ตอนที่31 กอด
แค่กๆๆ
เสียงไอของยัยคนที่ตกน้ำไป
เธอจะบ้าหรือไง ว่ายน้ำไปเป็นก็ไม่ต้องเล่นก็ได้ ถ้าไม่มีใครช่วย แล้วชีวิตเธอล่ะหา!!
ฉันบอกอย่างหัวเสีย ก็มันจริงๆนี่หว่า มาตกน้ำอะไรตอนนี้ ไอ้พวกพี่เฮงซวยก็ไม่มีใครเตรียมรับสถานการณ์ ซักคน!! เฮอะส์ ฉันจะจดจำไว้เลยว่าค่ายบ้าบอนี้ เกือบทำให้คนตาย!! - -*
ฮือๆๆๆ ... ฮึก... ก็... ฮือๆๆ T_T
ยังไม่ต้องพูดก็ได้ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไป เดี๋ยวเป็นหวัดซะเปล่าๆ
ฮือๆๆ อะ... อืม... ฮึก
ยัยนี่พูดไม่เป็นภาษาเลย ก่อนที่จะกระโจนเข้ามากอดฉัน แล้วก็เดินไป - -;;
แต่เกิดเหตุการณ์นี้ก็ดีนะ เพราะฉันจะได้ไม่ต้องไปเล่น อะไรปัญญาอ่อนพวกนั้นอีก เห้อ~ เออ!! ว่าแต่จะไปอาบน้ำที่ไหนล่ะ -_-^ ไม่ใช่ว่าไม่มีที่อาบน้ำหรอกนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะกระโจนบีบคอ ไอ้พี่บ้าๆ ให้ตายให้หมดเลย โว้ย อารมณ์เสียจริงๆวุ้ย
พี่!!
ฉันตะโกนเรียกออกไป
จะ... จ้ะ ^_^;;
ที่อาบน้ำอยู่ไหน - -+
ยะ... อยู่ตรงแถวคลองอ่ะจ้ะ
ตรงแถวคลอง? แล้วมันตรงไหนวะ!! แต่ก็เอาเหอะ เดินไปก่อนละกันยังไงเดี๋ยวก็เจอ
ฉันเดินมาตามทางเรื่อยๆ จนถึงคลองที่ว่า... แต่เดินมาก็ไม่มีห้องน้ำแต่อย่างใดนอกจากคลอง!! ไรอีกนิ ต้องมาอาบน้ำคลอง ทั้งที่เพิ่งตกน้ำมานี่นะ
โว้ยยย ให้มันได้อย่างนี้สิ!!
ฉันโวยวายออกไป
อ๊ะ!!
แล้วก็มีเสียงผู้หญิงร้องออกมา ฉันลองเพ่งลงไปในน้ำ ก็เจอกับยัยตกน้ำ แล้วอย่างนี้ใครจะอาบลงล่ะวะ ต้องมาอาบน้ำกับคนอื่นเนี่ย แล้วเกิดมีใครเดินผ่านมา จะทำยังไงล่ะ
เมื่อฉันเห็นสภาพที่อาบน้ำแล้วเลย หันหลังกลับไป
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างเดียวดีกว่า ไม่อาบน้ำซักสองสามวันคงไม่ตายหรอก ถ้ารู้ว่ามาแล้วต้องเจอเรื่องอย่างนี้ หาเรื่องไม่มาดีกว่า
จะไปไหนอ่ะ!!
ยัยนั่นตะโกนถามออกมา อย่าเงอะๆงะๆ -*- ทำอย่างกับเขินอะไรอย่างนั้นล่ะ
แถวๆนี้ล่ะ เชิญเธออาบน้ำต่อเถอะ
ฉันเดินต่อไปโดยไม่มองยัยนั่นอีก...
Pretty say
พี่ๆ เพื่อนหนูที่เป็นฮีโร่ กระโดดน้ำลงไปช่วยอ่ะ อยู่ไหนอ่ะ
อยู่แถวๆคลองครับ เพื่อนน้องนี่เท่โคตรๆเลย
เพื่อนหนูเป็นผู้หญิง!!
ฉันตะโกนออกมาพร้อมกับแพร เสร็จแล้วก็มุ่งไปยังคลองทันทีเลย แล้วยัยนั่นจะไปคลองทำไมกันล่ะนี่ หวังว่าคงไม่ได้ไปอาบน้ำนะ... -_-* ฉันก็ได้ข่าวมาว่าแหล่งอาน้ำอยู่แถวๆนั้น แต่ไม่ใช่คลอง
ฉันกับยัยแพรรีบวิ่งไปยังคลองทันที แต่ก็กลับเจอยัยวุ้น เพื่อนร่วมห้องที่กำลังอาบน้ำในคลองอยู่ - -* เอ่อ... ฉันจะบอกดีมั้ยว่า... ที่อาบน้ำมันเดินเลยไปอีกหน่อย แล้วจะเจอสังกะสีมากมาย ไม่ใช่ตรงนี้...
เห็นฮันมั้ย
คะ...เค้าเพิ่งเดินผ่านไปตะกี้เอง โอ้วว สุภาพบุรุษของช้านนน >O<
ฉันคงยังไม่ได้บอกสินะ ว่ายัยนี่เป็นดี้ แล้วก็คลั่งไค้ฮันอย่างหนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานะการณ์นี้ ที่สร้างฮันให้กลายเป็นฮีโร่ ยัยนี่เลยยิ่งถูกมองว่า เป็นทอมหนักเข้าไปใหญ่เลย แล้วใครจะไปคิดว่าทอมสาว อย่างยัยนี่ กำลังมีความรักที่ต้องหาคำตอบอยู่... อ่า... อาเมน
ฉันเดินต่อมาเรื่อยๆ เพราะไม่รู้ยัยนั่นเดินไปไหน แต่พอเดินต่อไปเรื่อยๆ ก็เหมือนได้ยินเสียงคนคุยกันอยู่
ปล่อย!! ไอ้บ้าปล่อยโว้ยยย
เธอตกน้ำมาทั้งตัวนะ ไม่สนใจข้างในเธอเลยหรือไง
อีตาบ้า!! ฉันใส่เสื้อดำ
ไม่รู้ไม่ชี้
ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ เพื่อดูหน้าของคนที่กำลังคุยกันอยู่ จะว่าไปเสียงก็คุ้นๆนะ แล้วเมื่อเดินย่องเข้าไป ก็เห็น...
ฮันกับมาร์ทกอดกันอยู่ โอ้... จะเข้าไปขัดจังหวะดีมั้ยนี่ ฉันส่งสายตาบ่งบอกถึงคำถามที่มีอยู่ในลึกๆในใจของใจ (เว่อร์ไปละ) ซึ่งยัยแพรก็ตอบกับมา ด้วยแสงเรเซ่อ (ปัญญาอ่อนไปแล้ว) บ่งบอกว่า ไม่เข้าไปขัดแล้วถอยดีกว่า แต่ในขณะที่ถอย
แกรบ!!
เห้ย!! ใครเหยียบใบไม้แห้งฟะ
"พริตแกเหยียบใบไม้ทำม้ายยยย
เปล่า ฉันไม่ได้เหยียบ แต่มันมาอยู่ใต้เท้าฉันเองอ่ะ
(ดูมันแก้ตัว)
พริต แพร
ฮันตะโกนออกมา เมื่อมาอยู่ตรงหน้าฉันกับยัยแพร เพราะไอ้ใบไม้บ้านั่นใบเดียวแท้แท้เลย มันเข้ามาใต้เท้าฉันได้ไงฟะนี่ T-T
ขอโต้ดก่ะ เก๊ามาขัดจังว๊ะ (ขอโทษค่ะ เค้ามาขัดจังหวะ)
ตอนนี้ยัยแพรพูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ ดูท่ายัยนี่จะแกล้งเอ๋อกลบสถานการณ์ เออ!! ให้มันได้อย่างนี้สิ
แกพูดไรแพร
ฮันถามออกมา จะว่าไป... ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกันนะ
เก๊า ม่ะด้ะปูดอาย้ายย (เค้า ไม่ได้พูดอะไร)
ฉันควรส่งแกเข้าศรีธัญญาดีมั้ย?
ดีก้า งั้นเก๊าไปแย้ววว (ดีค่า งั้นเค้าไปแล้ว)
ว่าเสร็จยัยแพรจู่ๆ ก็วิ่งออกไปจากตรงนี้เฉยเลย เล่นเอายัยฮันและฉันงงตามๆกันว่า... มันพูดอะไร -*-
ตอนนี้ก็เลยเหลือแค่ฉันกับฮัน แล้วก็มาร์ทอีกคน แล้วข้าพเจ้าจะทำอันใดต่อล่ะนี่ (บ้าตามแพร)
เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะเว้ย
ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย -_-^
ยัยฮันทำท่าร้อนรนขึ้นมาทันที ส่วนมาร์ทไม่ต้องพูดถึง -.,- หน้านิ่งเฉยไม่สะทบสะเทือนอะไรเลย เท่าที่ฉันเคยคบกับมาร์ทมา ฉันว่า... ฉันไม่เคยเห็นมาร์ททำอย่างนี้นะ สงสัยนายนี่คงจะรักฮันจริงๆละล่ะ เออ... ว่าแต่ฉันจะอยู่เป็นก้างทำไมนี่
งั้น... ข้าพเจ้าจะตามนังแพรไปศรีธัญญานะเจ้าค่ะ~
(บ้าทั้งคู่)
Honey say
อ๊ากกก!!~ เพราะไอ้บ้านั่นคนเดียวเลย ทำให้เพื่อนฉันเข้าใจผิด ดูดิ มันไม่ฟังอะไรฉันเล้ยยย ไอ้เพื่อนเวรรร
งอนหรอออ (มาร์ท)
ยังมีหน้ามาถามอีก - -
ฉันไม่ตอบอะไรพร้อมกับเดินหนีมา (เผื่อว่าจะตามมาง้อ) แต่ฉันก็รู้สึกแปลกๆ เอ... ทำไม...
ฉันหันไปมอง แล้วก็รู้เลยว่า...
ไอ้บ้ามาร์ทไม่ตามมา แล้วยังไปไหนก็ไม่รู้!!
ไอ้บ้า!!
***********************************************
***เรื่องราวจะเป็นยังไง ติดตามชมตอนต่อไปนะคะ***
ฮัลโหล~~ อา... ขอโทษนะคะที่อัพไม่ตรงเวลา (อีกแล้ว) เอาไว้ดิวจะชดเชยให้เน้อ~ พอดีเมื่อวันก่อนไม่อยู่บ้านเลย แล้ววันจันทร์-พุทธ ก็ด๊านนนนนเป็นวันเข้าค่าย ก็เลยต้องมาอัพวันนี้เลย ยังไงดิวก็จะหาชดเชยให้เน้อ (ยังไม่รู้เลยว่าจะมีวันว่างหรือเปล่า) ยังไงก็อย่าลืมกันนะ ใครลืม... ดิวจะ... จะ... จะ... ไม่ทำอะไรหรอก (แป่ว)
แล้วก็... วันอัพครั้งหน้าเป็นวันจันทร์เน้อ~ แต่อย่าลืมกันน้า เป็นกำลังใจให้ด้วย วิธีให้กำลังใจก็...
1.คอมเม้นได้เลย
2.โหวตตามสบาย
นี่ล่ะ แล้วดิวจะแต่งแล้วอัพไวๆๆๆ
**แน่ะๆ อย่าลืมให้กำลังใจกันก่อนน้า**