“บัวสั่งแล้วล่ะค่ะ บัวว่าพี่ซิมรีบคุยดีกว่า เดี๋ยวสิบเอ็ดโมงเราก็ต้องเข้าค่ายกันแล้ว”

“เอ่อ ..พี่กำลัง..ทำให้น้องบัว..ลำบากใจหรอครับ?”

“ใช่ค่ะ!! บัวบอกตามตรง ขนาดบัวเป็นเพื่อนเปรี้ยว บัวยังรู้สึกเข็ดกับพี่ แล้วยัยปรี้ยวล่ะคะ? บัวว่าพี่คิดดีๆ ก่อนดีกว่า เรื่องที่จะขอเปรี้ยวคืนดีไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะคะ เพื่อนของบัว บัวไม่ยอมให้ใครทำมันเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกหรอกค่ะ”

พี่ซิมเงียบไป ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่เคยรู้จักฉัน คงอาจจะงงและคิดในใจว่า ‘ ฉันไปแย่งไส้อ่อนไก่มันกินหรือทำอะไรให้ยัยนี่มันโกรธเปล่าวะ? ‘ แต่สำหรับฉันกับพี่ซิม พี่ซิมคงเคยเจอฉันหักหน้าเยอะกว่านี่มาแล้ว เลยดูไม่ค่อยจะตกใจเท่าไหร่

“พี่ถึงอยากให้น้องบัวช่วยไงครับ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำให้เปรี้ยวเสียใจอีกแน่นอน ...ตลอดเวลาที่ผ่านมา พี่เคยชินแต่การที่มีคนมารักพี่ พี่เคยชินแต่การที่ทำตัวเพลย์บอยไปวันๆ โดยที่พี่ไม่เคยนึกถึงใจของฝ่ายหญิงบ้างเลย จนวันที่เปรี้ยวมาเห็นพี่อยู่กับผู้หญิงอีกคน พี่ก็คิดได้ พี่ถึงไปตามง้อเปรี้ยวอยู่ตอนนั้นไงครับ แต่...มันก็...ช้าเกินไป...”

หลังพูดจบ พี่ซิมก็ก้มหน้า เสียงพี่ซิมดูจริงจังเอามาก จากที่ฟังๆ ดูแล้ว ฉันว่าพี่ซิมคงไม่ได้โกหกหรอก เฮ้อ...นี่ฉันคงต้องรับบทเพิ่มเป็นกามเทพเชื่อมสัมพันธ์อีกหน้าที่แล้วสินะ ( เพิ่มค่าตัวให้ฉันด้วยนะ ไอ้นักเขียนบ้า!! ) ( เรื่องอะไรยะ นี่นิยาย ไม่ใช่ละคร ...ยัยทึ่ม : ผู้เขียน ^^ )

“พี่ซิมคิดได้จริงๆ หรอคะ?”

“อื้ม .. พี่คงไม่กล้าไปขอเปรี้ยวคืนดี พี่ก็เลยอยากให้น้องบัวช่วยหน่อย”

“แต่ว่าพี่ซิมจะ...”

“ถ้าพี่จะกลับมาเพื่อทำให้เปรี้ยวเสียใจอีกครั้ง พี่คงไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากาน้องบัวหรอกครับ ...พี่จริงใจกับเปรี้ยวนะ”

เออ ..ก็จริง ถ้าพี่ซิมจะกลับมาทำให้ยัยเปรี้ยวเสียใจ เค้าคงไม่กล้ามาขอคำปรึกษาฉันหรอก เพราะครั้งที่แล้วพี่ซิมก็เพิ่งเจออภิมหึมามหาคำด่าที่ยาวกว่าพระไตรปิฎกแปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์จากฉันไป พี่ซิมคงจะไม่กล้าอีกแล้วแหละ ( ถ้าไม่ใช่พวกสาดิสชอบให้คนด่าอ่านะ  -.- )

“แล้วพี่ซิมจะให้บัวช่วยยังไงล่ะคะ??”

“พี่อยากให้บัวช่วยพูดกับเปรี้ยวให้หน่อยอ่ะครับ แบบว่าพี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้เปรี้ยวเสียใจอีกแล้ว”

“โห .. เนี่ยนะอดีตเพลย์บอย!! วิธีง้อหญิงคิดได้แค่เนี้ยเองหรอ ยัยเปรี้ยวไม่ใช่เด็กปัญญาอ่อนคิดอะไรง่ายๆ นะคะพี่ แหม.. จะให้พูดว่าพี่สัญญาจะไม่ให้เสียใจอีกแค่นี้ยะ ยัยเปรี้ยวมันคงจะยอมคืนดีหรอกค่ะ”

“พี่ก็คิดได้แค่นี้แหละครับ พี่ทิ้งลายเพลย์บอยหมดแล้ว พี่คงหาวิธีที่ดีที่สุดได้แค่นี้แหละครับ”

“เห้อ.. งั้น..เอาวิธีบัวดีกว่า เอาหูมานี่หน่อยค่ะ”

“หือ??”

“เอาน่า ...รับรองได้ผล อย่าลืมสิคะว่าบัวอ่ะ ซี้ยัยเปรี้ยวแค่ไหน เรื่องคิดวิธีง้อยัยเปรี้ยวแค่เนี้ย เด็กๆ ชิลๆ อยู่แล้ว  ^o^”

“??”

“...บลาๆๆๆ...”

............................