“เซ็งวุ้ย”  ผมเดินกลับมาหาพวกเพื่อนด้วยอาการหัวเสีย

“เป็นไรวะไอ้กาว”

“เปล่าไม่มีไร”

“ไม่มีไรแน่เหรอ แต่หน้าแกไม่ได้บอกแบบนั้นนิ”

“ช่างหน้าฉันเหอะน่า”

“แล้วเด็กแกไปไหนซะล่ะ ยังไม่ได้ทักทายกันเลย”

“จะได้ทักทายพูดคุยอยู่หรอกนะไอ้ปอนด์ ก็ไอ้กาวดูท่าทางจะหวง เอ้ย!! ห่วงออกขนาดนั้น ตาขวางใส่ทุกคนที่มองแฟนมัน ถ้ามันกระโดดงับคอได้คงกระโดดงับไปแล้ว” จิเพื่อนหญิงในกลุ่มพูดด้วยน้ำเสียงประชด

“เออนะ”

“ถามจริงคิดไงถึงไปคบกับเด็ก ม.ต้นวะ”

“เรื่องของฉันน่า กลับดีกว่าไม่อารมณ์แล้ว ไงฝากบอกพวกรุ่นพี่ให้ด้วยนะว่าฉันไม่สบายเลยกับก่อน” ผมบอกเพื่อน เสร็จสับ พาร่างของตัวเองไปยังที่จอดรถ แล้วรีบขับรถกลับคอนโดทันที ผมค่อนข้างหัวเสียพอสมควรกับไอ้เด็กดาวเดียวนั้น ผมไม่เข้าใจนะว่าทำไมผมต้องไปสนใจด้วย ทั้งที่ผมรู้ดีอยู่แก่ใจแล้วว่าบาสไม่มีทางหันไปแลให้หมอนั่นได้ แต่เพียงแค่คิดว่าตอนบาสอยู่โรงเรียนจะต้องเจอหมอนั่นบ่อยๆแล้วจะต้องพูดคุยกัน ต้องใกล้ชิดกันแค่นี้ผมก็ทนไม่ไหวแล้ว บาสจบมาสามเมื่อไร ผมจะให้บาสสอบเข้าโรงเรียนในเครือของมหาลัยผม

ตรื๊ดดดๆ ตรี๊ดดดดๆ ตรื๊ดดดๆ ตรี๊ดดดดๆ  เสียงมือถือดังขึ้น ทีแรกผมก็ไม่ค่อยอยากรับเท่าไรแต่พอคิดได้ว่าถ้าบาสโทรมาละ แค่นั้นผมรีบกระโจน วิ่งไปหยิบมือถือจากกระเป๋าสะพายผมทันที

“เฮ้ย เบอร์ใครฟ่ะไม่คุ้นเลย” ผมลังเลใจที่จะรับสายอยู่พักนึง แต่ผมก็ต้องตัดสินใจที่จะเสี่ยงรับดู

“สวัสดีครับ”

[พี่กาวเหรอ โทรศัพท์เรียกตั้งนานแล้วทำไมไม่ยอมรับสายค่ะ]

“บาสเหรอ”

[โห~ น้อยใจจังจำเสียงแฟนตัวเองไม่ได้เนียะ] แค่ได้ยินคำว่าแฟนผมก็หน้าบานแล้วครับเหมือนคนบ้าเลยผม

“จำได้สิ ก็แค่อยากย้ำให้แน่ใจ” ผมแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

[เป็นอะไรไปค่ะพี่กาว]

“ทำไมสนใจพี่ด้วยเหรอ” เอาแล้วครับผมแกล้งงอนอีกนิด

[ทำไมพูดงี้อ่ะพี่กาวคนเค้าเป็นห่วงจริงๆนะเนียะ ดูดิเราก็อุตส่าห์รอคิดว่าจะกลับพร้อมพี่กาวสักหน่อย แต่ตัวเองดิรีบชิ่งเค้ากลับซะก่อนดีนะที่บาสเจอพี่ก้องอีกทีพี่ก้องเลยบอกว่าพี่กาวกลับแล้ว ไอ้เราก็ กะว่าจะไปนอนกลิ้งเล่นที่ห้องพี่กาวสักหน่อย] ซวยเลยไม่น่ารีบกลับเลยเรา

“ก็ไม่ดีเหรอที่พี่รีบกลับบาสจะได้ไปเดินเที่ยวชมงานกับ...ชื่อไรแล้วนะ อ๋อ นายดินอะไรนั่นนะ” ที่จริงผมจำชื่อได้แม่นยำแถมมันติดอยู่ในแบล็กสิตส์ด้วย

[บาสไม่พูดกับพี่กาวแล้ว บาสไปหาพี่กาวดีกว่า แค่นี้นะค่ะ]  

ตี๊ดด~~~~~~~

“ยะฮู้!! บาสจะมาหาเรา” ผมดีใจลิงโลดเลยครับวันนี้บาสจะมาหาผม ก่อนอื่นผมต้องจัดเก็บของในห้องก่อนต้องแอบของบางอย่างที่ไม่สามารถให้บาสดูได้ นานๆบาสจะมาทีนี่สักหนต้องอย่างให้พลาด ว่าแล้วผมก็รีบจัดการเก็บของต้องห้ามก่อนเลยครับ

“โอเคเรียบร้อย” เมื่อผมจัดการเรียบร้อยแล้ว ก็รอยัยบาสของผมแหละครับจากที่มหาลัยมาที่คอนโดผมอย่างน้อยก็ 40 นาที ผมเดินไปที่โซฟาเปิดทีวีรอบาสอย่างสบายใจ

ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง

ผมต้องแปลกใจเมื่อได้ยินเสียงกรดกริ่งหน้าห้องผม ผมก้มดูนาฬิกาข้อมือมันเพิ่งจะผ่านไปแค่ 10 นาทีเท่านั้นหลังจากที่ผมวางสายจากบาส เหรอว่าตอนที่บาสโทรมาหาเราก็คงใกล้จะถึงคอนโดเราแล้วมั้ง งั้นไปเปิดประตูต้อนรับดีกว่า คราวนี้พี่จะขอหอมน้องบาสสักสองสามทีคงไม่ว่ากันนะ

“ว่าไงจ๊ะทำไมมาเร็วจัง”  เมื่อเปิดประตูออกไปผมถึงกับต้องอึ้ง

“พี่มิว”

เหมือนเดิมครับมาสั้นๆ แต่คนแต่งไม่สั้นนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอามาอัพให้อีกครับ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++