สวัสดีคะทุกๆคน  ก่อนอื่นต้องขอแจ้งก่อนนะคะว่าเรื่องนี้ เคยนำมาอัพไว้แล้วครั้งหนึ่ง โดยใช้ชื่อเรื่องว่า   ฉันรักนายผู้ชายวันพุธ   แต่เนื่องจาก ทุกตอนที่เคยอัพไว้มันไม่สามารถเปิดอ่านได้เลย เราเลยอยากจะมาอัพใหม่ ใครที่เคยอ่านแล้วก็คงจะไม่ว่ากันนะค่ะ  ยังไงก็ขอกำลังใจ คำติชมจากทุกๆคนด้วยนะคะ

ประเดิมตอนแรกกันเลย

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนที่ 1

“อะไรของนายนะจู่ๆก็มาตบโต๊ะซะดัง”

“เรื่องนี้ฉันต้องถามเธอมากกว่านะว่านี่มันอะไร”

“แล้วมันอะไรเล่า”

“ดูซะแล้วบอกสิว่ามันอะไรกัน”

“ก็แผ่นเกมไงไม่รู้จักเหรอ”

“อย่ามากวนประสาทฉันนะ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้” นายนั่นว่างแผ่นเกมบนโต๊ะแล้วเปิดกล่องให้ฉันดูแผ่นเกม

“อ๊ะ! แผ่นแตก”

“ก็ใช่นะสิ ฉันอุตส่าห์ให้เธอยืมแล้วทำไมมันถึงได้เป็นแบบนี้”

“คิดมากนะก็แค่แผ่นแตกเอง”

“ก็แค่แผ่นแตกเหรอ เธอจงใจทำใช่มั้ย”

“ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ”

“จะไม่ได้ทำได้ไง ก็เธอเอาของฉันไปเป็นเดือนๆ เธอนั่นแหละเป็นคนทำ”

“ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงเล่า นายจะหาเรื่องรึไง ”

“ฉันหาเรื่องเธอ ใครกันแน่ ก็ตอนที่ฉันเอามาให้เธอมันไม่แบบนี้นิ”

“ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงเล่า หูหนวกรึไงวะ”

“อย่ามาวะนะโว้ย กล้าทำก็ต้องกล้ารับสิ”

“ก็ไม่ได้ทำนี่หว่า จะไห้รับยังไง”

“อ้าวเฮ้ย พูดงี้ได้ไง ก็เธอยืมของฉันไปเธอก็ต้องรับผิดชอบดิ”

“รำคาญจริงว่ะ เออก็ได้ฉันทำก็ได้ แล้วฉันจะซื้อใหม่ให้”

“เธอจะซื้อชดใช้ว่างั้น”

“เออ”

“อยากจะหัวเราะเป็นภาษาฝรั่งเศสถ้าทำได้ เธอจะหาซื้อที่ไหนให้ฉัน นี่นะมันไม่มีวางตลาดแล้ว รู้ไหมว่ามันนะหายากขนาดไหน ฉันต้องไปตะเวนหามาตั้งหลายร้านไหนต้องเข้าประมูลมากอีก มันเป็นแผ่น premium ผลิตแค่ 50000 แผ่นทั่วโลกกว่าจะได้มา เห็นว่าชอบอะไรเหมือนๆกันหรอกนะฉันถึงให้ยืมแล้วเธอรู้ไหมว่ามันราคาเท่าไร”

“จะไปรู้เหรอก็นายเป็นคนซื้อนิ”

“20000”

“20000 นายโม้อ่ะป่าว แผ่นเกมบ้าไรวะจะแพงขนาดนั้น หรือว่า....... ไม่มั้ง....... จริงเหรอ”

“แล้วจะให้ฉันทำไงเล่า” ฉันตวาดกลับไป

“จะไปรู้เธอเหรอ เธอต้องการแก้แค้นฉันเหรอ”

“แก้แค้นบ้าบอนายสิ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสะหน่อย”

“ไอ้พุธ” เสียงเพื่อนในห้องตะโกนเรียก

“พุธ ไหนว่ะ” ฉันกับนายนั่นตวาดกลับไปพร้อมกัน ใช่แล้วค่ะฉันกับนายนั้นชื่อเล่นชื่อ พุธ เหมือนกัน

“ก็ทั้งสองพุธนั้นแหละ ฉันพวกแกนี่ท่าจะบ้าแหะทะเลาะเรื่องแผ่นเกมกันอยู่ได้ตั้งนาน”

“ไม่ได้บ้านะโว้ย ก็ยัยนี่ทำของเขาเสียหายแล้วไม่รับผิดชอบ”  นายพุธพูดพร้อมกับเอานิ้วจิ้มหน้าผากของฉัน

“ใครว่าไม่รับผิดชอบ ก็จะซื้อชดใช้ให้ไง” ฉันปัดมือนายพุธออก

“จะซื้อ ก็บอกแล้วไงว่ามันหาซื้อไม่ได้แล้ว”

“แล้วจะเอายังงัยว่ะ” แล้วเราก็เข้าโหมดทะเลาะกันอีกรอบ

“พอได้แล้ว ทะเลาะกันเหมือนหมากันอยู่ได้” เพื่อนในห้องห้าม

“อย่ามายุ่ง” ฉันกับนายพุธพูดพร้อมกัน

“ก็ไม่อยากจะยุ่งหรอกน่ะ แต่อาจารย์เข้าห้องมาแล้ววะ หรือพวกแกจะทะเลาะกันต่อก็ได้นะ” 

เพื่อนๆและเราสองคน ต่างพากันกลับไปนั่งประจำที่ ฉันจะนั่งติดริมหน้าต่างหน้าสุดส่วนหมอนั่นจะนั่งแถวเดียวกันแต่เป็นหลังสุด มัวแต่ทะเลาะกันก็เลยลืมแนะนำตัวเลยอ่ะ ฉันชื่อ พุทธิดา ส่วนชื่อเล่นก็คงจะรู้กันแล้ว เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ตอนนี้ก็ ประมาณ 18 ปีแล้วค่ะ เรียนอยู่ชั้น ม.6 ส่วนคนที่ฉันทะเลาะด้วย ชื่อ พุฒิพงศ์ กันวันเดือนปีเดียวกันกับฉัน หมอนั่นเกิดก่อนฉัน 2  นาที แต่หมอนั่นกับชอบทำข่มฉัน บอกว่ายังงัยเขาก็อายุมากกว่าฉัน หมอนั่นมันคงบ้าไปแล้วแน่ๆแก่กว่าฉัน 2 นาที เราสองคนมีอะไรๆที่คล้ายกันมากค่ะ ไม่ว่าจะนิสัย อารมณ์ร้อน เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยยอมใคร สิ่งที่ชอบก็คล้ายๆกัน  เราสองคนรู้จักกันตอนที่เข้ามาเรียน ม.ปลายที่นี่ ส่วนเรื่องที่เราทะเลาะกันเรื่องแผ่นเกมนั้นอันที่จริงฉันจงใจทำเองแหละค่ะ ก็พอรู้ว่าแผ่นมันหายากแพงด้วยแต่ใครมันจะไปคิดล่ะค่ะว่าแผ่นเกมนั้นราคาเป็นหมื่น แต่ก็สมน้ำหน้านายพุธแหละค่ะ ก็หมอนั่นมันทำให้ฉันต้องตัดผมนิ เรื่องมันเป็นยังไงเหรอค่ะ เอาเป็นว่าฉันเล่าให้ฟังก็แล้วกัน

                ฉันก็จัดว่าเป็นคนที่มีหน้าตาดีพอใช้ได้ไม่ได้โม้นะค่ะ รูปร่างสูงเหมือนนางแบบเลยค่ะ ฉันไว้ผมลากไทรยาวถึงกลางหลัง ตอนนั้นฉันอยู่ม. 5 เรื่องมันเกิดขึ้นก่อนวันสอบปรายภาค 1 วัน

“นี่พุธเรามาเล่นอะไรที่มันสนุกกันไหม” นายพุธโทรมาหาฉันประมา 5 ทุ่มกว่าๆ

“ฉันไม่มีอารมณ์เล่นกับนานตอนนี้หรอกนะ คนจะนอน”

“นี่ๆๆ อย่าพึ่งวางหูนะ”

“เออ”

“ไม่ใช่ตอนนี้ พรุ่งนี้สอบแล้วใช่มั้ย”

“เออ”

“เรามาพนันกันไหมว่าใครจะสอบได้อันดับที่ดีกว่ากัน”

“อะไรนะ”

“ไม่กล้าเหรอไง”

“มีเหรอคนอย่างฉันจะไม่กล้า เท่าไร”

“อะไรเท่าไร”

“จะพนันกันคนเท่าไร”

“เงินนะมันกระจอกไป”

“แล้วจะเอายังงัย”

“เอาเป็นว่าถ้าฉันชนะเธอ เธอจะต้องตัดผมสั้น”

“ตัดผมเหรอ”

“ชิ ว่าแล้วยังงัยเธอก็ไม่กล้าหรอก เฮ้ย~เราก็คิดว่าจะใจถึงเหมือนกันสะอีกคิดผิดเหรอเนี๊ยะ”

“ใครว่า แล้วถ้าฉันชนะล่ะ” 

“เธอจะให้ฉันทำอะไรก็ได้โอเคมั้ย”

“ก็ได้ แล้วนายอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน” ฉันรับคำถ้าเพราะอยากลบคำสบประมาทของนายนั่น เมื่อวันประกาศผล เพื่อนๆก็คงจะทราบดีนะค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใช่แล้วค่ะ หมอนั่นสอบได้อันดับที่ดีกว่าฉัน ฉันจึงต้องตัดผมสั้น ส่วนหมอนั่นก็ได้แต่หัวเราะชอบใจ แล้วทำไมฉันยังคงไว้ผมสั้นอยู่อีกนะเหรอ ก็เพราะว่ามันเข้ากับฉันนะสิ แต่ฉันก็ยังแค้นใจอยู่ดี ก็เลยทำลงไป ตอนนี้ก็นึกสงสารเหมือนกัน ก็ หมอนั่นหวงแผ่นนั้นจะตาย เอาเป็นว่าค่อยไปขอโทษก็แล้วกัน