3

                               ฉันเนี่ยนะ...พี่เลี้ยง

"ใช่แล้วล่ะ การเป็นพี่เลี้ยงคงไม่ยากสำหรับลูกใช่มั้ยล่ะ "

" แน่นอนอยู่แล้ว...พ่อ "

แงๆ  พ่ออ่า ไม่น่าเก็บฉันมาเลี้ยงเลย นี่ต้องยอมตกลงเพราะกลัวพ่อมาทวงบุญคุณ

เรื่องที่เก็บฉันมาเลี้ยงนะเนี่ย ไม่งั้นล่ะก้อไม่เป็นี่เลี้ยงให้เจ้าชายนั่นหรอก เชอะ =="

" พ่อแล้วทำไมเจ้าชายถึงต้องมีพี่เลี้ยงด้วยล่ะ?? "

ฉันถามพ่อ ก้อน่าถามอยู่หรอก เจ้าชายบ้าอะไรต้องมีพี่เลี้ยงด้วย

" ก้อเจ้าชายต้องมาเปลี่ยนแปลงนิสัยไงเล่า "

"อ๋อ...แสดงว่าเจ้าชายเนี่ยต้องเลวสุดขั้ว หัวใจเลยใช่มั้ยพ่อ"

" เซโรฟีนา !!! "

แงๆ พ่อตวาดเสียงดังจัง น่ากลัวสุดๆเลย TTOTT

" เซขอโทษจ่ะพ่อ "

"เธอต้องพาเจ้าชายเดม่อนไปเรียนกับเธอด้วยล่ะ "

" ห๊า..า พ่อพูดเป็นเล่นน่ะ "

ไม่เอาอ่ะ ขืนให้อีตานั่นมาเรียนทีเดีวกับฉัน ฉันยอมตายดีกว่า TTOTT แถมโรงเรียนันอ่ะ เป็นโรงเรียนประจำซะด้วย

ออกจากโรงเรียนได้แค่วันเสาร์ - อาทิตย์ ส่วนตอนเย็นตองมานอนที่ ร.ร.

" พ่อพูดจริง พรุ่งนี้เจ้าชายจะเสด็จมา ไปรับเจ้าชายมาด้วยล่ะ พ่อจะไปนอนที่สภาวันนี้จะได้เตรียมงานรับ

ลูกนอนบ้านละกัน พรุ่งนี้ไปให้ทันล่ะ 8 โมงนะ "

" โห..หห  8 โมเลยหรอพ่อ "

ตั้ง 8 โมงแหนะ ปกติถ้าไม่เรียนฉันตื่น 11 โมง ทุกวันเลย จะทันมั้ยเรา??

" อืม .. เตรียมรับมือกับเจ้าชายได้เลย ระวังโดนเผาตายก่อนล่ะ"

เผาตายงั้นหรอ?? เชอะ ไม่สน

" ไม่เป็นไรหรอกพ่อ...เวทอาคีของเซจะทำลายไฟเอง ฮึๆๆ "

"ให้จริงแล้วกัน อย่าร้องไห้ให้พ่อเห็นถ้าโดนเผานะ "

ว่าแล้ว พ่อของฉันก้อเดินไป ไม่สนใจเสียงของฉันที่เรียกพ่อให้มาคุยกันต่อเลย



วันรุ่งขึ้น


" พ่อ เซมาแล้ว "

"ทำไมถึงมาสายอย่างงี้ฮะ นัดแปดโมง ดันมาเก้โมงซะนี่"

"ก้อรถติด ทางไม่สะดวกอ่ะพ่อ "

"อืมๆ นั่งรถอะรัยมาล่ะ"

" อ๋อ...พรมจ่ะ พ่อ "

ที่มาสายไม่ใช่เพราะรถติดอะรัยนั่นหรอก ฉันน่ะตื่นสายเองต่างหาก

" นั่นไงเจ้าชาย "

" ไหนอ่ะ พ่อ ไม่เห็นเลย "

ฉันพูดพร้อมชะโงกหน้าดู คนไหนหว่า???


"คนที่ผมแดงๆ ไง"

ผมแดงงั้นหรอ อ๋อ...เห็นแระ หน้าตาก้อดูดีนะ ทำไมมากัน 2 คนฉันถึงเพิ่งเหนกันนะ

"นี่คือเจ้าชาย เดม่อน เป็นทายาทคนแรกของดินแดนไฟติ้ง พะยะค่ะ ข้าต้องฝากกับลูกสาวท่านด้วยนะ เทพาอุส"

" ลูกหม่อมฉันจะดูแลเจ้าชายเป็นอย่างดีแน่ "

ดูแลดีกับผีสิพ่อ  ตัวฉันนะไม่ใช่พ่อ จะรู้ว่าฉันดูแลดีได้ยังไงกันล่ะ ไม่แน่ฉันอาจฆ่าเค้าตายคามือเลยก้อได้ ชิ

"งั้นข้าไปก่อนล่ะ ส่วนเรื่องที่เจ้าชายเสด็จมา ขอให้เก็บเป็นความลับ"

"ได้เลย"

ความลับงั้นหรอ??  ดีเลย ฉันจะได้แกล้งอีตานั่นโดยไม่มีใครว่า หุหุ เพราะเค้าเป็นแค่สามัญชนธรรมดาๆ

ส่วนฉันน่ะ เป็นถึงลูกท่านเทพาอุส หัวหน้าสภาของดินแดน ^__^


หลังจากที่คนรับใช้ของเจ้าชายไป  ตอนนี้เหลือเพียง ฉัน พ่อ แล้วก้อไอเจ้าชายนั่น

"งั้นพ่อกลับก่อนนะ  ลูกอยู่นี่แหละ ดแลเจ้าชายดีดีนะ"

"พ่ออออออออออออ...ออ"

พ่อเดินไปแล้ว เหลือเพียงฉันกลับเจ้าชาย

"เจ้าชายเพคะ...เชิญทางนี้เพคะ ^^"

ฉันพูดจบพร้อมส่งยิ้มหวานแบบน่ารักสุดๆ (คิดไปเองรึป่าวไม่รุ)

"นี่ยาจกที่ไหนกัน บังอจมากนะ"

หวายยยยยยยยยยยย....ยย  เรียกฉันว่ายาจกงั้นเหรอ ข่มอารมณ์ไว้นะเซโรฟีนา ข่มไว้

"หม่อมฉันเป็นพี่เลี้ยงองพระองค์ไงเล่าเพคะ"

ฉันตอบอย่างสุภาพ

อีตาเจ้าชายนั่น มองตังแต่หัวจรเท้าฉันแหละ

"เธอเนี่ยนะ พี่เลี้ยง อายุเท่าไหร่ล่ะ"

อายุๆ ฉันอายุเท่าไหร่นะ คิดก่อนๆ งืมๆๆๆ

" ฉันอายุ 117 อ่ะ "

"แล้วเธอรู้มั้ย ว่าฉันอายุเท่าไหร่"

"ฉันจะไปรู้เรอะ อย่าบอกนะว่านายจำอายุตัวเองไม่ได้อ่ะ หุหุ "

ขณะที่ฉันกำลังมีความสุขกับการที่ได้หยอกคน เจ้าชายนั่นหันมาทำหน้าโกดฉันมากแรยแหละ

น่ากลัวชะมัดเลย  ที่ริงที่จำอายุไม่ได้ ฉันนี่แหละจำอายุตัวเองไม่ค่อยได้

" เธอนี่มันโง่เป็นบ้าเลย คนที่เป็นพี่เลี้ยงอ่ะ ต้องมีอายุมากกว่าฉันสิ ถึงจะถูก แล้วก็ต้องดูฉลาดด้วย"

"นี่นายว่าฉันโง่หรอ ฮะ ๆ "

ฉันอยากเอามีดอีโต้ผ่าหัวนายจริงๆเลย

"แล้วก็ พี่เลี้ยงของฉันต้องรูปร่างสมส่วนดีด้วย ไม่ใช่อวบแบบเธอ"

"หนอย... ว่าฉันหรอ เคยตายมั้ย? "

เกิดมายังไม่เคยมีใครว่าเกี่ยวกับรูปร่างฉันเลย  ฉันออจะสมส่วนขนาดนี้ ทนไม่ไหวแล้วนะโว้ย

" เคยแล้วสิ ถึงได้เกิดมาอีกนี่ไง แบบว่าชาติที่แล้วทำบุญมามากอ่ะนะ ชาตินีเลยได้เป็นคนที่มีชาติตระกูล"

"ชาติที่แล้วเกิดเป็นหมาล่ะสิ ชาตินี่เลยต้องมชดใช้กรรม หมายังอยู่ในปากอยู่เลย"

"นี่เธอพูดว่าอะรัยนะ"

"ปละ...ปล่าว"

ดีแล้วที่ไม่ได้ยิน ค่อยยังชั่วหน่อย =="





---------------------------------------------- อ่านต่อภาค4คร่า----------------------------------------