9
ตอนที่ 9 แล้ว เย้ๆ^^ใกล้จะจบแล้ว(จบภาค 1 นะ) หุหุ
กลับมาที่เนื้อเรื่องต่อจากตอนที่แล้ว.......
ฉันลุกขึ้นจากที่นอน(ของคนอื่น)แล้วเดินลงบันไดอันมโมโหฬาร โดยมีคุณป้าเดินนำทางลงไปเพราะว่ากลัวฉันจะหลง(คุณป้าคิดถูกแล้วค่ะ)
"เอ่อ คุณป้าคะ แล้ว....." นายเก้าล่ะคะ?
"อ๋อ ไปรร.ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะจ่ะ มีอะไรรึเปล่าเอ่ย?"
"อ่ะ เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร แฮ่ๆ^^...." ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะเจอหน้ากันอีกซะแล้ว
หลังจากฉันเดินกลับบ้านตัวเองไปเอาชุดมาอาบน้ำบ้านนายเก้าเสร็จ(บ้านฉันยังไม่ได้จัดข้าวของเลยอ่า)ฉันก็ตรงไปยังรร.ในช่วงเที่ยงทันที
เมื่อมาถึงเจเจก็รัวคำถามใส่ฉันไม่ยั๊ง..................
"นี่แสดงว่าเธอกับเขาอยู่บ้านเดียวกันใช่มั๊ย"
"เจเจ ฉันกับเขาเป็นอะไรกันล่ะถึงอยู่บ้านเดียวกันน่ะ"
"แต่ว่าพ่อเธอกับพ่อเขาเป็นเพื่อนกันนี่ อีกอย่างพ่อเธอก็ทำงานบริษัทเปิดใหม่ของพ่อเขา อาจจะมีการเกี่ยวดองก็เป็นได้ อืมม....."
"ฉันไม่มีทางไปเกี่ยวดองกับคนแบบนั้นเด็ดขาด ฮึ้ย! พวกชอบฉวยโอกาส" ฉันโวย
"อ่ะ หลุดออกมาแล้ว เขาฉวยโอกาสอะไรกับเธอ...หมอนอิงจ๋า~"
"เอ่อ เปล่านี่" ทำหน้าไร้เดียงสาสุดๆ
"โฮะๆ ฉันว่าต้องมีแน่ๆ หลังจากที่เธอเล่าว่าเขาไปช่วยเธอจากแก๊งพี่หนิงแล้วเธอก็หยุดเล่าไปซะเฉยๆ บอกมาซะดีๆนะคะหมอนอิงงงงงงงงง"
"ทำไมต้องใส่เอ๊กโค่วด้วยเล่า!! ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ!"
"อ่ะแน่จ๋ายยยยย......" ยัยนี่ชักทะเล้นขึ้นทุกทีๆสิน่า
"แน่!"
"เขาปล้ำเธอแล้วใช่ม๊า....เป็นของเขาแล้วเซ่เนี่ย....ตายแล้ว ทำไมใจง่ายแบบนี้ค๊าเนี่ย เพื่อนรับไม่ได้นะคะ....."
"บ้ารึไงเล่า!!!เค้าก็แค่จูบ....อุบบ(ปิดปากตัวเอง)"
"555 หลุดออกมาอีกแล้ว เขาจูบหมอนอิงงั้นเหรอเนี่ย เป็นไปได้ไงนะ.......อืมม(ทำท่าครุ่นคิด) เขาคิดยังไงของเขานะ"
"ฉันจะไปรู้มั๊ยเล่า อย่าถามมากได้มั๊ย"
"อ่า จูบแรกอ่ะดิ ใช่ป่ะ"
"เออ..."
"โถๆๆ แม่เด็กน้อยเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว....."
"ยัยบ้า!!!ฉันยังบริสุทธิ์ยันวันแต่งงานนู่นแหละย่ะ"
"คิ๊กๆๆ ล้อเล่นน่า~"
ปึงงง!(เสียงตบโต๊ะ)
บุคคลที่ตบโต๊ะตอนนี้ก็คือ...โอ้วไม่นะ...ไอ้ภาคภูมิใจ มันมาอีกแล้ววววววหง่า~
"เมื่อกี๊เธอว่าอะไรนะเจเจ!" เซ็งเป็ด(-- --")
มันถามเจเจที่กำลังขำฉันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่อย่างไม่ดูสถานการณ์
"หมอนอิงกับไอ้เก้า....โอ้ยไม่นะ ทำไมสวรรค์ต้องกลั่นแกล้งลูกด้วย หมอนอิง ถึงเธอจะตกเป็นของไอ้เก้าแล้ว แต่ยังไงเราก็รับได้เสมอนะ ฮือๆๆๆ(TOT)"
"พูดอะไรของนายน่ะ บ้าเหรอไง" เจเจเงยหน้าพูด "นายนี่ไร้สาระจริงๆ แล้วนี่มายุ่งอะไรกับหมอนอิงไม่ทราบ เค้าจะเป็นอะไรกับเก้าแล้วนายมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ"
"ฮือๆๆ เกี่ยวสิ ก็ฉันรักของฉันนี่นา ฮือๆๆ ไม่น่าเลย..."
"กรรม ปัญญาอ่อนตั้งแต่ม.ต้นยันปัจจุบัน เฮ้อ......................"
เสียงเพื่อนๆในห้องซุบซิบด่าไอ้ภาคภูมิใจที่ร้องไห้โดยไม่บอกเหตุผลใครสักคน(--*--)อนาถเน๊อะ
"เอ่อ ภาค นายกำลัง..........อุบบ" ฉันที่จะบอกความจริงกับมันถูกยัยเจเจเอามืออุดปากไว้
"บอกอะไร คงไม่ใช่วันงานแต่งหรอกนะ"
"เอ่อ เปล่า หมอนอิงจะบอกนายว่าจะกลับบ้านแล้วและฉันจะกลับกันเธอด้วย ไปล่ะ บาย"
เจเจชิงบอกก่อนแล้วลากฉันเดินออกนอกห้องเรียนทันที
"มาอุดปากฉันทำไม ฉันจะบอกความจริงนะ" ฉันท้วง
"ปล่อยไปอย่างงี๊แหละ หมอนั่นจะได้เลิกยุ่งกับเธอไงล่ะ คิดดูสิ ตั้งแต่เข้าใจผิดว่าเธอกับเก้าเป็นฝั่งเป็นฝากันแล้วแบบนั้นเขาก็เลยเลิกกวนใจเธอไง ขืนบอกความจริงไป เธอจะสร้างความรำคาญให้ตัวเองอีกนะ"
"อืมม ก็ได้...แต่เรื่องมันจะไม่ใหญ่โตไปมากกว่านี้เหรอ"
"ไม่หรอกน่า เห็นมั๊ยล่ะ เวลาใครๆในห้องถาม เขาก็ได้แต่ส่ายหัวแล้วร้องไห้ ไม่ปริปากสักคำ"
เออ...จริงแฮะ(m-m)
ปึกก!!!
ฉันเดินมองแต่พื้นถนนจนลืมมองข้างหน้าระหว่างคุยกับเจเจจึงทำให้ฉันเดินไปชนร่างหนึ่งเข้าอย่างไม่ตั้งใจจึงทำให้ฉันต้องพูดขอโทษโดยอัตโนมัติ
"ขอโทษค่ะ!!"
"ไม่เป็นไร......."
"อ่ะ พี่พาย!"
"หวัดดีครับน้องหมอนอิง^^"
ติดตามชมตอนต่อไปนะค๊า.........................................
8
อดใจม่ายไหวเมื่อได้พบหน้า ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมายิ่งหวั่นไหว......บลาๆๆๆ~ไปซะเรื่ออย กำลังเข้าสถานการณ์ตรึงเครียดนะเฟ้ย อ่ะๆๆ เข้าเรื่อง
"เป็นไปไม่ได้................." ฉันบ่นกับตัวเองพรึมพรำ
"อะไรเป็นไปไม่ได้ลูก" คุณลุงถามขึ้น
"อ่ะ อ๋อเปล่าค่ะ" เราสายตาเพี๊ยนไปมั๊ง มันไม่ใช่อย่างที่เห็นหรอกหมอนอิง
"ตาเก้า หวัดดีคุณอาพัน(ชื่อพ่อฉัน)ซะสิลูก" ผู้หญิงวัยกลางคนที่สวยปิ๊งเดินเข้ามาในห้องรับแขกพร้อมกับลากชายหนุ่มรูปงามตัวสูงโปร่งในชุดนอนคนนึงเข้ามา
(*--*)ขอให้คืนนี้ฉันฝันไปทีเถอะ!
ชายหนุ่มรูปงามคนนั้นคือผู้ชายที่เป็นจูบแรกของฉัน ว๊ากกกกกกกกกก(><) ใช่จริงๆ ไม่ผิดเพี๊ยนแน่ๆ
เขามองฉันพักหนึ่งด้วยสีหน้าเดาอารมณ์ไม่ถูกแล้วหันไปยกมือไหว้พ่อฉันหนึ่งที ก่อนจะหันกลับมามองที่หน้าฉันอีกรอบ
เฮือกกก!(เอ๊ฟเฟคการกลืนน้ำลาย)
"อ๋อ นี่คงเป็นลูกสาวกับลูกชายที่เคยเล่าให้ฟังใช่มั๊ย ต๊ายยย ลูกสาวก็สวย ลูกชายก็หล่อนะเนี่ย"
คุณป้าพูดอย่างออกรสก่อนจะเดินมาพา(ลาก)ฉันไปนั่งที่โซฟาเหมือนคนอื่นๆ(เขาลงไปนั่งกันตั้งนามแล้วเฟ้ย:ผู้แต่ง)
"รู้มาว่าหนูเรียนโรงเรียนเดียวกันกับลูกชายป้าเลยนี่นา งั๊นก็ต้องเคยเห็นหน้ากันบ้างสินะ ว่าไงลูก"
"อ่ะ ค่ะ..." หนูไม่อยากเห็นหน้าหมอนี่มากนักหรอกค่ะ...มันจี๊ด(TT)
หลังจากถามสารทุกข์สุกหรือดิบไปกว่าครึ่งชั่วโมง โอ้ นี่มันจะตีสี่แล้วน๊า ฉันก็เผลอหลับมันคาบนโซฟานั่นแหละ ก็ง่วงนี่หว่า ทำไงได้
(ZZ)(zz)(ZZ)ครอกกกกก..................................ฟี๊..................................
ติ๊งๆๆๆๆๆติงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ริงโทนนี้มันคุ้นๆแฮะ...อ่ะ ริงโทนของฉันนี่นา เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็ควานหามือถือรุ่นพระเจ้าเหาทันที ในกระเป๋ากางเกง...ไม่มี ในกระเป๋าเสื้อ......ไม่มี
งั้นมันต้องอยู่บนหัวเตียงแน่ๆ ..... (^^)
หมับ จริงด้วย!! อยู่บนหัวเตียง เอ๋? ทำไมเตียงเรามันแปลกๆแฮะ แล้วห้องนอน ทำไมมันเปลี่ยนไป
(OO) ไม่ใช่ห้องฉันนี่หว่า(เออ เพิ่งจะรู้รึไงเล่า:ผู้แต่ง)
หันซ้าน............ว่างเปล่า
ขวาล่ะ............อ่ะ โคมไฟ เอ๊ะ รูปครอบครัวนี้มัน อ๋า รูปเดี่ยวนี่อีก
ชัดเลย(-- --) ฉันไม่ได้ฝันไปแน่ๆ แล้วฉันมานอนบ้านคนอื่นและในห้องนอนคนอื่นได้ยังไงฟะ!
เอี๊ยดดดดดดดดดดดด(เสียงเปิดประตู)
"อ้าว ตื่นแล้วเหรอหมอนอิง"
"คุณป้า ทำไม?"
"อ๋อ เมื่อคืนนี้หนูหลับคาโซฟาไง จำไม่ได้เหรอ"
"ค่ะ แต่ว่าทำไมหนูมาอยู่ห้องนี้ได้อ่ะคะ?"
"อ๋อ ป้าให้ตาเก้าอุ้มหนูขึ้นมานอนบนนี้เองแหละ"
(OO) "ป้าหมายความว่า.........นาย.....เอ่อ เค้าอุ้มหนูจากห้องนั้นมาห้องนี้?"
"ถูกต้องนะค๊า~~~~~" ป้าเล่นมุกกะเขาเป็นด้วยเรอะ
(-- --)......
ติ๊งๆๆๆๆๆติงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
"มือถือหนูดังน่ะ รับสิ" คุณป้าบอกแล้วเดินไปเปิดผ้าม่านจนแดดส่องตาฉัน
"ฮัลโหล" รับสายอย่างแสบตา
(หมอนอิง ไม่มาโรงเรียนเป็นอะไรรึเปล่า?) อ๋อ ยัยเจเจนี่เอง
"ฉันไม่เป็นไร แค่...ย้ายบ้านกระทันหันน่ะ"
(หา!!!ย้ายบ้าน)
"อย่าตะโกนได้มั๊ยแสบหู" แสบตาแล้วยังจะต้องแสบหูอีก
(โทษทีค่ะ แล้วย้ายไปเมื่อไหร่ วันนี้เหรอ)
"เมื่อวาน ตอน 4 ทุ่ม"
(หา!!!!.......4 ทุ่ม!)
"บอกว่าอย่าตะโกนไง ตกใจอะไรนักหนา เมื่อคืนฉันรู้ยังไม่ตกใจเท่าเธอเลยนะ"
(ง่า แล้วย้ายไปอยู่แถวไหนอ่ะ?)
"คุณป้าคะ แถวนี้เรียกว่าอะไรคะ?" หันไปถามคุณป้าที่กำลังเงี่ยหูฟัง
"อ๋อ ซอยทองนพรัตน์จ่ะ"
"เออ เจเจ ซอยนพรัตน์ เธอรู้จักมั๊ย....."
(อุ๊ยจริงเหรอ! บ้านคุณย่าฉันก็อยู่ซอยนั้นเหมือนกัน ว่าแต่ นี่พ่อเธอถูกหวยเหรอ?)
"ถูกก็ดีสิ เฮ้ย พูดอะไรให้รู้เรื่องหน่อย งง"
(อ่า ก็ซอยนั้นมันซอยของเหล่ามหาเศรษฐีน่ะสิ ฉันถึงแปลกใจไงว่าพ่อเธอไปรวยมาจากไหนถึงมีเงินซื้อบ้านแถวนั้นน่ะ)
(OO)ซอยมหาเศรษฐี!
(ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าพ่อเธอไปรวยอะไรมา รู้แต่ว่าบ้านพระเอก....เอ่อ...นายเก้าของเธอ บ้านเขาก็อยู่ซอยนั้นด้วย)
"อืมม ฉันรู้แล้ว"
(อ้าว รู้แล้วไม่ตกใจอะไรเลยเหรอ แปลกจัง)
"ฉันตกใจไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว"
(หมายความว่าไงอ่ะ?)
"ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องนอนบ้านหมอนั่นที่เธอพูดถึง และอย่าถามอะไรฉันตอนนี้เลย เดี๋ยวตอนบ่ายไปเจอกันที่รร.แล้วฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง แค่นี้ก่อนนะ...บาย"
ติดตามตอนต่อไป................................
ถ้าท่านอยากเป็นหนึ่งใน..........ตัวละคร "จีบให้ได้....ถ้านายแน่จริง"
-ส่งรูปถ่ายและบอกนิสัยส่วนตัวสั้นๆมาได้ที่............คอมเม้นหรือ........
www.sakuramisa-story.hi5.com หรือ
sakuramisa-pad@hotmail.com นะคะ
(เฮ้อ แต่เม้นส่งมันจะง่ายกว่าเน้อพี่น้อง(ToT))
มาสมัครกันเยอะๆน๊าค๊า พลีสสสสสสส
ตัวอย่างการส่ง...
ชื่อ- ซากุระมิสะจัง กับ น้องหมีขาว
นิสัย-เอ๋อ ต๊อง ชอบเขียนนิยายออนไลน์มากมาย เอ่อ แล้วก็สวยเลือกได้ โฮะๆๆๆ ฐานะทางบ้าน แทบจะกินแกลบ จะเสียใจทุกครั้งที่เปิดไปเช็คนิยายแล้วไม่มีคนเม้นและโหวดให้ ชอบกินช๊อคโกแล็ตมากกกกก มีน้องชาย1คน ชื่อซาโร่คุง ชอบเขกกะบาลน้องชายเป็นงานอดิเรก แอบชอบ...ท่านชายอ๋องมานานแล้ว แต่จำใจให้ท่านชายคู่กับยัยซีนซีนเพราะตัวเองไม่มีบทบาทในเรื่อง (คอยดูเถอะ ถ้าเขียนเรื่องนี้จบเมื่อไหร่ ท่านชายอ๋องเสร็จเราแน่ หุหุ)
สีที่ชอบ-เขียวและขาว
มาสมัครกันเยอะๆน๊าค๊า พลีสสสสสสส(*--*)

