3
ฝันสาวแตกสลาย 2
--------------------------------
แต่แล้วเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเค้าก้าวเข้ามายืนตรงหน้าฉัน
แล้วพูดขึ้นด้วยหน้าตาทะเล้นๆว่า
"อ๋อ เธอหรอ เมอิ ก้นก็เล็ก อกก็เล็ก อายุ 16 แล้วไม่ใช่หรอ ให้มันมีเนื้อ
อีกนิดสิ แถวนี้น่ะ" ว่าแล้วเค้าก็จับหมับเข้าที่หน้าอกสาวของฉันทันที OoO
">///<"ฉันรู้สึกขาวพรืดไปหมด...ชั่วพริบตา นี่มันอะไรกัน ไม่เข้าใจเลย
จิงๆ ภายในใจของฉันได้ยินเสียงคล้ายๆกับว่าสิ่งที่หวาดหวังตั้งใจมาตลอด กำลังแตก -
กระจายคล้ายกับภูเขาถล่มทลาย เสียงดังฟังชัดจนก้องแก้วหูขึ้นมาเลย
คำพูดเมื่อตะกี้มันอะไรกันนะ ไม่จิง...เป็นไปไม่ได้หรอกที่ซาสึกิจังจะพูด
จาหยาบคลายเรื่อง 'ก้นเล็ก อกเล็ก'อะไรนั่น แล้วยัง...แล้วยัง>///<บังอาจมาจับหน้าอก
ฉันอีกนะเนี่ย โอ๊ย....จับหน้าอก แล้วไฟในตัวฉันมันก็ลุกพรึบขึ้นมาทันที ก่อให้เกิด
วีรกรรมใหญ่ขึ้นเสียงดัง
"เพียะ!!"ฉันตบหน้าผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นรักครั้งแรกของฉัน รักครั้งแรก
เชียวนะเนี่ยซึ่งจากกันไปนานถึง 6 ปี ชนิดที่แบบว่าพ่อแม่ห้ามไม่ทัน แล้วฉันก็ไปนั่ง
ร้องไห้เหมือนใจจะขาดอยู่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมงๆ จนหน้าตาดูไม่ได้ เพราะแดงก่ำไปหมด
ทั้งตาทั้งจมูก ทิชชูในห้องน้ำก็ใช้แทนผ้าเช็ดหน้าจนหมดม้วนไม่เหลือแทบจาใช้ซ้ำอีก
หลายครั้ง อะไรจาร้องไห้ได้มากมายขาดนี้เนี่ย ตัวเองก็ยังอดแปลกกใจไม่ได้อยู่เหมือน
กัน แต่...แต่...ทำไมล่ะ...ทำไมซาสึกิจังถึงกลายเป็นคนแบบนั้นไปได้
หลังจากฉันตบหน้าเค้าแล้วพ่อก็รีบเข้ามาขวางอธิบายว่าเป็นเพราะเค้า
ช็อคจากอุบัติเหตุ พอฟื้นขึ้นมาก็เลยลืมเรื่องราวทั้งหมดในอดีต สรุปว่าเค้ากลายเป็นคน
ความจำเสื่อม จึงมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนไปจากเดิม พ่อบอกให้ฉันทำใจกว้างๆ อย่าไป
ถือสาเค้าเลย ฉันเองพอรู้อย่างนั้นก็ช็อคไปอีกตลบ มิน่าล่ะ ถึงโดนกีดกันไม่ให้ได้พบเค้า
เลยตอนที่ยังอยู่ในโรงพยาบาล เป็นเพราะเหตุนี้เอง
เค้าความจำเสื่อม เค้าจำฉันไม่ได้ ยังงั้นใช่มั้ย
ตกลงเป็นอันว่าเค้าไม่ใช่ซาสึกิจังคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก อยากจะตายชักอยาก
จะเกลียดพระเจ้า(ดีนะที่ไม่ใช่คนเขียนอีก*คนเขียน) แหะๆ ที่เพิ่งจะขอบคุณซะดิบดีอยู่
เมื่อกี๊แหม็บๆ ขออ้อนวอนอีกซักครั้งเหอะ ขอให้ความทรงจำของเค้ากลับคืนมาไวๆ ฉัน
จะได้ฟังน้ำเสียงที่อ่อนโยนของเค้าทักทายอีกครั้งว่า
" คิดถึงจัง เมอิ " ดีล่ะ ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะเรียกความทรงจำของเค้ากลับ
คืนมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้วยแรงแห่งรักของฉันนี่แหละ และเค้าจะได้กลับมาเป็น
ซาสึกิจังที่แสนดีคนเดิม พอตัดสินได้อย่างนั้น ก็รู้สึกปลอดโปร่งหัวใจอย่างประหลาด เลย
สั่งน้ำมูกพรืดใส่ทิชชู่แผ่นสุดท้าย(ที่ใช้แล้ว)(ซกมกว่ะ*คนเขียน)ย่ะแล้วออกจากห้องน้ำมา
"ไง...เข้าห้องน้ำซะนานเลย ท้องผูกหรอ"ตัวเองเป็นคนทำแท้ๆยังมาพูดอีก
เค้ายืนกอดอกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรก็ไม่รู้อยู่ตรงนั้น แล้วมาดักรอกันแถวนี้เนี่ยนะ ฉันชัก
ระวังตัว อยากจะเผ่นจากตรงนี้ไปซะเด๋วนี้เลย แต่เค้าก็ขยับเข้ามาใกล้ซะก่อน ยันมือทั้ง
2 ข้างกับผนังรอบกรอบฉันไว้ในวงแขน จะหนีก็หนีไม่ได้
แล้วเค้าก็จ้องหน้าหวาดหวั่นของฉันตรงๆตายแล้ว หน้าเค้าอยู่ใกล้แค่นี้เอง
ฉันโดนจ้องหน้ากระชั้นชิด หัวใจจึงอดจะสั่นรัวขึ้นไม่ได้
ตึก ตึก ตึก
แต่รอยระยิบระยับในดวงตาคู่นั้น มันเหมือนกับสายตาของพวกผู้ชายที่ชอบ
รังแกฉันไม่มีผิด ทั้งที่เค้าเองเคยเป็นคนมาช่วยชั้นไว้แท้ๆ แต่ตอนนี้เหมือนกับว่าเค้า
เป็นพวกนั้นไปซะเอง
"จะบอกว่าขอบใจนะที่ช่วยตบหน้าเมื่อกี๊น่ะ"ว่าแล้วเค้าก็หัวเราะหึๆ น้ำเสียง
ระรื่นหูแบบนี้ ฟังแล้วพอจะเบาใจลงบ้าง บางทีเค้าอาจจะไม่ได้ร้ายกาจจนเกินไปอย่างที่
กลัว แต่หวังว่าคงไม่หลอกกันอีกนะ แล้วฉันก็เกร็งๆขึ้นมา รู้สึกกลัวหน่อยๆ แต่ก็ฝืนเงย
หน้าพูดขึ้นว่า
"จู่ๆมาจับ....มันไม่ดีนะ แต้ถ้าไม่ได้ตั้งใจ....ที่ตบเมื่อกี๊ก็ขอโทดด้วยละกัน"ฉัน
พยายามจะพูดไม่ให้ตำหนิเค้าแล้วนะเนี่ย
" อ๋อ ก็ขอโทดเหมือนกันล่ะก็คุณลุงนะสิบอกว่ามาที่บ้านนี้จะเจอสาวสวยน่ารักแต่
พอมาเจอแล้วกลับไม่ได้เรื่องเลยซักนิด อ๊ะ ว่าไงนะ ฟังเค้าพูดสิ เหมือนโดนน้ำร้อนสาด
กระดองใจยังไงอย่างนั้นเลย เค้ายังคงพล่ามต่อ โดยไม่สนใจอาการสั่นของฉัน
"เฉิ่มๆอย่างเธอเนี่ย คงไม่เคยมีแฟนละสิท่า ถ้ามีก็คงจะดูมีเนื้อมีหนังมากว่านี้
แต่ท่าหาไม่ได้ ฉันจะช่วยสงเคาะห์ให้เอามั้ยล่ะ ทั้งอกทั้งก้นนั่น ใช้เวลาไม่เม่าไหร่ก็
ใหญ่ขึ้นเอาเองแหละ" ทุเรศ และแล้วก็ถึงจุดที่ฉันสุดจะทน ทำไมถึงได้พูดจาน่าเกลียด
ขนาดนี้นะ เห็นจะยอมไม่ได้แล้ว ฉันยกมือขึ้นง่า เพิ่งจะขอโทดที่ตบไปเมื่อกี๊อยู่หยกๆ
ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้นี่ แล้วฝ่ามือของฉันก็แหวกอากาศหมายจะฟาดหน้ากวนๆนั้นให้
สาแงใจ
"โอ้โฮ วันเดียวจะตบซักกี่รอบจ๊ะ^__^"เค้าหัวเราะเสียวระรื่นใส่หน้าฉัน พร้อมๆ
กับที่มือของฉันถูกเค้าไว้ก่อน
"ปล่อยนะ" ฉันพยามยามดึงมือกลับ แต่มือของเค้ายังยึดไว้มั่น ทั้งที่ดูเหมือน
ไม่ได้ออกแรงอะไรมากมายนัก ที่แน่ๆคือขณะนี้ใจฉันมันเริ่มเต้นไม่เป็นที่เพราะเพิ่ง
ตระหนักว่าเค้าก็คือผู้ชายคนหนึ่ง แล้วจู่ๆ...แบบจู่ๆจิงๆนะ ริมฝีปากได้รูปสวยของเค้า
ก้โฉบเข้ามาหาแก้มซ้ายของฉัน แล้วหอมฟอดเต็มๆเลยนะฉันก็ต้องอึ่งอีกรอบ o///o
"นี่สำหรับที่โดนตบเมื่อกี๊ เราแลกกันนะ"แล้วเค้าก็หัวเราะเสียงใส หมุนตัว
ผละขึ้นบันได้ไปหน้าตาเฉยเมื่อฉันได้สติก็
"คนทะลึ่ง ทุเรศ ฉันเกลียดที่สุดเลย"ฉันตะโกนด่าไล่หลังเสียงดังลั่น ทำให้
เค้ากลับมายิ้ม ลอยหน้าลอยตาพูดว่า
"ผู้ชายทะลึ่งเป็นเรื่องธรรมชาติ แปลว่าปกติดีแล้วฉันก็ชักจะสนใจเธอแล้วนะ
เมอิจังที่น่ารัก "ว่าแล้วก็ขึ้นห้องไปอย่างอารมณ์ดี ฉันกลับขึ้นห้องอย่างโกรธแค้น พอกันที
คนอย่างนี้ไม่สนใจด้วยแล้ว ฉันเกลียดซาสึกิจัง ไม่สิ ความจิงก็ยังรักนะ แต่ว่าจะพูดยังไงดี
ก็เค้าน่าเกลียดนี่เป็นคนหยาบคลายขนาดนั้น ตอนนี้ฉันชักจะสับสนตัวเองซะแล้วสิ แต่นึก
ไม่ถึงเลยว่าซาสึกิจังคนที่ฉันรัก กับ ซาสึกิจังคนที่พบในวันนี้ จะแตกต่างกันเป็นคนละคน
หนำซ้ำยังมาเจอดี โดนซาสึกิจังคนเมื่อตะกี๊ลวนลามหยาบคายอย่างร้ายกาจที่สุด วันนั้น
ฉันเข้านอนแต่ก็ข่มตาไม่หลับเสียที เฝ้าแต่คิดอยู่แหละว่า ซาสึกิจังคนที่ความจำเสื่อม
คนนี้เป็นคนละคนกับซาสึกิจังที่ฉันรักอย่างแน่นอน ไม่ต้องเรียกว่า 'จัง'ให้ฟังดูสนิมสนม
อีกแล้วล่ะ คนอย่างนี้น่ะเรียกแต่ชื่อ 'ซาสึกิ'เฉยๆก็พอ
ให้ตายสิ
___________________________________
หวัดดีจ้าซอรี่อย่างแรงที่ม่ะวานมิได้มาอัพก็แม่ให้เล่นแค่แปปเดียวก็เลยตัดสินใจมาอัพวันนี้แทน
แล้วก็เลื่อนลงมาเจอได้เป็นสตอรี่แนะนำอ่ะ โหย......ดีใจสุดๆเลยตัวงี้แทบลอย(เวอร์)เราเนี่ยพึ่งสมัครวันพฤหัสอ่ะ
ได้มาเป็นไว๊ไว เหอๆ แล้วก็วันพฤสที่ผ่านอ่ะวันที่ 20 แหละ หนังเรื่อง ปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ้น อ่ะฉายด้วย
อยากไปดูมากๆเลยอ่ะ ว่านแสดงด้วย น่าร๊ากที่สุด เดี๋ยวเราจะลองเปลี่ยนลุคเกี่ยวกับว่านเพื่อนๆว่าดีป่าว
เอาไว้ตอนต่อไปค่อยไป แล้วสำหรับตอนนี้ ไปแระ บุยๆ จุ้บๆ