ตอนที่23 ทางเลือก

            ตอนนี้ฉันกำลังมองไปยังบุคคลข้างหน้า อย่างตั้งใจ ไม่รู้ว่าพราะอะไรเหมือนกัน แต่ฉันไม่สามารถละสายตาไปจากคนตรงหน้าได้ เพราะคนตรงหน้าก็กำลังมองมาทางฉันอยู่พอดี ทำให้ฉันต้องมองไป

            “ไม่รู้ว่าเธอจะคิดยังไงนะ แต่ฉันอยากให้รู้เอาไว้ว่า ตอนนี้ฉันรักเธอหมดใจแล้ว ถ้าเธอรักฉันก็แสดงออกมาเถอะ อย่าปล่อยให้ฉันคิดเองไปคนเดียว อย่าปล่อยให้ฉันเป็นฝ่ายคอยแอบมอง....”

            ตอนนี้ทั้งห้องเงียบสงัด เหมือนกับมีใครขโมยเสียงไป แต่ทว่าทุกคนเงียบเพราะคำพูดของมาร์ท ซึ่งกำลังจ้องมองมาทางฉัน ด้วยแววตาสับสนแล้วกำลังรอคำตอบกับคำถามที่บรรยายออกมาตะกี้ แต่...

            “สายไปมั้ย?!!”

            ฉันตะโกนออกไป ทำให้นายมาร์ทถึงกับสะอึกทันที แต่ไม่ใช่เพียงแค่มาร์ทเท่านั้นหรอก ตัวฉันเองก็สั่นเป็นเจ้าเข้าพอควร รู้สึกว่าทั้งมือ ทั้งตัว สั่นแบบเจ้าแม่ร่างทรงไปแล้ว

            “ทะ....ทำไม”

            นายมาร์ทพูดด้วยเสียงแผ่วเบา แต่กลับดังสนั่นเพราะตอนนี้ห้องฉันเงียบมาก ขนาดครูยังเงียบเลย... ซึ่งคำถามนี้ทำให้ฉันนึกไปถึงตอนกลางวัน ของวันนี้...

            ‘เป็นจากเค้าเป็นผมไม่ได้หรอ...’

            ‘.......’

            ‘ให้เวลาผมเปลี่ยนใจลูกพี่ได้ไหม’

            ‘.......’

            ‘ขอผมเป็นคนรักษาแผลนั้นได้มั้ย’

            ‘ถ้านายคิดว่าทำได้ก็ลองดูสิ.... ฉันก็ไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้นานนักหรอก’

            คำพูดที่ฉันพูดกับเลมอน เมื่อตอนกลางวันมันได้ผุดขึ้นมา..

            ฉันให้โอกาสเขาไปแล้ว เขากำลังทำทุกอย่างเพื่อฉัน แล้วทำไมนายถึงเพิ่งพูดตอนนี้นะ สายไปหรือเปล่า...

            ถ้าฉันเปลี่ยนใจไปเป็นนาย ฉันก็ต้องทำร้ายคนที่เขาหวังดีกับฉัน...

            ฉันจะเลือกอะไรดี....

            ใจนึงรัก อีกใจนึงก็ทิ้งไม่ได้...

            “ขอเวลาฉันคิดอะไรบงอย่างก่อน แล้วฉันจะมาให้คำตอบทีหลัง..”

            หลังจากนั้นฉันวิ่งออกมาจากห้องนั้นทันที โดยไม่สนใจแล้วว่าจะมีคาบเรียนอยู่

            “เห้ย!! พวกเธอกลับมาเรียนก่อนนะ ครูยังสอนไม่จบเลย!! T^T”

            เสียงครูตะโกนเรียกฉัน แต่ฉันก็ไม่สนใจอะไรละ ตอนนี้ฉันต้องการใช้เวลาคิดว่าจะเลือกใครดี...

            ไม่ว่าจะมาร์ทจะเลมอน ก็ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายนึงเสียใจ แล้วไม่ว่าจะเป็นใครเสียใจ ฉันก็จะรู้สึกเศร้าใจแน่นอน

            “โว้ยยยย จะเลือกใครวะ!!”

            ฉันตะโกนออกไป โดยไม่คิดว่าจะมีคนมาได้ยิน เพราะตอนฉันวิ่งมาตะกี้ฉันไม่รู้เลยว่ามีใครวิ่งตามมาบ้าง

            “แกถามใจตัวเองให้ดี ว่าแกรักใคร”

            “พริต...”

            “ฉันก็เคยเป็นแบบแกมาแล้วครั้งนึง ฉันไม่ต้องการให้แกเลวเหมือนฉัน ที่คบสองคนในเวลาเดียวกันหรอกนะ”

            “ฉันไม่รู้...”

            “เธอลองคิดดีๆว่าเธอมีใจให้ใคร เธออยากอยู่ใกล้ใคร ยามเธอกำลังแย่เธอนึกถึงใคร”

            “......”

            ฉันเงียบพร้อมกับนึก....

            ถ้าเวลาฉันทะเลาะกับใคร คนที่คอยเป็นที่ปรึกษาเป็นที่ระบายอารมณ์ ฉันมาตลอดก็คือเลมอน คนที่ทนทานกับฉันมากที่สุด ตั้งแต่ปีที่แล้ว

            แต่... เวลาที่ฉันกำลังแย่ฉันก็ต้องการเขา ฉันนึกภาพเขาขึ้มาก่อนทุกครั้ง ไม่ว่าจะตอนโดนจับตัว หรืออะไรก็ตาม เวลาที่ฉันเห็นเขาอยู่กับใครแล้วเจ็บ ก็คือ...มาร์ท

            คนนึงก็เหมือนจะผูกพัน อีกคนก็เหมือนจะมีความรักให้ แล้วฉันจะเลือกใครดีล่ะ ถ้าเลือกเลมอนเขาจะทำให้ฉันรักเขาได้มั้ย ถ้าเลือกมาร์ทเขาจะทำให้ฉันเสียใจอีกไหม

            ผูกพัน หรือ รัก...

            เลมอน หรือ มาร์ท...

            “ฉันเลือกไม่ได้อ่ะ”

            “เธอรักใครล่ะ..”

            “มาร์ท”

            “เธอก็เลือกเขาสิ”

            “แต่ฉันทิ้งเลมอนไม่ได้!!”

            พริตถึงกับเงียบลงทันที เมื่อฉันพูดประโยคนั้นจบ...

            Pretty say

            ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนฉันกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ความคิดที่ว่า... รักอีกคน แต่ทิ้งอีกคนไม่ได้ อันนี้ฉันก็เคยมาก่อน แล้วสุดท้ายฉันก็เห็นแก่ตัวเลือกเขาทั้งคู่ แล้วคนที่ผูกพันก็เลิกกับฉันไป ส่วนคนที่รัก.. ก็ทำให้ฉันเสียใจ...

            “การตัดสินใจครั้งนี้มันขึ้นอยู่กับเธอนะ เพราะฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง แต่เธอก็ต้องรีบเลือก ถ้าไม่อย่างนั้นเขาคนใดคนนึง อาจจะเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆถ้าเธอไม่รีบบอกเขาซะ ว่าเธอเลือกอีกคน”

            “.....”

            “ถึงแม้มันจะดูร้ายกาจ แต่.. ฉันว่ามันคงดีกว่า ที่เธอจะเก็บไปคิดนานๆ เหมือนฉัน จนจบลงด้วยเรื่องไม่ดี คิดให้ดีๆนะ”

            ฉันรู้ว่าฮันเพื่อนฉันอาจกำลังลำบากใจอยู่ เหมือนตอนนั้นตอนที่ฟราวด์มาบอกรักฉัน แล้วฉันเพิ่งรู้สึกตัวว่าเริ่มชอบเขาไปเรื่อยๆ จนมันกลายเป็นความรัก ส่วนมาร์ทนั้น... ก็ถูกบั่นทอนความรักไปเรื่อยๆ จนเหลือเพียงความผูกพัน

            ฉันไม่ต้องการให้เพื่อนฉันเป็นอย่างนั้น เธอมีคนที่ดีให้เลือก ไม่ว่าจะมาร์ท หรือเลมอน แต่ฉันกลับมีคนไม่ดีกับคนดีให้เลือก ซึ่งฉันก็เลือกทางผิด

            ทำไม... ต้องนี้ฉันเริ่มคิดถึงเขาอีกแล้วล่ะ ตัดใจสิ ตัดใจสิ!!

            “แกร้องให้ทำไมน่ะ!!”

            ฉันพูดพร้อมกันกับฮัน เพราะฉันเริ่มเห็นน้ำตาของฮันไหลลงมา ซึ่งอาจจะเป็นเวลาเดียวกับน้ำตาฉัน ที่เริ่มไหลลงมาเหมือนกัน

            เราสองคนต่างเงียบกันซักพัก ก่อนที่แนจะดึงฮันเข้ามากอด

            “เธอจะได้ร้องไห้อีกครั้งในวันที่เธอตัดสินใจ แล้วมันอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่เป็นน้ำตาแห่งความเสียใจ.... ถ้าเธอตัดสินใจถูก”

            เธอจะต้องตัดสินใจให้ถูก ไม่ใช่ตัดสินใจผิดอย่างฉัน ถึงจะร้องไห้วันตัดสินใจไปแล้ว แต่ก็ยังต้องร้องไห้อีกเกือบทุกวัน เพราะเลือกทางผิด

            “ฉันจะเลือกให้เร็วที่สุด!!”

            “ฉันขอให้เธอเลือกทางที่ถูก แล้วผลนั้นมันจะอยู่ที่เธอเอง”

            Huney say

            จะเลือกใครดีนะ....

‘การตัดสินใจครั้งนี้มันขึ้นอยู่กับเธอนะ เพราะฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง แต่เธอก็ต้องรีบเลือก ถ้าไม่อย่างนั้นเขาคนใดคนนึง อาจจะเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆถ้าเธอไม่รีบบอกเขาซะ ว่าเธอเลือกอีกคน’

คำพูดที่พริตพูดไว้กับฉัน แล่นขึ้นหัวฉันทันที ฉันต้องรีบตัดสินใจสินะ เพื่ออีกคนที่ฉันไม่ได้เลือก แต่ตอนนี้ฉันยังนึกไม่ออกเลยสิ ว่าจะเลือกใครดี เลือกคนที่ผูกพัน หรือคนที่รัก...

ก๊อก ก๊อก!! ก๊อก!!!

แอด~

“พี่แนน...”

“วันนี้เป็นอะไรเนี่ยเรา ดูเศร้าๆชอบกล”

“กำลังเลือก..”

“หืม... เลือกอะไร”

พี่แนนทำหน้าสงสัยก่อนจะถามขึ้นมา จะบอกเรื่องนั้นดีมั้ยนะ หรือว่าไม่ดีแต่.. ถ้าเป็นพี่แนนอาจจะให้คำปรึกษาได้ก็ได้ เพราะพี่แนนมีแฟนตอนปี1 ตอนนี้พี่แนนอยู่ปี2 แถมยังได้แฟนดีอีกต่างหาก...

ฉันลังเลอยู่นานก่อนจะเล่าเรื่องให้พี่แนนฟัง

“พี่แนน... ถ้าให้เลือกระหว่าง.. คนที่เราผูกพัน คือ.. รู้จักกันมานานแล้วเค้ามาบอกว่า รู้สึกดีด้วย ระหว่างกับคน ที่เรารัก แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเค้าจะทำให้เราเสียใจอีกหรือเปล่า เป็นพี่แนนพี่จะเลือกใคร”

พี่แนนเงียบไปซักพักนึง เหมือนคิดอะไรอยู่ แต่แล้ว...เจ๊แกก็โพล่งออกมา ด้วยน้ำเสียงตกอกตกใจว่า..

“ต๊าย น้องพี่มีคนมาชอบ2คนเลยหรอเนี่ย O_O”

“พี่แนน!!”

ฉันตะโกนขึ้นด้วย ความหัวเสียอย่างสุดจิต คนยิ่งกำลังลุ้นอยู่ แต่ดูเจ๊แกตอบออกมาดิ ล่อซะหมดลุ้นเลย -*-

คิดถูกคิดผิดหว่า.. ที่มาปรึกษาพี่แนนเนี่ย

“แหมมม ล้อเล่นนิดเดียวเอง อย่างอนนะ แต่ถ้าให้พี่เลือกจริงๆพี่คงเลือกไม่ได้หรอก เพราะพี่ไม่รู้ว่าความผูกพันมันมากแค่ไหน แล้วความรักนั้นมันมากแค่ไหน แต่สำหรับพี่ พี่จะดูว่า... ที่ว่าผูกพันน่ะ เราเพิ่งรู้สึกหรือรู้สึกนานแล้ว แล้วคนที่เรารักน่ะรักแน่หรือว่าแค่หลงใหลคิดไปเองชั่ววูบ พี่ก็ให้คำปรึกษาได้แค่นี้ล่ะ”

พี่แนนพูดพร้อมกับเดินออกจากห้องไป ฉันคิดถึงประโยคตะกี้ที่พี่แนนพูด

ผูกพัน.... กับ รัก..

ผูกพันเพียงแค่เพิ่งรู้สึก หรือรู้สึกนานแล้วนะ..

รักเพียงแค่คิดไปเองเพราะหลงใหล หรือ... รักแน่นะ...

ฉันใช้เวลาคิดอยู่นานก่อนจะตัดสินใจแล้วว่าจะเลือกใคร!!

“ฉันตัดสินใจแล้ว!!”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

            **เมื่อฮันตัดสินใจแล้ว จะทำยังไงต่อ แล้วจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีกมั้ย?? ติดตามตอนต่อไปนะคะ**

            วันนี้ดิวมาอัพได้อ่ะนะ ก็เลยมาอัพเหมือนเดิม อัพครั้งหน้าคงจะเป็นวันเสาร์ แต่ถ้ามีเหตุสุดวิสัยดิวก็จะเลื่อนไปเป็นวันอาทิตย์นะคะ ส่วนเวลา... ดิวไม่แน่ใจนะคะ ว่าจะเป็นวเวลาไหน เพราะทุกวันจะต้องมีเหตุขัดทุกทีเลย -*- ดิวก็เลยไม่สามารถบอกเวลาแน่ชัดได้อ่ะค่ะ

            ***ปล.อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตเป็นกำลังใจให้ดิวด้วยนะคะ***