยังดีนะที่ฉันไปบ้านยัยแพรแค่3วันน่ะ - -^ ถ้าไม่งั้นฉันคงโดนไอ้บ้ามาร์ทลวนลามไม่หยุดแน่เลย T_T ไม่เคยมีใครทำกับฉันยังงี้มาก่อนเลยนะ ไม่ต้องถามเลย...หลังจากที่เกิดเหตุการณ์นั้นมา ฉํนก็สู้หน้าไอ้บ้านั่นไม่ติดอีกเลย ก็ใครจะหน้าด้านขนาดกล้าเผชิญหน้ากับไอ้บ้ากามนั่นล่ะ ต่อให้ฉันหน้าด้านขนาดปูนทา10ชั้น ฉํนว่าฉันยังไม่สามารถมองหน้าตรงๆได้เลย เห้อ~ เซงเป็นบ้าเลย -_-^
ทำไมเธอชอบทำหน้าเซงจัง
ยัยแพรถามขึ้นมา
ก็มันเซง - -;;
เซงอะไรอ่ะ หรือว่าไปบ้านฉันไม่สนุก -O-
อือ ไม่สนุก
จริง!! บ้านฉันไม่สนุกเลยหรอ ฉันขอโทษนะ ที่ลากเธอไป
ฉันล่ะอยากจะบอกจริงๆเลย ว่าที่ฉันใจแป้วไม่สนุกก็เพราะไอ้บ้าหมานั่น (หมา - -;) ฉันจะบอกว่าหมาที่ว่า ก็คือไอ้มาร์ทน่ะแหล่ะ มันคล้ายๆกันดีฉันก็เลยขอเรียกอย่างนี้เลยละกัน
โทษที บ้านเธอสนุก แต่มีบางอย่างที่มันขัดหูขัดตาฉันไปหน่อย เลยทำให้ความสนุกมันน้อยลง
อะไรหรอ O_O
อย่ารู้เลย - -*
โถ่..... -.,-
ทำไมมันถึงได้เซงเฮงซวยขนาดนี้วะเนี่ย จะมองหน้าต่างก็เจอหน้าไอ้หมา จะมองไปที่กระดาน ก็เจอแต่วิชาการหน้าเบื่อ จะมองไปที่ประตูก็ไม่มีอะไรหน้าสนใจ -*- เมื่อไหร่จะออดวะเนี่ย จะได้ไปพักกินข้าวเที่ยงซะที
ขอรบกวนครูผู้สอนทุกท่าน ขณะนี้ได้เวลาพักเที่ยงแล้วค่ะ
คิดไม่ทันไรเสียงสวรรค์สำหรับฉัน ก็ดังขึ้น
พลอยแพรพริตไปกินข้าวกันเหอะ
ฉันลืมบอกไปเลยแฮะ ว่ายัยพริตแฟนเก่าไอ้หมา ย้ายเข้ามาเรียนโรงเรียนฉันแล้วนะ ฉันก็ไม่รู้ว่ายัดเงินเข้ามาเท่าไหร่ แต่ยัยนี่บอกเพียงแค่ว่า
โรงเรียนเก่าฉันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่แล้ว ให้พ่อแม่ย้ายมาโรงเรียนนี้จะเป็นไรไป
นั่นแหล่ะ พริตบอกเพียงแค่นี้กับฉัน แล้วหลังจากนั้นยัยนี่ก็ย้ายมาอยู่โรงเรียนฉันอย่างง่ายดาย แถมยัยนี่ยังให้พ่อแม่เส้นเข้ามาอยู่ห้องฉันอีกด้วย - - ตอนนี้ฉันเลยได้เพื่อนแต่ตระกูล พ
ยัยทอม
เสียงที่ฉันตั้งชื่อให้ว่าหมา เรียกสกัดฉันก่อนออกจากห้องซะก่อน -_-+ มันจะเรียกหาซากหมู หมา กา ไก่ อะไรตอนนี้เนี่ย ยิ่งรีบๆหนีอยู่ด้วยแต่ว่า เอ๊ะ!! ฉันไม่ใช่ทอมนี่นาแล้วฉันจะต้องสนใจอะไร จริงมั้ยล่ะ เพราะฉะนั้นแสดงว่า ไม่มีใครเรียกฉันล่ะมั้ง
ยัยทอม!
ไม่รู้ไม่ชี้ไม่สนใจ
ยัยทอม!!
เสียงใครก็ไม่รู้ เรียกใครก็ไม่รู้
ยัยฮันนี่!!!
เรียกให้มันดีๆนะเว้ย เรียกอย่างนี้มาต่อยกันเลยดีกว่า
แล้วตะบละฉันก็แตกจนได้ไง - -;;
ก็ฉันเรียกเธอ เธอไม่หัน - -^
เรียกตอนไหน เรียกว่าอะไร แล้วฉันชื่ออะไร พูดให้มันดีๆนะ
ใครจะไปทนได้ เล่นเรียกชื่อฉันซะเต็มยศเลย ก็ร็กันอยู่ว่าฉันไม่ชอบให้ใครมาเรียกชื่อฮันนี่ ที่แปลว่าที่รัก หวานแหววอย่างนั้นนี่
เรียกเมื่อกี้ เรียกว่ายัยทอม เธอชื่อฮันนี่ พูดดีๆแล้วครับ
เอ้อ!! ดูมันกวนเบื้องล่างได้ถึงที่สุดจริงๆ -_-^
มีไร คนหิว จะไปกินข้าว
ทำไมเธอต้องหลบหน้าฉันด้วย หรือว่าอายความหล่อฉันหรือไง ^_^
หมอนี่พูดพลางพร้อมกับทำหน้าเจ้าเล่ห์
ใครหลบหน้านาย แล้วใครอายความหล่อนาย อย่ามามั่วนะเว้ย
ก็เธอไง แล้วก็เธอไงที่อายความหล่อฉัน แล้วฉันก็ไม่ได้มั่วด้วย
เอากับมันสิ เล่นตอบทุกคำถามเลย มองหน้ามันก็ได้วะหน้ามันก็ไม่ได้มีสิวเขรอะเบอะบานนี่เนอะ แต่เมื่อหันไปสบตาปุ๊บ ปุ๊บ.. ปุ๊บ.. ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น - -^ (แล้วจะพูดซ้ำเพื่อ...) แล้วทำไมฉํนถึงไม่กล้าสบตาไอ้บ้าหมานี่นะ ทั้งๆที่ก็ไม่มีอะไร แต่มันก็ไม่อยากจะสบตานี่นา -.,-
ฉันมองหน้านายแล้ว มีไรป่ะ ถ้าไม่มีไรฉันไปกินข้าวละ ไอ้หมาเอ๊ยยย
แล้วฉันก็ฉุดมือยัยพริต ยัยแพร ยัยพลอย ลงมาข้างล่างทันทีทั้งๆที่เวลาฉันล้อใคร ฉันไม่เคยหนีหน้าอย่างนี้เลย อาจจะเป็นเพราะว่าไอ้บ้านี่ไม่เหมือนกันคนอื่นๆล่ะมั้ง ก็ไอ้บ้านี่เล่นเป็นถึงประธานชมรมศิลปะการต่อสู้เลยนี่หว่า ตอนแรกฉันก็กะว่าจะเลือกเข้าชมรามนี้ละ แต่พอรู้ว่าไอ้บ้านี่เป็นประธานฉันก็รู้สึกว่า อยากอยู่ชุมนุมทำอาหารขึ้นมาตะหงิดๆเลยล่ะ -_-^
พริต ฉันถามเธอจริงๆเหอะ คิดยังไงถึงได้เข้าโรงเรียนนี่เนี่ย
ยัยแพรถามทั้งๆที่ข้าวยังเต็มปากอยู่เลย - -;;
หนีไอ้บ้าฟราย
ฟรายที่ว่าคงจะหมายถึงไอ้บ้าฟราวด์ล่ะมั้ง
ฉันก็เห็นเธอปกติแล้วนี่ ทำไมยังต้องหนีอีกล่ะ
ฉันอยากอยู่โรงเรียนเดียวกับเธอมากกว่า เพราะฉันถูกชะตากับเธอมากกว่า
ยัยพริตตอบฉัน
ได้ข่าวว่าโรงเรียนเก่าเธอไฮโซไม่ใช่หรือไง
โรงเรียนซังกะบ๊วยอย่างนั้นช่างมันเหอะ -_-^
แล้วทำไมพลอยไม่พูดเลยล่ะน่ะ
ยัยพริตถามยัยพลอยขึ้นมา รู้สึกได้เลย เมื่อยัยสองคนนี้เข้ามาในกลุ่มฉันกับยัยพลอยแล้ว ดูมีสีสันขึ้นเยอะเลย จากที่ดูเงียบๆอย่างกับที่รกร้าง กลายเป็นว่าเริ่มพูดคุยกันมากขึ้น มันเหมือนกับว่ามีอะไรเปลี่ยนไปหลายๆอย่าง แต่ถ้าจะให้ฉันบรรยายหรือสาธยายยังไง ฉันก็บอกไม่ถูกจริงๆเลยรู้แต่ว่ามันเปลี่ยนไปเยอะอ่ะ =_=
ฮันจ๊ะแล้วเรื่องานไฟท์ติ้ง จะฝึกซ้อมกันวันไหนหรอ
ไม่รู้ - -+
ขอโทษจ้ะ ^^;
ยัยพลอยคงรู้ได้ถึงรังสีอัมหิตของฉันล่ะมั้ง ก็งานนี้ฉันต้องคู่กับไอ้หมาน่ะสิ ฉันล่ะเซงเป็นบ้าเลย ตอนนั้นฉันไม่น่าหลุดปากออกไปเลย แล้วงานบ้านี่ก็ไม่มีอะไรเลย นอกจากจับคู่กันแล้วก็ทำกิจกรรมร่วมกัน -_-^;; ปีที่แล้วฉันยังจำได้อยู่เลย ว่าไอ้คู่ของฉันอ่อนแอเป็นบ้าเลย มันจะมีกิจกรรมปัญญาอ่อนอะไรของมันก็ไม่รู้ -*- ให้ผู้หญิงนั่งบนรถไม้ ที่ไอ้พวกรุ่นพี่บ้าที่ไหนก็ไม่ร็ช่างคิดเหลือเกิน ให้ผู้หญิงกินขนมกับน้ำที่จัดให้ ในขณะที่ผู้ชายก็เข็นทางเลี้ยวไปเลี้ยวมา ตามเส้นขีดทาง แล้วก็นั่นแหล่ะเป็นอะไรที่ทุเรศที่สุดเลย ไอ้คู่ฉันมันบอกว่าไม่ไหว ฉันเลยเกิดความลำคาญ เตะมันลงบนรถไม้แล้วฉํนเป็นคนลากเอง หลังจากงานนั้นมา คนเกือบทั้งโรงเรียนก็ได้รับร็ถึงวีรกรรมฉันทั้งหมดเลย - -^
แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่า รุ่นพี่ปีนี้จะคิดอะไรปัญญาอ่อนขึ้นมาอีกแต่ฉันก็หวังไว้ว่า คงจะไม่ปัญญาอ่อนอย่างปีที่แล้ว
พริต แล้วโรงเรียนเก่าเธอ ทำไมเธอถึงไม่ค่อยมีเพื่อนล่ะ
ไม่รู้ เพื่อนผู้หญิงเวลาเห็นฉันนะก็ทำตาหมั่นไส้ - -; เพื่อนผู้ชายพอเห็นฉันก็ทำตาหื่นใส่ - -;; ฉันเลยจำใจยอมไม่มีเพื่อนดีกว่า - -;;; แต่โรงเรียนนี้ก็ดีกว่าเยอะเลย เพราะฉันยังมีพวกเธอเป็นเพื่อน ^O^
แล้วเธอไม่กลัวพวกฉันริษยาเธอบ้างหรือไง
กลัว
หือ ( - -)( - -)( - -) >> (- -;)
ก็กลัวแต่ว่าพวกเธอคงไม่ทำอะไรฉันหรอกเนอะ โฮะๆ ^O^;
แต่ก็สมควรอยู่หรอกนะ เพราะโรงเรียนเก่าคงเจอมาสาหัสน่าดูเลยสิเลยยังกลัวอยู่ เป็นฉันฉันก็อาจจะกลัว กลัวว่าถ้าคบเพื่อนแล้วมันจะใส่ร้ายไรหรือเปล่า ส่วนอีกเรื่องที่ว่า เพื่อนจะทำร้ายเราหรือเปล่า อันนี้ฉํนมั่นใจว่าฉันไม่กลัวเท่าไหร่หรอกนะ
เอ่อ... ไปซื้อ อะ.. ไอศกรีม กินกะ...กันมั้ย เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง ^_^;;
แล้วก็นั่นแหล่ะ....
เค งั้นไปกินกันเหอะ
ไม่มีใครโกรธลงแล้วล่ะ เล่นเอาของหวานมาล่อแล้วนี่ ฉันจะบอกว่าฉันไม่ใช่คนเห็นแก่กินนะ แต่ฉํนเห็นแก่เพื่อน ไหนๆเพื่อนก็มีน้ำใจแล้วก็น้อมรับเอาไว้หน่อย (เหรอ)
ขณะนี้ได้เวลาเข้าเรียนแล้วค่ะ ขอให้นักเรียนทุกคนเข้าห้องเรียนด้วยค่ะ
อะไรกันเนี่ย ฉันเพิ่งตักเข้าปากไปได้สามคำเองนะ มองคนอื่นบ้างดีกว่า ยัยพริตคงไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่ ยัยพลอยเหมือนเพิ่งสะกิดไปได้นิดเดียว ส่วนของยัยแพร เกลี้ยงถ้วยแล้ว - -;; ง่า ยัยนี่มันคนหรือเปล่าฟะเนี่ย กินไวอย่างกับจะไปแข่งโอลิมปิกกินไอศกรีมอย่างนั้นแหล่ะ
แพรเธอกินไว้มาก OoO
ขอบคุณที่ชม ^O^
ยัยแพรพูดพลางเลียปากไปด้วย เจริญเหอะ ถ้าผู้ชายที่ไหนมาเห็นยัยนี่เลียปากเพราะไอศกรีมเลอะ คงได้กระเจิงกันไปหมดแน่เลย อย่างฉันที่ว่าแน่ยังแพ้ยัยแพรเลย
ฉันล่ะนับถือเธอจริงๆเลย - -+
เธอเลิกประชดกันได้แล้ว รีบๆกินเหอะ เสียของ
ก็อย่างที่ยัยแพรบอกอ่ะแหละ ใส่ท้องยังไม่ทันอิ่มเลย ก็ต้องเสียดายของกันเป็นธรรมดา ฉํนกับยัยพริต และ ยัยพลอย เลยทำได้แต่รีบตักเข้าปาก แล้วก็รีบวิ่งขึ้นห้องเรียนทันที แต่อย่างว่าแหละ เสียเวลากินไอศกรีมแล้วยังต้องเสียเวลาวิ่งขึ้นห้องเรียนอีก ก็เลยเข้าห้องสาย
ขออนุญาตเข้าห้องค่ะ
เชิญ
ขอบคุณค่ะ
แล้วนั่นแหล่ะทำให้พวกฉันเป็นจุดเด่นของห้องไปเลย ไม่รู้คนเข้าห้องสายมันผิดตรงไหนถึงได้มองกัน แต่เอ๊ะ!! มันแปลกๆนะ ทำไมมองมาแล้วก็ยิ้มๆเหมือนจะหัวเราะเลย
อุ๊บ ฮ่าๆๆ
หัวเราะทำไม อยากมีปัญหาหรือไงวะ
เปล่าๆ ฮ่าๆๆๆๆ ฉันจะบอกว่า ก๊ากๆ ห้องพวกเธออยู่ห้องถัดไปไม่ใช่หรอ
แล้วก็นั่นแหล่ะ ไอ้พวกบ้านี่ก็หัวเราะกันทั้งห้องเลย
ขอโทษค่ะ!
แล้วยัยแพรก็วิ่งแจ้นหนีไปเป็นคนที่หนึ่ง
ขอโทษด้วยนะคะ!
ยัยพลอยเดินตามออกไปเป็นคนที่สอง
ขอโทษค่ะ!!
แล้วฉันกับยัยพริตก็พูดขึ้นพร้อมกัน แล้วก็ตามยัยสองคนนั้นไป
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ดิวมาอัพตามที่บอกไว้แล้วนะคะ หลังจากที่นั่งแต่งอยู่ได้ชั่วโมงกว่าๆ หวังว่าคงจะชดเชยที่ดิวอัพผิดเวลาได้นะคะ แล้วก็เวลาอัพของพรุ่งนี้ก็อย่างที่ดิวบอกไว้ล่ะค่ะ ว่าดิวต้องไปชลบุรี เลยต้องมาอัพแต่เช้าประมาณตี5ไม่ก็6โมงล่ะค่ะ เพราะหละงจากนั้นดิวก็จะไปเรียน แล้วก็ไปบ้านญาติที่ต่างจังหวัดเลย หว่าจะกลับก็มืดๆล่ะค่ะ
ป.ล อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตเป็นกำลังใจดิวนะคะ ^_^