“นี่ฉันต้องมายืนแจกแผ่นพับคนเดียวเหรอฟ่ะ นี่ค่ะ นี่ค่ะ” ฉันยื่นฉีกยิ้มแจกแผ่นพับอยู่หน้าบริเวณจัดวันวิชาการของโรงเรียน ยิ้มจนเหงือกเนียะแห้งไปหมดแล้วนะ

“พุธๆ” เสียงปั๊ปตะโกนเรียกฉันมาแต่ไกล

“มีไรเหรอปั๊ป”

“นี่ไปช่วยที่อาคารสภานักเรียนหน่อย พี่ก๊าบอกว่าขาดคนคอยดูเรื่องการแข่งทักษะอะไรนี่แหละ เออให้รีบไปเลยนะ” 

“งั้นแกก็ช่วยแจกแผ่นพับนี่ก่อนก็แล้วกันนะ แจกให้หมดนะเฟ้ย” ฉันสั่งงานกับนายปั๊ปเสร็จเรียบร้อยก็รีบมุ่งตรงไปยังอาคารสภานักเรียนทันที ฉันวิ่งไปพร้อมกับล้วงป้ายแขวนคอขอคณะกรรมการขึ้นมาสวมไว้

จู จู จู บุดีดาจูบุดีดาดา จู จู จู บุดีดาจูบุดีดาดา เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น

“ว่าไงหน่อย”

[พุธเธอช่วยลงแข่งทักษะแทนฉันหน่อยได้ไหม]

“อ้าวทำไมเหรอ หน่อยเป็นไร”

[ท้องเสียกะทันหัน ช่วยหน่อยนะพุธ]

“อืม แล้วฉันจะหาคนแทนให้” น้ำเสียงของยัยหน่อยฟังดูอ่อนล้าคงจะไม่สบายมากพอดู  แต่ว่าเราจะหาคนแทนได้ที่ไหนฟ่ะจวนตัวแบบนี้  โอ้ยเซ็งเว้ย!

วางสายจากยัยหน่อยฉันก็รีบกดเบอร์โทรหาพี่ก๊าทันที

“หวัดดีพี่ก๊า พุธเองนะ”

[อืม ตอนนี้อยู่ไหนกำลังมาที่นี่แล้วใช่มั้ย ห้องแข่งทักษะEng ตอนนี้ไม่มีคนช่วยเลย]

“เดี๋ยวพี่ก๊า ฟังพุธหน่อยนะ คือตอนนี้พี่อยู่ห้อง Eng ใช่ป่ะ”

[อืม]

“พี่ก๊าเห็นนายพุธประธานชมรมศิลป์ที่นั่นมั้ย”

[ไม่เห็นเลย ตอนนี้ห้องพุธไม่มีใครมาลงชื่อแข่งทักษะสักคน]

“อะไรนะพี่ก๊า ไม่มีใครมาลงชื่อเหรอค่ะ งั้นพุธขอเวลาหน่อยนะพี่” แล้วนายพุธนั่นเป็นบ้าอะไรของมันอีกฟ่ะ

[งั้นพี่ให้เวลาอีก 10 นาที ถ้าเกิดยังไม่มีคนมาแทนพี่จะถือว่าสละสิทธิ์นะ]

“ค่ะ เดี่ยวพุธจัดการเองค่ะ แค่นี้นะพี่ก๊า” ฉันวางสายจากพี่ก๊าแล้วรีบรัวนิ้วกดเบอร์นายพุธทันที ส่วนเท้าก็ก้าวจ้ำอย่างเร็ว ถึงจะรีบยังไงก็วิ่งไม่ได้ค่ะเดี๋ยวหกล้มช่วงนี้เซลล์สมองกับเซลล์ร่างกายมันชอบทำงานขัดแย้งกันค่ะ หากพูดไป วิ่งไป ละก็ได้ถูกหามแน่

[มีไร] เสียงเรียบรับโทรศัพท์อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวฟังแล้วหมั่นไส้

“เออ มีดิ นายทำงี้ได้ไง”

[เรื่องแข่งทักษะเหรอ] น้ำเสียงยังคงราบและเรียบเหมือนเดิม

“ก็เออดิ ตอนนี้นายอยู่ไหนรีบมารายงานตัวเลยนะ” ฉันหันซ้ายหันขวาเพื่อฟลุ๊คเจอนายพุธจะได้วิ่งเข้าไปใช้หมัดแมวเมาสักที

[ฉันไม่อยากแข่ง]

“นายจะบ้าเหรอพุธ มาพูดตอนนี้ได้ไงไม่รับผิดชอบนี่หว่า ทำงี้ฉันก็โดนจารย์ดุนะสิ”

[แล้วทียัยหน่อยละ] สงสัยยัยหน่อยโทรไปบอกนายพุธแล้ว

“ก็ฉันกำลังหาคนแทนให้ยัยหน่อยอยู่”

[งั้นก็หาแทนฉันเพิ่มอีกคนมันจะเป็นไรไป]

“โอเค ได้เว้ย!! ฉันแข่งเอง!! เซ็ง!!” ฉันพูดกระแทกเสียงกรอกลงไปแล้วกดตัดสายทันทีแล้วฉันรีบวิ่งไปยังที่แข่งขันทักษะ

“ว่าไงพุธ” พี่ก๊าเดินเข้ามาถามฉันในขณะที่ฉันกำลังหยุดยืนเอาอากาศเข้าปอดอย่างเหนื่อยหอบ

“ไม่เป็นไรพี่ก๊า เดี๋ยวพุธลงแข่งแทนเอง แต่ลงคนเดียวคงได้นะพี่”

“เออๆ ก็ได้ ไปเร็วเข้าไปนั่งที่เลย เดี๋ยวพี่จะเริ่มแล้ว” พี่ก๊าตบไหล่ฉันเบาๆผลักให้ฉันเดินเข้าไปในห้อง สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว ฉันยิ้มพร้องพยักหน้าเชิงให้รู้ว่าขอโทษที่ทำให้คอย ฉันเดินลงไปนั่งประจำที่ของฉัน แล้วคนคุมแข่งก็เดินแจกกระดาษข้อสอบ  ฉันเห็นข้อสอบที่ใช้ในการแข่งแล้วก็อยากจะเอาหัวโขกกับโต๊ะสักร้อยที ไมมันอยากอย่างงี้ว่ะ เอาวะเป็นไงเป็นกัน

ข้อ1 นับหนึ่งถึงสิบ ลงตรงข้อไหนเอาข้อนั้น 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  D ฝนๆๆ

ข้อ2 หลับตาจิ้มก็แล้วกัน  อืม ได้ข้อ B  ฝนๆๆ

ข้อ3 วันนี้วันที่เท่าไรหว่า อืม  นับๆๆ  ได้ A ฝนๆๆ

ข้อ4 เราเลขที่ 32 นับๆๆ ได้ A ฝนๆๆ

ฉันสรรหาวิธีต่างๆมาใช้ในการ Verb to เดา ต่างๆมากมาย โดยไม่ได้อ่านแม้กระทั้งคำถามเลย แล้วฉันก็ต้องหยุดทำข้อสอบเมื่อจู่ๆมีมือผีมาตบหัวฉันเบาๆแต่แรงผลักมันทำให้หน้าฉันเกือบจูบโต๊ะ เฮ้ย!! เกือบเสียเฟิร์สคิสให้กับโต๊ะไปแล้วอ่ะ  ด้วยความโมโหฉันจึงหันไปมองไอ้คนที่กำลังเลื่อนเก้าอี้ข้างฉันพร้อมกับย่อนตัวนั่งลง หมายหมั้นจะเอาคืน แต่เมื่อฉันมองเห็นหน้าไอ้มือผีก็เกิดอาการงงๆ เอ๋อกินทันที ฉันยิ้มให้พร้อมกับลูบหัวตัวเองป๋อยๆ

ป๋อหล๋อ มีเพื่อนๆบอกว่าตอนนี้ กระผมควรกินเกลือที่มีไอโอดีนเยอะ เพราะอาการเอ๋อกำเริบอีกแล้ว ขอยอมรับว่าเอ๋อจริงๆนะช่วงนี้ นอนน้อยมากกกกก ไม่สบายบ่อยด้วย เพื่อนๆบอกว่าเวลาไม่สบายห้ามอ้อนพวกมัน งั้นกระผมขออ้อนเพื่อนๆในบอร์ดนี้แทนได้ป่ะ นะ นะ นะ ขออ้อนหน่อยนะ

ป๋อหล๋อ  เม้นท์และโหวตให้ด้วยนะตะเอง

ยังจำกันได้ไม่เนียะ เรื่องนี้หายไปนานมากกกกกกกกกก

*****************************************************

“จะกอดเอวผมก็ได้นะผมไม่ว่า” ผมเอียงหน้าหันไปบอกกับเธอที่กำลังนั่งตัวเกร็ง

                “ไม่เป็นไร” เธอปฏิเสธอย่างไรเยื่อใยเลยครับ น้ำเสียงไม่พอใจ ผมก็อดยิ้มไม่ได้ครับเมื่อได้ยินอยากเห็นหน้าเธอตอนนี้จัง

                “ตามใจครับ ตกไม่รู้ด้วยนะครับ” ผมก็พูดไปงั้นแหละอันที่จริงผมขับรถไม่เร็ว ไม่มีลีลาหรอกครับถ้ามีผู้หญิงซ่อนท้ายด้วย

“ผมหิวข้าวเดี๋ยวแวะกินข้าวก่อนได้ป่ะ” 

“ไม่”

“ไรว้าาาา ไม่เห็นใจกันเลย เนียะหิวจนจะขับรถไม่ไหวอยู่แล้ว” ไม่รอคำตอบแล้วครับหิวจริงๆ ผมเลยเลี้ยวรถเข้าจอดหน้าร้านอาหารตามสั่งที่เปิดโต้รุ้ง ซึ่งอยู่ก่อนจะถึงหอของเธอ

“จะพูดอีกทำไมในเมื่อแกก็จอดรถแล้วนิ”  เธอทำหน้าบึ้งลงจากรถถอดหมวกกันน๊อคแล้วส่งให้ผม ผมรับมาแขวนไว้กับแฮนด์รถ เธอเดินนำลิ่วไปยังโต๊ะว่างอย่างเซ็งๆ  ผมเดินตามเธอไปนั่ง

“กินอะไรดีครับ”

“ไม่ ไม่หิว”

“กินเป็นเพื่อนหน่อยดิ กินคนเดียวไม่อร่อย”

“เรื่องของแก ถ้าเรื่องมากนักก็ไม่ต้องกินกลับ” แล้วเธอก็เตรียมจะลุกขึ้น

“เดี๋ยวๆๆ อย่าใจร้อนสิครับนะนะ ถือว่าเป็นการตอบแทนที่ผมจะไปส่งก็แล้วกัน”

“ชิ”

“น้องๆ ขอข้าวราดผัดพริกไก่ไข่ดาว 2 ที่นะ” ผมตะโกนโบกเด็กที่ร้าน เด็กเสิร์ฟพยักหน้ารับทราบ

“เออ กินจุแหะสงสัยผีอยู่ในตัว สั่งต้องสอง” เธอหันมาแขวะผม

“เปล่าครับ ผมก็สั่งให้พี่นั่นแหละ” ผมยิ้ม

“เฮ้ย!! บ้าป่าวฉันไม่ชอบเว้ย!!” ว่าแล้วเธอรีบลุกจากโต๊ะไปยังเด็กเสิร์ฟแล้วก็คุยอะไรก็ไม่รู้สงสัยเปลี่ยนเมนูครับ ไอ้ผมนะเหรอก็ขำสิครับ ก็เมื่อกี้เจ้แกบอกว่าไม่กินไม่กิน แต่กลับรีบลุกไปบอกของที่อยากกินแทน แล้วเธอก็เดินตุปัดตุป่องทำหน้าปลาทองกลับมาที่โต๊ะครับ

“ยิ้มไม ฉันแค่ไม่อยากให้เสียของนะ”

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย” 

แล้วอาหารที่เราสั่งก็ถูกนำมาว่าที่โต๊ะครับ ผมลงมือตักเข้าปากทันทีครับ หิวครับหิว

“เออว่าแต่พี่ชื่อไรอะ”

“..........................” ไรว้า หันมามองหน้าแล้วก็กินต่อเฉยเลย คนเค้าอุตสาห์อยากรู้จัก

”เรียนถาปัตย์ด้วยเหรอ” ผมก็ถามไปงั้นแหละ ผมว่าหน้าเรียนบริหารมากกว่า

“.......................” ไม่มีคำตอบครับ

“เป็นแฟนกับพี่เจใช่ป่ะ” แล้วตูจะถามทำไมฟ่ะ

“......................” เอาแล้วไงครับ เจ้แกใบ้กินซะแล้ว ถามไรเอาแต่หันมามองนิดหนึ่งแล้วก้มลงกินต่อ ผมถามเพื่อต้องการคำตอบนะครับ

“เฮ้อออออ” ผมถอนหายใจอย่างหน่ายๆ ก็เจ้แกทำให้ผมเหมือนคนบ้าครับพูดอยู่คนเดียว ผมเลยตัดสินใจไม่พูดอะไรต่อ ก่อนที่ผมจะก้มหน้าลงจัดการอาหารที่อยู่ตรงหน้าต่อ ผมแอบเห็นเจ้แกยิ้มครับ คงสะใจผมอ่ะดิ เดี๋ยวจะเอาคืน อย่าให้รู้นะว่าเรียนคณะไหน คิดไปงั้นแหละครับ ก็เจ้แกเป็นเด็กพี่เจนิ(คิดเอาเองเสร็จสับ) ใครจะกล้าทำแฟนว่าที่รุ่นพี่ผม  

แล้วผมก็ขับพาเธอมาส่งจนถึงหอพักเธอจนได้ครับ ผมก็นึกว่ามาคนเดียวเลยรู้ป่ะ ทำไมเหรอครับ เหมือนพาคนใบ้ซ่อนท้ายอ่าครับถามไร นั่งเฉยตลอด จนผมเงียบไปเอง แล้วพอเจ้แกลงจากรถก็ไม่พูดขอบคุณผมสักคำเดินสะบัดตูดไปงั้น 

************************************************

เรื่องนี้ก็เอามาอัพให้แบบสั้นๆเหมือนกันคับ กะว่าจะอัพแบบสั้นๆแต่ขยันอัพดีกว่า เพื่อนจะเห็นด้วยมั้ยคับ

                “ห๊าาา!!” ฉันเงยมองหน้าพี่กาวอย่างตกใจ ฉันคงไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย พี่กาวบอกว่า.....

                “จูบฉันสิ” พี่กาวกระชากตัวฉันเข้าไปประชิดกับแผงอกกว้าง

                “บ้าเปล่าพี่กาว พูดอะไรคิดมั่งป่ะ อย่ามาล้อเล่นแบบนี้บาสไม่ชอบ” ยังจะปากดีอีกตู ไม่เจียมตัวเลยว่าภัยจะมาเยือน ฉันใช้มือเหลืออยู่ตอนนี้ดันตัวถอยออกห่างจากอกของพี่กาว

                “ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันบอกว่าให้จูบ” 

                “ไม่” 

                “ฉันบอกว่าให้จูบฉันไง” พี่กาวสาวเท้าเข้ามาใกล้จนเกือบประชิดตัวฉัน ไอ้ฉันก็ถอยไม่ได้แล้วอะติดผนังห้อง

                “ไม่”  ฉันยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง ใครมันจะไปทำตามฟ่ะ ไม่ต้องมาขู่ด้วยสายตาเลยไอ้พี่กาวบ้า ยังไงก็ไม่ทำตามเด็ดขาด เฟิร์สคิสบาสเชียวนะ

                “บอกว่าให้จูบก็จูบเซ่!!” พี่กาวตวาดเสียงดุ พร้อมกระชากตัวฉันเข้าไปหา พี่แกจะเข้าใจบ้างเปล่าฟ่ะ ว่าไอ้ที่แกทำอยู่เนียะ มันเจ็บนะเฟ้ย!! เดี๋ยวผลัก เดี๋ยวกระชาก คนนะไม่ใช่ตุ๊กตา สงสัยกระดูกหัก หรือไม่ก็ เครื่องในไหลมารวมกันหมดแล้วมั้ง

                “พี่กาว!!” ฉันตวาดพี่กาวกลับไปบ้าง ใช้สายตาดุเพราะความโกรธมองจ้องไปที่พี่อย่างไม่เกรงกลัว แต่ที่จริงแล้วกลัวอะ แกล้งทำเป็นใจดีสู้เสื่อเอ้ยเสือไปงั้นแหละ

                “ฉันมีทางเลือกให้เธอสองทาง” พี่กาวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ ถ้าฟังดูดีๆนะ

                “อะ อะไรค่ะพี่กาว” ฉันพูดด้วยรอยยิ้ม ประมาณเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

                “เธอจูบฉัน หรือ จะให้ฉันจูบเธอ” ทางเลือกบ้าบออะไรฟ่ะ มีแต่เสียกับเสียนี่หว่า ไม่เอา ยังไงก็ไม่ยอม

                “ฉันว่าเธอไม่ต้องเลือกอะไรแล้ว ฉันเลือกให้เธอเองก็แล้วกัน” ฉันไม่ทันที่จะเอ่ยอะไร ก็โดนริมฝีปากของพี่กาวมาประทับอยู่บนปากของฉันเรียบร้อยแล้ว ฉันได้แต่อึ้ง และ อึ้ง และก็อึ้งค่ะ หน้าร้อนวูบ เกิดอาการตัวแข็งเป็นก้อนหินทันตา ทำไรไม่ถูกอะ ไม่เคยเจอแบบนี้ เมื่อฉันเรียกสติตัวเองกลับมาได้ ก็รีบใช้มือข้างที่เหลืออีกนั่นแหละ ทั้งผลักทั้งดัน ทั้งทุบทั้งตี หลับตากระหน่ำทุบไปที่ตัวของพี่กาว แต่มันเหมือนไปกระตุ้นอารมณ์ของไอ้พี่กาวอะ พี่กาวจับมืออีกข้างของฉันเอาไว้ได้พร้อมกันดันตัวของฉันไปจนติดผนังห้อง มือทั้งสองข้างของฉันก็เช่นกัน โดยที่ปากของพี่กาวยังคงทำหน้าที่ระดมจูบปากของฉันอย่างต่อเนื่องและหนักหน่วงมากกว่าเดิม  ฉันพยามดึงมือให้หลุดจากการจับกุมแต่มันกลับเสียแรงเปล่ายิ่งพยามดึงมือออกเท่าไร พี่กาวยิ่งจับข้อมือฉันแน่นขึ้นเท่านั้น ในเมื่อฉันไม่มีมือที่จะคอยช่วยเหลือแล้ว ฉันพยายามเบือนหน้าหนีเม้มริมฝีปากแน่นแต่ไอ้ปากของพี่กาวนี่สิยังคงราวีไม่เลิกรา  จนในที่สุดไอ้พี่กาวก็ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับปล่อยมือฉันทั้งสองข้าง ฉันรีบสูดอากาศหายใจเข้าปอดทันที พี่กาวก็ใช้มือทั้งสองประคองใบหน้าของฉันเอาไว้ ไม่ทันที่ฉันเอ่ยปากประท้วงใดๆก็ถูกปิดปากด้วยปากของพี่กาวอีกครั้ง มือน้อยๆของฉันเริ่มทุบ ตี พี่กาวอีกครั้งเช่นกันแต่ไม่แม้จะทำให้พี่กาวสะทกสะท้านแต่อย่างใด พี่กาวค่อยไล้มือข้างหนึ่งสอดใส่เรือนผมยังบริเวณท้ายทอยประคองศรีษะให้สามารถจูบได้อย่างถนัด อีกข้างก็ค่อยๆเลื่อนต่ำลงมากอดเอวฉันเอาไว้ ไอ้บาสตอนนี้เป็นไงเหรอค่ะ หมดแรงค่ะ เรี่ยวแรงหายหมด ไม่รู้ว่าเลิกตีไอ้พี่กาวบ้าตั้งแต่เมื่อไร พี่กาวไล้ลิ้นเลียริมฝีปากฉันก่อนจะถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งพร้อมกับปล่อยมือออกจากตัวฉัน ฉันทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที

                “พี่กาวทำกับบาสแบบนี้ทำไม พี่กาวเล่นแรงเกินไปแล้วนะ พี่กาวเห็นบาสเป็นอะไร พี่กาวคิดว่าบาสไม่มีความรู้สึกรึไง เพราะไอ้สัญญาบ้าบอนั่นใช่มั้ยพี่กาวถึงคิดจะทำยังไงกับบาสก็ได้ บาสไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ของพี่นะ เงียบทำไมล่ะพี่กาวพูดออกมาซิ พูดออกมา”  ฉันเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างแค้นเคือง ขอบตาร้อนผ่าว น้ำตาค่อยๆไหลออกมาอย่างอยากที่จะฝืน  พี่กาวเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตา

                “ฉันทำเพราะอยากทำ” โห~~ นี่เหรอคำตอบจากปากท่าน โคตรพอใจม๊ากมาก

                “อยากทำ พี่พูดออกมาได้ไงว่าอยากทำ ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ฉันปล่อยโฮออกมาทันที ก้มหน้าซบลงกับเขาของตัวเอง เกลียดพี่กาวแล้วอะ เกลียดมากด้วย

*****************************************************************************************

เอามาอัพให้อ่านแค่นี้ก่อนนะคับ มาแบบสั้นๆนะคับ สัญญาว่าพรุ่งนี้จะนำมาอัพให้อีก อย่าลืมเม้นท์และโหวตให้ด้วยนะคับ ไม่รู้ว่ายังมีคนอยากอ่านป่าวเนี้ยะ

ป๋อหล๋อ  มีคนอยากรู้ชื่อเราอ่ะ เราชื่อ..............................อ่ะไม่บอกดีก่า เค้ากลัวตะเองเอาชื่อเค้าาไปทำขุนไสย์เสกหนังควายเข้าท้องเค้าอ่ะ กลั๊ว กลัว กระซิก กระซิก

ป๋อหล๋อ ข้อความข้างบนกรุณาอ่านด้วยน้ำเสียง และ ท่าทางกระแดะอย่างสูง เพื่อให้ได้อารมณ์(หมั่นไส้) นะคับ