จะบ้าตายอยู่แล้วนะ
ก็เธอน่ะทำเหมือนว่าเธอลืมฉัน
ฉันนั่งมองท้องฟ้ากับดวงจันทร์
น้ำตามันก็ไหลล้นออกมา
มันถึงเวลาของเราแล้วหรอ
ถ้างั้นขอให้เธอช่วยรักษา
ความทรงจำดี-ดีที่ผ่านมา
ขอร้องล่ะให้เธอจำโปรดอย่าลืม
ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงเพียงคนนึง
เธออาจไม่พึงพอใจและไม่ปลื้ม
แต่ว่าฉันคนนี้นั้นคงไม่อาจลืม
ผู้ชายที่ฉันรักและยกให้หมดทั้งใจ

แม้สิ่งที่จะพบคือการจากลา
แต่ฉันนั้นไม่เคยเสียดายกับสิ่งที่ทำให้
สิ่งที่ฉันทำนั้นมันออกมาจากหัวใจ
ทั้งความห่วงใย คิดถึง ที่ฉันให้เธอ
และแล้วเราก็คงต้องจากลา
อยากบอกว่าฉันนั้นน่ะจะรอเธอเสมอ
หากวันใดที่เขานั้นเลิกรักเธอ
ขอให้เธอกลับมาหา. . .ฉันจะรอ

สองกลอนนั้นเป็นกลอนที่แต่งไว้เล่นๆ ก่อนที่จะเจอเรื่องราว "อกหัก" T^T
ม่ายคิดว่ามันจะได้เจอเรื่องราวนั้น จริงๆ

วันนี้หัวใจฉันสลาย
เมื่อเธอนั้นมาทำร้ายชีวิตฉัน
ไหนไอ้คำที่บอกว่ารักกัน
เธอทำฝันฉันสลายในพริบตา
ฉันรอเธอมานานที่ตรงนี้
รอเธอคนดีเพื่อกลับมาหา
แต่แล้วกลับกลายว่าฉันมีน้ำตา
เพราะเธอกับมาพร้อมคำบาดใจ
หมดแล้วทุกสิ่งที่เคยมี
ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้
ทั้งความรักอีกทั้งความห่วงใย
เมื่อเธอมีใครเข้ามาแทน

ในที่สุดฉันก็รู้
ว่าเธอมีใครอยู่ที่ตรงนั้น
คนที่ยืนอยู่ข้าง-ข้างกัน
แทนที่จะเป็นฉัน แต่กลับกลายเป็นเขา
คงจบแล้วสินะเรื่องนี้
เรื่องที่เคยมีแค่สองเรา
แต่ตอนนี้ดันมีเขา
เลย งง เรื่องของเรา เอาไงดี
จะจบกันเลยดีกว่าไหม
แต่ว่าใจของฉันยังอยากรอเธอตรงนี้
ยังเลือกเก็บแต่ความทรงจำที่มันดี
เพื่อที่จะหลีกหนีการสูญเสียเธอไป
ฉันคงคิดได้เพียงเท่านี้
แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำได้
จะขอรอเธออย่างนี้เรื่อยไป
ได้แต่เก็บใจเอาไว้ให้กับเธอ
แค่อยากให้เธอได้รู้ไว้
คน คนนี้ ยังไงก็รักเธอ เสมอ
ได้แต่หวังว่าสักวันคนอย่างเธอ
จะกลับมาเจอและรักกันอย่าเดิม

และนั่นก้อเป็นตอนที่ได้ "อักหัก" ครั้งแรก
มันก้อเจ็บจริงๆ เหมือนที่มีคนว่าไว้
ตอนนั้นคิดแค่ว่าจะรอเธอต่อไป
แต่ว่าใจมันไม่ได้มีความสุขเลย

ณ ตอนนี้ ใจดวงนี้ ไม่มีอีกแล้ว
กับควมหวังที่จะขอรอเธอ
ฉันจึงขออวยพรให้เขากับเธอ
ได้พบเจอแต่ความสุขตลอดไป

คน คนนี้ ก้อต้องขอลา
ขอเดินต่อไป โดยไร้เธอข้างกาย
รอสักวันที่จะมีคนเห็นฉันมีความหมาย
แร้วจะขอเดินทางไปกับ คน-คน นั้นอีกเส้นทาง