ตอนที่ 14  หนี!!

          “เอาล่ะ ใครสนใจเป็นนักวิ่ง กลางวันนี้รีบกินข้าว แล้วมาสมัครที่ฉันนะ  ทั้งหญิงทั้งชายเลย"

          ขณะนี้หัวหน้าห้องฉัน  กำลังประกาศรับนักกีฬาอยู่  ซึ่งฉันก็ไม่ค่อยสนใจนักหรอก 

           “แกสนใจป่ะฮัน"

          "ไม่"

           “แต่ปีที่แล้วฉันก็เห็นเธอลงนะ  -*-"

          “ฉันโดนบังคับ”

                “  ^^;”

               ยัยแพรถึงกับทำหน้าแหยทันที  ที่จบประโยคของฉัน

               ก็มันจริงนี่หว่า  ปีที่แล้วฉันก็โดนครูบังคับ  แล้วปีที่แล้วครูประจำห้องฉันก็เป็นครูฝ่ายปกครองด้วย  ใครจะไปกล้าขัดล่ะ  - -^

                พักกลางวัน

           “ฮันๆ  หัวหน้าห้องให้เธอไปลงชื่อ นักวิ่งน่ะ"

                นั่นไงฉันว่าแล้วเชียว  ว่ายังไงมันก็ต้องมาอย่างนี้

                แล้วฉันจะทำยังไงได้ล่ะ  นอกจาก....

           “ยัยพริต  ยัยแพร  ยัยพลอย...”

               ฉันสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ...  ก่อนจะพูดประโยคต่ามาว่า...

           "วิ่ง"

           ก็ทำไงได้ล่ะมีหวังถ้าฉันไม่วิ่ง  คงตื๊อฉันตายเลย  - -;;  ฉันยอมหนีดีกว่า

                  ลองหันไปดูข้างหลังดีกว่า...

            เวรแล้วไง!!  เล่นวิ่งตามซะติดก้นเลย  -_-;;  แล้วอย่างนี้จะหนีพ้นได้ไงล่ะ  ยัยนี่ยิ่งเป็นนักวิ่งปีที่แล้วอยู่ด้วย  วิ่งก็ใช่ว่าจะกระจอกที่ไหน  อย่างนี้จะไปไหนได้ล่ะ

            “พริต  แพร  พลอย  ข้างหน้ามีทางเลี้ยว  โดดเข้าทางซ้ายเลยนะ"

            "หา!!"

                 ฉันบอกกับเพื่อนตระกูลพอเรียบร้อย  และเมื่อถึงทางเลี้ยว

            ฟรึ่บ!!

                  ฟรึ่บ!!!

      ฟรึ่บ!!!!

      ฟรึ่บ!!!!!

      (โปรดจินตนาการว่าเป็นเสียงกระโดด  -*-)

     เสียงตะกี้ไม่ต้องคิดอะไรมากหรอก...

     “แกเล่นอะไรของแกเนี่ย  ไอ้ฮันบ้า!!”

นั่นไง  ยัยพริตเริ่มโวยละ  - -;;;

“แค่กระโดดเข้าพุ่มไม้เอง  ไม่เป็นอะไรมากหรอกน่า!!"

ใช่แล้วล่ะทางเลี้ยวข้างหน้า  ที่ฉันบอกให้กระโดดไป  มันก็คือพุ่มไม้นั่นล่ะ  ก็ทำไงได้ล่ะ  มีหวังวิ่งต่อไปได้เป็นหมาลิ้นห้อย  กันพอที

วิธีนี้ล่ะดีที่สุดแล้ว!!

“ไม่เป็นไรมากเลยเน้ออ~^_^++”

คราวนี้ยัยแพรพูดบ้าง  พร้อมกับชูแขนที่มีรอยไม้ขูด  เป็นเลือดขึ้นมาให้ฉันดู

ใช่สิ!!  ยัยนี่เพิ่งร่วมกลุ่มกับฉันปีนี้เองนี่  ไม่แปลกหรอกที่จะมีรอยแผลบ้างเล็กน้อย  ไม่เหมือนพลอย  ถึงจะดูเรียบร้อยเงียบๆ  แต่ถ้าให้มาผจญภัยอย่างในตอนนี้  ก็คงรู้หลักวิธีหลบบ้างล่ะ  (ล่ะซะวิชาการเลยนะเธอ  :  nuseng)

“555  คิกๆ"

อยู่ดีๆยัยพริตก็หัวเราะขึ้นมา  เล่นซะทั้งวงทำหน้างงไปตามๆกัน

“แกหัวเราะไรอ่ะยัยพริต  -_-*”

“ก็หัวเราะที่เรามาอยู่ในสภาพนี้ไงเล่า”

“??”

“ไม่ต้องทำหน้างงอย่างนั้น  ฉันแค่จะบอกว่า  ฉันไม่เคยต้องวิ่งหลบอะไรอย่างนี้มาก่อนเลยนะแถมนี่ก็ไม่ใช่วิ่งธรรมดาด้วย  ต้องวิ่งกระโจนเข้าพุ่มไม้อีกแน่ะ  5555  เป็นอะไรที่ฉัน..  555  ว่ามันสนุกมากเลย  >O<"

“5555  นั่นสิ  ฉันก็เหมือนเธอนั่นแหละ  >O<”

คราวนี้ยัยแพรพูดบ้าง  ยัยพวกนี้คงจะเป็นคุณหนู  จนเกินเหตุล่ะสิเลยไม่เคยต้องมาเจออะไรอย่างนี้  แต่มันก็....

"5555"

อดขำไม่ได้เหมือนกันแฮะ  ฉันไม่เคยที่จะต้องวิ่งร่วมทางกับเพื่อนเยอะๆอย่างนี้มาก่อนเหมือนกันแฮะ  มีก็วิ่งกับยัยพลอยสองคน  แต่คราวนี้มียัยพวกนี้เพิ่มขึ้นมาอีก  คิดแล้วก็น่าขำใช้ได้เลยแฮะ!!

“แล้วนี่เราจะไปไหนกันต่อหรอ??"

ซึ่งคำตอบฉันก็คือ....

“โอ๊ยย  ฉันขึ้นไม่ไหวหรอกนะ"

“เอาเหอะน่า!!  ฉันดูข้างล่างให้  ขึ้นไปๆ”

“โอ๊ยย  กว่าจะขึ้นมาครบกัน!!"

“ฉันกลัวความสูงนะ  ไอ้ฮัน  TOT"

“เดี๋ยวก็ชิน"

“แกคิดได้ไงเนี่ย  ให้เป็นลิงเกาะติดต้นไม้เหมือนปริงอย่างนี้เนี่ย  -*-"

นั่นล่ะคำตอบของฉัน

ก็ที่นี่เป็นที่เดียวนี่ที่ใครจะมองไม่เห็น

“สมองไง"

“สมองตรงส่วนขี้เรื่อยน่ะหรอ"

“เดี๋ยวแม่ถีบลงไปจูบกับพสุธาเลยนี่  -_-^"

“สมองเธอช่างฉลาด  ล้ำลึก  ยากจะหยั่งถึง  หาที่เปรียบไม่  จริง  จริ๊ง   T^T”

ยัยแพรถึงกับกลับคำพูดทันที

หลังจากนี้โรงเรียนฉันก็ไม่มีเรียนละ  เพราะหลังจากเรียนคาบเช้าเสร็จแล้วก็เหมือนกับว่า  คาบที่เหลือเป็นคาบประชุมกีฬาสี  โดยเฉพาะโดยตรง  เพราะโรงเรียนฉันสนับสนุน  เรื่องกิจกรรมมาก   -*-

แล้วคาบหลังจากนี้  ฉันคงจะต้องอยู่บนต้นไม้ไปตลอดน่ะแหล่ะ  เพราะว่าคาบที่เหลือนี้  ยัยกลุ่มหัวหน้า  คงจะส่งคนหาฉัน  รอบโรงเรียนเลยล่ะมั้งเนี่ย

ว่าแต่ว่า...  ตอนเที่ยงฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่หว่า  TOT

โอ๊ยย  สงสัยวิ่งเพลินจัด  จนไม่ได้นึกถึงอะไรเลย

กรอบแกรบ  กรอบแกรบ

(โปรดจินตนาการว่ามันเป็นเสียงถุงขนม  -*-)

แล้วเสียงถุงขนมกับกลิ่น  มันมาจากไหนล่ะวะเนี่ยถ้าไม่ใช่จากเพื่อนฉัน

“ยัยแพร  ขนม"

“ขนมไร  -_-^”

ยัยแพรถึงกับขมวดคิ้วทันที  เมื่อฉันเรียก

อ้าว  ขนมไม่ได้อยู่ที่ยัยแพรหรอกหรอ  แล้วมันมาจากไหนล่ะวะเนี่ย

กรอบแกรบ  กรอบแกรบ

อีกแล้ว

“เฮ้ๆ  แกจะเล่นอะไรบนต้นไม้อีกเนี่ย"

“เหอะน่า!!  เงียบปากก่อนไป  -_-++”

ฉันพูดด้วยความรำคาญ  กับความโมโหหิวออกไป  เพื่อตัดประโยคจะได้ไม่เปืองพลังงาน

แล้วฉันก็เริ่มทรงตัว  โดยจับกิ่งไม้ข้างบน  พร้อมกับเดินไปหาเสียงที่ฉันได้ยิน  เพราะฉันก็เริ่มสงสัยแล้วเหมือนกัน  ว่าจะมีอะไรอยู่บนต้นไม้อีก  นอกจากกลุ่มของพวกฉัน

ทำไมใบไม้มันเยอะจังวะ!!  (ก็มันเป็นต้นไม้นี่เธอ  :  nuseng)

 เอ๊ะ!! เงาอะไรวะน่ะ  ค่อยๆย่องเข้าไปดีกว่า  เพราะถ้ารีบมีหวังได้ถลาลงไปจูบกับพสุธาแน่เลย  -_-^

อ๊ะ!!  เริ่มได้กลิ่นชัดขึ้นมาแล้วสิ  แค่เปิดใบไม้ตรงแถวๆนี้ออกเท่านั้นล่ะ  ฉันก็จะเห็นที่มาของเสียงละสิ  ค่อยๆเปิด...

"ทำ!! อะไรอยู่อ่ะ!!"

“เหวอออ"

จู่ๆยัยแพรก็โพล่งขึ้นมาจากด้านหลัง  ทำให้ฉันเสียหลักเท้าถลาหลุดจากกิ่งไม้  แต่โชคดีที่ฉันยังจับกิ่งไม้ด้านบนเอาไว้  แต่กิ่งไม้ที่ฉันเกาะมันใหญ่พอๆกับข้อมือฉันเอง  -_-;;  เพราะฉะนั้น

(โปรดจินตนาการว่าเป็นเสียงไม้หัก  -*-)

พียงแค่นั้นล่ะ  ฉันก็ปล่อยเสียงออกมาทันที

"อ๊ากกกก!!"

(โปรดจินตนาการว่าเป็นเสียงร้องของผู้หญิง  -*-) 

            แล้วเมื่อฉันเริ่มตั้งสติได้  ก็รู้สึกว่าตัวเบาๆยังไงก็ไม่รู้  ก็เลยลืมตามองดูสภาพการณ์บ้าง  ซึ่งพอมองขึ้นไป  ก็เห็นยัยแพรกำลังจับข้อมือฉันอยู่  ซึ่งมือไม้ยัยนั่นก็เริ่มสั่นๆพอควรเลย

            มันจับทันได้ไงวะเนี่ย!!

            “จับกิ่งไม้ดิ  ไอ้ฮันฉันจะไม่ไหวแล้วนะ  -_-^"

            ฉันเลยเอื้อมมือไปจับกิ่งไม้  แล้วก็พยายามดันตัวเองขึ้นมา

            ทำไมมันลำบากงี้วะเนี่ย!!

            “ดันขึ้นไม่ไหวว่ะ  ช่วยดึงขึ้นไปหน่อยดิ"

            "แค่นี้ก็สุดแรงฉันแล้ว...  โอ๊ยทำไมตัวหนักจังวะเนี่ย"

            ตอนนี้ยัยแพรเริ่มบ่นออกมาเรื่อยๆ  ฉันว่า...  ฉันปล่อยแขนแล้วลงไปตั้งหลักที่พื้นมันจะดีกว่าป่ะเนี่ย  - -*

            แล้วเมื่อฉันก้มหน้าลงไปมองข้างล่าง  ก็ต้องหันหน้ากลับมามองข้างบนทันที  ก็ดูดิ  ความสูงอย่างกับตึก3ชั้น  T^T  (เว่อร์)  ดันตัวเองก็ดันขึ้นไปไม่ได้  จะกระโดดลงไป..  ถ้าไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตล่ะวะ  - -^

            “ฉันไม่ไหวแล้วนะ!!"

            “แล้วคิดว่าฉันไหวนักหรือไง”

            “เห้ย!!  O_O”

            “เหวออ  อ๊ากกก!!”

            จู่ๆมือฉันก็หลุดจากกิ้งไม้  ส่วนยัยแพรก็ตกใจเหมือนกัน  เลยปล่อยข้อมือฉันเหมือนกัน

 ตั้งสติ

  ตั้งสติ

  ตั้งสติ

อ๊ากกก  สติไม่อยู่แล้วโว้ยยย  TOT     

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

ดิวมาอัพนิยายตามที่บอกแล้วน้อ~  แล้วก็ดิวมีเรื่องจะมาแจ้งว่า...คือว่า...  จะบอกว่า...  ทีเรื่องอยู่ว่า..  ช่วงนี้เป็นช่วงสอบมิดเทอมของโรงเรียนดิวอ่ะค่ะ  ดิวเลยจะแจ้งว่า  พรุ่งนี้ดิวจะไม่มาอัพนะคะ  เพราะต้องอ่านหนังสือ  เตรียมตัวสอบในวันอังคารนี้  ต้องขอโทษด้วยนะคะ  ( ..)  เพราะฉะนั้นเวลาอัพครั้งหน้าของดิว  คงจะไปอยู่ที่วันเสาร์หน้าเลยล่ะค่ะ  T_T  ส่วนเวลาก็ประมาณบ่าย2กว่าๆล่ะค่ะ  เอาไว้ถ้าปิดเทอมเมื่อไหร่ดิวจะมาอัพบ่อยๆละกันนะคะ

ป.ล  อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตเป็นกำลังใจให้ดิวด้วยนะคะ