ตอนที่1 พนันหัวใจ!!!

"นี่เธอรักฉันบ้างรึยังง่า"นายวินเซนต์ศรัตรูหมายเลข 0 ของฉันเองค่ะ  

"นี่นายจะถามทำไมนักหนา ไม่เบื่อบ้างรึงัย ถามทุกวันเลย"

ฉันบ่นอย่างรำคาญ ก็มันเล่นถามทุกวันหลังอาหาร 

""ฮั่นเเน่เธอชอบฉันเเล้วชิมิล่า"

"หลงตัวเองชะมัดยาดเลยว่ะ "

ท่านผู้อ่านคงสงสัยชิมิล่ะค่ะว่าทำไมมันต้องถามฉันทุกวันหลังอาหารเเละก่อนเข้านอนประมาณว่าเธอรักฉันรึยัง 

มันเป็นเพราะปากเสียๆของฉันเองค่ะToT

สองวันก่อน 

เธอนี่มันปากดีจริงเลยนะ

นายก็เหมือนกันเเหละหน่า   

 เกิดมาฉันมีเเต่ผู้หญิงรุมล้อมมีเเต่เธอเท่านั้นเเหละที่กล้า ด่าฉัน

แล้วจะทำไม

ขี้เหร่เเล้วยังจะปากดีอีก 

นายหล่อตายล่ะหน้าเหมือนปลาไหลโดนไฟลนก้น 

นี่เธอ มันจะมากไปเเล้วนะยัยเผ็ด 

ไม่มากไปหรอก  แล้วอีกอย่างนะ ฉันชื่อนำขิงไม่ได้ชื่อเผ็ด จำใส่สมองน้อยๆไว้ด้วย 

แล้วนำขิงไม่เผ็ดรึงัยล่ะ 

ไม่รุไม่เคยกิน 

เธอนี่มันกวนส้นทรีนจริงเลยนะ ยัยเผ็ด 

ก็ติดมาจากนายงัย นายลมยุกยิก 

ท่านผู้อ่านคงสงสัยชิมิล่ะค่ะว่าลมยุกยิกคืออะไร

ก็ไอ้บ้านี่ชื่อวินเซนต์งัยค่ะ วินก็ลม ยุกยิกก็เซนต์ เคยสังเกตกันมั้ยค่ะว่าลายเซ็นต์ส่วนใหญ่มันจะยุกยิก ยึกยือ ยุ่งยาก นั่นเเหละค่ะ เข้าเข้าใจเเล้วชิมิล่ะค่ะ ไหนขอมือหน่อย ดีมากค่ะแต่ถ้าใครยังไม่เข้าใจก็สุดเเต่ใจจะไขว่ขว้า

อ่ะ เล่าต่อๆ

เธอชอบฉันใช่มั้ยล่ะ 

แหวะ ถ้าฉันชอบนายฉันไปบอกชอบควายดีกว่า  นายนั่น แหละที่เเอบชอบฉัน 

ยี๋  อยากอ้วก 

โอ๊ย   พวกแกจะกัดกันอีกนานมั้ยว่ะ   นาย ไซส์ โวยอย่างเหลืออด

พวกแก 2คนไปเป็นแฟนกันเลยดีกว่ามั้ย  แม่งเกี่ยงกัน บอกชอบอยู่ได้ ก็บอกพร้อมกันไปเลยดิ   นายเจล

ฉันไม่ได้ชอบนาย/ยัย นี่   พูดพร้อมกัน

เออๆ  ไม่ชอบก็ไม่ชอบ 

ฉันไม่มีทางไปชอบคนอย่างนายนี่หรอก 

แน่ใจหรอว่าเธอจะไม่ชอบฉัน

1,000,000 %เลยย่ะ 

พิสูจน์มั้ยล่ะ ว่าเธอจะไม่ชอบฉัน

ได้ เเล้วพิสูจน์ มั้ยล่ะว่านายจะไม่ชอบฉันเหมือนกัน

ได้   งั้นเรามาพนันกัน

ยังไง 

ภายในเวลา  3 เดือน ใครบอกรักก่อน  เป็นฝ่ายแพ้  คนเเพ้ก็จะต้องคุกเข่าขอโทษคนชนะ 

ได้อยู่เเล้ว 

ดี วันที่31กรกฎาต้องบอกคำตอบว่ารักหรือไม่รัก 

ตกลง 

ปัญญาอ่อน   นายไซส์-เจล

เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะ

"เธอชอบฉันเมื่อไหร่ก็บอกด้ายน้า จุ๊บ "  นายนี่จูบมือตัวเองแล้วเตะเเก้มฉัน

"ยี๋ เดี๋ยวขี้กลากขึ้น"ฉันเอามือถูตรงที่โดนมือนายปลาไหล

"นี่เธอ..."

"เฮ้ย พวกแกดูนี่ดิ" เจลเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน

"อะไรว่ะร้องซะตกใจเชียว"ไซส์

"เออนั่นดิ"

"ก็นี่ไง ค่รักคู่ใหม่ของโรงเรียน"เจลวางวารสารโรงเรียนลงกับโต๊ะให้เห็นถนัดๆ

"เฮ้ย!!!" มันเป็นรูปของฉันกับนายปลาไหลที่ถ่ายคู่กันอย่างไม่เต็มใจตอนม.4

"ใครปล่อยข่าวว่ะ" ฉันโวย

"ก็ดีแล้วงัยที่รัก คนจะได้รู้ไงว่าเราเป็นอะไรกัน  ใช่มั้ยครับน้องๆ" นายปลาไหลโอบไหล่ฉันแล้วหันไปพูดกับรุ่นน้อง

"คะ ค่ะ-///-" จะเขินทำไมย่ะคนโดนกอดคือฉันนะ

"ทะลึ่ง" ฉันปัดมือนายปลาไหลออก

"ปะ กินข้าวกันเถอะ มะเดี๋ยวถือให้นะที่รัก"นายวินเอากระเป๋าฉันไปถือเเล้วจูงมือฉันไป

"อิจฉา พี่ขิงเนาะ"เสียงรุ่นน้องกลุ่มนึงซุบซิบกัน

"ใช่ๆ แต่พี่เค้าสมกันดีนะ"

"ใช่ๆ พี่เค้ารักกันดีเนาะ น่าอิจฉา พี่วินก็หล่อ พี่ขิงก็สวย"โหๆ พี่ยอมรับเเค่สวยนะ เเต่รักกันดีเนี่ย น้องโยนทิ้งมันไปใกลๆรัศมีพี่เลยนะน้องนะ 

"อือถ้าเป็นคนอื่นดักตบไปแล้ว เเต่เห็นว่าเป็นพี่ขิงสุดสวยนะเนียถึงได้ยอม" ขอบใจมากเลยน้องที่ไม่ทำอะไรพี่ 

"พวกม.ต้นไม่มีใครทำอะไรพี่ขิงหรอกแต่พวกม.ปลายเนี่ยสิ น่ากลัว"

"ใช่" เเล้วชีวิตฉันจะเป็นยังไงเนี่ยเเงๆToTเเม่ช่วยลูก  ด้วย 

มือใหม่หัดเขียนผิดพลาดตรงไหนไม่ว่ากันนะค่า  ติชมกันได้นะค่า  ^^