ตอนที่29 Kiss~ ไม่ได้ตั้งใจ
ผมรู้สึกว่าหัวผมสั่นไปสั่นมา เพราะขาของแพรจู่ๆก็กระดกขึ้น กระดกลง ก่อนที่จะได้ยินเสียงๆหนึ่ง
พลั่ก!!
ไปไกลๆซะ
ฮือๆๆ
ฮ่าๆๆๆ
ผมได้ยินคนในรถทั้งคันหัวเราะออกมา
หัวเราะไรกัน เงียบนะ เงียบ!!
แต่คราวนี้เพชรสั่งกลับไม่มีใครเชื่อเลยซักคน
คนนั้นใครอ่ะ ฉันนับถือโคตรๆเลยอ่ะ เตะยัยนั่นล้มทั้งๆที่นั่งอยู่อ่ะ วู้ววว
ตะกี้ที่สั่นไปสั่นมาก็เพราะนี่นี่เอง แล้วด้วยความที่ผมเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ก็เลยขำออกมา
นี่นายยังไม่นอนหรอเนี่ย ไอ้บ้า!!
แพรดูท่าจะโมโหเล็กน้อย เลยดันหัวผมออกจากตัก แทบหน้าคว่ำแน่ะ -*- อ่า... เอาไงดีล่ะเนี่ย ไอ้เลมอน
เค้าขอโต้ด
ผมยังคงเอามุขเดิมของเธอมาเล่นต่อ หวังว่าจะทำให้เธอยิ้ม แต่คราวนี้เธอกลับทำหน้าบึ้ง T_T แล้วผมจะทำยังไงต่อล่ะเนี่ย
แต่แล้วก่อนที่ผมจะคิดอะไร ก็มีแขกมาเยือนอีกรอบ
เลมอนๆ ตะกี้นังนี่มันเตะเพชรล้มอ่ะ T^T
เจ้าของเสียงพูดจบก็มานั่งแทรกกลางระหว่าง ผมกับแพร เหวออ ยัยปลิงนี่มาเกาะผมอีกแล้ว
ผมเห็นแพรทำหน้าเบื่อหน่าย ก่อนที่จะผลักเพชรลงกับพื้น โดยที่ยัยปลิงนั่นไม่ทันตั้งตัว ทำให้หน้าคว่ำลงกลับพื้นบนรถ เล่นเอาทั้งห้องฮาแตกอีกรอบหนึ่ง ส่วนยัยตุ๊กแกเกาะหนึบนั่นตอนนี้น้ำตาคลอแล้ว ก่อนที่ยัยนั่นจะเดินลงไปยังข้างล่างของรถบัส ซึ่งเป็นเหมือนกับที่ประจำของเธอ เวลามากับโรงเรียน พอเธอลงไปปุ๊ป เสียงปรบมือก็ดังขึ้นทันทีอย่างกลับว่า มีใครได้เหรียญทองโอลิมปิก - -*
แต่แพรก็ยังคงทำหน้าบึ้งใส่ผมอยู่ T.T~
หายโกรธเถอะนะๆๆๆๆ
ผมพูดพร้อมกับยื่นนิ้วก้อย ไปตรงหน้าเธอ แต่เธอก็ยังคงเหมือนเดิม พร้อมกับหันไปทางริมกระจก เพื่อหนีนิ้วก้อยผม อ่า... ผมไม่รู้นะเนี่ยว่าแพรเป็นคนขี้งอนขนาดนี้ แล้วผมจะทำไงให้เธอหายโกรธล่ะเนี่ย
ต้องทำยังไงอ่ะ เธอถึงจะหายโกรธ *_*
ผมทำตาปริบๆถามเธอไป เพราะหวังจะให้เธอยิ้มบ้าง แต่วิ่งที่เธอตอบมา...
คลานสี่ขาไปหน้ารถ แล้วร้องโฮ่งๆ พร้อมกับกลับมาเลียขาฉัน -_-++
ง่ะ O- (พะงาบๆ)
ไม่ทำก็อย่ามาง้อ
เธอพูดพร้อมกับเริ่มหลับตาลง
แล้วจะเอายังไงเนี่ยไอ้เลมอน แกต้องคลานสี่ขาแล้วร้องโฮ่งๆ ต่อหน้าเพื่อนทั้งโขยงเลยนะ อ๊ากกกก ไม่มีอะไรจะง่ายไปกว่านี้แล้วหรือไงเนี่ย
ผมปลงกับชีวิต พร้อมกับเริ่มลงไปนั่งกับพื้น แล้วก็เริ่มคลานไป ซึ่งตอนนั้นแพรก็เริ่มหันมา แต่สีหน้าของเธอยังคงเหมือนเดิม อา... ผมคลานแล้วนะ จะให้ผมทำอะไรอีกเนี่ย!!
โฮ่งๆๆ
ผมร้องออกมา ตอนนี้เพื่อนในรถทั้งหมดเริ่มหันมามองผมเป็นตาเดียวกันแล้ว ผมกำลังจะเป็นหมาใช่มั้ย TYT เกิดมาเป็นคนทั้งที ทำไมชาตินี้ต้องมาคลานเป็นหมาด้วยฟะ!!
แล้วผมก็หันกลับไปมองแพรอีกรอบ คราวนี้ใบหน้าของเธอเริ่มมีรอยยิ้ม แต่ก็แค่ยิ้มนิดเดียว (นิดเดียวจริงๆ) ก่อนที่จะหุบยิ้ม (ที่มีอยู่น้อยนิด) ตอนที่สังเกตว่าผมกำลังหันมามองเธอ แต่นั่นก็ทำให้ผมรู้ว่า... เธอกำลังแกล้งผมแน่ๆ!!
ตอนนี้ผมคลานมาได้ครึ่งรถแล้ว ผมเลยยืนขึ้นมาแล้วมุ่งไปหาแพรทันที
แต่แล้วจังหวะที่ผมยืนหน้าแพร รถเกิดเบรกกระทันหัน ทำให้ผมล้มไปข้างหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้ริมฝีปากของผม ไปประทับกับริมฝีปากของแพรทันที ทำให้ยัยนี่ตาลุกวาว ซึ่งไม่ต่างกับผม แล้วจู่ๆ แพรก็เกิดเส้นกระตุกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ ถีบผมจนลงไปกองกับพื้น
แล้วผมก็เห็นยัยนั่นจับปากของตัวเอง พร้อมกับหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย อ่า...
ตึกตัก ตึกตัก
เย้ยย ผมกำลังใจเต้นกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฮัน ไม่ได้ๆ ผมจะคิดอย่างนั้นไม่ได้
แล้วผมก็ส่ายหัวอย่างบ้าคลั่งทันที
ระวังเห็บนายหน่อยมันกระเด็นมาใส่ฉันหลายตัวแล้วนะ
ขะ....ขอโทษ
แล้วผมกับเธอก็กับมาเป็นปกติ -_-^
Honey say
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ข้างนายมาร์ทมาชั่วโมงเต็มๆ นึกสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทนกับไอ้กวนประสาท มาได้ยังไง
เมื่อไหร่นายจะกลับไปนั่งที่เดิมเนี่ย!!
เมื่อไหนก็เมื่อนั้นล่ะ
-*- แล้วเมื่อไหนมันคือเมื่อไหร่ล่ะวุ้ย
พริตตานี่จะลุกละ กลับมานั่งที่เถอะ
ฉันกะให้ยัยพริตมายืนรอ เพื่อที่จะเป็นการไล่ให้ไอ้บ้ามาร์ทกลับไปนั่งที่ แต่ก็ผอดคลาด แม้ว่ายัยพริตจะมายืนรอแล้วแต่ตานี่ก็ยังคงนั่งเหมือนเดิม ทำยังทำหน้าไม่รู้หนาวไม่รู้ร้อนอีกต่างหาก ฉันเลยเริ่มดันตัวไอ้กวนประสาทออกจากที่ แต่นายนี่ก็ขืนตัวเต็มที่ ทำให้ดันได้แค่นิดเดียว
ฉันมองหน้ายัยพริต ซึ่งตอนนี้หน้าของยัยนี่บ่งบอกว่า เมื่อไหร่ฉันจะได้นั่ง อันที่จริงฉันก็อยากให้ พริตมานั่งข้างฉันไวๆล่ะนะ แต่ต้องหาวิธีไล่นายนี่ให้ไปไกลๆจากตรงนี้ก่อน
ในเมื่อใช้มือไม่ได้ ก็ต้องใช้...
ฉันถอดรองเท้าผ้าใบออก สองข้าง พร้อมกับใช้เท้า (ที่สวมถุงเท้า) ขึ้นมาถีบอีตามาร์ทโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้นายนี่ล้มลงไปข้างล่าง ฮ่าๆ เห้นแล้วสะใจพิลึกเลย (ยัยซาดิส)
มานั่งสิพริต ยืนเอ๋ออยู่ทำไม
ยัยพริตเดินมานั่งพร้อมกับสีหน้างงๆ ส่วนนายมาร์ทที่ลงไปกองกับพื้นนั้น จ้องมาทางฉันอย่างน่ากลัว แต่ฉันไม่กลัว - -+ ก็ใครใช้ให้มานั่งล่ะ ไล่ดีๆไม่ชอบ ชอบให้เล่นของสูง (หรอ)
ฝากไว้ก่อนเหอะ!!
นายมาร์ทพูดอย่างอารมณ์เสีย แล้วก็เดินกระแทกก้นไปนั่งข้างพลอยเหมือนเดิม
อย่าลืมมาเอาคืนน้า~
ฉันตอบออกไป ฮ่าๆ เวลาเห็นนายนี่อารมณ์เสียแล้วขำดีแท้เลย
นี่เธอใส่สร้อยด้วยหรอ
ยัยพริตพูดพร้อมกับเอามือมาจับสร้อย
โอ้วว นี่มาร์ทให้ หรือเลมอนนิ มี forever love ด้วย
ยัยพริตพูดพร้อมกับมองหน้าฉัน ทำให้ฉันต้องกลบเกลื่อนควายอายด้วยการจับสร้อยของพริตเช่นกัน
อ๊ะ!! ทำไมรูปแบบมันคล้ายๆกัน
ฉันพูดพร้อมกับดูจี้ซึ่งเป็นรูปหัวใจเหมือนกัน แล้วก็มีปล้ายเล็กๆห้อยเหมือนกับสร้อยของฉัน แต่นี่เป็นตัวหนังสือว่า รักตลอดไป ซึ่งเป็นควายหมายเดียวกับตัวอักษรฉัน แต่จู่ๆ ยัยพริตก็ถอดสร้อยเส้นนั้นออก พร้อมกับรีบเก็บอย่างลุกลี้ลุกลน
มาร์ทเคยให้เธอ
อืม... แต่ว่ามันนานแล้วนะ ตั้งแต่...
ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอ
แต่สิ่งที่ฉันเห็นทำให้ฉันคิดว่า... หมอนี่ตั้งใจทำให้เหมือนกับของพริต เพราะยังลืมยัยพริตไม่ได้หรือเปล่า หรือว่าเพราะความบังเอิญ...
เอี๊ยดดดดด
เสียงเบรกยาวของรถฉันดังขึ้น บ่งบอกว่าถึงค่ายแล้ว...
ตอนนี้ฉันลงมายืนอยู่หน้ารถแล้ว พร้อมกับกระเป๋าสะพายใบใหญ่ แต่ระหว่างที่ยืนอยู่นั้นก็มีคนดึงกระเป๋าจากแขนฉันไป
เอ๊ะ!!
ฉันถือให้
นายมาร์ทนั่นเอง
ไม่!! ฉันถือเองได้
เหอะน่า
ห่วงฉันเหรอ กลัวฉันถือหนักใช่ป่ะ?
ฉันถามออกไปแบบเล่นๆ แต่นายนี่กลับตอบมาอย่างหน้าตาเฉยว่า...
เออ!!
O_O~
แล้วนายนี่ก็เอากระเป๋าฉันไปสะพาย พร้อมกับเดินนำหน้าฉันไปในขณะที่ฉันยืนอึ้งอยู่...
น่ารักซะจริงจริ๊ง
ยัยพริตพูดพร้อมกับเดินตามไปอีกคน
เห้ย!! รอฉันด้วยดิ
เสียงนั้นไม่ใช่เสียงใคร แต่เป็นเสียงยัยแพรที่ไปอยู่กับเลมอน เออ!! ใช่สิลืมยัยนี่ไปเลย
ลืมกันได้เนอะ
เหอะน่าๆ
แต่คราวนี้ฉันเห็นความผิดปกติของเลมอนแฮะ ปกตินายนี่จะปัญญาอ่อนทุกครั้งที่เห็นหน้า แต่ครั้งนี้กลับเงียบ แล้วก็ดูหน้าเป็นสีแดงอ่อนๆด้วย สงสัยอากาศคงร้อนล่ะมั้ง
ไปๆ ไปตะลุยป่ากัน
ยัยแพรพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ พร้อมกับเดินนำไป ฉันว่ายัยแพรกับเลมอนต้องมีอะไรแปลกๆแหงเลย แต่ก็เอาเหอะ ต่อไปนี้ฉันจะต้องไปดูที่พักละ จะเป็นยังไงวะเนี่ย!!
********************************************
***ค่ายจะเป็นยังไงกันน้า~ ติดตามตอนต่อไปค่ะ***
อ่า... สวัสดีค่ะ ดิวขอโทษเน้อ ที่ไม่ได้อัพเมื่อวันจันทร์ อ่า... พอดียังไม่ได้แตะคอม แต่แน่นอนละค่ะ ว่าครั้งหน้าจะมาอัพ วันพุธ ส่วนช่วงเวลานั้น... ไม่แน่ไม่นอน แต่ดิวกำหนดวันได้แล้วว่าจะมาอัพวันพุธ แล้วจะมาบอกเวลาอัพครั้งต่อไปเรื่อยๆนะคะ
**ปล. อย่าลืมคอมเม้นกับโหวตเป็นกำลังใจให้ด้วยเน้อ~ ^_^**