วันที่ : 20 สิงหาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : รุ่นพี่ตัวร้ายกับยัยตัวจุ้น ตอนพี่เศษ อัพตอนจบ แล้วจ้า เข้ามาอ่านกันเร็ว

“ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยละค่ะน้องกาว”

                “เออ คือผมไม่คิดว่าพี่มิวจะมานะครับ”

                “อืม แล้วนี่จะไม่ชวนพี่เข้าไปข้างในก่อนเหรอ”

                “คะครับเชิญครับพี่มิว” 

                พี่มิวเดินเข้ามาในห้องของผม ผมเดินตามเธอไปอย่างเซ็งๆ พี่มิวมาที่นี้หลายครั้งแล้วแต่จะมาพร้อมพวกรุ่นพี่ผมหรือไม่ก็มีกลุ่มเพื่อนผมมาด้วย แต่คราวนี้เธอมาแบบฉายเดียว เธอเดินไปนั่งตรงโซฟาเหมือนทุกครั้งที่เธอมา

                “พี่ได้ข่าวว่าน้องกาวไม่สบายพี่ก็เลยมาเยี่ยมนะคะ น้องกาวเป็นไรมากรึเปล่าค่ะ”

                “ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับแค่ปวดหัวนิดหน่อย”

                “ไหนมาให้พี่วัดตัวดูเพื่อน้องกาวจะเป็นไข้” พี่มิวลุกขึ้นเดินมาใกล้ผมเอามืออังหน้าผากของผม ผมไม่สามารถเลี่ยงเธอได้ เดี๋ยวเธอจะหาว่าผมรังเกียจความห่วงใยของเธอ

                “พี่มิวครับนี่ครับน้ำ” ผมยื่นแก้วน้ำดื่มให้

                “ขอบใจจ๊ะ....ว้าย!! ตายแล้วเปียกหมดเลย”  ซวยแล้วพี่มิวรับแก้วน้ำไม่ระวังน้ำหกใส่พี่มิวเปียกไป

ทั้งหน้าอกเลย เสื้อนักเรียนสีขาวโดนน้ำแล้วมันก็ กึ้ย!!

                “ขอโทษครับ เดี๋ยวผมไปเอาผ้ามาให้ครับ” ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องนอนหาผ้าเช็ดตัวมาให้พี่มิว เอาไงดีวะอยากให้พี่มิวกลับไปซักทียังงี้ต้องหาเหตุอยู่นานแน่

                “น้องกาวดูร้อนรนนัดใครมาที่นี้รึเปล่าค่ะ”

                “ก็ครับพอดีบาสจะมาหาผมที่นี่ครับ”

                “เหรอค่ะ งั้นพี่ขออยู่จนกว่าเสื้อจะแห้งได้มั้ย”

                “ผมว่าพี่เปลี่ยนใส่เสื้อผมก่อนดีมั้ยครับ เดี๋ยวผมไปหยิบมาให้” เห็นพี่ตอนนี้ผมใจไม่ดีครับ

                “พี่ว่าก็ดีเหมือนกันค่ะ แต่ว่ากาวจะให้พี่เปลี่ยนตรงนี้เหรอ”

                “ในห้องน้ำครับ” ผมหันไปชี้ห้องน้ำที่อยู่ในห้องให้พี่มิว  พี่มิวเดินตามไปยังตำแหน่งที่ผมชี้ ผมรีบเดินเข้าไปหาเสื้อผ้าให้พี่มิวเปลี่ยน เมื่อได้เสื้อผ้าที่คิดว่าพี่มิวพอจะใส่ได้ผมก็รีบนำไปให้เธอทันที แล้วสารถีตัวเองมานั่งที่โซฟา บาสมาตอนนี้จะเป็นไรรึเปล่าว้า รู้สึกใจไม่ดีเลยเรา

ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง  นั่นไงสิ่งที่ผมกลัวกำลังจะเกิด

 ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง ติ้งหน่อง  ผมลุกไปเปิดประตูด้วยใจสั่นๆ

“พี่กาวทำไรอยู่ค่ะมาเปิดประตูให้บาสช้าจังเลย”

“ปะเปล่าหรอก เข้ามาข้างในก่อน” 

“มีพิรุธนะเนียะ มีอะไรปิดบังบาสบอกมานะ”

“น้องกาวค่ะ เสื้อตัวเล็กกว่านี้ไม่มีแล้วเหรอค่ะ” เสียงพี่มิวตะโกนออกมาจากห้องน้ำ ทำไมมันถึงเหมือนนละครน้ำเน่า ที่นางร้ายสร้างสถานการณ์ให้นางเอกกับพระเอกเข้าใจผิดกันเหลือเกินนะ บาสทำสายตาดุใส่ผม

แล้วเดินไปยังบริเวณที่เป็นห้องครัว เปิดตู้เย็นรินน้ำใส่แก้วยกดื่มรวดเดียวหมด แล้วเดินมานั่งที่โซฟาหน้าทีวี

“พี่กาวมานั่งตรงนี้สิค่ะ” บาสกวักมือเรียกผมให้ไปนั่งใกล้ๆผมทำตามอย่างว่าง่าย

“พี่กาวโกรธบาสเหรอค่ะ” บาสเปลี่ยนมานั่งบนตักผม สองมือสวมกอดต้นคอผมเอาไว้ พูดด้วยน้ำ

เสียงอ้อนๆ

“พี่จะโกรธบาสเรื่องอะไรครับ” ผมตอบน้ำเสียงนุ่มสายตามองไล้ทั่วใบหน้าของบาสแต่ตาผมนี้ดิดัน

ไปหยุดอยู่ตรงริมฝีปากแดงระเรื่อนั่น

                “ก็ที่บาสลุกขึ้นเดินหนีมาไงค่ะ”

“พี่ไม่ได้โกรธครับแต่พี่น้อยใจมากกว่า”

“น้อยใจบาสเหรอค่ะ”

“ครับ”

“ขอโทษที่ขัดจังหวะนะค่ะ น้องกาวแล้วก็น้อง...อะไรนะ...อ๋อน้องบาส” พี่มิวออกมาจากห้องน้ำ

ด้วยสภาพเสื้อยืดของผมตัวเดียว แต่โชคดีที่เสื้อผมตัวใหญ่พอที่จะปกปิดร่างกายของพี่มิว

                “อ้าวว พี่มิวเหรอค่ะ มาตั้งแต่เมื่อไร แหมพี่กาวเนียะทำไมไม่ยอมบอกบาสละค่ะว่าพี่มิวอยู่ด้วย ดูสิปล่อยให้บาสมานั่งบนตักพี่กาวอยู่ได้ ดูสิพี่มิวเห็นจนได้” บาสของผมพูดจาเสียงเล็กเสียงน้อย

                “น้องกาวคะ...” พี่มิวไม่ทันได้พูดจบบาสก็เอ่ยแทรกขึ้นมาทันที

                “แหมพี่กาวดูสิ เอาเสื้ออะไรให้พี่มิวใส่กันค่ะ ที่จริงเอาเสื้อผ้าของบาสก็ได้” อันที่จริงบาสก็เคยมาค้างที่ห้องของผมเหมือนกันครับ แต่มีไอ้ก้องมาด้วย เสื้อผ้าของเธอก็เลยมีไว้ที่ห้องผมเหมือนกัน

                “งั้นพี่ไม่เกรงใจของยืมเสื้อน้องบาสหน่อยนะค่ะ”

                “ได้ค่ะ พี่กาวค่ะเดี๋ยวบาสมานะค่ะ” ผมพยักหน้ารับทราบ บาสลงจากตักผมเดินนำหน้าพี่มิงเข้าห้องผมไป นานสองนานผมไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น บาสเดินออกจากห้องนอนผม ตามมาด้วยพี่มิวที่เปลี่ยนมาใส่ชุดนักศึกษาของเธอตามเดิม พี่มิวเดินยิ้มออกมาอย่างผู้มีชัย

                “พี่กาวค่ะ บาสขอถามอะไรหน่อย ก่อนหน้าที่บาสจะมาหาพี่กาว พี่กาวมีอะไรกับพี่มิวเหรอค่ะ” อึ้งครับกับคำถามของบาส

                “ทำอะไร นี่คืออะไรเหรอบาส” ผมถามบาสที่ตีสีหน้าเศร้า

                “ก็มีอะไรกันใช่รึเปล่าค่ะ”

                “เปล่านะ พี่จะทำอย่างนั้นทำไมกัน พี่มิวพูดไรกับบาสครับ” ผมบอกกับบาสก่อนให้ไปต่อว่าพี่มิว

                “ก็บอกเรื่องของเราให้น้องบาสรู้ไงค่ะน้องกาว” พี่มิวเดินมาเกาะแขนผม แต่ผมสะบัดมือเธอออก

                “เรื่องอะไรพี่มิว ผมกับพี่มิวไม่ได้มีอะไรกันทำไมพี่มิวต้องพูดแบบนี้ด้วย”

                “ผู้ชายก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะน้องบาส” เธอหันไปยิ้มเยาะให้บาส

                “บาสเชื่อ...เชื่อพี่กาวค่ะ” ผมดีใจที่เธอเชื่อใจผม ผมเดินไปหาบาสและกอดเธอเอาไว้

                “พี่มิวค่ะ บาสรู้จักกับพี่กาวมาก่อน พี่มิวที่บาสเพิ่งจะรู้จักพี่ได้ไม่ถึงชั่วโมงเสียด้วยซ้ำทำไมบาสจะ

ต้องเชื่อที่พี่มิวพูดด้วยค่ะ”

                “แต่พี่กับกาวเรา..”

                “หยุดเถอะครับพี่มิว ผมเคยบอกพี่มิวไปแล้วว่าผมไม่สารถตอบรับความรู้สึกของพี่ได้ พี่หยุดการกระทำของพี่ก่อนที่ผมจะเกลียดพี่ไปมากกว่านี้เถอะครับ”

                “อืมพี่มิวค่ะ บาสลืมบอกไปค่ะ ว่าพี่กาวเค้าไม่ชอบผู้หญิงแก่กว่านะค่ะ แล้วก็มันหมดยุกต์ที่นางเอกจะต้องหูเบาโง่เง่าปัญญาอ่อนที่จะต้องเชื่ออะไรที่มันไร้สาระแล้วนะค่ะ เพราะฉะนั้นพี่เลิกเถอะค่ะ ถึงยังไงพี่กาวเค้าก็รักบาสคนเดียวอยู่แล้ว” โห~~ยัยบาสของผมมั่นใจตัวเองเหลือเกินนะ พี่มิวหน้าเสียหน้านิ่วด้วยความโกรธแล้วเธอก็สะบัดตัวเดินออกจากห้องผมไป  ผมพาบาสเข้าไปในห้องนอนของผม ผมเอนตัวลงนอนพิงหัวเตียงดึงตัวบาสให้มานั่งอยู่บนตัวผม

“พี่ดีใจนะที่บาสเชื่อใจพี่”

“งั้นบาสก็จะดีใจเหมือนกันหากพี่จะเชื่อใจบาสไม่หึงจนออกนอกหน้าเวลามีผู้ชายมาอยู่ใกล้บาส คนเรารักกันต้องมีความเชื่อใจกันไม่ใช่เหรอค่ะ ” ไม่รอให้บาสพูดจบผมประคองศรีษะของบาสให้เข้ามาใกล้ประทับจูบบาสอย่างโอนโยน  ไม่มีการลุกล้ำแต่อย่างใด ผมถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นิ้วเกลี่ยไร้ริมฝีปากบางอย่างเสียดาย บาสก้มหน้าหลบสายตาผมอย่างเขินอาย แก้มเธอแดงปลั่ง ผมอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเธอไปอีกที แล้วประทับจูบเธอไปทั่วทั้งใบหน้า ผมมองหน้าบาสด้วยความภูมิใจ ที่เธอไม่ใช่คนที่ไร้สาระไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งสิ้น ผมว่าเธอเป็นผู้ใหญ่มากกว่าผมในบางเรื่องเสียอีก โดยเฉพาะเรื่องความหึงหวง ผมขอยอมแพ้เธอเลย

จบตอนพิเศษ

****************************************************

จบแล้วค้าาาาาาาาสำหรับตอนพิเศษตอนที่1 แล้วอย่าลืมติดตามตอนพิเศษตอนต่อไปนะค่ะ

เขียนโดย parapanda : 2008-08-20 17:22:08

/1