วันที่ : 5 กรกฎาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : เปิดซิงค์ ยัยตัวแสบ!

“หน้อย! จำไว้เลยนะยะ ยัยถึกบ้าพลัง วันหลังฉันไม่เอาแกไว้แน่” ยัยชะนีซุปเปอร์จิ๋วกำลัง ด่าฉันที่ฉันไปเดินชน แล้วมันลื่นล้มกะแทก ดั้งหักจากไม่(ค่อย)มี - -^ เลยมาด่าฉันฉ่อดๆ จนทนไม่ไหวตบไปป๊าบหนึ่ง

“ขอโทษทีนะ บังเอิญเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยน่าจะเก็บไว้ในเมมโมรี่ ของฉันเท่าไหร่เลยน่ะ โห๊ะๆๆ” แหลสุดๆ เสียงฉันนี่ = =” ก็ช่วยไม่ได้นี่หว่า นังชะนีดั้งหุบมันมันด่าก่อนทั้ง ขอโทษไปแล้วอ่ะ ถึงรู้ว่าจะช่วยอะไรไม่ได้ เลยก็ตาม มันคงไม่หายไปมากกว่านี่แล้ว ( _ _ |||)

“เดย์ ไปกันยัง? พอเหอะแค่นี้มันคง ร้องไห้ไปศัลยกรรมอีกนาน” เพื่อนรักฉัน ชื่อ “นัตตี้” ส่วนใหญ่เพื่อนในห้อง ชอบเรียกมันว่า ตี้ มากกว่า นัต ที่มันดูน่ารักกว่าเยอะ - -^ แต่สำหรับฉันว่า เพื่อนในห้องก็ยังดีที่ไม่เรียกฉันว่า “เลี่ยน” เพราะว่า อุบาศก์เกินไป จนรับไม่ได้เลย ที่จริงฉันชื่อเดเลี่ยนแหล่ะนะ แค่พอเริ่มไปเรื่อยมันก็เรียกกันสั้นลง จนเป็น “เดย์” ไปจนได้ แต่มันก็ยังดีกว่า “เลี่ยน” นี่เนอะ ^^ แต่สรุปคือ ฉันชื่อ “เดเลี่ยน” ละกัน ชื่อแปลกๆ ก็ฟังทางนี้ แม่ของฉันชอบดอกเดเลี่ยนมากเลย เห็นแม่บอกว่าอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เป็นทุ่งดอกเดเลี่ยน แล้วตอนนั้นท้องพอดี เลยตั้งชื่อให้ว่า เดเลี่ยน แหล่ะ ^^ ชื่อเพราะล่ะสิ แต่มันไม่เหมาะกับหน้าตาหรอก นะ T ^ T

ถ้าสงสัยว่า

“อืมๆ ก็ได้ๆเห็นว่าตี้ขอนะ อิอิ ^^ ไม่งั้นอย่าหวังเลยยัยชะนี

“- - รู้สึกที่ยัยชะนีหุบ มันบอกคงไม่น่าไปเถียงมันเลยนะ รู้สึก”

“ตี้อ่ะ! เชอะ นี่ๆ ยัยชะนีขอบคุณตี้ไว้ซะนะ ไม่งั้นโดนมากกว่านี่แน่

“ไปเร็วๆ เหอะเดย์ ฉันอายคนอื่นเขา มีเรื่องกันตั้งแต่เช้าเนี้ย”

“จ้าๆ เซ็งหมดอารมณ์กินเล้ยหุหุๆ ทุกคนคงแปลกใจนะ ที่พอมาถึงก็มีเรื่องแบบนี้ ก็ช่วยไม่ได้หาเรื่องฉันก่อนเอง มาเล่นกับเจ้าแม่แห่งการตบตีเอง โห๊ะๆๆ ^O^ ที่ฉันแรงเยอะแบบนี้คงไม่พ้นชมรมมวย หรือพวกชมรม กำลังแรงทั้งหลายแน่ๆ - -^ แต่โชคดีที่อาจารย์หัวหน้าระดับเข้าบอกให้ชั้นเลือกเอง ยังโชคดีไป แต่เรื่องของเรื่องคือ พวกหัวหน้าชมรมมัน มาเสนอนู้นเสนอนี่จนชั้น คลั่ง!ไปหมดเลยเนี้ย TT ^ TT

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวให้ไอ้แกนเดินออกมาซื้อก็ได้ ^^”

“ไม่เอาอ่ะ! ฉันหิวนี่น่า TT ^ TT~” ยังไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่อยู่บ้าน แล้วมาเจอยัยบ้านั้นอีกน่าโมโหจริงๆ เจออีกอย่าหวังเลยไม่รอดแน่! แต่ตอนนี้หิวจ้า~~~ TT~

“ก็เธอเล่นไปทำอะไรมาล่ะ ไม่ให้หิวยังอย่าบ่นอีกแหน่ะ”

“ก็เห็นมั้ยล่ะ? ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่! ตาน่ะมีมั้ย? ตาน่ะตา < ไม่ตะหวาดจริงร้อกก~ เพราะว่าตี้สุดเลิฟเขายื่น แซนด์วิชแฮมชีสมาให้

“ว้าววว~ O_O++ ขอบใจมากจ้าเพื่อนเลิฟฟฟไม่สนใครแล้ว หม่ำโล้ด!!

“ยัยเดย์ กินช้าๆหน่อยก็ได้ ไม่มีใครแย่งกินหรอกน่ะ”

“)T-T( ก็แหม! มันหิวนี่น่า จะทำไงได้”

“เออ ขอให้สำลักตายให้มันรู้แล้วรู้รอดเลย เชอะ”

 

 

 

 

 

 

พอ

“มีอะไรกันถามแบบจริงจัง แต่ใจมันตื่นเต้นที่มีเรื่อง - -||

“ก็พวก ห้องเรากับห้อง E มันตีกัน เห็นว่าคนที่ชื่อ กัส ห้อง E มาหาเรื่องห้องเรานะสิพวกชมรม นสพ. ก็ตอบมาแบบ รู้หน้าที่ - -

“อ่อ! กัสห้องอี เหรอ? อืม...” อ๋อ! กัสห้องอี จำได้แล้ว O-O! รู้สึกว่าฉันไม่รู้จัก รู้จักแต่กัสเบล การ์ตูนอ่ะ หุๆ ก็มันไม่รู้จักนี่ว๊า~

“กัสห้อง อี มันเป็นใครเหรอ? ตี้” ตี้ผู้รอบรู้ทุกคน ก็ได้ตอบอย่างแบบ ยังไม่ทันพูดจบว่า...

“นี่แก๊! ถามจริงๆ ไม่รู้จัก กัสห้อง อี จริงเหรอ? >O<!~ เค้าดังมากเลยนะรู้มั้ย”

“รู้คงไม่ถามหรอก ยัยบ้า!บอกมาเร็วๆสิ อยากรู้เหมือนกันนะ > <!”

( - - )----o ( \ - / ) ตี้ ชี้ไปที่ มีเรื่องกันอยู่

“โอยย~ จำไว้ไอ้กัส เจออีกไม่ปล่อยไว้แน่

“เหอะ! ยังมีหน้ามาพูด ไม่อายตัวแค่นี้ยังสู้ไม่ได้ แล้ววันไหนจะมีปัญญามาสู้กับฉัน”

“ตี้! เนี้ยนะ กัส!! โห~ เราก็คิดว่ามัน“ดีเลิศ”อะไร โหยย~~!”

“ไอ้เดย์! เอ้ยยยยแล้วตี้ก็จับฉันหุบปาก ในสภาพนี้ - -^ >> ( ‘ x ’ )

“ - -* ”

“เดย์ ซวยแล้วว

“ทำไมแก ซวยไร? อ่อ.. กลัวโดนเหรอตี้ แค่นี้ไม่เป็นร้อกกจะกลัวไรมัน ไม่เห็นต้องกลัวเล้ยยย~

พวกผู้ชายที่ชอบรังแก

“นี่! - -^ ” ผู้ชาย ท่าทางหยิ่งเดินมาทางฉัน ใครว๊า? ไม่รู้จัก = =”

“นี่!!! เรียกแล้วไม่หันคิดว่าเธอเป็นใครกันเหรอ?ห๊ะ คนอย่างฉันเรียกเธอก็สำนึกว่ามีบุญแล้วนะ ที่ฉันเรียก หึฉึก!! เสียงโสตประสาทเรียกร้องอีกแล้ว ที่มันไม่ใช่บอกว่า ให้ไปดูแค่มัน ไอ้บ้านี่มัน หยามมม~ - -^

แก๊

“อ้าว~ นายเองเหรอที่เรียกฉัน คิดว่าพวกผีเปรตที่ไหนร้องซะอีก ^^” นั่นๆ โดนๆแก เชอะทีหน้าทีหลังอย่ามาเล่นกับฉัน ชิ -^-

“หน้อย! เธอรู้มั้ยพ่อฉันเป็นใคร? ถึงมาทำกับฉันแบบนี้

“ตัวเองยังไม่รู้ว่าพ่อตัวเองเป็นใคร แล้วฉันจะตรัสรู้มั้ยล่ะฉันถามอย่างกวนๆ สะใจมากก > <!

หมอนั้นเอ๋อ

ไปช่วงนึงแล้วก็เหมือนกำลังจะตบฉัน แต่มีเพื่อนมาห้ามไว้

“ชิ! คิดว่าแน่ ที่แท้ก็พวกลูกแหง่ เอะอะอะไรก็ขู่พ่อไว้ก่อน ได้ถ้านายอยากมีเรื่องกับฉัน วันนี้เลิกเรียกไปที่ สวนบ่อปลาคาร์ฟหลัง รร.ที่นั้นไม่ค่อยมีใคร นายจะได้มาตัดสินกับฉันตัวต่อตัว เอ้อ! ถ้าพวกที่อยากเป็นพยานก็มาดูได้ ฉันจะถือว่ามันไม่ใช่เรื่องโกหก ถ้าหากฉันชนะฉันประกาศก้องออกไป ทั้งชั้นให้พวกชมรม นสพ. ทำข่าวเอาไว้ ว่าพวกผู้ชายก็เหมือนกันหมด ใช้แต่กำลัง ทั้งที่ตัวชั้นก็ใช่ - -“

“นี่! เธอ แล้วจะเอาพวกไม่เกี่ยวมาด้วยทำไม แน่จริงถ้าอยากมีเรื่องจริงต่อหน้าทุกคนไปเลย!! เอาที่สนามบาส ตึกนี่มันไม่มีพวกไม่เกี่ยวเลยเนอะ - -^

“ก็ได้! นายอยากทำอะไรก็ตามใจ แต่ฉันตามใจนายแค่นี้ เพราะว่าต่อไปนี้ถ้าฉันชนะ นายต้องเป็นทาสฉัน ทั้งเทอมนี้และเทอมหน้า

“ได้! แต่ถ้าฉันชนะล่ะ? ไม่งั้นเธอก็ได้เปรียบอยู่คนเดียว” แล้วไอ้หมอนั้นก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยต์ =[ ]=”

“งั้นถ้านายชนะ ฉันจะอะไรก็ได้ที่นายสั่ง ทุกอย่างจนทั้งปี เหมือนกำหนดเวลาของฉัน แต่นายไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกนะ ยังไงนายก็ต้องเป็นทาสฉันอยู่ดี คิดไปก็เดี๋ยวเสียขี้เลื้อยในสมองนายหมด” ทั้งที่ นายนั้นอยู่ห้องอี ที่น่าจะฉลาดกว่าฉันซะด้วย -O-“

“ได้ งั้นฉันจะไม่คิดอะไรมาก อย่างที่เธอบอกยังไงฉันก็ต้องชนะแล้วหมอนั้นก็เดินไปที่ห้องตัวเอง

 

จากนั้น พวก ชมรม นสพ. และไม่ใช่ก็ย้ายกลับเข้าห้องตัวเอง แล้วฉันก็เดินเข้าห้อง อย่างสบายใจ ^^ ยังไงฉันก็ชนะอยู่แล้ว ถึงหมอนั้นชนะก็คงคิดได้แค่ ให้เป็นคนรับใช้ อะไรประมาณนั้นแหล่ะเนอะ

“เดย์ แล้วเธอคิดว่าจะชนะกัส ได้จริงๆเหรอตี้ หันหน้ามาถามเพราะนั่งติดกัน

“ใช่ๆ เห็นว่ากัสน่ะ เคยได้รางวัลชนะเลิศมวย คาราเต้อะไรตั้งเยอะนะ เดย์” ผิง ก็เข้ามาพูดกับฉัน

“ฉันก็คิดว่างั้น เดย์จะชนะได้จริงเร้อออ~ ถ้าชนะไม่ได้ห้องเราอายเขาตายแน่พวกยัยชะนีกับลิงบาบูน ห้องฉันก็ซุบซิบ อุ๊บอิ๊บอะไรกันใหญ่ = =”

“วันนี้เลิกเรียนไม่ต้องไป ก็ได้นะเดย์ เดี๋ยวพวกฉันไปกันเองบอกว่าเดย์ไม่สบาย เธอน่ะไม่เกี่ยวอะไรกลับมาต้อง รับหน้าแทนพวกเราที่เป็นผู้ชาย พวกเรารู้สึกขายขี้หน้าและอายมากนะ ให้พวกเราไปแทนเธอเถอะ อย่างน้อยถ้าแพ้กลับมาก็ยังถือว่ามีศักดิ๊ศรีของลูกผู้ชายอยู่ในตัวบ้าง!” O_O!! เป็นครั้งแรกๆ ที่ไอ้ถั่วมันพูดได้ ซึ้งใจโก๋มากกก >,.<! แต่จริงๆ มันไม่ได้ที่ถั่วหรอก มันชื่อ แอลมอนต์ แต่มันดูดีเกินไป รับไม่ได้เลยเรียกว่า ถั่ว แทน ^^//

“หยุดๆๆ แล้วใครบอกว่าฉันจะไปมีเรืองต่อยเคะอะไรกับ มันล่ะงง? ก่งก๋งอยู่นะเนี้ย ไม่ได้บอกซะหน่อย จะไปต่อยกับหมอนั้น?

“อ้าว? ก็เธอบอกไปมีเรื่องเองไม่ใช่เหรอทั้งห้องส่งสายตา ก๋งกว่ามาที่ชั้นพูดพร้อมกัน - -“ อย่ามาแบบนั้นสิ ฉันกลัวนะ

“ก็ฉันบอกว่ามีเรื่อง แต่ไม่ได้บอกว่าจะไปเตะกับมันซะหน่อยนิ ใครบอกกันยะ? ^^” งงๆ ก๋งสุดๆ จริงๆมั้ยล่ะ ฉันไม่ได้พูดเลยย ^^

“แล้วแกจะ ไปทำไรล่ะถ้าไม่ได้มีเรื่อง? นี่ชั้นเห็นว่าแกไปคนเดียวหรอกถึงพูดอะไรซึ้งขนาดนี้ นี่อุตส่าห์คิดมานานตอนที่ถูกมันต่อยเอา” นี่! ไอ้ถั่วแกพูดเพื่อให้มันดูดีเรอะ?

“ก็ตอนแรกคิดจะไป แข่งสูบน้ำกับไอ้หมอนั้นซะหน่อย แค่เห็นชอบทำตัวเด่นๆเลยตามใจให้ไปมีเรื่องกันที่ สนามบาสก็เลยไม่รู้ว่าจะแข่งอะไรกันดีน่ะซิ พวกแกช่วยๆคิดกันหน่อยดิ มัวก่งก๋ง กิมกี่กันอยู่ได้”

“โธ่! ไอ้เราก็คิดว่าแน่ ที่แท้ก็แข่งบ้านพื้นๆ เนี้ยแหล่ะยัยปากดวงทวารก็พูดอยู่นั้น หุบไม่เป็น!

“ก็ต้องเข้าใจนะ ชิพฟ์ว่าพวกนี้มัน เก่งแต่ปากน่ะ หึอ๊ากกกกกกก >O<! ไม่ไหวแล้ววว!!

“ยัยชิพฟ์หาไม่เจอ หาว่าเพื่อนฉันเก่งแต่ปากเหรอ? แกต๊ายยยยยยยย! - -* ” ยังไม่ทันโมโหพล่ามเสร็จหนูตี้ เพื่อนเลิฟก็จัดการให้แล้ว ^^ มีเพื่อนดีๆ

“ยัยนัตตี้ กล้ามาตบเพื่อนฉันเหรอ? อย่าคิดว่าพวกฉันไม่สู้แล้วแกเอาเปรียบนะไม่ทำไม ไม่ตบคือเล่า? พล่ามให้ยัยตี้หลับอยู่ได้ อ๋อ! มีวิชากำลังภายในพูดแล้วคนหลับล่ะสิ อย่าคิดว่าจะพูดกับเพื่อนฉัน ไม่ผลนะ ยัยตี้น่ะ พูดจนหมาหลับเลย -^- ชิ!

“ก็ตบมาสิ! ตบตอบมาเล้ยถ้าคิดว่าตัวเองแน่ อย่าแพ้นัตตี้!” - -“ มันแปลกๆนะ ท่อนหลังน่ะ ถ้าหนูแน่ อย่าแพ้ .4 ต่างหาก >O<! ดูทุกวันเค่อะ~ อิอิๆ ^^

“ไม่เอาล่ะ! พวกฉันไม่อยากทำตัวเองให้ดูไม่มีมารยาท เหมือนพวกที่ไม่มีมารยาทแล้วทำตัวเอง ดูเหมือน‘สันดาน’จริงๆของมันกรี๊ดดด! ต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย > <!!

ผลัวว! เสียงต่อย (ไม่ตบมันแล้ว พูดงี้ =[ ]=”) ดังจนได้ยินไปถึงข้างนอก หรือเปล่านะ? ทำให้แรงที่ดังตามเสียงของฉัน ทำเอายัยรี่ หงายนอนร้อง อุเคี๊ยกๆ ไปเลย ^^ ก๊ากกกก สะใจโว้ยยยย!!! ยัยสตอเบอร์รี่นี่มันกวนประสาทของฉันมานานแล้ว เอาคืนซะบ้างให้มันรู้ว่าไผเป็นไผ - -^ เบอร์รี่ มีคนตะโกนออกมา จากข้างนอก แสดงว่าเสียงต่อย มันดังจริงๆ - -กัสขา~~ TT ^ TT// มีคนทำร้ายรี่คะกัส” อี๋! ไอ้กัสเองเหรอ? จะอ้วกว่ะยัยรี่ ไม่เจียมตัวตัวเองเจ็บยังมาอ้อนผู้ชาย หยึ้! แหยะๆๆๆ >O<!ใคร!?? ใครทำร้ายแฟนฉัน!!” แฟนนายหรอกเหรอ? อ้าว ฉันไม่รู้นิ รู้คงโดนมากกว่าแล้วล่ะ” ยัยรี่นี่ รสนิยมต่ำว่ะ เลือกได้แม้ผู้ชายลูกแหง่ ชิ! เป็นฉันยังไม่แล เลยเหอะ

“

“

“

“

“

เธออีกแล้วเหรอ? เธอมาทำร้ายแฟนฉันทำไม มีสิทธิอะไรมาตบหน้าแฟนฉัน”เบอร์รี่ หน้าสวยๆของเธอ แดงหมดแล้วนะ เพราะยัยนี่ตบใช่ไหม? เดี๋ยวกัสจะจัดการยัยนี่เอง มันตบเบอร์รี่ของฉัน!!” ฉันไม่ได้ตบ! ใครบอกว่าฉันตบยัยนี่เหรอฉันไม่ได้ตบยัยนี่จริงๆนะ เป็นพยานให้หน่อยสิ จริงๆนะ ฉันไม่ได้ตบ ฉันต่อยเลยต่างหาก = =" โกหก! ฉันเห็นเธอทำร้ายเบอร์รี่ต่อหน้าต่อตา ใครก็เป็นพยานได้ยัยโม ออกหน้าแทนเพื่อน เอ้ย! แทนพวกในฝูงชะนี - - ฉันไม่เห็นเดย์ ตบหน้ายัยรี่เลยไอ้ถั่วเน่า มันพูด ชิ!ที่งี้นะ มาพูดทีเมื่อกี้ผิดกันเหมือนถั่วต้มที่แม่ค้าขายกับถั่วแอลมอนต์ชื่อมัน ฉันคิดว่าชื่อมันชื่อถั่วต้มดีกว่า

“

ใช่ๆ ฉันก็ไม่เห็น” ตี้จ๋า -3- รักเพื่อนเลิฟคนนี้ที่สุด! มาๆนางเอกสุดสวยออกโรงบ้าง

“

“

“

“

“

“

“

“

พวกแก! ก็เข้าข้างกันน่ะสิ ใครๆก็เห็นกันทั้งนั้นไม่งั้น หมาตัวไหนจะทำกับเบอร์รี่แบบนี้ห้ะ หนอย! แย่งฉันพูดเรอะ ยัยโม๊!!! - -*หยุดๆๆ แล้วใครบอกฉันตบยัยเบอร์รี่ล่ะ ฉันน่ะไม่ได้ตบยัยสตอเบอร์แหลนี่หรอก ฉันต่อยเลยต่างหาก - -^” ^^ ออกโรงแว้วววว~ โรคจิตไปแล้วฉ้านนนนน~ > <!เธอ! กล้าตบแฟนฉันเหรอ? นี่เธอจะตามหาเรื่องฉันไปถึงไหนเนี้ย! ตอนเมื่อกี้ก็ทีนึงแล้ว” นายนั้นแหล่ะ! - -" ตามจองล้างจองผลานฉันอยู่นั้น ไปไหนทำไมมีแต่ชื่อนายนะ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ววว >O<!นายนั้นแหล่ะ จะอะไรกับฉันนักหนา เอ้อ!วันนี้เลิกเรียนที่นัดกันไว้ ฉันรู้แล้วนะว่าจะทำอะไรกันดี” อย่าลึกนะ อย่าๆๆๆ >O<ฉันไม่ได้ยุ่งกับเธอ! เธอนั่นแหล่ะมายุ่งกับแฟนฉัน เออ!!บอกมาดิ - -*” พูดมาก! ไอ้ลูกแหง่เอ๊ยยย! ไปแข่งบาสกันที่ ตึกเอ ตรงลงม้ะ? ถ้าไม่ตกลงก็ถือว่านายสละสิทธิ์” เธอที่ว่าคนอย่างฉัน จะสละสิทธิ์เหรอ? เหอะที่ทำน่ะคงเป็นเธอมั้งฉันไม่คิดหรอก! เปลืองเนื้อที่เมมฯ ที่มีแต่เรื่องดีของฉันหมด ถ้าเอาเรื่องนายไปคิดสมองฉันจะเป็นเสนียดใส่หัวเปล่าๆน่ะ หึ

เผียะ

ผลัว

อี๋ๆ พูดยัยรี่ๆ แล้วเสนียดปากก

“

“

“

“

“

“

"

“

“

“

“

“

!! เสียงตบที่ไม่ใช่เสียงต่อย =[ ]= ครั้งแรกดังขึ้น !!! เสียงต่อยที่ไม่ใช่เสียงตบครั้งที่สองก็ดังขึ้นอีก - -^^ สรุปคือ ยัยเบอร์รี่มันตบหน้าฉัน ฉันเลยตบหน้าไอ้ลูกแหง่แทนที่จะต่อยหน้ายัยรี่ๆ>O<!! คุณหนูเกินนน~ ก็ฉันไม่ชอบจริงนี่! ต่อไปนี้!! ฉันจะ...เรียกมันว่า 'แหล' จบข่าวแล้วครับพี่น้องงง ^^นี่แก! ต่อยหน้ากัสเขาทำไม กัสไม่ได้ตบหน้าเธอนะ ที่ตบแกคือฉัน ดูสิ! หน้ากัสแดงหมดแล้ว กัสขา~ เบอร์รี่ขอโทษนะคะ TT~” ฉันมีตามองได้ว่า ใครตบฉันหรอกย่ะ -^- ก็ฉันอยากต่อยหน้าแฟนแกคือไงล่ะ! ก็เห็นๆกันอยู่” เธอมันจะมากเกินไปแล้วนะก็เอาสิ แล้วฉันก็ยื่นหน้าไป พร้อมยกกำปั้นพอถ้ามันต่อยมาฉันต่อยกลับล่ะ เอาเล้ยยย >O<! กล้าโดนมันต่อยและกล้าต่อยมันโว้ย - -"อึ๊ยยย!!! เหอะ!อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าต่อยเธอนะ” จะต่อยก็ต่อยมาสิโว้ยย >O<' เสียวเหมือนกันนะเฟ้ย!ก็ต่อยมาเร็วๆดิ! โว้ยย!รำคาญคนเขาหิวข้าวต้องเข้าใจขนมปังของตี้เพื่อนเลิฟ ไม่สะกิดท้องของฉันเลยยย \\TT ^ TT// โบกมือขอของกิน - -แปะ!" ไม่ต้องตกใจว่าเสียงอะไร เสียงไอ้ลูกแหง่มันต่อยฉันอ่ะ -O-\\ 'งง' นะเนี้ยยย +O+ แต่ต้องเข้าใจว่าฉันมือหนัก ขนาดกำลังแบบทำการบ้านของวิชา สังคม ใน ชม.วิชา ภาษาไทย -0- แล้วมือหนักเกินทำสีหักคามือ - -" อาจารย์ก็เลยรู้อุตส่าห์เอากระเป๋าบังไว้นะ T ^ T~ เพราะกะละมังนี้ทำให้ฉันตกใจต่อยหน้าไอ้ลูกแหง่ ไปเต็มๆดัง "ผลัวะ!!" เลยอ่ะ มันคงเดี๋ยวตอบกลับแหล่ะมั้ง เมื่อคงไม่เตรียมตัวแหล่ะ -O-" นี่! เธอฉันต่อยเธอเบาๆ ไว้ทำไมเธอต่อยฉันซะแรงเลย! มันเจ็บนะโว้ยย!!” -O- ฮ้าว~~~ นายดันมาทำฉันตกใจก่อนนี่ว๊า~~ ช่วยไม่ได้กั๊บ ^O^นายต้องเข้าใจว่า ฉันเตรียมตัวต่อยนายเต็มที่คือถ้าลูกแหง่อย่างนายต่อยแรงหรือไม่แรง ฉันก็ต่อยคูณโคตรไปเท่านั้นแหล่ะ -_-" ”กัสคะ! แล้วกัสทำไมไม่ต่อยยัยนั่น เต็มแรงไปเลยล่ะคะ ปล่อยมันเอาไว้ทำไมอีก ให้มันรู้เอาไว้เลยสิคะว่าทีหน้าทีหลังอย่ามายุ่งกับกัสของเบอร์รี่อีก” ปล่อย อ้าว! -O-" ทะเลาะกันเองอีกแหน่ะ “ก็บอกให้ปล่อย! ไม่ได้ยินเหรอไง บอกให้ปล่อยไอ้ลูกแหง่เป็นไรของมันเนี้ยเมื่อกี้ยังประคบประหงมกันอยู่เลย - -^ ของขึ้นเหรอไอ้นี่? นี่!ไอ้ลูกแหง่ -O-"// ” ทักซะหน่อย เดี๋ยวมันบ้าขึ้นมาอีก 55+

“

“

ทำไม ไอ้แหง่หนิ! -^- เดี๊ยะแม่ตบฟันล่วงเลยยยย >O<!! นี่อุตส่าห์ลงไปคืบวาสามศอกแล้วนะเฟ้ยยย! “เธอชื่อ เลี่ยน ใช่ไหม? เออ!จะบอกว่าอย่ามาเรียกฉันว่าลูกแหง่ฉันไม่ชอบ ไม่งั้นเธอสวยแน่!!” นี่! ใครบอกมิทราบว่าฉันชื่อ 'เลี่ยน'หา!!! ฉันชื่อ 'เดย์' ตะ.. อุบ..ไม่บอกโว้ยยย >O<! นายอย่าถามอีกละกัน ฉันบอกแค่ว่าฉันไม่ได้ชื่อ 'เลี่ยน' แค่นี้ละกัน!” TT ^ TT บอกไปแล้วง่าาา... ใครบอกมันฟะ นี่มันชื่อที่ฉันไม่ปลื้มมากที่สุดแล้วนะ จะอภัยให้ได้เมื่อเรียกชื่อว่า 'เดย์' หรือ 'เดเลี่ยน' เท่านั้นน้าาาา... ใครบอกม้านนน

“

อ่อ.. ชื่อ เดย์ งั้นซิ.. ฉันชื่อ ไซน์เดมท์ นะเรียกว่า เดมท์ ก็ได้ ^^ แล้วนั้นไม่ใช่ชื่อเธอเหรอ? เห็นเบอร์รี่พูดบอกเธอชื่อ 'เลี่ยน' ” - -* ยัยแหล!! แก๊ >O<! ฉันเคยประกาศไว้แล้วนะ ว่าอย่าเรียกชื่อเน้!!! - -^^ โมโหทนไม่ไหวเดี๋ยวก็มามีเรื่องกันอีก แล้วไอ้แหง่นี่มีอะไรนักหนาฟะ

“

“

แหง่! นายจะมาทำตีสนิทเพื่อทำให้ฉันตายใจว่านาย ไม่เลิกมีเรื่องกับฉันละ...”พี่กัสคะ! ทำไมพี่กัสไม่เห็นบอกเบอร์รี่เลย ว่าพี่กัสชื่อ เดมท์บ้างเลยล่ะคะ เบอร์รี่คบกับพี่กัสนานกว่ายัยถึกนี่เท่าไหร่กันถึงพี่กัสไม่ยอมบอกเบอร์รี่คะ >O<!! เบอร์รี่ไม่ยอมด้วยพี่กัสอ้ะ แล้ว 'แหล' หรือเบอร์รี่ก็ไปทุบๆๆ ไอ้แหง่จนมันตะหวาดกลับไป

“

แล้วฉัน ทำไมจะไม่มีสิทธิที่จะไม่บอกเธอว่าฉันชื่ออะไร เกิดวันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร ปีอะไร ทำไมฉันต้องบอกเธอ! ฉันอยากบอกใครฉันก็บอกเอง”

ว้าววว

“

! แหง่เอ๊ยยย!นายพูดได้แบบ สุดๆอ่ะ >, .< ได้ใจมากมาย เล่นเอายัยแหลกิมกี่ก่งก๋งเอ่อเอ๊อเอ๋อ ไปเลย << ต้องเข้าใจคนมันอินเตอร์ชอบเปรียบคำเป็นภาษาเขมรหรือภาษาอะไรซักอย่างแหล่ะ -O-// ทุกคนต้องเข้าใจกันนะ! “อีกอย่างฉันเคยบอกมั้ยว่า ฉันชอบเธอน่ะ เบอร์รี่.. เธอคิดอะไรไปเองแล้วฉันก็เห็นชอบฉันก็เลยตามใจเธอ แต่นี้เธอเปลี่ยนไป.. เธอเปลี่ยนจากเด็ก ม.ปลายที่น่ารัก สดใสเป็นคนที่เวลาเดินไปไหนก็มีแต่'รังเกียจ' ฉันผิดหวังในตัวเธอมากนะเบอร์รี่.. เบอร์รี่..เราเลิกกันเถอะ ฉันว่าพวกเราคงไปกันไม่รอดหรอก.. โทษทีนะ” นี่ๆ มาพูดบอกเลิกอะไรกันตรงนี้ ทำไมต้องพูดกรอกหูไม่ให้คนที่ไม่ฟังก็ต้องฟังล้วยยย >0<!!กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!” 180+ เดซิเบล แถมบอกเพิ่มให้ด้วยนะเนี้ย ทุกคนกรุณาปิดหู 1..2..3..

“

“

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!” เตือนแล้วนะ - -" มันเป็นไรของมันเนี้ย!ประสาทกลับเหรอไงวะ กรี๊ด เหมือนใครแย่งกล้วยไปงั้นแหล่ะ - -^ “ทำไม! ทำไมพี่กัสต้องพูดแบบนี้กลับเบอร์รี่ด้วยคะ เบอร์รี่เปลี่ยนไปตรงไหน เบอร์รี่เปลี่ยนตัวเอง เพื่อพี่กัสได้นะคะ TT ^ TT อย่าเลิกกับเบอร์รี่เลยนะคะพี่กัส” ยัยเบอร์รี่จะอ้อนวอนขนาดไหน ไอ้แหง่มันก็ตวาดกลับไปทุกที - -^ จริงๆมันควรจะดีใจมั้ยวะ? ไอ้แหง่มันบอก ‘ทำไมฉันต้องบอกเธอ! ฉันอยากบอกใครฉันก็บอกเอง’ ที่แหง่มันตวาดยัยแหลน่ะ ฉันควรจะดีใจหรือเสียใจที่มันดีว๊าาาา!~ - , .-! ช่างมันเหอะรำคาญมาพูดบอกเลิกตรงนี้ก็พอทนนะ แต่มาเอาคนอื่นไปเกี่ยวด้วยนี่ไม่ไหวน่ะ -O- โอ๊สสสส!เพราะเธอ! เพราะเธอเดียวเลย U^U ทำให้พี่กัสบอกเลิกฉานนน ฮือๆๆ พี่กัสอย่าเลิกกับรี่เลยนะคะ” - -; ยัยรี่มาสคาร่าที่เธอทามามัน... =[ ]=;; อุบาศก์จิต!!

พรีสสสส

“( '.')) ('.' ))

“

~ ยัยแหลรี่ ขอร้องเหอะ!อย่าร้องไห้แล้วมองหน้าฉัน ฉันรับไม่ด้ายยยยยยยยยย T^T ต้องไม่สบตา!!เอ่อ.. มันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ (ลุกกี้ลุกลนสุดๆ ไม่กล้าคะไม่กล้า T^T) ก็ไอ้ลูกแหง่มันบอกเลิกเธอเองฉันไม่ได้ไปบังคับมันนี่! จริงม้ะ? ไอ้ลูกแหง่.. ชิ!!” TT ^ TT//~ อาจารย์ขาาา..เข้ามาตอนนี้ช่วยหนูด้วยยย พรีสส!~แอ่ดดดด...” เสียงสวรรค์ประทานให้หนูแว้ววว \\>O<// เย๊เย้! อาจารย์ขาหนูรัก'จารย์ที่สุดเลยย หุหุๆพออาจารย์เปิดประตูเข้ามาพวกคุณเธอแตกกระจาย!

55+ เฮ้ๆพวกเราก็เป็นเพื่อนกันใช่มั้ยแต่ทำไม..พวกแกหนีวิ่งกลับเข้าไปเร็วกว่าฉันอีกล่ะ

“

“

“

-O-" เอ๊ะ!ยังไง Y^Y 'จารย์ขาาา..ลิลินดา! ทำไมเธอไม่กลับเข้าไปนั่งที่! มัวทำอะไรอยู่ห้ะ ก็พวกมัน.. T^T แปะ! เสียงน้ำตาตกใน แง๊~~~ ฉันถูกทำโทษอยู่หน้าห้องคนเดียวเลยย ทำไมอาจารย์ถึงทำกับหนูด้ายยย.. ดูดู๊ดู ดู'จารย์ทำ =[ ]=" อาจารย์สุดสวยขาาา.. ไม่ไปยืนไม่ได้เหรอคะหรืออย่างน้อยลดโทษลงหน่อยก็ได้คะ T/\T” โอ้ววว~ =^=" อื้ม! งั้นอาจารย์ลดให้ก็ได้..”

55+ พอไปเรื่อยๆฉันคิดว่าทำไมตัวเองบ้าเลือดงี้

“

“

“

“

!!!!!!!!!!!!!!
คนอื่นฉันจัดการมันหมดแล้วเฮอะ! ชิ แค่นี้ตี้ทำเป็นกลัวไปด้ายยย ^^

(กิน? หรือยัด?) เสร็จก็เดินกับตี้ขึ้นมาในห้อง ฉันอยู่ห้อง F เลขที่ห้ารองสุดท้าย เอาว่าโง่ละกัน - -“ คือต้องเข้าใจกิจกรรมผ่านทุกอย่าง มันเสียอย่างคือ เรื่องเรียนเนี้ยแหล่ะ ต้องเข้าใจว่า ได้อย่างมันต้องเสียอย่าง~ แบบเชสเตอร์กริลล์ แต่เชสเตอร์กริลล์มันได้ สองอย่างแต่จ่ายตังค์ไง ^^ เหตุผลดูจากง่ายของฉันคือปัญญาเลือกที่นะ - -^^ อยู่กับเพื่อนอีกอย่าง อยู่กับพวกบ้าอีกอย่าง 55+ ต้องเข้าใจๆ พอเดินใกล้ถึงห้องมันก็มีเรื่อง ที่ (ไม่) อยากให้มี โสตประสาทด้านอยากรู้อยากเห็นมันพุ่งนี้แน้วแน่ว่า ไปดูๆๆๆ >O<! แล้วขาก็วิ่งไปแบบ เกียร์หมารั้งท้าย - -“ จริงๆไม่อยากไปเลยนะเนี้ยยย~ ^O^//

เขียนโดย nana-hunson : 2008-07-05 18:14:52