ต่อจากตอนที่เเล้ว

"กินข้าวกันเตอะ"ยัยเผ็ดชวนผม

"ไม่หิว"

"แต่ฉันหิวนี่นา"ยัยเผ็ดพูดเเก้มป่อง

"หิวก็ไปกินสิฉันไปล๊อคกระเพาะเธอไว้รึไง"ผมกวน

"นี่ อุตส่าห์ชวนนะ ไม่ไปก็ไม่ต้องไป" ยัยเผ็ดงอนรีบวิ่งออกไป

"รอด้วยดิ"ผมรีบวิ่งตามไป

"ฟึดๆหอมจังเลยค่ะป้าบัว^^ยัยเผ็ดทำจมูกฟุดฟิดแล้วนั่งลง

"น่ากินจัง"ผมพูดเเล้วนี้งลง

"ทานให้อร่อยนะค่ะ ป้าไปก่อน^^

"ไหนบอกไม่หิวงัย"ยัยเผ็ด

"ก็ตอนนี้หิวเเล้วง่ะ ง่ำๆ -( อะอ่อย  (อร่อย)"

"ชิ" ผมกับยัยเผ็ดนั้งกิงข้าวพร้อมกับทำสงครามประสาทตลอดเวลา

"ดูหนังกันเถอะฉันเพิ่งซื้อหนังเรื่องใหม่มา" ยัยเผ็ดเดินไปที่โซฟาแล้วชูแผ่นซีดีขึ้น

"หนังโป๊อ๋อ"ผมเเกล้งถาม

"อุบาท" มั่นใจว่านี้คือคำด่าของนางเอกนะ- -

ผมหยิบตลับใส่ซีดีขึ้นมา

'  ผีโครตดุ  '  

"เฮ้ย ฉันไม่อยากดูง่า" ผมบอก แต่ไม่ทันซะเเล้วยัยเผ็ดเปิดเรียบร้อยเเล้วครับ

"นั่งดูเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่าบอกนะว่านายกลัว" ยัยเผ็ด

"ปะ ป่าวซะหน่อย"ผมปฏิเสธ

"อือก็ดี" ยัยเผ็ดนั่งข้างๆผม

หนังค่อยๆเริ่มเล่น บรรยากาศในหนังเงียบสงบ มีเพียงชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังกะจึกกะดึ๋ยกันอยู่บนเตียง

ตึง  เสียงเอฟเฟคในหนังดังขึ้นพร้อมกับผีผู้หญิงหน้าขาวผมยาวโผล่ออกมาหลังตู้(ไม่เข้าใจทำไมหนังผีทุกเรื่องต้องเป็นผีผู้หญิงผมยาว:nuto)

ผีผู้หญิงที่มีใบหน้าขาวเผือกมีเลือดสีแดงไหลลงมาจากหัว

แล้วหนังก็ค่อยๆซมเข้า

ตึง

"ว้ากกกกก"ผมร้องลั่นเเล้วเอามือปิดหน้าผิดจากยัยเผ็ด

"ฮ่าๆๆๆผีโครตฮาเลยว่ะ แม่งโครตขาวเลย555+"ยัยเผ็ดหัวเราะหน้าตาเฉย โรคจิต--+

ผมนั่ปิดตาตลอดทั้งเรื่องส่วนยัยเผ็ดก็นั้งฮา ไม่รู้ฮาอะไร

จนหนังจบ

"ผีบ้าอะไรว่ะโครตฮาเลยว่ะ 555+"มันยังไม่เลิก

"นี่ ยัยเผ็ด ทำไมผีต้องเป็นผู้หญิงผมยาวด้วยว่ะทุกเรื่องเลย"ผมแกล้งถาม

"ก็เพราะว่ามันนะตัดผมเองไม่ได้เดี๋ยวแหว่งเข้าร้านทำผมก็ไม่ได้เจ้าของร้านกลัว ก็เลยต้องปล่อยยาว แต่แม่ง   โครตฮาเลยว่ะ555+" ดูมัน--+

"เออ เดี๋ยวฉันกลับบ้านก่อนนะ"ผมพูดเเล้วลุกยืน

"เออๆไม่ไปส่งนะจะดูอีกรอบ แม่งฮาไม่บันยะบันยังเลยว่ะ"ยัยเผ็ด

"เออ เรื่องของเเก"ผมพูดเเละจะเดินออกไป

"ระวังไอ้ตัวในหนังจะตามไปนอนด้วยนะ"ยัยเผ็ด

"หุบปากไปเลย"ผมตะโกนเเล้วรีบวิ่งออกไป เดี๋ยวมืดซะก่อน ไม่ได้กลัวนะเนี่ยเเต่คิดถึงบ้าน(ยังกล้าพูด;nuto)

ตอนที่3#เดทครั้งเเรก~

"ไปก่อนนะค่ะป้า" ฉันพูดกับป้าบัวแล้ววิ่งออกไปขึ้นรถเมล์หน้าปากซอย

โรงเรียน 

"ดีไซส์ ทำไมมานั่งทำหน้าเซ็งจิตงั้นล่ะ เป็นริดสีดวงหรอ^^"ฉันถามไซส์

"เครียดว่ะ"ไซส์

"เครียดไรอะ"

"เครียดให้หมาถามไง" เครียดให้หมาถาม? อะไรว่ะ ก็มีเเต่ฉันที่คุยกับมันอยู่

ฉัน... หมา...

"เฮ้ย นี่แกหลอกด่าฉันหรอไอไซส์"ฉันวิ่งไล่นายไซส์

"แกล้งอะไรเพื่อนฉันหะยัยเผ็ด"วินเซนต์

"ชิ" ฉันเดินไปที่ห้องคณิต

"นี่ยัยเผ็ด"นายวินเดินตามหลังมาโดยมี"ซส์กับเจลตามมาอีกที

"อายาย"ฉันตอบเสียงยายๆ

"พรุ่งนี้ว่างป่ะ"

"พรุ่งนี้วันเสาร์ อือ ว่าง"

"ไปเที่ยวกัน"

"อือ ที่ไหนล่ะ"

"ยังไม่รู้เดี๋ยวพรุ่งนี 9โมงฉันจะไปรับที่บ้าน"

"อือ"

"เเล้วฉัน2 คนล่ะ " นายเจล

"ก็ไปกันเองดิ ฉันจะไปกับเเฟนฉัน" ฉันจะไปกับแฟนฉัน กรี๊ด เราจะหน้าเเดงทำไมเนี่ย

"-///-"----->วินเซนต์

วันต่อมา 

ฉันหยิบชุดที่จะใส่ไปเที่ยวกับวินขึ้นมา แล้วก็จัดการใส่มันซะ ชุดที่ฉันใส่เป็นกางเกงขาสั้นสีชมพูหวานสูงกว่าเข่านิดนึงและเสือยือยืดสีขาวสกรีนคำว่าloveสีชมพูมีเสื้อกั๊กครึ่งตัวสีชมพูสวมทับ ผมยาวสีดำถูกปล่อยสยายไว้กลางหลังติดกิ๊บสีชมพู เเล้วก็รองเท้าคัชชูสีชมพู

ว้าว น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย

"โอ้โห คุณหนูสวยจังเลยนะค่ะ คุณวินรอหน้าบ้านเเล้วค่ะ"

"อ๋อค่ะงั้นหนูไปก่อนนะค่ะ"ฉันเดินออกมาหน้าบ้าน

"o_o"---->วิน

"ไม่สวยอ๋อ"

"ป่าวๆ ขึ้นรถเถอะ///--///"นายวินนั่งที่คนขับส่วนฉันก็นั่งข้าๆ

บรืนนนนน รถค่อยแล่นออกไป

"น่ารักดีนะ"วิน

"หะ นายว่าอไรนะ"

"ป่าว " น่ารักงั้นหรอ นายนี่ชมฉันน่ารักงั้นหรอ รึเราจะหูฟาด ช่างมันเหอะ

สวนสนุก 

นายวินจอดรถตรงที่จอดรถของสวนสนุก

"สวนสนุกหรอ"

"สนามหลวงมั้ง" กวนทรีน

"เข้าไปกันเถอะ"นายวินเดินไปตรงช่องขายตั๋วแล้วซื้อตั๋ว

"ไปกันเถอะ" ฉันเดินตามวินเข้าไปด้านใน

"อยากเล่นไวกิ้งง่ะ"ฉัน

"แต่ฉันไม่อยากอะ"

"งั้นนายก็รอตรงนี้ ฉันจะไปเล่น"

 ฉันเดินไปขึ้นไวกิ้งที่จดสนิทอยู่

"รอด้วย"นายวิวิ่งตามขึ้นมา

"(ขณะนี่ไวกิ้งกำลังจะขึ้นเเล้วกรุณาอยู่ในความสงบ)"สิ้นคำของโฆษกไวกิ้งก็ค่อยๆขึ้น

ครืนนนน

"วู้ววววว"---->ฉัน

"ว้ากกกก"----->วิน

"ว้าววววว"----->ฉัน

"กรี๊ดดดด"------>วิน

"เย้ๆ"-------ฉัน

"ว้ากกกกช่วยด้วยยยยยย"----->วิน

ครืนนนนน

"(กรุณารอให้ไวกิ้งจอดสนิทก่อนค่อยลงนะครับ)"

ตึง

พอเข็มขัดนิรภัยปลดออกนายวินก็รีบบวิ่งลงไปทันที

"อ้วก"นายวินอ้วกออกมาอย่างไม่อายสายตาประชาชี แง แต่ฉันอายน้าToT

"เป็นไรป่าวอะ ไม่บายอ๋อ"ฉันถามพลางลูบหลังนายวิน

"นิดหน่อย ไปเล่นต่อเหอะ"นายวินเดินเซๆ

"อือ งั้นเล่นเฮอริเคนกัน^^"ฉันพูดเเล้วเดินไปที่เฮอริเคน

"หะหา!!!"

"ว้ากกกก ฉันอยากลงToT"---->วิน

"วู้ววววว"---->ฉัน

"แว้กกกกToTช่วยฉันด้วย"----->วิน

"โว้ๆ"--->ฉัน

"ว้ากๆๆๆๆๆ>_<"---->วิน

"อ้วก"พอลงจากเครื่องนายวินก็ลงไปอ้วกเหมือนเดิม

"กลับบ้านดีกว่ามั้ย"ฉัน

"แฮกๆๆ ไม่อ่ะฉันอุตส่าห์พาเธอมานะ"

"งั้นเราไปที่อื่นกันก็ได้นะ"

"อือ ก็ดี ฉันเกลียดที่นี้"

ฉันกับนายวินก็เลยไปที่สวนสาธารณะ

"เป็นไงดีขึ้นยัง"

"อือ ดีเเล้ว"

"อ่อนชะมัดเลยว่ะนาย"

"ใครจะไปถึกเหมือนเธอล่ะ"

"นายกลัวความสูงหรอ"

"โครตกลัวเลยง่ะ>_<"

"คิกๆไ

"ขำไร"

"ป่าวสักหน่อย"

"ฉันอยากนอนขอนอนหน่อยนะ"นายวินพูด เเล้วหนุนตักฉัน

"เฮ้ย..."ฉันร้อง

"เฮ้อ คงจะเหนื่อย" ฉันลอบยิ้มกับตัวเอง

"ครอก zzzz"

"อ้าว หลับซะเเล้ว"ฉันก้มลงดูหน้านายวิน จะว่าไปก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย ตาคม จมูกโด่งเป็นสันปากเรียวรับกับใบหน้า

"///-///"อย่าคิดเชียวนะยัยขิง ฉันไม่มีทางที่จะชอบนายนี่เป็นอันขาด คอยดูเถอะ หึ

ตอนที่ 3 ก็มีแคนี้แหละค่ะตอนต่อไปไม่รู้จะเเต่งไงดี ใครนึกตอนต่อไปได้ ก็เม้นมาบอกด้วยนะค่ะ  เข้ามาอ่านกันเยอะๆนะค่ะ ติชมกันได้^^

  ตอนที่2  ศรัตรูคนใหม่

"ฮ้าววววว"ฉันหาวในขณะที่เดินเข้ามาในโรงเรียน

"- -+"สายตาอำมหิตบางคู่จ้องมาที่ฉัน

"อึ๋ย  " ฉันเอามือลูบเเขนตัวเอง

"ดี ยัยเผ็ด เธอชอ..."

"ชอบฉันรึยัง ใช่มั้ย" ฉันพูดดักขึ้นก่อน ก็มันเล่นถามทุกวันใครจะไม่รู้ทัน

"แหะๆ อะเอากระเป๋ามานี่ฉันถือให้"นายวินเซนต์กระเป๋าไปจากฉัน"

"ขอบใจ เเล้วไอ้เจลกับไอ้ไซส์ล่ะ"ฉันถาม

"อยู่บนห้อง รีบขึ้นไปเถอะ"นายวินเซนต์เดินนำขึ้นไปบนอาคาร

"- - ชิ้ง" สายตาอำมหิตจับจ้องมาที่ฉันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ

"อึ๋ย รอฉันก่อนสิ" ฉันรีบวิ่งตามขึ้นไป

ห้องฟิสิกส์  

"แหม พวกแกนี่ก้าวหน้าเร็วจังเลยนะ"ไอ้เจลเเซว

"ไอ้บ้าเงียบไปเลยนะแก"ฉันตวาดใส่แล้วตีหน้าผากมัน

"อุ๊ย น่ากลัวจังเลยง่า ไซส์ช่วยเค้าด้วยจิไอ้ขิงเเกล้งเค้าง่า"ไอ้บ้าเจลเกาะแขนนายไซส์เเล้วทำตาปริบๆ

"โอ๋ๆ ขวัญเอ๊ยขวัญมานะที่รัก มาๆเดี๋ยวเป่าหน้าผากให้ เพี้ยง  ดีขึ้นแล้วนะจ๊ะ^^"นายไวส์ลูบหัวไอ้เจลเเล้วเป่าที่หน้าผาก

อ้วก อุบาท สิ้นดีเลยไอ้พวกนี้  ดีนะที่ฝนไม่ตก ไม่งั้นฟ้า  ผ่า--+ 

"เอ้าๆนั่งได้เเล้ว"เสียงอาจารย์ปรานี

เเล้วอาจารย์ก็เริ่มสอน

บรึ๋ย ปวดฉี่ เมื่อไหร่จะหมดคาบว่ะ 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงง    ออดหมดคาบเรียน

(เสียงออดโครตลาวเลยว่ะ:nuto)(แล้วใครคิดล่ะว่ะ:น้ำขิง)

"นี่ วินปวดฉี่ว่ะ"ฉันสะกิดบอกนายวิน

"ก็ไปฉี่ดิ ฉันไปบีบกระเพาะปัสสวะแกไว้ไง"ดูมัน--+

"เออฝากกระเป๋าด้วย" ฉันรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ

"เฮ้อ..." ฉันถอนหายใจด้วยความโล่ง

ฉันใส่ก.ก.น.แล้วออกมาล้างมือ

"--+"สายตาอำมหิต

"^^แหะๆ"ฉันยิ้มให้พวกรุ่นพี่นอโผล่ (เเรดนั้นเเหละ)

"เธอเป็นแฟนวินใช่มั้ย"ถามด้วยน้ำเสียงดุร้าย

"คะ ค่ะ"ฉันตอบไม่เต็มเสียง

"^^งั้นพี่ก็มีของขวัญมามอบให้"

"อะไรค่ะ"

"ก็นี่ไงย่ะ"

เพี๊ยะ!!! ฝ่ามือของยัยรุ่นพี่ปะทะเข้ากับใบหน้าฉันอย่างจัง

"โอ๊ย ทำพวกพี่ทำอย่างนี้ล่ะ ฉันไปทำอะไรให้"

"ก็เธอมาอ่อยวินทำไมล่ะหะ!!!"ยัยรุ่นพี่ตวาด

"ฉันไม่ได้อ่อยนะ"

"อ๋อ แกจะบอกว่าวินมาหาแกเองงั้นหรอ"ร่นพี่อีกคนพูด

"ก็ ไม่เชิง"

"ไม่เชิงงั้นหรอ มิ้นจับมันไว้"ยัยรุ่นพี่มิ้นเข้ามาจับฉันไว้แล้วรุ่นพี่อีก 2 คนก็รุมตบฉัน

เพี๊ยะ!!!

"โอ๊ยปล่อยนะ" ฉันร้อง

"ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยแกหรอกนังร่าน" ยัยบ้านั่นจิกหน้าฉัน จนหนังถลอก

"ซี้ด โอ๊ย ฮึกปล่อยนะ"น้ำตาฉันค่อยๆไหลอาบแก้ม

"ร้องหรอ ฝนเปิดน้ำแล้วจับยัยนี่กดลงไป"

"ได้" สิ้นคำยัยพี่ฝนก็เดินไปเปิดน้ำเเล้วจับฉันลุกขึ้น

"โอ๊ย  ปล่อยนะ"ฉันขืน

"ฤทธิ์เยอะนักใช่มั้ย นี่แนะ"ยัยรุ่นพี่มหาประลัยปล่อยหมัดเข้าที่หน้าท้องของฉัน

"อึก" ฉันตัวงอเพราะความจุก

"จับมันกดน้ำเลย"

"ฮึก"ตอนนี้ตาฉันเริ่มพร่าไปหมด สติฉันกำลังจะหลุดไปแล้ว

"พวกเธอจะทำอะไรเพื่อนฉัน"

"เจล" เจลงั้นหรอ ช่วยฉันด้วย   ฉันได้เเต่พูดในใจ เพราะไม่มีเเรงแม้แต่จะขยับปาก

"ถ่าเพื่อนฉันเป็นอะไรไปฉันจะฆ่าเธอ"

"แต่ไซส์"

"เจลจับ ยัยพวกนี้ไปให้หมด พวกนายจะทำอะไรก็เรื่องของพวกนาย"

"วิน ไม่นะวิน ปล่อยนะ" อะไรกันเนี่ย  โอ๊ยมึนหัวไปหมด 

วูบ~  แล้วฉันก็จำอะไรไม่ได้

"อือ ที่นี้ที่ไหน" ฉันค่อยลืมตา แล้วพบกันผู้ขาย 3คน

"เธอเป็นอะไรรึป่าว"นายวินถามฉัน

"อือไม่เป็นอะไรแล้ว"

"กลับบ้านเถอะ"

"แล้วเรียนล่ะ"

"ไม่เป็นไรฉันบอกอาจารย์แล้ว"

"อือ กลับก็กลับ"

"ดูแลฃิงด้วยนะโว้ย"เจล

"เออบอกจารย์ด้วยนะ"

นายวินค่อยพยุงฉันไปที่รถ

วินเซนต์ Talk

ผมขับรถไปที่บ้านยัยเผ็ด ตลอดทางผมคอยมองยัยเผ็ดอยู่ตลอด พอครึ่งทางยัยเผ็ดก็หลับไป จะว่าไปยัยนี่ก็น่ารักดีเหมือนกันแหะๆเหมือนลูกแมวตัวเล็กเลย (-(- -)-)โอ๊ยนี่เราคิดอะไรคเนี่ย เพิ่งไปแค่ 4วันเราจะชอบยัยนี่ไม่ได้นะ

เอี๊ยด  ผมเบรกตรงหน้าบ้านยัยเผ็ด ผมลงจากรถไปกดกริ่งหน้าบ้าน ซักพัก ป้าบัวแม่บ้านก็เดินมาเปิดประตูให้

"สวัสดีครับ  ผมพา น้ำขิงมาส่งครับ" ผมพูดกับป้าบัว

"ไหนล่ค่ะ คุณหนู"

ผมเดินไปอุ้ยัยเผ็ดลงมาจากรถ

"ว้าย ตายแล้ว คุณหนูไปทำอะไรมาค่ะเนี่ย เยินเชียว"

"เอ่อ ตกบันไดน่ะครับ" เป็นคำแก้ตัวที่โง่มาก ถ้าเชื่อก็บ้าแล้ว

" จริงหรอค่ะ คุณหนูเนี่ยซุ่มซ่าม จริงๆเลยนะค่ะพาคุณหนูไปนอนพักบนห้องดีกว่าค่ะ คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายไม่อยู่"

ป้าบัวเดินนำเข้าไป แกเชื่อด้วยล่ะครับ 

"เดี๋ยวป้าไปเอาที่ทำแผลมาก่อนนะค่ะ ฝากดูแลคุณหนูด้วย"

ผมวางยัยเผ็ดลงเเล้วนั่งลงข้าง

"นี่ ค่ะคุณวิน" ไปโคตรเร็วเลยว่ะ

"ป้าไปเถอะครับเดี๋ยวผมดูขิงให้"

"ฝากด้วยนะค่ะ ป้าไปทำงานก่อน"แล้วป้าบัวก็เดินออกไป

ผมค่อยบรรจงทำแผลให้ยัยเผ็ดจนเสร็จ แล้วหยิบการ์ตูนขึ้นมาอ่าน หวังว่าคงไม่มีการ์ตูนโป๊นะ(หนอยไอ้พระเอกนางเอกฉันไม่โรคจิตนะย่ะ ชิ:onuto)

"อือ  อ้าวนายวินหรอฉันมาอยู่นี่ไดไงเนี่ย"ยัยเผ็ดค่อยๆลุกขึ้นนั่ง

"ก็ฉันนี่เเหละอุ้มเธอขึ้นมา ดีที่พ่อเเม่เธอไม่อยู่เจอป้าบัว"

"เเล้วนายบอกป้าบัวว่าไง"

"เธอตกบันได"

"หา แผลเยินขนาดเนี่ยนี่นะ เชื่อก็บ้า"

"แต่แกบ้า "

"ป้าบัวเชื่อหรอ"

"สนิทใจ"

"อือ "ยัยเผ็ดยกมือตัวเองขึ้นมาดูเเล้วรีบวิ่งไปหน้ากระจก

"กรี๊ดดดดดดด มัมมี่" ยัยเผ็ดร้องดัง

"มัมมี่บ้าอะไรล่ะ ก็เธอนั่นแหละ--+"

"นี่ ไอ้บ้านายทำแผลภาษาอะไรหะ"ยัยเผ็ดตะโกน

"จะตะโกนทำไมเนี่ย ก็ทำภาษไทยเนี่ยเเหละ"

ยัยเผ็ดโกรธเว่อร์ ว่ามั้ยครับ ผมก็แค่เอาผ้ากอตพันแขนซ้ายแล้วอ้อมหลังไปพันแขนขวา แล้วม้อนขึ้นคอไปพันที่หน้าผาก ก็แค่เนี่ย (เป็นฉันก็โกรธ:onuto)

"บ้า บ้านนายเคยรับจ้างดองมัมมี่รึไงหะ" ยัยเผ็ดบ่นเเล้วทำแผลให้ตัวเองใหม่

"แต่เธอโดนดองตัวแรกเลยนะ"

"ฉันไม่ใช่มัมมี่นะย่ะ"ยัยเผ็ดเอาม้วนผ้ากอตปาใส่ผมเเต่ ผมหลบทัน

"ไม่ได้แอ้มฉันหรอก" ล้วยัยเผ็ดก็ขว้าหมอนมาตีผม

"ชิ " ยัยนี่งอนแบบเด็กๆเลยเเหะ

"อย่างอนดิ" ผมง้อ

"ไม่ได้งอน โกรธโว้ย" แป่ววววว

"อือ โกรธก็โกรธ

"ขอบใจนะ"

"หา อะไรนะ" อุบัติกาลโลกถล่มยัยนี่ขอบใจผมด้วยแหละ น่าจะอัดเอาไว้

"ขอบใจที่นายช่วยฉัน"

"อือ ไม่เป็นไร" ผมตอบกลับไป เหลือเวลาอีกต้งหลายวันเธอจะชอบฉันมั้ยเนี่ย เฮ้ออออ คงยากเเหะ

"กินข้าวเหอะ"

แค่นี้ก่อนล่ะกันนะค่ะคิดไม่ออกเเล้ว

  ตอนที่1 พนันหัวใจ!!!

"นี่เธอรักฉันบ้างรึยังง่า"นายวินเซนต์ศรัตรูหมายเลข 0 ของฉันเองค่ะ  

"นี่นายจะถามทำไมนักหนา ไม่เบื่อบ้างรึงัย ถามทุกวันเลย"

ฉันบ่นอย่างรำคาญ ก็มันเล่นถามทุกวันหลังอาหาร 

""ฮั่นเเน่เธอชอบฉันเเล้วชิมิล่า"

"หลงตัวเองชะมัดยาดเลยว่ะ "

ท่านผู้อ่านคงสงสัยชิมิล่ะค่ะว่าทำไมมันต้องถามฉันทุกวันหลังอาหารเเละก่อนเข้านอนประมาณว่าเธอรักฉันรึยัง 

มันเป็นเพราะปากเสียๆของฉันเองค่ะToT

สองวันก่อน 

เธอนี่มันปากดีจริงเลยนะ

นายก็เหมือนกันเเหละหน่า   

 เกิดมาฉันมีเเต่ผู้หญิงรุมล้อมมีเเต่เธอเท่านั้นเเหละที่กล้า ด่าฉัน

แล้วจะทำไม

ขี้เหร่เเล้วยังจะปากดีอีก 

นายหล่อตายล่ะหน้าเหมือนปลาไหลโดนไฟลนก้น 

นี่เธอ มันจะมากไปเเล้วนะยัยเผ็ด 

ไม่มากไปหรอก  แล้วอีกอย่างนะ ฉันชื่อนำขิงไม่ได้ชื่อเผ็ด จำใส่สมองน้อยๆไว้ด้วย 

แล้วนำขิงไม่เผ็ดรึงัยล่ะ 

ไม่รุไม่เคยกิน 

เธอนี่มันกวนส้นทรีนจริงเลยนะ ยัยเผ็ด 

ก็ติดมาจากนายงัย นายลมยุกยิก 

ท่านผู้อ่านคงสงสัยชิมิล่ะค่ะว่าลมยุกยิกคืออะไร

ก็ไอ้บ้านี่ชื่อวินเซนต์งัยค่ะ วินก็ลม ยุกยิกก็เซนต์ เคยสังเกตกันมั้ยค่ะว่าลายเซ็นต์ส่วนใหญ่มันจะยุกยิก ยึกยือ ยุ่งยาก นั่นเเหละค่ะ เข้าเข้าใจเเล้วชิมิล่ะค่ะ ไหนขอมือหน่อย ดีมากค่ะแต่ถ้าใครยังไม่เข้าใจก็สุดเเต่ใจจะไขว่ขว้า

อ่ะ เล่าต่อๆ

เธอชอบฉันใช่มั้ยล่ะ 

แหวะ ถ้าฉันชอบนายฉันไปบอกชอบควายดีกว่า  นายนั่น แหละที่เเอบชอบฉัน 

ยี๋  อยากอ้วก 

โอ๊ย   พวกแกจะกัดกันอีกนานมั้ยว่ะ   นาย ไซส์ โวยอย่างเหลืออด

พวกแก 2คนไปเป็นแฟนกันเลยดีกว่ามั้ย  แม่งเกี่ยงกัน บอกชอบอยู่ได้ ก็บอกพร้อมกันไปเลยดิ   นายเจล

ฉันไม่ได้ชอบนาย/ยัย นี่   พูดพร้อมกัน

เออๆ  ไม่ชอบก็ไม่ชอบ 

ฉันไม่มีทางไปชอบคนอย่างนายนี่หรอก 

แน่ใจหรอว่าเธอจะไม่ชอบฉัน

1,000,000 %เลยย่ะ 

พิสูจน์มั้ยล่ะ ว่าเธอจะไม่ชอบฉัน

ได้ เเล้วพิสูจน์ มั้ยล่ะว่านายจะไม่ชอบฉันเหมือนกัน

ได้   งั้นเรามาพนันกัน

ยังไง 

ภายในเวลา  3 เดือน ใครบอกรักก่อน  เป็นฝ่ายแพ้  คนเเพ้ก็จะต้องคุกเข่าขอโทษคนชนะ 

ได้อยู่เเล้ว 

ดี วันที่31กรกฎาต้องบอกคำตอบว่ารักหรือไม่รัก 

ตกลง 

ปัญญาอ่อน   นายไซส์-เจล

เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะ

"เธอชอบฉันเมื่อไหร่ก็บอกด้ายน้า จุ๊บ "  นายนี่จูบมือตัวเองแล้วเตะเเก้มฉัน

"ยี๋ เดี๋ยวขี้กลากขึ้น"ฉันเอามือถูตรงที่โดนมือนายปลาไหล

"นี่เธอ..."

"เฮ้ย พวกแกดูนี่ดิ" เจลเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน

"อะไรว่ะร้องซะตกใจเชียว"ไซส์

"เออนั่นดิ"

"ก็นี่ไง ค่รักคู่ใหม่ของโรงเรียน"เจลวางวารสารโรงเรียนลงกับโต๊ะให้เห็นถนัดๆ

"เฮ้ย!!!" มันเป็นรูปของฉันกับนายปลาไหลที่ถ่ายคู่กันอย่างไม่เต็มใจตอนม.4

"ใครปล่อยข่าวว่ะ" ฉันโวย

"ก็ดีแล้วงัยที่รัก คนจะได้รู้ไงว่าเราเป็นอะไรกัน  ใช่มั้ยครับน้องๆ" นายปลาไหลโอบไหล่ฉันแล้วหันไปพูดกับรุ่นน้อง

"คะ ค่ะ-///-" จะเขินทำไมย่ะคนโดนกอดคือฉันนะ

"ทะลึ่ง" ฉันปัดมือนายปลาไหลออก

"ปะ กินข้าวกันเถอะ มะเดี๋ยวถือให้นะที่รัก"นายวินเอากระเป๋าฉันไปถือเเล้วจูงมือฉันไป

"อิจฉา พี่ขิงเนาะ"เสียงรุ่นน้องกลุ่มนึงซุบซิบกัน

"ใช่ๆ แต่พี่เค้าสมกันดีนะ"

"ใช่ๆ พี่เค้ารักกันดีเนาะ น่าอิจฉา พี่วินก็หล่อ พี่ขิงก็สวย"โหๆ พี่ยอมรับเเค่สวยนะ เเต่รักกันดีเนี่ย น้องโยนทิ้งมันไปใกลๆรัศมีพี่เลยนะน้องนะ 

"อือถ้าเป็นคนอื่นดักตบไปแล้ว เเต่เห็นว่าเป็นพี่ขิงสุดสวยนะเนียถึงได้ยอม" ขอบใจมากเลยน้องที่ไม่ทำอะไรพี่ 

"พวกม.ต้นไม่มีใครทำอะไรพี่ขิงหรอกแต่พวกม.ปลายเนี่ยสิ น่ากลัว"

"ใช่" เเล้วชีวิตฉันจะเป็นยังไงเนี่ยเเงๆToTเเม่ช่วยลูก  ด้วย 

มือใหม่หัดเขียนผิดพลาดตรงไหนไม่ว่ากันนะค่า  ติชมกันได้นะค่า  ^^