>> ตอนที่ 18 -- ปาปาราซี่ (อีกแล้ว)

“ถึงบ้านน้องแล้วครับ ...ร้อยสี่ห้าบาทครับ”

“…”

“น้องครับ!”

“คะ...คะ อะไรคะ ถึงแล้วหรอคะ ...ขอบคุณค่ะพี่ ไม่ต้องทอน”

วันนี้คงเป็นวันที่ฉันใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยมากที่สุดหนึ่งวัน ทั้งห้องคาราโอเกะที่เหมาชั่วโมงครึ่ง แต่กลับได้ร้องเพลงแค่ครึ่งเพลง ...ทั้งค่าหนังสือ GOSSIP ที่ซื้อมาตั้งหลายเล่ม แต่ก็คงไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร นอกจากทำให้ตัวเองรู้สึกแย่และแย่มาก ...ไหนจะค่าแท็กซี่ที่ทำตัวเป็นคุณนายกระเป๋าหนัก จ่ายไปสองร้อยแต่ไม่เอาเงินทอนนั่นอีก ...เฮ้อ นี่มันวันบ้าอะไรนะ

สามทุ่มครึ่ง ...พ่อคงนอนหลับแล้ว ...ฉันควานหากุญแจบ้านอยู่หน้าบ้าน สักพักก็มีเสียงคุ้นหูดังขึ้นเบาๆ แต่แสนดังเหลือเกินกับฉัน

“ยัยเด็ก!”

“นายต้อยติ่ง!”

“-.- นี่ เรียกฉันดีๆ ไม่ได้รึไง ...หลงตามเจ้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่หะ ...ฉันล่ะเบื่อชื่อนี่จริงๆ”

“ก็คงพอๆ กับที่ฉันเบื่อชื่อนายนั่นแหละ ...แล้วนายมาบ้านฉันได้ไง ใครบอกที่อยู่ พี่ซิมบอกว่านายเข้าห้องอัดไม่ใช่หรอ”

“พี่ซิมๆๆ ...หมั่นไส้ อยู่กันสองคนทำไมต้องพูดถึงคนอื่นด้วย ...อ้อ ลืมไป ไม่ใช่คนอื่นซะหน่อย ซิมเป็นแฟนเธอหนิ ฉันลืมไป!”

“ประชดฉันหรอ ฉันไม่ได้เป็นแฟนพี่ซิมซะหน่อย ...อุ๊บส์”

ฉันเผลอพูดอะไรออกไปเนี้ย ...นี่มันความลับสุดยอดเลยไม่ใช่หรอ ตายๆๆ ตายแน่ๆ ฉัน

“เธอบอกว่าอะไรนะ ...เธอไม่ได้เป็นแฟนซิมหรอ?”

“ฉันไม่บอก!”

“จะบอกไม่บอก ...หรืออยากเจอแบบเมื่อกลางวันหะ!!?”

นายนั่นจับข้อมือแล้วใช้แรงควายเหล็กลากฉันเข้าไป จนถุงหนังสือหล่นลงพื้น แสงไฟจากไฟทางตามเสาไฟฟ้า ...เผยให้เห็นของข้างในอย่างชัดเจน!

“ปริศนาสาวในภาพฉาวของหนุ่มไรอัน ที่จับมือกันหน้าโรงหนังเดือนก่อน มีข้อสรุปแล้ว ...ตกลงมีอะไรในกอไผ่ เปิดหน้า 29 ...นี่มันอะไรกัน!?”

“ฉันก็สงสัยไม่แพ้นายหรอกหน่า ...ถ้านายได้อ่านเนื้อหาข่าวด้านใน นายจะยิ่งเดือดมากกว่านี้ เหมือนที่ฉันก็เดือดตอนอ่านแน่”

“เธออยู่บ้านคนเดียวรึเปล่า!”

“ป่าว...ฉันอยู่กับพ่อ”

“แล้วเธอกลับบ้านดึกได้ที่สุดกี่โมง!”

“นายจะทำไม”

“กี่โมง!!”

“ก็ก่อนพ่อตื่นพรุ่งนี้แหละ!”

“งั้นไปกับฉัน!”

“ไปไหน?”

“ก็ไปหาที่นั่งอ่านคอลัมน์ข่าวนี่ไง!! …ไปเร็ว”

นายนั่นไม่รอให้ฉันตัดใจ รีบพาฉันลากไปที่รถมอเตอร์ไซค์ ที่ฉันภาวนาว่าขอให้เป็นของวินหน้าหมู่บ้านฉันมากกว่าของนายนี่ ... ทำไมศิลปินดังอย่างนายนี่อดอยากเรื่องพาหนะส่วนตัวอย่างนี้นะ ...

นายต้อยติ่ง ( ชอบชื่อนี้จริงๆเลย 55+ ) พาฉันซ้อนท้ายจนมาถึงหน้าปากซอย ก่อนจะเหยียบเบรกจอดอย่างไม่ปรานีคนซ้อนท้ายอย่างฉัน ...นี่ดีนะฉันคว้าเอวนายบ้านี่ไว้ทัน ไม่งั้นฉันคงได้ขึ้นไปแถลงข่าวให้พระพรหมบนสวรรค์ฟังแทนนักข่าวแน่ -.-;

“ลงสิยัยเด็ก ...นั่งรอพระพรหมหรือไง?”

แหนะ! นายนี่ ...รู้อีกว่าฉันคิดถึงพระพรหมอยู่

“แล้วนายจอดหาพระพรหมอะไรเล่า!”

“ก็ฉันจะเอามอเตอร์ไซค์คืนวิน เธอคิดว่าฉันจะพาเธอซิ่งไปหาพระพรหมรึไง!”

ดูท่าว่าพระพรหมคงกำลังกระหน่ำจามอยู่บนสวรรค์แน่ๆ ..หุหุ ลูกขอโทษนะเจ้าคะ ^^

“อ่าว ..แล้วมอเตอร์ไซค์นี่ไม่ใช่ของนายหรอ?”

“เธอจะบ้าหรอยัยเด็ก? ฉันเป็นศิลปินนะ จะให้ซิ่งมอเตอร์ไซค์ไปทำงานหรือไง?”

”อ่าว ...ใครจะไปรู้ล่ะ”

นายนั่นจัดการจ่ายเงินที่คาดว่าน่าจะเป็นค่าเหมารถ ก่อนจะใช้กำลังที่มีอยู่ลากฉันไปตามทางมืดๆ ( อย่าคิดลึกสิจ๊ะ ... บัวหมายถึงหน้าหมู่บ้านไฟมันน้อย เลยมืด...อิอิ : บัว ) นายนี่คงได้รับการสอนว่าเป็นศิลปินต้องใช้เวลาอย่างคุ้มค่ามาอย่างแรง  ตลอดทางที่ลากมือฉัน ( จนเกือบหลุด ) ไป จึงไม่วายยิงคำถามออกมาอย่างกะนาซ่ากำลังจะปล่อยยานไปสำรวจดาวเคราะห์แคระ ( -.- )

“เธอไปเจอหนังสือพวกนี้มาจากไหน ...แล้วเธอไปซื้อมาร้านอะไร ...แล้วคนขายเค้ารู้รึเปล่าว่าเธอคือคนในรูป ...ถ้าเค้ารู้ แล้วเค้าถามอะไรเธอบ้าง แล้วเธอตอบเค้าไปว่ายังไง... แล้วนี่....”

“โอ้ยพ่อคู๊ณ... จะไม่หยุดหายใจหน่อยหรอหะ ถามทีเอาฉันเหนื่อยแทน -.-”

“ฉันไม่เหนื่อย แต่เธอต้องตอบฉันมาก่อน!”

“ไม่ตอบอะไรทั้งนั้นแหละ ...นายคิดว่าฉันไม่งงเลยสิ นี่นายแค่เห็นหน้าปกก็โวยวายอย่างหมอจะเอาเข็มฉีดก้น ยังไม่ทันจะได้อ่านเนื้อหาด้านในด้วยซ้ำ ...ฉันนี่ ฉันนี่ คนที่เสียหาย ไม่ใช่นายซะหน่อย เชอะ!”

“แล้วคิดว่าที่ฉันโวยวายไม่ใช่เพราะห่วงเธอหรือไง!?”

“ว่าไงนะ?”

นายนั่นพูดว่าเป็นห่วงกะเค้าเป็นด้วยหรอเนี้ย  แถมยังพูดกะฉันอีกด้วย  โอ้ยๆๆ ... โรคหัวใจกำเริบ เลิฟ ละ ละ เลิฟๆๆ ... เพิ่งมาบอกอะไรตอนนี้ เค้าอายนะ... ^///^

“เธอเป็นผู้หญิง จะไม่ให้ฉันห่วงได้ไงเล่า ...ทำไม หรือเธอคิดว่าฉันชอบเธอ จะบอกให้เอาบุญนะ ...ฉันไม่มีวันชอบเด็กปากกรรไกรอย่างเธอหรอก ยัยบ๊อง!!”

“หนอย ...หมดๆๆ หมดเลย ...นี่นายบ้า ผู้ชายที่เค้าเป็นห่วงผู้หญิงที่ไหน เค้าว่ากันต่อหน้าแบบนี้ อย่างเนี้ยหรอที่เค้าเรียกสุภาพบุรุษ”

“ใช่ ..อย่างฉันนี่แหละสุภาพบุรุษ”

            “แหวะ!”

..................................................................................................................

แหะๆๆ

เพิ่งได้เล่นเน็ต ... อัพแย้วๆๆ

ติดตามตอนต่อไปเร็วๆ นี้คัฟ...

...คนใจดี เม้นด้วยน้า