9

ตอนที่ 9 แล้ว เย้ๆ^^ใกล้จะจบแล้ว(จบภาค 1 นะ)  หุหุ

กลับมาที่เนื้อเรื่องต่อจากตอนที่แล้ว.......

ฉันลุกขึ้นจากที่นอน(ของคนอื่น)แล้วเดินลงบันไดอันมโมโหฬาร  โดยมีคุณป้าเดินนำทางลงไปเพราะว่ากลัวฉันจะหลง(คุณป้าคิดถูกแล้วค่ะ)

"เอ่อ คุณป้าคะ  แล้ว....."  นายเก้าล่ะคะ?

"อ๋อ ไปรร.ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะจ่ะ  มีอะไรรึเปล่าเอ่ย?"

"อ่ะ  เปล่าค่ะ  ไม่มีอะไร  แฮ่ๆ^^...."  ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะเจอหน้ากันอีกซะแล้ว

หลังจากฉันเดินกลับบ้านตัวเองไปเอาชุดมาอาบน้ำบ้านนายเก้าเสร็จ(บ้านฉันยังไม่ได้จัดข้าวของเลยอ่า)ฉันก็ตรงไปยังรร.ในช่วงเที่ยงทันที

เมื่อมาถึงเจเจก็รัวคำถามใส่ฉันไม่ยั๊ง..................

"นี่แสดงว่าเธอกับเขาอยู่บ้านเดียวกันใช่มั๊ย"

"เจเจ ฉันกับเขาเป็นอะไรกันล่ะถึงอยู่บ้านเดียวกันน่ะ"

"แต่ว่าพ่อเธอกับพ่อเขาเป็นเพื่อนกันนี่  อีกอย่างพ่อเธอก็ทำงานบริษัทเปิดใหม่ของพ่อเขา  อาจจะมีการเกี่ยวดองก็เป็นได้  อืมม....."

"ฉันไม่มีทางไปเกี่ยวดองกับคนแบบนั้นเด็ดขาด  ฮึ้ย! พวกชอบฉวยโอกาส"  ฉันโวย

"อ่ะ  หลุดออกมาแล้ว  เขาฉวยโอกาสอะไรกับเธอ...หมอนอิงจ๋า~" 

"เอ่อ  เปล่านี่"  ทำหน้าไร้เดียงสาสุดๆ

"โฮะๆ  ฉันว่าต้องมีแน่ๆ  หลังจากที่เธอเล่าว่าเขาไปช่วยเธอจากแก๊งพี่หนิงแล้วเธอก็หยุดเล่าไปซะเฉยๆ  บอกมาซะดีๆนะคะหมอนอิงงงงงงงงง" 

"ทำไมต้องใส่เอ๊กโค่วด้วยเล่า!!  ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ!"

"อ่ะแน่จ๋ายยยยย......"  ยัยนี่ชักทะเล้นขึ้นทุกทีๆสิน่า

"แน่!"

"เขาปล้ำเธอแล้วใช่ม๊า....เป็นของเขาแล้วเซ่เนี่ย....ตายแล้ว ทำไมใจง่ายแบบนี้ค๊าเนี่ย  เพื่อนรับไม่ได้นะคะ....."

"บ้ารึไงเล่า!!!เค้าก็แค่จูบ....อุบบ(ปิดปากตัวเอง)"

"555 หลุดออกมาอีกแล้ว  เขาจูบหมอนอิงงั้นเหรอเนี่ย  เป็นไปได้ไงนะ.......อืมม(ทำท่าครุ่นคิด)  เขาคิดยังไงของเขานะ"

"ฉันจะไปรู้มั๊ยเล่า  อย่าถามมากได้มั๊ย"

"อ่า  จูบแรกอ่ะดิ  ใช่ป่ะ"

"เออ..."

"โถๆๆ  แม่เด็กน้อยเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว....."

"ยัยบ้า!!!ฉันยังบริสุทธิ์ยันวันแต่งงานนู่นแหละย่ะ"

"คิ๊กๆๆ  ล้อเล่นน่า~"

ปึงงง!(เสียงตบโต๊ะ)

บุคคลที่ตบโต๊ะตอนนี้ก็คือ...โอ้วไม่นะ...ไอ้ภาคภูมิใจ  มันมาอีกแล้ววววววหง่า~

"เมื่อกี๊เธอว่าอะไรนะเจเจ!"  เซ็งเป็ด(-- --")

มันถามเจเจที่กำลังขำฉันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่อย่างไม่ดูสถานการณ์ 

"หมอนอิงกับไอ้เก้า....โอ้ยไม่นะ  ทำไมสวรรค์ต้องกลั่นแกล้งลูกด้วย  หมอนอิง  ถึงเธอจะตกเป็นของไอ้เก้าแล้ว แต่ยังไงเราก็รับได้เสมอนะ  ฮือๆๆๆ(TOT)"

"พูดอะไรของนายน่ะ  บ้าเหรอไง"  เจเจเงยหน้าพูด  "นายนี่ไร้สาระจริงๆ  แล้วนี่มายุ่งอะไรกับหมอนอิงไม่ทราบ  เค้าจะเป็นอะไรกับเก้าแล้วนายมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ"

"ฮือๆๆ  เกี่ยวสิ  ก็ฉันรักของฉันนี่นา  ฮือๆๆ  ไม่น่าเลย..."

"กรรม  ปัญญาอ่อนตั้งแต่ม.ต้นยันปัจจุบัน  เฮ้อ......................" 

เสียงเพื่อนๆในห้องซุบซิบด่าไอ้ภาคภูมิใจที่ร้องไห้โดยไม่บอกเหตุผลใครสักคน(--*--)อนาถเน๊อะ

"เอ่อ ภาค  นายกำลัง..........อุบบ"  ฉันที่จะบอกความจริงกับมันถูกยัยเจเจเอามืออุดปากไว้

"บอกอะไร  คงไม่ใช่วันงานแต่งหรอกนะ"

"เอ่อ  เปล่า  หมอนอิงจะบอกนายว่าจะกลับบ้านแล้วและฉันจะกลับกันเธอด้วย  ไปล่ะ  บาย"

เจเจชิงบอกก่อนแล้วลากฉันเดินออกนอกห้องเรียนทันที

"มาอุดปากฉันทำไม  ฉันจะบอกความจริงนะ"  ฉันท้วง

"ปล่อยไปอย่างงี๊แหละ  หมอนั่นจะได้เลิกยุ่งกับเธอไงล่ะ  คิดดูสิ  ตั้งแต่เข้าใจผิดว่าเธอกับเก้าเป็นฝั่งเป็นฝากันแล้วแบบนั้นเขาก็เลยเลิกกวนใจเธอไง  ขืนบอกความจริงไป  เธอจะสร้างความรำคาญให้ตัวเองอีกนะ"

"อืมม  ก็ได้...แต่เรื่องมันจะไม่ใหญ่โตไปมากกว่านี้เหรอ"

"ไม่หรอกน่า  เห็นมั๊ยล่ะ  เวลาใครๆในห้องถาม  เขาก็ได้แต่ส่ายหัวแล้วร้องไห้  ไม่ปริปากสักคำ"

เออ...จริงแฮะ(m-m)

ปึกก!!!

ฉันเดินมองแต่พื้นถนนจนลืมมองข้างหน้าระหว่างคุยกับเจเจจึงทำให้ฉันเดินไปชนร่างหนึ่งเข้าอย่างไม่ตั้งใจจึงทำให้ฉันต้องพูดขอโทษโดยอัตโนมัติ

"ขอโทษค่ะ!!"

"ไม่เป็นไร......."

"อ่ะ  พี่พาย!"

"หวัดดีครับน้องหมอนอิง^^"

ติดตามชมตอนต่อไปนะค๊า.........................................