วันที่ : 26 ตุลาคม 2550
ชื่อตอน (chapter) : กฎ 50ข้อของคนรักกัน

กฎ   50ข้อของคนรักกัน 

1.ดูพระอาทิดตกดินด้วยกัน
2. กระซิบถึงกันและกัน
3. ทำอาหารให้กัน
4. เดินท่ามกลางฝนตก
5. จับมือ
6. ซื้อของขวัญให้กัน
7. ดอกกุหลาบ
8. ถามว่าน้ำหอมสุดโปรดคือกลิ่นไหน และใช้ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
9. เดินริมทะเลตอนเที่ยงคืนด้วยกัน
10. เขียนกลอนให้กัน
11. การกอดคือยาที่ดีที่สุด
12. พูดว่า"รักเธอ" ตอนที่รู้สึกว่ารักจิงๆ และทำให้เค้ารู้ว่าเรารู้สึกรักจิงๆ
13. ให้ของขวัญเล็กๆ ดอกไม้/ลูกอม/กลอน
14. บอกเธอ/เขา ว่าเธอ/เขา คือผู้หญิง/ผู้ชาย ที่คุณต้องการมากที่สุด
15. อยู่ด้วยกันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
16. มองตากันและกัน.
17. (เฉพาะผู้ชาย) ดันคางเธอขึ้นเบาๆ มองตาเธอ บอกว่ารักเธอมากที่สุด
และจูบเธอเบาๆ "เบาๆ" ล่ะ
18. ในที่สาธารนะชน แค่จีบกันเฉยๆ อย่าทำอย่างอื่น
19. ใส่จดหมายรักในกระเป๋าเขา/เธอ เมื่อเธอ/เขาไม่เห็น
20. ซื้อแหวนให้เธอ (เฉพาะผู้ชาย)
21. ร้องเพลงให้กันและกัน
22. ( เฉพาะผู้ชาย) โอบกอดเทอตรงสะโพกเสมอ
23. พาไปกินข้าว2ต่อ2
24. กินสปาเก็ตตี้ (เคยดูเรื่องทรามวัยกับไอ้ตูบมั๊ย)
25. ( เฉพาะผู้ชาย)จับมือเธอ มองตาเธอ จับมือเธอแล้ววางไว้บนหัวใจ
26. เต้นด้วยกัน
27. (เฉพาะผู้หญิง) เวลาอยู่ด้วยกัน นอนตักเขา
28. ทำเรื่องน่ารักๆ เช่น เขียนว่า "ฉันรักเธอ" ในสมุดโน้ต
29. หาเรื่องมาเรียกเธอ/เขา ทุกๆ5 นาที
30. ไม่ว่าจะยุ่งขนาดไหน โทรไปหาเขา/เธอ และบอกว่า"ฉันรักเธอ"
31. โทรจากสถานที่ๆคุณไปเที่ยวและบอกว่าคุณคิดถึงเขา/เธอ เสมอ
32. จำฝันของคุณและเล่าให้เขา/เธอ ฟัง
33. บอกความกลัวและความลับสุดยอดของคุณให้เธอ/เขา ฟัง
34. ทำดีกับพ่อแม่ของเธอ/เขา
35. ( เฉพาะผู้ชาย) ลูบผมออกจากใบหน้าของเธอเบาๆ "เบาๆ" ล่ะ
36. ไปเที่ยวกับเพื่อนของเธอ/เขา
37. ไปวัด/อธิษฐาน/สาบาน ด้วยกัน
38. พาไปดูหนังโรแมนติคและจำส่วนที่เธอ/เขาชอบ
39. เรียนรู้กันและกัน และอย่าทำผิดแบบเดิมเกิน2ครั้ง
40. บอกว่าคุณรู้สึกดียังไงที่ได้อยู่กับเธอ/เขา
41. เสียสละให้กันและกัน
42. รักกันมากๆ ถ้าไม่อย่างนั้นก้อเลิกกันไปเลย
43. ทำให้ไม่มีนาทีไหนที่คุณไม่คิดถึงเขา/เธอ
44. รักตัวเองก่อนที่จะไปรักใคร
45. หัดพูดคำหวานๆในภาษาอื่น
46. ขอเพลงให้เขา/เธอ ในวิทยุ
47. หลับคาโทรศัพท์ด้วยกัน
48. ปกป้องเธอ/เขา เมื่อคนอื่นพูดอะไรไม่ดีต่อเขา/เธอ
49. ห้ามลืมการจูบgood night และพูดว่า"ฝันดีนะ" เสมอ
นี่คือจดหมายศักดิ์สิทธิ์ ห้ามลบทิ้ง....ส่งต่อไปเรื่อยๆ
ถ้าคุณลบ คุณจะอกหักตลอดชีวิต
50.และสุดท้ายต้องขอขอบคุณที่โลกสร้างเธอ/เขาขึ้นมา

เขียนโดย parapanda : 2007-10-26 00:28:52

วันที่ : 17 กันยายน 2550
ชื่อตอน (chapter) : : MEANING OF LOVE

เพราะรักในแบบของใคร ก็เป็นแบบของมันไม่มีแบบแผนตายตัว
อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่
ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะ อยากจะมีใครสักคน
อย่าชิงสุกก่อนห่าม
เพราะผู้ชายที่ไม่รู้จักอดทนอดกลั้นเพื่อถนอมหญิงที่รัก
แสดงว่าเขาไม่ได้รักคุณหรอก เค้ารักตัวเองมากกว่า
อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันนึงคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่าหลงในรสชาติของความรัก เสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณโดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า
คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ขอเพียงเดินเคียงข้างหรือนำหน้า
คนที่ไม่บังคับให้คุณ ทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์ และให้เกียรติ คุณ
...นั่นแหล่ะ คือคนที่รักคุณจริง.....
จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ..
เพราะคุณจะเสียใจหากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี
ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น
คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน.
ชีวิตคนคนนึงจะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน
ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามจะเปลี่ยนคุณ
ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา
เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเอง
จงเชื่อในพรหมลิขิต
จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
จงเชื่อว่าในโลกนี้ไม่มีเส้นขนาน
อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
อย่าบอกว่ารัก ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ๆ
อย่าบอกว่าไม่คิดถึง ถ้า หัวใจไม่อาจลืม
อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้า เพิ่งจากกันไม่ถึง1นาที
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต
อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้
อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน
ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ


จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..วันนึงถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่าที่เคยทำให้


คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว..จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก

เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา..
ลองเดินต่อไปสิ..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...

Contributed by dorayaki

*****************************************************************

ฝากนิยายของเราด้วยนะคับหวังว่าเพื่อนๆคงชอบเรื่องที่เราแต่งนะ

tags : MEANING   OF   LOVE    
เขียนโดย parapanda : 2007-09-17 22:02:40

วันที่ : 10 กันยายน 2550
ชื่อตอน (chapter) : ผู้ชายที่ฉัน..จะเลือก^
ผู้ชายที่ฉัน..จะเลือก^
 
เขาไม่ต้องเป็นคนดี เพราะฉันไม่อยากได้ยินคำว่า "ดีเกินไป" และไม่อยากใช้คำว่า "ดีไม่พอ"
เขาต้องเห็นความสำคัญของความรักมากกว่าเรื่อง sex และไม่เอาเรื่อง sex มาตัดสินความรัก ไม่มีข้ออ้างว่าถ้าไม่มีsex กันก็แปลว่าไม่ได้รักกัน ไม่ไว้ใจกัน เพราะนั่นไม่ใช่เหตุผล จริงๆ แล้วผุ้หญิงทุกคนอยากจะเก็บไว้ให้คนที่เขารักเราแล้วเราก็รักเขา เพียงคนเดียวเท่านั้น แล้วเทอแน่ใจแล้วหรือว่าเธอจะเป็นผู้ชายคนเดียวของผู้หญิงอย่างฉันได
เขาไม่จำเป็นตัองเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งตลอดเวลา ไม่ต้องพยายามปกปิดความอ่อนแอของตัวเอง เป็ดเผยมาให้ฉันได้รับรู้บ้าง เพื่อที่ฉันจะได้พร้อมที่จะทุกข์ไปกับเทอด้วย ไม่ใช่รอแต่จะสุขด้วยอย่างเดียว
อย่าพูดว่ารักดพราะเป็นหน้าที่ คำว่ารักที่คุณพูดมาจะต้องไม่มีเหตุผล จะต้องรักเพราะรัก ไม่ใช่รักเพราะเหงา ไม่ใข่รักเพราะอยากมีแฟน ไม่ใช่รักเพราะไม่มีใคร ไม่ใช่รักเพราะอกหักจากแฟนเก่า ไม่ใช่รักเพราะไม่สมหวังกับคนใหม่ ไม่ใช่รักเพราะเสียดายฉัน คำว่าแฟนหรือคนรักเป็นบทบาท ไม่ใช่หน้าที่ที่เทอต้องฝืนทำ
ยิ้มได้ตลอดเวลา เมื่อฉันมีปัญหา ร้องไห้ ผิดหวัง เพราะรอยยิ้มของเทอช่วยฉันได้
ถ้าไม่ได้รักฉันจิงๆ ก็โปรดบอกกับฉัน ถึงแม้ว้าเทอจะรู้ว่าฉันรักเทอ อย่าสงสารฉันอย่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปนาน เพราะอาจจะไม่เหลือเยื่อใยดีๆ ให้กันได้เลย สงสารฉันนะให้ฉันได้เป็นเพื่อนกับเทอก็ยังดี
ถ้าเทอรักฉัน ของฉัน ก็โปรดบอกกับฉัน อย่าให้ฉันต้องตัดสินผิดไป เพราะเข้าใจว่าเทอไม่ได้รักฉ้นทั้งๆ ที่ฉันรักเทอ
หึงหวงมีบ้างก็ได้ มีเยอะๆหน่อยยิ่งดี เพราะมันจะช่วยหยุดความเจ้าชู้ของฉันได้ และ เป็นข้อเตือนใจให้รำลึกอยู่เสมอว่า เทอยังรักฉันอยู่ หึงเพราะรักนะไม่ใช่หึงเพราะหวงโดยที่เทอมีใครอีกคน
รับได้ที่ฉันหึงเทอรับที่ฉันทำท่าทางไม่พอใจใส่เทอ เมื่อเห็นเทอเดินกับผู้หญิงคนอื่น ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจ โปรดเข้ามาอธิบายให้ฉันเข้าใจ อย่านิ่งเงียบอย่าเฉย เพราะมันจะทำให้ฉันคิดว่าเทอมีคนอื่นจิงๆ
ถ้ววันใดเทอหมดรักฉัน เทอเจอคนที่ดีกว่า ขอให้เทอรับของฉัน โปรดอย่าทำให้ฉันเป็นนักสืบที่จะต้องคอยสอดส่องหาความจริงมาด้วยความเจ็บปวด ขอให้บอกฉันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันพร้อมจะกลับตัวเปลี่ยนใจเป็นเพื่อนคุณได้เสมอ
โรแมนติกบ้างก็ดี มีเซอร์ไพรส์นิดหน่อยก็ได้ ฉันปลื้ม...
ถ้าฉันมีนิสัยบางอย่างที่เธอรับไม่ได้ ขอให้พูดมา ฉันจะปรับตัวเข้าหาเทอเอง
ฉันขอให้เทอเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องลำบากทำตัวให้ฉันชอบ ไม่ต้องทำดีให้ฉันเห็นเพียงแค่เทอเป็นยังไง เทอก็เป็นอย่างนั้น เพราะฉันจะรักเทอที่เป็นตัวเอง
โปรดรักฉันที่ฉันเป็นฉัน อย่ารักฉันเพราะฉันเหมือนใคร เพราะนานไปเทออาจคิดได้ว่า ฉันไม่ใช่คนนั้น แล้วเดินจากไป
ฉันไม่ใช่คนหน้าตาดี และไม่อยากให้เธอมองฉันที่ภายนอก เพราะหากวันใดฉันเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม แล้วเทอจะทิ้งฉันไป
ถ้าเทอจะมองฉันที่ภายนอก โปรดมองข้ามฉันเถิด เพราะฉันคงไม่เลิศหรูพอที่จะเป็นคนที่เทอรัก
ฉันอยากให้เทอฟังเพลง ใช่ฉันหรือเปล่า ของกะลา ขอให้ฟังจนจบเพลง แล้วถามตัวเองดูว่า ผู้หญิงที่เทอเลือกเป็นเหมือนที่เธอฝันไว้หรือเปล่า แล้วถ้าเป็นอย่างที่เทอฝันไม่ได้ เทอจะยอมรับความจิงได้ไหม และฉันอยากให้เทอลองตอบตัวเองในเนื้อเพลงท่อนแรกกับท่อนสุดท้ายให้ได้ก่อนตัดสินใจรักฉัน
เขียนโดย parapanda : 2007-09-10 22:27:10

วันที่ : 10 กันยายน 2550
ชื่อตอน (chapter) : เป็นเรื่องธรรมดา ที่คุณจะทิ้งเขา แต่ . . .


เป็นเรื่องธรรมดา ที่คุณจะทิ้งเขา แต่ . . . ในบางครั้ง . . . สิ่งที่หลายๆ คน หรือ แม้แต่ตัวคุณเอง คิดว่า . . . มันเป็นเรื่องที่ธรรมดา . . . แสนจะธรรมดา คุณเคยนึกบ้างไหมว่า . . . สำหรับคนๆ หนึ่ง . . .เรื่องที่คิดว่า มันแสนจะธรรมดานั้น เป็นเรื่องที่สำคัญต่อความรู้สึกของอีกคนแค่ไหน โดยเฉพาะเรื่องความรัก ที่บางที คุณๆ อาจคิดว่า. . . เป็นเรื่องธรรมดา ที่. . . คนไม่รักกัน จะต้องทิ้งกันไป . . . เป็นเรื่องธรรมดา ที่. . . ผม (หรือฉัน) จะมีใหม่ . . . เป็นเรื่องธรรมดา ที่ใครๆ ก็ต้องการมีใครอีกคน แต่ คุณรู้หรือไม่ว่า . . . คนที่สัมผัสกับ ความเจ็บปวด กับการโดนทิ้งนั้น ในความไม่ธรรมดา ที่คุณๆ มอง มันกลับทำร้ายเขาได้ตลอดชีวิต มันสามารถทำให้ชีวิตเขา เปลี่ยนแปลง ได้ และคนเหล่านี้เท่านั้น ที่สัมผัสกับความไม่ ธรรมดาของมัน สำหรับใครที่ คิดจะทิ้งแฟนเก่า เพื่อไปหาแฟนใหม่ ลองนึกอีกที ดีไหมว่า . . . คนที่เขาโดนคุณทิ้งนั้น มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาอีกต่อไป . . . ในบางสิ่งที่คุณคิดว่า เป็นเรื่องธรรมดา . . . จริงๆ แล้วมันอาจจะเป็นเพียงแค่ เรื่องที่คุณคิดว่ามันธรรมดา
เขียนโดย parapanda : 2007-09-10 21:50:09

วันที่ : 10 กันยายน 2550
ชื่อตอน (chapter) : ปลายด้ายแดง.....มีใครรอเราอยู่.....จริงเหรอ???
ปลายด้ายแดง.....มีใครรอเราอยู่.....จริงเหรอ???

....ในหลายๆ ความเชื่อเกี่ยวกับความรัก และคู่ชีวิต ..

ความเชื่ออันนึงที่เชื่อว่า.. คู่ชีวิตที่แท้จริง

จะมีด้ายสีแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้าย เชื่อมกันไว้

รอจนวันนึง..ด้ายสีแดงนี้จะนำให้เขาทั้งสองมาพบกัน

และรักกันในที่สุด..

....หลายๆ คนอาจจะเชื่อ

แต่คงไม่เชื่อมากเท่าผมแน่ๆ..

เพราะผมเห็น...

เห็นด้ายสีแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของผม..

ด้ายที่ผูกติดตัวมาตั้งแต่จำความได้..

ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าปลา

ว่าปลายอีกข้างนึงของมัน จะผูกติดกับใคร ๆ

นั่นแหละคือสาเหตุที่ผมเดินทางหาปลายอีกด้านนึงของมัน..
.....เด็กหนุ่มคนนึงที่ต้องการตามหาสิ่งที่ท้าทายที่สุดในชีวิตของเขา..

ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่เค้าตามหาจะอยู่ไกลขนาดไหน..

และไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่..

แต่เค้าก็เริ่มเดินทาง..

การเดินทางไปตามด้ายสีแดงตรงปลายนิ้วก้อย..การเดินทางที่รู้ทางเดิน.. แต่ไม่รู้จุดหมาย..

.....ผมเดินทางไปตามเมืองต่างๆ ที่ด้ายสีแดงของผมพาดผ่าน.

ได้พบ ได้เห็นอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่มีทางจะได้เจอในเมืองของผม

ใจนึงก็คิดว่าเป็นการเรียนรู้ที่ดี..

แต่มันก็ไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง..

เป้าหมายของผมคือ.. ปลายด้ายสีแดง...

.....และแล้วผมก็ได้เพื่อนร่วมเดินทาง..

เมื่อวันนึงผมพบกันผู้หญิงที่ตามหาปลายอีกด้านนึงของด้ายแดงเหมือนกัน..

แต่เธอคงไม่ใช่ปลายด้ายแดงของผมหรอก..

เพราะด้ายแดงของผมยังไปอีกไกล...

.....เราพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ

และก็ไม่ได้เป็นการพบกันที่ทำให้ผมพอใจมากนัก..

บอกตรงๆ เธอไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคของผมเลย..

แถมเราทะเลาะกันตั้งแต่เจอกันครั้งแรก

แต่เราก็ร่วมเดินทางด้วยกัน

เพราะด้ายสีแดงของเธอกับของผมมันไปทางเดียวกันน่ะสิ.
.....ก็ยังดีนะ ที่ผมไม่ได้เดินทางคนเดียว

อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมทาง

ที่เห็นและตามหาปลายอีกข้างนึงของด้ายแดงเหมือนกัน..

....การเดินทางร่วมกันของเราทำให้

ผมเห็นตัวจริงของผู้หญิงคนนี้มากขึ้น..

เป็นตัวจริงที่น่าเคารพ น่าให้เกียรติในฐานะผู้หญิงคนนึง..

จะว่าไปเธอก็นิสัยดีนะ

ตอนที่ทะเลาะกันครั้งแรกคงเป็นการเข้าใจผิดซะมากกว่า

ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอเริ่มดีมากขึ้นเรื่อยๆ..

มีอยู่ครั้งนึงที่ผมคิดว่าถ้าปลายด้ายแดงอีกข้างนึงของผม

ไปหยุดอยู่ที่นิ้วก้อยของเธอก็คงจะดี..

มันก็ไม่แน่นะ..

ถ้าเป็นจริงผมก็คงมีความสุข.. แต่ถ้าไม่ใช่ ..

ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นผู้หญิงที่วิเศษกว่าเธอคนนี้แน่ๆ ..

ยิ่งผมได้รู้ว่าเพื่อนร่วมเดินทางของผมเป็นผู้หญิงที่วิเศษเพียงใด

ผมก็ยิ่งอยากให้ผมเจอปลายด้ายแดงของผมไวๆ ..

ผู้หญิงที่ดีกว่าผู้หญิงคนนี้

ผู้หญิงที่เป็นเนื้อคู่ของผมจะเป็นยังไงน๊า..
.....นานขนาดไหนก็ไม่รู้ที่เราร่วมเดินทางด้วยกัน..

ผมยอมรับว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่ดีที่สุด..

เราช่วยเหลือกันมาตลอด..

แต่มันก็คงจะสิ้นสุดแล้วล่ะ.. เพราะด้ายแดงของผมกับเธอ มันแยกกัน..

ตรงทางแยกพอดี..

ทางแยกนี้มันแยกไปสู่เมืองสองเมือง ..

ด้ายของผมแยกไปทางขวา..

มุ่งสู่เมืองบนยอดเขา

ซึ่งผมเชื่อว่าคงเป็นปลายด้ายของผมแล้วล่ะ ..

เพราะเมืองนี้อยู่ยอดเขาพอดี..

ส่วนของเธอแยกออกไปที่เมืองข้างล่าง..

.....เรายืนคุยกันตรงทางแยกซักพักนึง

เพื่อกล่าวคำอำลาและแสดงความยินดีซึ่งกันและกัน

เราจะได้เจอจุดหมายของเราซักที..

ข้อตกลงสุดท้ายของเราก่อนจะแยกจากกันคือ

เราจะกลับมาเจอกันที่ตรงทางแยกนี้

ไม่ว่าจะเจอ หรือไม่เจอปลายด้ายแดงก็ตาม..

เราตกลงกันตามนี้..

แล้วเราก็แยกทางกัน....

.....ผมรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องกลับมาเดินทางคนเดียว

ทำให้ผมไม่ดีใจมากนักที่รู้ว่า

ปลายด้ายของผมจะไปสุดตรงที่เมืองตรงยอดเขา
ผมเดินแยกจากเธอไปช้าๆ.. ในหัวมีแต่เรื่องต่างๆ

ที่เกิดขึ้นตอนที่เราเดินทางด้วยกัน..

ความประทับใจต่างๆ

ที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง.. ความรู้สึกดีๆ

ที่เรามีให้กัน.......และแล้วผมก็หยุดเดิน ..

หยุดห่างจากทางแยกไม่ไกลเท่าไหร่..

แล้วผมก็วิ่งกลับไปยังทางแยกนั้นอีกครั้ง..

ไม่มีเหตุผลที่ผมทำแบบนี้เลย..

แต่ก็ทำ.. ผมกลับไปถึงทางแยกนั้นอีกครั้ง..

ซึ่งเธอก็นั่งอยู่ที่นี่อยู่ก่อนแล้ว..

.....เรานั่งคุยกันซักพัก..

ผมบอกเธอไปว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงกลับมา..

ส่วนเธอ.. เธอบอกว่าเธอกลัว..

กลัวว่าจะไม่มีใครตรงปลายด้ายแดงของเธอ

แล้วเธอก็ร้องไห้..

เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเธอร้องไห้..

.....สิ่งที่ผมภูมิใจมากกว่าตัดสินใจการออกเดินทางตามหาคู่ชีวิตของผม

..คือการตัดสินใจครั้งนี้แหละ..

ผมเช็ดน้ำตาให้เธอ .. ตัดด้ายแดงของผม และเธอออก

แล้วผูกเข้าด้วยกัน...

ผมไม่รู้หรอกว่าเธอจะโกรธผมรึเปล่าที่ผมทำแบบนี้..

อยากจะถามเธออยู่หรอก

แต่เธอก็ร้องไห้ไม่หยุด.. และกำลังกอดผมอยู่...
เขียนโดย parapanda : 2007-09-10 21:46:30


/1