อุปสรรคที่มาจากความรัก
มันยากนักที่จะทำตัวเข็มแข็ง
แล้วสักวันมันอาจทำให้ฉันนั้นหมดแรง
เหมือนไม่มีแสงชี้นำคอยบอกทาง

ฉันอาจเหนื่อยและท้อถอย
ถ้าไม่มีเธอนั้นคอยอยู่เคียงข้าง
ได้กำลังใจจากเธอไม่เคยห่าง
แล้วทุกอย่างก็สดใสเพราะมีเธอ

ฉัน. .  .รักเธอเข้าซะแล้ว
คง . . . ไม่แคล้วต้องเป็นรักข้างเดียว
มี . . . . มีใจให้ แต่เธอไม่แลเหลียว
ค่า . . . ในรักสักเสี้ยวก็ไม่มีในสายตา
แค่ . . . แค่เป็นเพื่อนในยามที่เธอเหงา
ตอน. .  เธออยู่กับเขา ฉันนั้นไม่มีค่า
เธอ . . .นึกถึงฉันแค่ตอนเธอ อยากมาหา
เหงา. . จากเขาที่ร่ำลา และเธอก็มาหากัน

นึกน้อยใจตัวเองอยู่อย่างนั้น
ทำไมฉันถึงไม่มีสิ่งใดเทียบเท่าเขา
เหมือนช่องว่างที่มีระหว่างเรา
ช่างเหมือนเสาแต่ละต้นที่ห่างกัน

ความเพียบพร้อมทุกด้านบอกฐานะ
ก็เขาน่ะเหมือนเจ้าชายในความฝัน
แต่ว่าเขาไม่แคยแคร่ และบอกฉันอยู่ทุกวัน
ขอแค่ใจของฉันมีแต่เขาเท่านั้นพอ

เมื่อลมหนาว. . .เริ่มพัดผ่าน
เหมือนสายธาร ที่ไม่ เคยย้อนกลับ
ความรู้สึก ที่ฉันมี ช่างเล้นลับ
มันยังจับ ใจความ ไม่ได้เลย

ก็ทุกครั้ง ที่เรา เจอหน้ากัน
ทำให้ฉัน ไม่เคยที่ จะอยู่เฉย
ต้องหน้าแดง อายทุกครั้ง เหมือนอย่างเคย
คำเฉลย เพราะฉันนั้น "แอบรักเธอ"

แต่ไม่รู้ ว่าเธอคิดเ หมือนกันไหม
จะมีใจ ให้ฉัน บ้างไหมเหรอ
แต่ใจฉัน บอกทุกวัน ว่ารักเธอ
อยากได้เบอร์ ของเธอ จังคนดี

แต่ในเมื่อ ฉันมัน ไม่ค่อยกล้า
ทำไงล่ะ จะได้คุย กับเธอคนนี้
ได้แค่เขียน ความรู้สึก ที่ฉันมี
เพื่อส่งไป ให้เธอคนดี ได้อ่านมัน

ถึงตอนนี้ เธอคง จะรู้แล้ว
ฉันจะแห้ว หรือว่า จะสมฝัน
ขอให้เธอ บอกมา ก็แล้วกัน
ว่าเธอยินดี จะ"คบกัน" หรือ"ขอลา"