“ไปดีกว่า ...ป่านนี้ทุกคนคงรออยู่ อีกอย่าง ฉันก็เริ่มคิดถึงพี่ซิมแล้วด้วย ไปก่อนนะ... รีบๆ ตามมาล่ะเพื่อนรัก”

………….

“เอ่อ ...อย่างนั้น พี่ขอแนะนำผู้ที่จะร่วมแถลงข่าวกับเราอีกหนึ่งคนก่อนนะคะ ...นี่คือน้องรีออน เป็นพี่สาวของไรอัน หรือถ้าจำกันไม่ได้ ก็คนนี้แหละที่เป็นข่าวกับไรอัน”

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ^^”

ว้าว ...น่ารักจัง พี่รีออนคงเข้ามารอฉันกับพี่ซิม แล้วก็..ไอ้บ้าไรอันนั่นนานแล้วสินะ แต่ชั้นคงไม่ทันสังเกตเอง ...เนี้ยหรอ คนที่ครั้งนึงฉันเคยมองว่าเค้าหน้าตาเหมือนปลาดุกอุย ...สวยชะมัด ยิ่งวันนี้พี่รีออนทำผมเป็นลอนใหญ่ๆ ม้วนลงมา ยิ่งเสริมให้หน้าดูดีขึ้นมากๆ ...สวยจังเลย...

“เอาล่ะ รู้จักกันแล้ว ก็เริ่มคุยเรื่องแถลงข่าวเลยแล้วกันนะจ๊ะ... บลาๆๆ”

“คิดจะเอาทุกอย่างไปจากฉันเลยใช่มั้ย?”

ขณะที่ฉันกำลังฟังพี่แสนดีพูดเรื่องงานอยู่เรื่อยๆ ยัยเปรี้ยวก็พูดประโยคแปลกๆ กับฉันข้างๆ หูขึ้นมา ( หากต้องการอรรถรสในการอ่าน กรุณาจินตนาการบทสนทนาให้เป็นเสียงกระซิบ ขอบคุณค่ะ : ผู้เขียน ^^)

“พูดอะไรอ่ะเปรี้ยว”

“อย่าคิดว่าไม่มีคนเห็นเธอกับพี่ไรอันเมื่อกี้ ...ฉันเคยทำอะไรให้แกร้ายแรงนักหรอบัว แกบอกมาสิ ทำไมแกต้องเอาทุกอย่างที่ฉันรักไปด้วย!!”

“เปรี้ยว ... กะ..แก...เห็นหรอ?”

“หึ! เราคงไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก ...ในเมื่อแกเลือกที่จะทำร้ายฉัน และฉันไม่ใช่นางเอกที่ทนทุกอย่างได้ เราก็คงจบกันแค่นี้ ...ลาก่อน เพื่อนรัก!”

“มันไม่ใช่นะเปรี้ยว!”

“น้องบัวจ๊ะ ...น้องบัว” ( กรุณากลับสู่โหมดเสียงปกติ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ : ผู้เขียน ^^)

“นายบ้า! ไอ้บ้าไรอัน ...ฉันไม่มีวันร่วมงานกับนายอีก นายบ้า!! บ้าๆๆๆ >< !!!”

“อะไรกันจ๊ะเนี้ย ... น้องบัว เป็นอะไรจ๊ะ”

“ขอโทษค่ะพี่แซนดี้ ...บัวขอถอนตัวออกจากการเล่นเอ็มวี บัวทนทำงานกับคนอย่างนายบ้านี่ไม่ได้อีกแล้ว!!”

“หา!! ..ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะจ๊ะ นี่มีปัญหาอะไรกันอีกหรอ?”

“เดี๋ยวผมขอพาน้องบัวออกไปข้างนอกแปปนึงนะครับพี่แซนดี้”

“ชะ...เชิญเลยจ้ะ”

ตอนนี้ฉันมีอารมณ์หลายอย่างตีกันไปหมด โกรธที่ไอ้บ้าไรอันนั่นทำให้เปรี้ยวเข้าใจฉันผิดมากขึ้น เสียใจที่ยัยเปรี้ยวบอกเลิกเป็นเพื่อนกับฉัน แต่ฉันไม่โทษยัยเปรี้ยวหรอกนะ ฉันโทษไอ้บ้านั่นมากกว่าที่ทำให้ฉันต้องมาเล่นเอ็มวีอะไรนี่จนเกิดเรื่อง ...แล้วเจ้าของเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อกี้ ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นคนเดียวกับที่เอามือมาจับข้อมือฉันในตอนนี้ ด้วยความโกรธสุดขีด ฉันไม่มีสติจะมาฟังหรอกว่าใครกำลังลากฉันออกจากห้อง

“น้องซิม ...พี่ไม่อนุญาต ..มีใครในนี้พอจะอธิบายให้พี่ฟังได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว!!”

“...”

“น้องบัว ...เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ”

พี่แซนดี้กำลังถามฉันใช่มั้ย?? แต่เหมือนจะมีบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญให้ตอบคำถามพูดแทรกขึ้นมาก่อน ...ไร้มารยาท!!

“เราแค่มีปากเสียงกันเล็กๆ น้อยๆ น่ะครับพี่แซนดี้ อย่าไปสนใจเลย”

               “ไม่สนหรอ...นายมันเป็นต้นเหตุทุกอย่าง ฉันไปทำอะไรให้นายหะ! …นายถึงทำกับฉันแบบนี้”

“ก็เธอไม่ฟังฉันหนิ”

“นายก็เลยจูบฉันงั้นหรอ!!?”

“หา!”

“หา!”

“หา!”

ดูเหมือนทุกคนจะตกตะลึงกับประโยคที่ฉันหลุดพูดออกไปเมื่อกี้เอามากๆ ...มีเพียงฉัน นายไรอัน และยัยเปรี้ยวเท่านั้นที่ดูนิ่งๆ กันอยู่ ...อาจจะเป็นเพราะเราสามคนอยู่ในเหตุการณ์ก็ได้...

“ไอ้ต้อยติ่ง!! ...นี่แกไปจูบเค้าทำไม??”

ต้อยติ่ง?? ...พี่รีออนคงหมายถึงไอ้บ้าไรอันใช่มั้ย ...ชื่อสมตัวชะมัด!

“เมื่อไหร่เจ้จะเลิกเรียกผมต่อหน้าคนอื่นแบบนั้นซักที น่าเกลียดชะมัด!”

“แกตอบฉันมาก่อน!”

“ก็...ก็..ยัยเด็กนี่อยู่ดีๆ ก็ร้องไห้ ผมจะเช็ดน้ำตาให้ก็ปัดมือผมออก แถมด่าเอาๆ ผมยังไม่รู้เลยว่าผมไปทำอะไรให้ ยัยเด็กนี่ก็ด่าๆๆ ไม่มีหยุด ผมโมโห ก็เลย...”

“จูบเค้า??”

“ก็...ขอโทษแล้วกัน”

จบจากบทสนทนาระหว่างพี่น้อง ไอ้บ้านั่นก็หันมาทางฉันและทำทางสำนึกผิดเต็มที่ ...หึ คิดว่าประโยคขอโทษประโยคเดียว กับแอคติ้งทุเรศๆ แค่นี้จะทำให้ฉันหายโกรธหรอ...

“ยังไงบัวก็จะไม่แสดงเอ็มวีนี้อีก บัวไม่ทนทำงานกับผู้ชายที่เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์หรอกค่ะ”

“งั้นก็เชิญ!! …จะไปไหนก็เชิญ ฉันยอมขอโทษเธอแล้วนะ เรื่องมากนัก ก็ไปเลย!!”

“นายไล่ฉันเองนะ!”

“ใช่ ...ฉันไล่เธอ! …ไปเลย!”

ไม่รู้ว่าน้ำตาไหลมาเป็นครั้งที่เท่าไหร่ในรอบวัน ฉันสะบัดมือจากผู้ที่พยายามจะลากฉันออกจากห้องในตอนแรก ก่อนจะวิ่งออกจากห้องประชุมอย่างไม่รู้ทิศทางจนมาถึงหน้าลิฟต์ ไม่มีแม้เสียงของคนที่วิ่งตามมา ...ได้! ในเมื่อนายไล่ฉัน ฉันก็จะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก จำไว้แล้วกัน ...ต่อไปนี้เราไม่รู้จักกัน

บุคคลที่ชื่อ ’ ไรอัน ปัญญา อนุพงศ์สกุล ‘ ต่อจากนี้จะไม่มีความหมายอะไรต่อระบบความจำในหัวสมองฉันต่อไป ...

..............................................................................................................................................

แหะๆ ...มาอัพแล้วก๊าบบ

ขอโทษๆๆๆๆ จริงๆ ...ไม่ได้ต้องการให้รอกันเลย

แต่ว่าอย่างที่บอก ... ชีวิตวุ่นวายเหลือเกินช่วงนี้...

เรื่องของเรื่องเราเป็นแฟนคลับพี่พั้นช์

แล้วพี่พั้นช์กำลังจะมีคอนเสิร์ตใหญ่ (ถือโอกาสโฆษณา อิอิ) ก็เลยมีปัญหาเรื่องเงินค่าบัตรนิดหน่อย...

ยังไงถ้ามีเวลาจะรีบมาอัพนะจ๊ะ ... บายๆ

รักคนอ่าน .. รักคนเม้น