“นี่ฉันต้องมายืนแจกแผ่นพับคนเดียวเหรอฟ่ะ นี่ค่ะ นี่ค่ะ” ฉันยื่นฉีกยิ้มแจกแผ่นพับอยู่หน้าบริเวณจัดวันวิชาการของโรงเรียน ยิ้มจนเหงือกเนียะแห้งไปหมดแล้วนะ

“พุธๆ” เสียงปั๊ปตะโกนเรียกฉันมาแต่ไกล

“มีไรเหรอปั๊ป”

“นี่ไปช่วยที่อาคารสภานักเรียนหน่อย พี่ก๊าบอกว่าขาดคนคอยดูเรื่องการแข่งทักษะอะไรนี่แหละ เออให้รีบไปเลยนะ” 

“งั้นแกก็ช่วยแจกแผ่นพับนี่ก่อนก็แล้วกันนะ แจกให้หมดนะเฟ้ย” ฉันสั่งงานกับนายปั๊ปเสร็จเรียบร้อยก็รีบมุ่งตรงไปยังอาคารสภานักเรียนทันที ฉันวิ่งไปพร้อมกับล้วงป้ายแขวนคอขอคณะกรรมการขึ้นมาสวมไว้

จู จู จู บุดีดาจูบุดีดาดา จู จู จู บุดีดาจูบุดีดาดา เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น

“ว่าไงหน่อย”

[พุธเธอช่วยลงแข่งทักษะแทนฉันหน่อยได้ไหม]

“อ้าวทำไมเหรอ หน่อยเป็นไร”

[ท้องเสียกะทันหัน ช่วยหน่อยนะพุธ]

“อืม แล้วฉันจะหาคนแทนให้” น้ำเสียงของยัยหน่อยฟังดูอ่อนล้าคงจะไม่สบายมากพอดู  แต่ว่าเราจะหาคนแทนได้ที่ไหนฟ่ะจวนตัวแบบนี้  โอ้ยเซ็งเว้ย!

วางสายจากยัยหน่อยฉันก็รีบกดเบอร์โทรหาพี่ก๊าทันที

“หวัดดีพี่ก๊า พุธเองนะ”

[อืม ตอนนี้อยู่ไหนกำลังมาที่นี่แล้วใช่มั้ย ห้องแข่งทักษะEng ตอนนี้ไม่มีคนช่วยเลย]

“เดี๋ยวพี่ก๊า ฟังพุธหน่อยนะ คือตอนนี้พี่อยู่ห้อง Eng ใช่ป่ะ”

[อืม]

“พี่ก๊าเห็นนายพุธประธานชมรมศิลป์ที่นั่นมั้ย”

[ไม่เห็นเลย ตอนนี้ห้องพุธไม่มีใครมาลงชื่อแข่งทักษะสักคน]

“อะไรนะพี่ก๊า ไม่มีใครมาลงชื่อเหรอค่ะ งั้นพุธขอเวลาหน่อยนะพี่” แล้วนายพุธนั่นเป็นบ้าอะไรของมันอีกฟ่ะ

[งั้นพี่ให้เวลาอีก 10 นาที ถ้าเกิดยังไม่มีคนมาแทนพี่จะถือว่าสละสิทธิ์นะ]

“ค่ะ เดี่ยวพุธจัดการเองค่ะ แค่นี้นะพี่ก๊า” ฉันวางสายจากพี่ก๊าแล้วรีบรัวนิ้วกดเบอร์นายพุธทันที ส่วนเท้าก็ก้าวจ้ำอย่างเร็ว ถึงจะรีบยังไงก็วิ่งไม่ได้ค่ะเดี๋ยวหกล้มช่วงนี้เซลล์สมองกับเซลล์ร่างกายมันชอบทำงานขัดแย้งกันค่ะ หากพูดไป วิ่งไป ละก็ได้ถูกหามแน่

[มีไร] เสียงเรียบรับโทรศัพท์อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวฟังแล้วหมั่นไส้

“เออ มีดิ นายทำงี้ได้ไง”

[เรื่องแข่งทักษะเหรอ] น้ำเสียงยังคงราบและเรียบเหมือนเดิม

“ก็เออดิ ตอนนี้นายอยู่ไหนรีบมารายงานตัวเลยนะ” ฉันหันซ้ายหันขวาเพื่อฟลุ๊คเจอนายพุธจะได้วิ่งเข้าไปใช้หมัดแมวเมาสักที

[ฉันไม่อยากแข่ง]

“นายจะบ้าเหรอพุธ มาพูดตอนนี้ได้ไงไม่รับผิดชอบนี่หว่า ทำงี้ฉันก็โดนจารย์ดุนะสิ”

[แล้วทียัยหน่อยละ] สงสัยยัยหน่อยโทรไปบอกนายพุธแล้ว

“ก็ฉันกำลังหาคนแทนให้ยัยหน่อยอยู่”

[งั้นก็หาแทนฉันเพิ่มอีกคนมันจะเป็นไรไป]

“โอเค ได้เว้ย!! ฉันแข่งเอง!! เซ็ง!!” ฉันพูดกระแทกเสียงกรอกลงไปแล้วกดตัดสายทันทีแล้วฉันรีบวิ่งไปยังที่แข่งขันทักษะ

“ว่าไงพุธ” พี่ก๊าเดินเข้ามาถามฉันในขณะที่ฉันกำลังหยุดยืนเอาอากาศเข้าปอดอย่างเหนื่อยหอบ

“ไม่เป็นไรพี่ก๊า เดี๋ยวพุธลงแข่งแทนเอง แต่ลงคนเดียวคงได้นะพี่”

“เออๆ ก็ได้ ไปเร็วเข้าไปนั่งที่เลย เดี๋ยวพี่จะเริ่มแล้ว” พี่ก๊าตบไหล่ฉันเบาๆผลักให้ฉันเดินเข้าไปในห้อง สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว ฉันยิ้มพร้องพยักหน้าเชิงให้รู้ว่าขอโทษที่ทำให้คอย ฉันเดินลงไปนั่งประจำที่ของฉัน แล้วคนคุมแข่งก็เดินแจกกระดาษข้อสอบ  ฉันเห็นข้อสอบที่ใช้ในการแข่งแล้วก็อยากจะเอาหัวโขกกับโต๊ะสักร้อยที ไมมันอยากอย่างงี้ว่ะ เอาวะเป็นไงเป็นกัน

ข้อ1 นับหนึ่งถึงสิบ ลงตรงข้อไหนเอาข้อนั้น 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  D ฝนๆๆ

ข้อ2 หลับตาจิ้มก็แล้วกัน  อืม ได้ข้อ B  ฝนๆๆ

ข้อ3 วันนี้วันที่เท่าไรหว่า อืม  นับๆๆ  ได้ A ฝนๆๆ

ข้อ4 เราเลขที่ 32 นับๆๆ ได้ A ฝนๆๆ

ฉันสรรหาวิธีต่างๆมาใช้ในการ Verb to เดา ต่างๆมากมาย โดยไม่ได้อ่านแม้กระทั้งคำถามเลย แล้วฉันก็ต้องหยุดทำข้อสอบเมื่อจู่ๆมีมือผีมาตบหัวฉันเบาๆแต่แรงผลักมันทำให้หน้าฉันเกือบจูบโต๊ะ เฮ้ย!! เกือบเสียเฟิร์สคิสให้กับโต๊ะไปแล้วอ่ะ  ด้วยความโมโหฉันจึงหันไปมองไอ้คนที่กำลังเลื่อนเก้าอี้ข้างฉันพร้อมกับย่อนตัวนั่งลง หมายหมั้นจะเอาคืน แต่เมื่อฉันมองเห็นหน้าไอ้มือผีก็เกิดอาการงงๆ เอ๋อกินทันที ฉันยิ้มให้พร้อมกับลูบหัวตัวเองป๋อยๆ

ป๋อหล๋อ มีเพื่อนๆบอกว่าตอนนี้ กระผมควรกินเกลือที่มีไอโอดีนเยอะ เพราะอาการเอ๋อกำเริบอีกแล้ว ขอยอมรับว่าเอ๋อจริงๆนะช่วงนี้ นอนน้อยมากกกกก ไม่สบายบ่อยด้วย เพื่อนๆบอกว่าเวลาไม่สบายห้ามอ้อนพวกมัน งั้นกระผมขออ้อนเพื่อนๆในบอร์ดนี้แทนได้ป่ะ นะ นะ นะ ขออ้อนหน่อยนะ

ป๋อหล๋อ  เม้นท์และโหวตให้ด้วยนะตะเอง

ยังจำกันได้ไม่เนียะ เรื่องนี้หายไปนานมากกกกกกกกกก

*****************************************************