ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
โอ้ย!! จะมาเคาะทำไมกันฟ่ะ คนกำลังใช้สมาธิ
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เอาอีกแล้ว ความคิดกระเจิดกระเจิงหมด
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ปัง!! ฉันเปิดประตูออกไปดูน้ำหน้าคนเคาะ
จะเคาะอะไรกันหนักกันหนาเนียะ รบกวนสมาธิไม่รู้หรือไง
แล้วแกเข้าไปทำอะไรตั้งนาน นึกว่าตกโถส้วมตายไปแล้ว แล้วนี่แกสงบสติอารมณ์ได้ยัง
ได้แล้ว หากว่าพี่ก้องจะไม่พูดถึงมันอีก ฉันเดินเข้าห้องไปโดยมีพี่ก้องเดินตามเข้ามา ฉันล้มตัวลงนอนบนเตียง ส่วนพี่ก้องก็ย่นตัวลงนั่งอยู่ข้างๆเตียงหยิบหนังสือการ์ตูนที่อยู่บริเวณนั้นขึ้นมาอ่าน
ฉันก็ไม่อยากพูดหรอกแต่ฉันรำคาญพวกแกสองคนเต็มทนแล้วว่ะ ไม่รู้จะทะเลาะอะไรกันนักกันหนา เจอกันก็ทะเลาะกันทุกทีไม่เบื่อบ้างเหรอไง
พี่ก้องก็ไปถามเพื่อนพี่นู้นไป มาถามอะไรบาสล่ะ บาสนะเซ็งกับเพื่อนพี่ก้องเต็มทนแล้วนะ
เพื่อนฉัน คนไหนละ พี่ก้องเอียงหน้าหันมายิ้มให้
ยังจะมาทำเป็นถามอีก จะเป็นใครไปได้ละถ้าไม่ใช่พี่กาวนะ ในบรรดาเพื่อนพี่นะก็มีแต่พี่กาวนี้แหละที่คอยแกล้งฉัน หาเรื่องกวนประสาท แล้วยังจะชอบว่าชอบด่าฉันอีก
เหอะ เพื่อนกูเหมือนเด็กประถมเลย
พี่ก้องว่าอะไรนะใครเป็นเด็กประถม บาสโตแล้วนะ
เออนะ พี่ไม่ได้พูดถึงแกสักนักหน่อย เอาละพี่จะถามแกตรงๆเลยนะบาส แกคิดไงกับเพื่อนพี่
.. พอพูดถึงเพื่อนพี่ก้องไม่รู้ทำไมหน้าพี่กาวก็ต้องลอยมาทุกทีสิน่า
ในที่นี้หมายความว่าแกรักไอ้กาวรึเปล่า
บาสไม่รู้
ไรฟ่ะ เฮ้อ~~ สมน้ำหน้ามันดันมารักเด็ก ฉันมองหน้าพี่ก้องอย่างสงสัย พี่ก้องเสหน้าทำไม่รู้ไม่ชี้
แต่บาสไม่ได้เกลียดนะ ฉันลุกขึ้นนั่งกอดเข่าตัวเอง
งั้นก็แสดงว่าแกรักมัน รุกถามแบบนี้เลยเหรอ รักนะมันพูดง่ายๆได้ซะที่ไหนกันละพี่ก้อง
...... ฉันก้มหน้าซบกับเข่าตัวเองพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ เออ ชอบซบจริงๆกับเข่าเนียะ เดี๋ยวจะหาอกใครสักคนมาซบบ้าง อิอิ พี่ก้องเงียบไปสักพักก่อนจะเอามือมาลูบหัวฉันอย่างเบาๆ
เอาละ แกจะชอบหรือไม่ชอบ จะรักหรือไม่รัก มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแกเอง ฉันหรือใครๆก็ไม่สามารถบังคับแกได้หรอกนะ แกนะรู้ใจตัวเองดีที่สุดนะว่าแกรู้สึกยังไง เพียงแค่แกมองลงไปที่หัวใจของแกแล้วฟังเสียงเรียกร้องของให้ใจแกว่าหัวใจแกต้องการอะไร พร้อมกับยอมรับและซื่อสัตย์กับความรู้สึกที่กได้สัมผัสเท่านั้น ก็พอแล้ว เฮ้อ~~ พี่นอนอยู่ข้างล่างนะ พี่ก้องถอนหายใจแล้วเดินออกจากห้องไป ฉันล้มตัวลงนอนอีกครั้ง ทำไมบาสจะไม่รู้ล่ะพี่ก้องว่าบาสรู้สึกยังไง เพียงแค่บาสไม่รู้ว่าทำไมเพราะอะไรที่ทำให้บาสรู้สึกแบบนี้ได้ก็เท่านั้นเอง
เมื่อคืนกว่าจะข่มตาให้หลับลงได้ทำไมมันถึงได้อยากเย็นแสนเข็นขนาดนั้นนะ ฉันลุกขึ้นอย่างงัวเงียด้วยเหตุผลที่ว่านอนหลับไม่เพียงพอ แต่ก็ต้องรีบลากสังขารของตัวเองไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะเตรียมตัว
ไปโรงเรียน ฉันเดินลงมาข้างล่างเพื่อจะปลุกพี่ก้อง เพราะคิดว่าเวลานี้พี่ก้องคงไม่สามารถตื่นจากการบรรทมได้เป็นแน่ แต่ผิดคาดค่ะ เมื่อลงมาก็ไม่เจอพี่ก้องแล้ว ฉันเลยกลับขึ้นไปเอากระเป๋านักเรียนก่อนจะเดินไปที่บ้านของพี่ก้อง แต่พี่ก้องไปโรงเรียนก่อนฉันเสียอีก วันนี้ฉันจึงต้องไปโรงเรียนเพียงคนเดียว
เป็นไงจ๊ะบาส เสียงแจ๋นของยัยพิที่กำลังหย่นตัวนั่งลงที่เก้าอี้หน้าฉัน
ก็ไม่ไง ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะ
แล้ววันวาเลนไทน์ได้ฉลองกับใครรึเปล่าเอ่ย
เฮ้อออ~~~ แค่ได้ยินก็เหนื่อยใจแล้ว
ต้องมีเรื่องดีๆแหงมเลยใช่ป่ะ
เฮ้ออ~~~~~~~~
อาการอย่างนี้คงพอจะเดาออกว่าไม่
เฮ้ออออออออ~~~~~~~~~~~~
โอ้ย!! พอแล้วยัยบาสแกเลิกถอนหายใจสักที แค่ฉันได้ยินก็รู้สึกหดหู่แล้วนะย่ะ
เฮ้อออออออออ~~~~~~~~~~~~~~~~~~
บอกว่าพอแล้วไงย่ะ กรี๊ดดดดดดดด แกดูนั่นสิยัยบาส ยังพิเขย่าตัวฉันให้ดูอะไรบางอย่าง ฉันหันมองตามที่ยัยพิบอก เห็นพวกรุ่นพี่ทั้ง 11 กำลังเดินผ่านหน้าห้องฉันไป โดยมีสาวแท้สาวเทียมเดินล้อมหน้าล้อมหลังกรี๊ดวี้ดว้ายอย่างกับฺไอ้พวกรุ่นพี่นั่นเป็น Super Junior ไปได้ หมั่นไส้เฟ้ย!! แล้วจะมาหยุดอยู่หน้าห้องฉันทำไมก็ไปกลับห้องตัวเองไปดิ ฉันมองพวกนั้นอย่างไม่วางตา ชิยิ้มน้อยยิ่มใหญ่เลยนะ โดยเฉพาะไอ้เทพบุตรซานตาน ปีศาจในคราบมนุษย์นั่น เมื่อก่อนไม่เคยจะยิ้มชอบทำหน้าโหด จนใครๆเขาก็ตั้งฉายาว่าเสื้อยิ้มยาก แล้วทำไมคราวนี้ถึงได้เป็นแบบนี้ ยิ้มจนแก้มแทบปริแล้ว เอ่อๆ ยิ้มเข้าไป เพี้ยงขอให้ยิ้มจนหุบปากไม่ลงเลย ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ว่าจุดโฟกัสสายตาของฉันมันมุ่งตรงไปที่พี่กาวคนเดียวเลย ฉันจ้องมองใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มนั่นอย่างขัดใจ จะยิ้มทำไม หยุดยิ้มเด๊ บอกว่าให้หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้ ก็บอกว่าอย่ายิ้มไง แล้วจู่ๆพี่กาวหันมาสบตาฉัน โดยไม่ทันตั้งตัว พี่กาวมองฉันด้วยสีหน้าและแววตาที่เฉยชา ทำให้ฉันต้องรีบหลบสายตาโดยการหันหน้ามองไปที่อื่น สีหน้าแบบนั่น แววตาแบบนั้น เป็นสิ่งที่ฉันเคยชิน แล้วนิ แต่..แต่ทำไมมันครั้งนี้มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บ มันเจ็บตรงที่หัวใจขึ้นมานะ
ดูดิแกขนาดเลยวันวาเลนไทน์มาแล้วนะ ยังมีสาวๆให้ช๊อคโกเล็ตเพียบเลย
นั่นดิ ก็จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็มันดันไปตรงกับวันเสาร์ซะได้ ได้ข่าวว่ามีสาวตามเอาไปให้ถึงบ้านเลยก็มีนะกานต์ ไม่ใช่เฉพาะเด็กโรงเรียนเราเท่านั้นนะเด็กที่อื่นก็มี เสียงกานต์และจ๊ะกำลังสนทนากันอย่างออกรสออกชาติ ไอ้สองตัวนี่มาเมื่อไรว่ะ
เฮ้ยแกดูดิ พี่กาวยิ้มหวานว่ะ
จริงด้วย น่ารักจังเลย
ใช่ๆฉันนะปลื้มพี่กาวอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วพอมาเห็นรอยยิ้มบาดใจนี้เข้า โอ้ย!! คราวนี้สงสัยหัวปักหัวปำแน่แก แล้วยัยสองตัวนี้ เออ ลืมยัยพิอีกตัว ก็สุมหัว พี่กาวอย่างนู้น พี่กาวอย่างนี้ พี่กาวอย่างนั่น พูดข้ามหัวฉันไปข้ามหัวฉันมาอยู่ได้ คนยิ่งไม่อยากได้ยินชื่อ
ฉันขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ ฉันลุกเดินออกจากห้องไปปล่อยให้สามคนนั่นนั่งงงเป็นหมาตาแตก(มากกว่าไก่ตาแตก)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มาอัพตอนใหม่ให้แล้วนะคะ ยังไงก็อย่างลืมเม้นท์และโหวตเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
/1
