ตอนที่24 เลือกแล้ว

ฉันไม่รู้หรอกนะว่าการตัดสินใจ ของฉันครั้งนี้ผมมันจะออกมายังไง แล้วคนอื่นจะยอมรับกันได้มั้ย แต่ในเมื่อคนเลือกเป็นฉัน ก็เท่ากับว่าฉันต้องเป็นคนตัดสินใจ ซึ่งตอนนี้ฉันก็ตัดสินใจแล้ว

ฉันเห็นนายมาร์ทนั่งเหม่อ ไปทางกระจก ซึ่งมีจิ้งจกเกาะอยู่1ตัว ไม่รู้ทนมองไปได้ยังไง -*- แต่ก็เอาเหอะยังไงฉันก็ต้องแจ้ง...

“สนามหลังโรงเรียน”

ฉันพูดเพียงสั้นๆแล้วก็เสียงแผ่วเบา... แล้วก็หวังว่าเค้าคงเข้าใจ...

Pare say

จู่ๆไอ้ฮันก็มาบอกฉันว่าให้ไป แถวสนามหลังโรงเรียน ซึ่งเปรียบสเหมือนที่ร้างเลยด้วยซ้ำ เพราะเป็นสนามเก่า เลยไม่ค่อยมีใครสนใจ จนตอนนี้หญ้ายาวสูงเท่าเอวฉันแล้วด้วยซ้ำไป ไม่รู้ยัยฮันจะนัดมาทำไม แต่งานนี้คงไม่ธรรมดาแน่ เพราะยัยฮันก็ฝากให้ฉันไปนัดไอ้เลมอนเหมือนกัน...

“ฮันนัดนายที่สนามเก่าหลังโรงเรียนน่ะ”

“เรื่อง...”

“ไม่รู้... อยากรู้ก็ไปเองละกัน”

ฉันพูดจบก็รีบหันหลังทันที เพราะยัยฮันก็นัดฉันไปที่นั่นเหมือนกัน

แต่ก่อนที่ฉันจะเดินไป เลมอนก็มาคว้าข้อมือฉัน ถ้าให้บอกตรงๆก็คือ...ฉันใจเต้นมากเลยง่ะ T_T

“มีอะไร”

ฉันพูดโดยไม่หันไปมอง

“รอด้วย”

นายนั่นพูดแค่นั้นแล้วก็จับข้อมือฉัน ให้รีบวิ่งตรงไปยังสนามหลังโรงเรียนทันที... ถ้าฉันเป็นคนนัดนาย นายจะกระตือรือร้นอย่างนี้มั้ยนะ...

Mart say

ตอนนี้ผมอยู่ที่สนามหลังโรงเรียนแล้ว แล้วก็เห็นฮันยืนอยู่ตงกลางสนามด้วย ไม่รู้ทำไมเธอถึงเลือที่นี่นะ... ทั้งๆที่หญ้ามันสูงจนถึงเอวเธอแล้วเชียว... ไม่กลัวมันจะแทงผิวบ้างหรือไงนะ!!

แต่ในขณะที่ผมจะเดินเข้าไป ก็ชะงักขาไว้เพราะเห็นเพื่อนของเธอ เดินเข้ามาพร้อมกับ...

“ไงเลมอน”

“ฮะ ลูกพี่ฮัน”

ทำไมสนิทสนมจังเลยนะ....

ผมเดินเข้าไปทางฮัน เธอหันมามองผมแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่รู้เธอคิดอะไรอยู่นะ ถึงได้นัดไอ้นั่นมา...

ผมเห็นเธอสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ... ก่อนจะพูดออกมาว่า..

“ขอโทษนะเลมอน...”

ไอ้คนที่ชื่อเลมอนถึงกับเงียบทันที เธอกำลังจะสื่ออะไรกันแน่นะ...

“ฉันคงต้องเลือกคนใหม่ซะแล้วล่ะ...”

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ซึ่งต่างคนก็ต่างเงียบ ไม่ว่าจะผม เพื่อนเธอ หรือเลมอน ต่างคนต่างกันหมด แววตาของคนที่ชื่อเลมอนมองมาทางผม ถ้าผมไม่รู้สึกไปเอง... เค้าคงเจ็บอยู่...

Lemon say

ในเวลานี้เธอคงจะรู้ตัวแล้วสินะ ว่าเธอชอบเค้าไม่ใช่ผม ถึงได้พูดประโยคนั้นออกมา... ทำไมกันนะ ผมไม่ดีตรงไหนหรอ... เธอถึงไม่เลือกผม..

ในขณะที่ผมคิดอะไรอยู่นั้น ก็มีมือๆหนึ่งขยับมาจับมือของผม เป็นเชิงให้กำลังใจ แพรนี่เอง... ผมตอบบีบมือเธอกลับเบาๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร ถ้ามือๆนั้นเป็นของฮัน...ก็คงดีสินะ

หลังจากที่ความเงียบคลอบคลุมบรรยากาศอยู่นาน ฮันก็พูดขึ้นมาว่า..

“ในฐานะที่ฉันต้องเลือกใครซักคนนี้....”

เธอเงียบ ทุกคนเงียบ

“ฉันคงต้องบอกว่า... ฉันเลือกคนใดคนหนึ่งไม่ได้!!”

ต่างคนต่างเงียบ รวมทั้งผม ซึ่งกำลังตกใจกับคำตอบของเธออยู่... เธอคิดอะไรอยู่นะ

“ฉันขอบอกเลยละกันนะว่า...”

“....”

“ฉันเลือกนายทั้งสองคน!!”

ผมรีบหันไปมองหน้าเธอทันที... อะไรคือเลือกสองคน.. เธอจะคบคนสองคนในเวลาเดียวกันงั้นหรอ... ถ้าให้เป็นอย่างนั้นผมขอถอนตัวดีกว่า...

“ไม่ต้องตกใจ... ฉันแค่จะบอกว่า.. ระหว่างนี้นายทั้งสองคนจะต้องอยู่ข้างฉันตลอด ถ้าหาก.. ฉันรู้สึกหวั่นไหวกับใครเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละฉันจะตัดสินใจใหม่อีกที”

อย่างนี้ก็เท่ากับว่าผมกับไอ้นั่น ต้องไปเป็นบอดี้การ์ดให้เธอสินะ เธอกำลังคิดอะไรอยู่นะ...

แล้วจู่ๆเธอก็เดินออกไปจากตรงนั้น พร้อมกับหันหลังมาบอกว่า...

“ตามมาสิ!!”

ผมและไอ้หมอนั่นไม่พูดอะไร ได้แต่ทำตามคำสั่งของเธออย่างว่าง่าย นี่เธอกำลังเล่นอะไรอยู่นะ... ฮัน

Huney say

ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าการตัดสินใจของฉัน จะยอมรับกันได้มากแค่ไหน เพราะแม้แต่เพื่อนฉันเอง ก็ยังทำหน้าตกใจเอาการเลยล่ะ ก็ฉันยังไม่ต้องการเสียน้ำตาในครั้งนี้อีกนี่หน่า... ถ้าหากฉันเลือกคนผิดไป.. ผมกระทบก็จะลงกับฉันมากที่สุด...

ฉันคงเห็นแก่ตัวสินะ...

“เธอแน่ใจนะฮัน ว่าเธอเลือกแล้ว”

ยัยพริตถามขึ้นมา ด้วยสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่

“อืม...”

หลังจากนี้ไปฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าผลการตัดสินใจฉันมันจะดีต่อตัวฉันซักเท่าไหร่

Pretty say

ฉันก็ไม่รู้ว่าฮันคิดอะไรอยู่กับการตัดสินใจของมัน อันที่จริงฉันก็ไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่กล้าแย้งอะไร เพราะคนที่ตัดสินใจไม่ใช่ฉัน แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นใครนัดผู้ชาย เพื่อมาบอกว่าเลือกสองคนด้วย ต่อให้ฉันดูละครอ่านนิยายมาเยอะ ฉันก็ไม่เคยเจอ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ผลซะด้วยสิ...

ในระหว่างที่ฉันคิดอะไรเพลินๆอยู่คนเดียว ฉันก็เห็นเลมอนอยู่กับยัยแพร ทำไมสองคนนี้มันดูสนิทสนมจังเลยวะ -*- มันไปสนิทกันตอนไหนล่ะเนี่ย แต่ก็ช่างเหอะ...

แล้วเมื่อฉันหันกลับไป ก็ต้องตกใจอย่างหนักเลย... เค้าโผล่มาได้ยังไง

“ไงที่รัก ^_^”

แขกที่มาเยือนก็คือ....ฟราวด์ ตอนนี้แขนขาฉันอ่อนไปหมดเลย ฉันไม่เข้าใจเลยทำไมทุกครั้งที่เห็นฟราวด์ ฉันจะต้องเป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลย ทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีอะไรเลย แต่ทำไม.. ฉันจะต้องรู้สึกด้วยนะ

จู่ๆฟราวด์ก็โน้มหน้ามาใกล้เรื่อยๆ...

“ไม่!!”

ฉันตะคอกใส่เค้าทันทีเมื่อเริ่มรู้สึกตัว ฉันจะตกเลิกความรู้สึกนี้ให้ได้เด็ดขาด เค้า

เค้าไม่เคยแคร์ความรู้สึกฉันเลย...

เค้าไม่เคยสนใจฉันเลย...

เค้าไม่เคยรักฉันเลย...

ความรู้สึกมากมายจู่ๆมันก็ผลุดขึ้นมา ยิ่งทำให้ฉันถอยห่างไปจากฟราวด์เรื่อยๆ ใช่สิ!! ฉันต้องถอยห่าง มันถูกแล้ว...

“หนีฉันทำไมล่ะ เรารักกันไม่ใช่หรอ แต่ก่อนเราจูบกันบ่อยจะตาย”

ยิ่งฉันหนีฟราวด์ก็ยิ่งเข้ามาใกล้... แต่แล้วจู่ๆ ไม่รู้พระเจ้าเห็นใจหรือว่ายังไง เลมอนกับแพรก็โผล่มา...

“รังแกผู้หญิงเค้าถือว่าไม่ใช่ผู้ชายนะเว้ย”

เลมอนพูดขึ้น.. พร้อมกับแพรที่เข้ามาประคองฉันไว้ เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกหมดแรงยังไงชอบกลก็ไม่รู้แฮะ

“แกไม่เกี่ยวอย่า ส ใส่เกือก...”

พอฟราวด์พูดจบจู่ๆก็ตรงมาทางฉัน แต่จุดมุ่งหมายไม่ได้อยู่ที่ฉัน แต่เป็น..ยัยแพร ตอนนี้ฉันว่าฉันเริ่มมีแรงแล้วสิ...

เพียะ!! เพียะ!! เพียะ!!

“เดี๋ยวนี้เก่งจัง”

“หน้าด้าน”

ฉันด่าออกไป ตอนนี้ความรู้สึกของเค้ากับฉัน คงจบลงแค่นี้ล่ะ เพราะต่อจากนี้ไปฉันจะไม่รู้สึกอะไรกับเค้าอีกแล้ว ไม่....อีกแล้ว

“ด่าเป็นด้วย O_O~”

“ฉันมีปาก แล้วก็มีมือด้วย”

เพียะ!! เพียะ!! เพียะ!!

“ฉันก็มีปาก แล้วก็มีมือด้วย”

ฟราวด์ทำเสียงล้อเลียน ทำให้ฉันเลือดขึ้นหน้าทันที แต่จู่ๆฟราวด์ก็ตรงเข้ามาจับมือฉันไว้แล้วก็ประกบปากลงมาทันที แต่สำหรับครั้งนี้ฉันไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว ฉันถีบไปยังคนข้างหน้าทันที พร้อมกับพูดว่า...

“แล้วฉันก็มี teen ด้วย”

ถ้าฉันไม่รู้สึกไปเอง ดูท่านายนั่นจะหน้าซีดลงทันที... ฉันไม่สนใจอะไรอีก นอกจากเดินออกมาจากตรงนั้น ปล่อยให้เลมอนกันไว้ แล้วฉันก็เดินออกมากับแพรทันที

“เธอ ok นะ?”

“สบายเลยล่ะ ^O^”

ฉันตอบรับยัยแพรไปด้วยสีหน้าสดใส แต่ยัยแพรนี่สิจู่ๆก็ทำหน้าหนักใจเฉยเลย -*-

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

**เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่ฮันตัดสินใจไปแล้ว จะเป็นยังไงติดตามตอนต่อไปนะคะ**

อา~  เมื่อวานดิวไม่ได้มาอัพก็ขอโทษละกันนะคะ T_T พอดีดิวไปโรงเรียนมาเพื่อจะไปดูคะแนนสอบมิดเทอม T-T ล่อซะเศร้าเลยค่ะ แต่ช่างมันเหอะ... วันนี้ดิวก็มาอัพแล้วนะคะ แล้วถ้ามีวันหยุดราชการ ดิวจะมาอัพชดเชยละกันนะคะ เวลาอัพครั้งหน้า... คงจะเป็นวันเสาร์ล่ะ(มั้ง) ดิวก็ไม่แน่ใจว่าจะมีเหตุสุดวิสัยอะไรอีก ตั้งแต่ปีนี้เรื่องไรมันมาเยอะแยะเลยก็ไม่รู้อ่ะค่ะ -.,- แต่ยังไงก็จะมาอัพนิยายเสมอๆนะคะ (จะพยายาม)

***ปล. อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตเป็นกำลังใจให้ดิวด้วยนะคะ***