วันนั้นหัวใจแหลกสลาย
เมื่อรักของฉันมันทำร้ายหัวใจฉัน
เขาคนนั้นที่ฉันคอยห่วงใยทุกคืนวัน
วันนั้นกับทำให้ฉันมีคราบน้ำตา
แต่ตอนนี้หัวใจที่บอบช้ำ
เธอกับเข้ามาทำให้มันดูมีค่า
ไม่เสียใจอีกแล้วกับสิ่งที่ผ่านมา
เมื่อเธอคนนั้นน่ะห่วงใยฉันเหลือเกิน
ฉันอยากจะบอกกับเธอให้รู้ไว้
ฉันจะไม่มองเธอแค่ผิวเผิน
ฉันคนนี้ยินดีที่จะร่วมเดิน
กับเส้นทางที่ต้องเผชิญโดยมีเธอเคียงข้างกัน
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทำ
มันทำให้ฉันดีใจได้เสมอ
คงจะไม่ผิดหรอกนะ หากว่าฉันจะรักเธอ
จะรักเธอให้มากกว่าคนนั้นที่เคยผ่านมา
แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะรักแค่เพียงเอ่ย
ฉันจะเผยความจริงใจที่มีค่า
พร้อมความห่วงใยเธอทุกเวลา
ฉันคนนี้น่ะจะทำมันออกมาจากหัวใจ
คิดถึงเธอคนดีคนนั้นจัง
ทำไมหัวใจฉันจึงกลายเป็นแบบนี้
คงแพ้ในสิ่งที่เธอทำ. . .มันช่างแสนดี
จะผิดไหมที่ฉันคนนี้จะหลงรักเธอ
จะขอทุ่มเทกับเธอคนนี้ดูสักครั้ง
แม้อนาคตจะเจ็บปวด ก็ตามแต่
แต่ถ้าไม่ลองทุ่มเทดูคงจะเสียใจแย่
เพราะอยากจะมีเธอคอยดูแล อย่างนี้ สักช่วงเวลาหนึ่ง
แม้ว่าจะรู้จักกันเพียงเวลาสั้นๆ
แต่สิ่งที่เธอทำนั้นฉันเชื่อว่าจริงใจ
เพราะความห่วงใยที่เธอนั้นคอยให้
มันบอกกับฉันอยู่ภายใน ว่าเธอนั้น ไม่หลอกลวง
คำว่ารักมันไม่ใช่คำที่ดูแล้วพูดง่าย
มันเป็นสิ่งที่อยู่ภายในแล้วกลั่นมันออกมา
จะรักจริงหรือไม่จริงให้มองจากสายตา
เพราะสายตาตอนเอ่ยมันออกมาจะดูอ่อนโยน