ผ่านไปสามวันแล้วที่ฉันไม่ต้องโดนใครบางคนเรียกไปแกล้งเรียกไปใช้งาน แถมยังมีทีท่าว่าไม่สนใจฉันอีกแล้ว
เดินสวนทางกันยังไม่ทักเราเลย มองผ่านเราเหมือนไม่มีตัวตนงั้นแหละ คงยังโกรธเราเรื่องนั้นอยู่แน่เลย แต่...ไม่น่าจะใช่นะก็หลังจากที่ทะเลาะกันก็ดูเหมือนเราจะคืนดีกันแล้วนี่ แถมพี่กาวยัง..ยัง..กอดเราด้วย แล้วพี่กาวจะมาไม่พอใจเราเรื่องอะไรอีกหว่า ชิ! อย่าไปสนใจเขาเลยอยากจะทำอะไรก็ทำ ช่างมันเถอะ เฮ้อ~~สงสัยคงเบื่อเราแล้วแหละ ก็บอกว่าช่างมันไง จะไปคิดทำไมอีก แบบนี้ก็ดีแล้ว สบายใจจะตาย ดีเหมือนกันต่อไปนี้ชีวิตฉันคงได้เป็นสุขสักที.....
ฉันนั่งอยู่เพียงลำพังที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นไมหลังอาคารเรียนในตอนเช้าหลังจากที่รู้ว่าชั่วโมงเรียนนี้อาจารย์ไม่เข้าสอน ฉันคิดว่าฉันคงได้คำตอบให้กับความรู้สึกของตัวเองแล้ว แต่ทำไมหัวใจของฉันมันไม่ได้รู้สึกตามที่คิดเลย มันยังคอยถามฉันอยู่ตลอดว่า สบายใจแน่เหรอ ดีแน่เหรอ มีความสุขจริงเหรอ
ชิ่วๆ ไอ้ความรู้สึกแบบนี้ออกไปซะทีสิเว้ย!!! ฉันลุกขึ้นตะโกนอย่างสุดเสียงอย่างไม่อายใคร อิอิ ก็เพราะไม่มีใครอยู่อ่ะดิ
นี่น้องฉันมีเรื่องจะคุยด้วย ฉันหันไปมองเจ้าของเสียงที่สงสัยว่าพูดกับฉัน อ้าวเฮ้ย มีคนอยู่ด้วยเหรอ เหอะๆๆ อายจัง
ฉันเหรอ ฉันมองกลุ่มนักเรียนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่มีด้วยกันห้าคนซึ่งจากการสังเกตดาวที่ปักตรงปกเสื้อก็พอจะรู้ได้ว่าเป็นรุ่นพี่ ม.5
ใช่เธอนะแหละ มากับพวกฉันหน่อย แล้วถ้าตามไปเนียะฉันจะปลอดภัยเปล่าฟระ แต่ฉันก็เดินตามพวกรุ่นพี่ไปยังหลังอาคารเรียนฉันโดนห้าสาวเบญจรงค์ห้าสี(พี่แกใช้เครื่องประดับคนละสีกัน)นั้นล้อมเอาไว้ พร้อมกับมองดูฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
พี่มีอะไรจะคุยกับบาสเหรอค่ะ
เธอจะเลือกใครกันแน่
อะไรค่ะบาสไม่เข้าใจ
ยังจะมาทำตีหน้าเซ่ออีกนะ ก็เธอจะเลือกใครละ วันก่อนก็เห็นกระดี้กระด้าอยู่กับเด็กมหาลัย พออีกวันก็พี่อเล็กส์ แล้วมาพี่โอ๋ ทีนี่ยังจะมาพี่กาวอีก พี่สาวคนหนึ่งดูท่าทางแรงที่สุดในกลุ่มยืนกอดอกทำหน้าเชิดตาดุ ถามฉันด้วยน้ำเสียงแข็ง
บาสว่าพวกพี่ต้องเข้าใจอะไรผิดแน่นอนค่ะ เพราะฉะนั้นบาสขอตัวนะค่ะ ฉันเดินออกมาได้เพียงก้าวเดียวก็เดินพวกพี่สาวที่เหลือมายืนขวางเอาไว้ เหมือนในนิยายเลยเว้ย มีตัวร้ายออกมาแล้ว
พวกเธอกำลังทำอะไรกัน!!! เสียงตะโกนของเจ้าชายขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยเจ้าหญิงไว้แย้ววววว ฉันหันไปมองเจ้าชาย.... แต่ไหงกลายเป็นไอ้นายปีศาจที่ไม่อยากเจอนั่นไปได้นะ แถมยังเดินลิ่วๆๆเข้ามาหันฉันอีก จะหนีก็ไม่ทันแล้วด้วย ส่วนพวกเบญจกัลยามารทั้งห้าคนรีบชิ่งเดินหนีสลายตัวไปอย่างทันควัน พี่กาวมองตามยัยพวกนั้นก่อนจะหันมาที่ฉัน
พวกนั้นทำอะไรเธอรึเปล่า พี่กาวจับตัวหมุนไปหมุนมา จับแขนฉันทั้งสองข้างพลิกไปพลิกมา จับหน้าฉันหันซ้ายหันขวา สำรวจดูว่าฉันโดนทำร้ายรึเปล่า ฉันมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าที่กำลังแสดงสีหน้าเป็นกังวลมองดูฉันอย่างเป็นห่วงเป็นใย มันรู้สึกดีจัง
เปล่าค่ะ ฉันยิ้ม พี่กาวรีบผละตัวออกจากฉันทันที สีหน้าพี่กาวฉายแววเฉยชาอีกครั้ง ทำให้ฉันหุบยิ้มทันที
มีอะไรเหรอกาว เสียงหวานของใครคนหนึ่งดังมาพร้อมกับร่างขาวเล็กที่เดินเข้ามาใกล้ ผมยาวตรงดำสนิท รับกับหน้าขาวมล ตากลมโตดำใสแป๋ว ขนตายาวงอน แก้มชมพู ปากแดงระเรื่อ ที่มิได้มาจากการแต่งเสริมเติมแต่งแต่อย่างได
ไม่มีอะไรครับกิ่ง
แล้วนี้.... พี่สาวคนสวยหันมามองหน้าฉันอย่างสงสัย
น้องของเพื่อนกาวเองครับ จี๊ดดดค่ะ
น้องของก้องนะเหรอ พี่สาวคนสวยยิ้มหวานให้ ทำไมถึงได้สวยและน่ารักอะไรมากมายขนาดนี้นะ
อืม น้องสาวของไอ้ก้อง พี่กาวพยักหน้า
รู้ว่าก้องเข้ามีลูกพี่ลูกน้องอยู่ที่นี่ด้วยแต่ไม่เคยเห็นหน้า พี่ชื่อกิ่งค่ะ แล้วน้องชื่อไรค่ะ
ชะ ชื่อบาสค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ จะมารู้จักกันทำไมอีกฟระ พี่แกจะจบอยู่แล้วนี่หว่า
เมื่อกี้กาวเขาตกใจมาเลยนะที่เห็นน้องโดนล้อมไว้แบบนั้น พี่ตกในหมดเลยยืนคุยกันอยู่ดีๆกาวก็รีบวิ่งมาที่นี่ ที่แท้ก็ พี่กิ่งมองหน้าพี่กาวแล้วอมยิ้ม พี่กาวทำหน้าบึ้งใส่พี่กิ่ง ดูท่าทางสนิทสนมกันดีจัง ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไร เป็นอะไรกัน แล้วคุยกันเรื่องอะไรนะถึงได้ต้องใช้หลังอาคารเรียนเป็นที่คุยกันนะ อยากรู้เฟ้ย อยากรู้
ก็น้องของเพื่อนนิ ต้องช่วยเป็นธรรมดา ไม่มีอะไรแล้วเราไปกันดีกว่าครับกิ่ง พี่กาวมองหน้าฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบก่อนจะเดินจากไป ไอ้คำว่า น้องของเพื่อนนะ มันฟังแล้วช่างจี๊ดหัวใจเหลือเกิน น้องของเพื่อนเหรอ แล้วมาจูบน้องของเพื่อนทำไมฟ่ะ
แล้วบาสไม่มีเรียนเหรอ
มีค่ะ
งั้นก็รีบเข้าเรียนได้แล้ว พี่ไปก่อนนะ พี่กิ่งยิ้มให้พร้อมกับโบกมือลา แล้ววิ่งตามพี่กาวไป ฉันมองตามร่างเล็กที่วิ่งเข้าไปเกาะแขนของคนร่างใหญ่ที่เดินนำไปก่อนอย่างสนิทสนม มีการหยอกล้อกันด้วย พี่กาวเอามือลูบหัวพี่กิ่งด้วย ภาพที่เห็นมันทำให้ฉันรู้สึกเซ็งมากกว่าตอนที่เห็นพี่กาวยิ้มให้สาวๆเสียอีก เฮ้ออ~~ ไม่เรียนมันแล้ว สรุปแล้วคาบเช้าของวันนี้ฉันเลยโดดเรียนไปนอนห้องพยาบาลมันซะเลย
เฮ้ย!! บาสวันนี้แกไม่ไปหาพวกรุ่นพี่เหรอ ยัยจ๊ะทำหน้าสงสัยปนอยากรู้ถามฉันในขณะที่พวกเรานั่งกินข้างเที่ยงกันที่โรงอาหาร
.........
ที่ถามเนียะต้องการคำตอบนะเฟ้ย อย่ามาทำเงียบใส่
เอ่อ แล้วไมถึงได้โดดเรียนช่วงเช้าได้ฟะแก ไม่บอกเลยนะจะได้โดดด้วย ยัยพิถาม พร้อมกับตบแป้งเข้าไปที่หน้าอีกสองสามทีแล้วเก็บตลับแป้งไว้ หยิบบรัชออนด์มาปัดแก้มซ้ายแก้มขวา
....... ไม่รู้จะบอกว่าไง จะให้บอกเหรอว่า โดดเรียนเพราะ เซ็งที่พี่กาวไประหรี่ระริกกับผู้หญิงคนอื่น
ปากนะพามาเปล่าวะ ตั้งแต่เช้าแล้วนะแก เป็นไรของแกกันแน่ห่ะ ยัยพิวางตลับบรัชออนด์ดังปัง ก่อนจะสะดุ้งตกใจหยิบตลับขึ้นมาดูความเสียหาย
.......... ฉันไม่ตอบอะไร ยังคงก้มหน้าตักข้าวเข้าปากต่อไป
บาสเดี๋ยวไปหาฉันที่ดาดฟ้าอาคารเรียนสามด้วย ฉันเงยหน้ามองเจ้าของคำสั่ง
/1
