6
"นี่ แกจะเงียบทำดอยอะไรวะ มีเรื่องอะไรก็บอกฉันเดะ"
"เปล่า ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ว่าแต่แกเหอะ ไปทำอีท่าไหนถึงแขนหักล่ะ"
กลับมาสู่โหมดปัจจุบัน ..........ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านไอ้ลิงค์ในเวลาหกโมงเย็นเป๊ะๆ~
"หิวมั๊ยวะ ฉันซื้อโจ๊กมาฝาก" ฉันเปลี่ยนเรื่องทันที
"ว่าแต่นี่หน้าแกไปทำอะไรมาวะน่ะ ทุเรศลูกกะตาชะมัด"
"ฮะ! หน้าฉันทำไม!"
"ก็แกแปะผ้าก็อตมาซะขนาดนี้ นี่แกคงไม่ได้เดินตกท่อระบายน้ำอีกนะ"
เออ...ลืมไป ฉันทำแผลมาแล้วนี่นา(-*-)
"เออ ฉันเดินสะดุดเชือกรองเท้าล้มต่างหาก" โกหกหน้าตาเฉย
"555+ แกนี่จริงๆเลย โกหกอะไรก็ให้มันเนียนๆหน่อย ตอบตามจริง แกไปโดนอะไรมา"
"อย่ารู้เลยน่า เดี๋ยวแกไปโรงเรียนแกก็รู้เองแหละ เออ นี่มันก็จะมือแล้ว ฉันกลับบ้านก่อนแล้วกันเดี๋ยวรถเมล์หมด ขี้เกียจขึ้นแท๊กซี่ว่ะ"
"เออๆ ไม่บอกก็ไม่บอก กลับดีๆล่ะแก พรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียนเว้ย"
หลังจากร่ำลาไอ้ลิงค์แล้วฉันก็เดินไปรอรถเมล์ที่ป้ายด้วยอารมณ์ที่บอกไม่ถูก เหงา เศร้า ซึม โว้ยยยยย ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
ย้อนกลับไปเมื่อตอนบ่าย(หลังถูกตบไปหนึ่งที)
นายเก้าอุ้มฉันมาที่ห้องพยาบาลจากนั้นก็ค้นหาอะไรสักอย่างในตู้ยาแล้วก็หอบยากับสำลีมากองข้างๆฉันจากนั้น...
"นี่ จะทำอะไร!"
"ทายาไง ทำหน้านิ่งๆ จะล้างเลือด"
"ไม่ๆๆ ไม่ต้องมาทายาให้ฉัน นายจะไปไหนก็ไปเลยไป"
"อยู่เฉยๆ"
"บอกว่าไม่ต้องไงเล่า...โอ๊ย!!!!เจ็บนะเว้ย!"
"พูดจาหยาบคายไม่เปลี่ยนจริงๆนะเธอเนี่ย แกตายแน่....."
"ทำไมต้องมาเลียนแบบคำพูดฉันด้วย"
"ก็เธอพูดแบบนี้จริงๆนี่"
"ชิ(><)ไอ้คนเฮงซวย" ฉันพรึมพรำ
"ฉันได้ยินนะ"
"(-- --)"
"อ่ะ เสร็จแล้ว ยัยพวกนั้นใส่แหวนที่มือข้างที่ตบเธอแน่ๆ เลือดถึงซิบขนาดนี้"
"เพราะนายนั่นแหละ"
"มาโทษฉันทำไม"
"นายเป็นต้นเหตุ ถ้าไม่มีนายฉันคงไม่มีใครให้ตะโกนบอกรัก แล้วก็จะไม่มีใครมาตบฉันแบบนี้ด้วย!"
"เฮ้ มันจะมากไปแล้วนะ เธอต่างหากที่หาเรื่องเอง จู่ๆมาตะโกนแบบนั้นต่อหน้าคนเยอะๆแบบนั้นทำไมล่ะ!"
"ก็ตอนแรกฉันหลงคิดว่านายจะเป็นคนดีนี่!"
"เธอมาชอบฉันเอง ฉันไม่เกี่ยว"
"หนอย นายนั่นแหละตัวดีเลย ก็บอกแล้วไงถ้านายไม่เกิดมาฉันคงไม่ต้องซวยแบบนี้หรอกโว้ย!!!"
"นี่......"
"ทำไม...จะทำไมวะ!...อุบบ!"
(OO)เขาจูบฉัน กรี๊ดดด จูบแรกของช้านนนน
"ไอ้บ้า!นะ นาย.....โว้ยยย!"
เมื่อตั้งสติได้ฉันก็ผลักเขาออกห่างจากตัวเองแล้วคว้ากระเป๋าวิ่งออกจากห้องพยาบาลอย่างไม่รู้ที่ไป
(ตอนที่6แล้ว อ่านแล้วคอมเม้นมั่งน๊า ขอร้อง ถ้าชอบก็โหวดให้มั่งก็ได้นะ จะได้มีกำลังใจเขียนตอนต่อไปได้ สู้ๆ(><)by sakuramisa ผู้แต่ง