พุธไปตามเสาร์ลงมาทานข้าว
ฮ่ะแม่
คุณป้าค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยนะคะ ต้องทำตัวน่ารักให้พี่ศุกร์เห็นพี่ศุกร์จะได้ชอบ
มาสิหนูพุธ ศุกร์ก็ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนซิลูกเสร็จแล้วจะได้ทานข้าวกัน
ครับ พี่ศุกร์พยักหน้าตอบรับแล้วก็เดินขึ้นบนห้องไป เฮ้อ~หล่อจริงๆ ผิดกับไอ้มนุษย์ปีศาจนั้นหน้ายังกะไอ้จ๋อไม่รู้ทำไมมีแต่คนบอกว่านายพุธนั่นหล่อ มันหล่อตรงไหนนะ
ระหว่างรับประทานอาหาร
พี่ศุกร์ทานนี้สิค่ะพุธทำเองลองชิมดู
จะดีเหรอ
พี่ศุกร์อ่ะ
พี่ล้อเล่นน่ะ ไหนดูซิ
........... ไหงพี่ศุกร์ทำหน้างั้นอ่ะ
เป็นงัยค่ะ
อืมอร่อย
จริงเหรอค่ะ งั้นทานเยอะๆนะคะ ดีใจจังเลย ยังงี้ฉันก็เป็นเจ้าสาวของพี่ศุกร์ได้สิ
อิ่มแล้วครับ
อ้าวพุธอิ่มแล้วเหรอ ทานไปนิดเดียวเอง พี่ศุกร์เอ่ยปากถาม
ฮ่ะผมรู้สึกไม่ค่อยดี มันเลี่ยนๆยังงัยก็ไม่รู้ หมอนั่นหันมามองหน้าฉัน แล้วก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
หลังจากที่พวกเราทานข้าวเรียบร้อยแล้วฉันก็นั่งคุยกับพี่ศุกร์ไม่นานก็ต้องกลับบ้านเพราะมันดึกแล้ว พี่ศุกร์ก็เลยเรียกพุธให้ไปส่งฉัน แต่ที่จริงแล้วฉันอยากให้พี่ศุกร์ไปส่งฉันมากกว่า
พุธ พุธ พี่ศุกร์ตะโกนเรียกนายพุธแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากนายพุธ
พุธ ไอ้พุธ ลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้นะเฟ้ยก่อนที่ฉันจะมีน้ำโห ออกมาแล้วค่ะอารมณ์ของนักมวยเมื่อตะกี้ยังเป็นคุณหมอผู้ใจดีอยู่เลย
คร๊าบบผม นั่นไงลงมาแล้วก็ไหนบอกว่าไม่กลัวพี่ศุกร์ไงฟ่ะ
ไปส่งพุธหน่อยสิ
ทำไมต้องเป็นผมด้วย มาเองก็กลับเองได้ดิ
พุธนี่มันก็ดึกมากแล้วนะเค้าเป็นผู้หญิงมันอันตราย ใช่แล้วคะพี่ศุกร์พูดถูก
พี่ไม่ต้องเป็นห่วงยัยนี่หรอก ไม่มีใครเขากล้าทำไรยัยนี่หรอก ผู้ชายน่ะต้องกลัวยัยนี่มากกว่าอีก ดูมันค่ะดูมันว่าช้าาานแบบนี้ต่อหน้าพี่ศุกร์ได้งัย
ไม่เป็นไรค่ะพุธกลับเองได้ค่ะใกล้ๆเอง ใกล้กะผีไรฟ่ะฉันอยู่ท้ายซอยส่วนหมอนี่อยู่ปากซอย แต่ห่างกันเป็นกิโลเชียวนะ
ไม่ได้หรอกให้พุธไปส่งนะดีแล้วขี่มอร์ไซด์ไปไม่นานก็ถึงแล้ว
ไม่ไป นายพุธตัวแสบยืนกรานคำเดิม น่าโมโหชะมัดถ้ามีนายคนเดียวนะฉันคงจะตั้นหน้านานไปแล้ว
ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ
ชิ..ตีสองหน้าเก่งชะมัด กรี๊ดดดเหลืออดแล้วนะ ไอ้พุธตัวดีเดี๋ยวปั๊ดชกให้จริงๆซะหรอก
ไอ้พุธ! จะไปหรือไม่ไป ฉันให้โอกาสนายอีกครั้งนึง ทั้งฉันและนายพุธต่างสะดุ้งโย้งเมื่อได้ยินเสียงนั้นแต่พอมองหน้าพี่ศุกร์พี่แกยังคงยิ้มอยู่เหมือนเดิม น่ากลัวจริงๆ
คร้าบบผม เดี๋ยวกระผมจะไปส่งคุณพุธให้ถึงที่เลยครับ
เฮ้อออ..หมอนี่กลัวพี่ชายตัวเองจริงๆแหละ สาเหตุเหรอค่ะข้าพเจ้าได้แอบไปสอบถามคุณป้ามาแล้วค่ะ เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่นายพุธประมาณ 14 พี่ศุกร์ก็คงประมาณ 19 เห็นจะได้ ตอนนั้นทุกคนกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่แล้วนายพุธก็หาเรื่องใส่พูดจาไม่เข้าหูพี่ศุกร์แต่ฉันก็ไม่ได้ถามว่าพูดอะไร เมื่อพี่ศุกร์ได้ยินก็หันมายิ้มแล้วก็นั่งทานข้าวต่อนายพุธก็คงคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แล้วพี่ศุกร์ก็ถีบนายพุธตกจากเก้าอี้โดยที่ไม่รู้ตัวพี่ศุกร์ไม่พูดอะไรสักคำนั่งกินข้าวแล้วก็พูดคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คุณป้าบอกว่ารอยยิ้มของพี่ศุกร์ตอนนั้นมันทำให้พุธกลัวจนถึงทุกวันนี้เมื่อพี่ศุกร์ยิ้มแบบนั้นเมื่อไรนายพุธก็จะพยายามทำตัวให้ห่างเข้าไว้เมื่อพี่ศุกร์สั่งไรก็จะทำตามทุกอย่าง
นี่เร็วๆดิชักช้าอยู่นั่นแหละ
เออๆ ไปเดี่ยวนี่แหละ มันออกไปตั้งแต่เมื่อไรฟ่ะ
ขึ้นรถเด้ หรือจะให้ฉันแบกเธอขึ้นมานั่ง ปล่อยไปก่อนฉันไม่อยากว่าไรนายมากหรอกนะเดี๋ยวเปลี่ยนใจไม่ไปส่งฉันละแย่เลย พอฉันขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายนายพุธก็ส่งหมวกกันน๊อคให้
แล้วนายล่ะ
มันมีใบเดียวเธอใส่ไปเหอะ โห้ เป็นผู้ชายที่เสียสละ ใจดีกับผู้หญิง (แต่เพื่อนอยากเอาเป็นตัวอย่างนะ ขับมอไซด์ต้องใส่หมวกนะค่ะ)
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ทำไมต้องบิดซะเร็วแบบนี้ด้วย ช้านนนกลัว
เป็นไงเร็วดีป่ะ ถูกใจม๊า
ขี่ช้าๆหน่อยดิ ช้านนนนยังไม่อยากตาย
ฮ่ะๆ ๆ ยังจะมาหัวเราะอีกอ่ะ มันบ้าไปแล้วแน่ๆฉันคิดผิดอะป่าวเนี๊ยะที่ให้มันมาส่ง
กรี๊ดดด อย่ามาทำขับซิกแซ็กนะใอ้พุธ โอ้ยไม่ฟังที่ฉันพูดเลย ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว แต่ที่รู้ๆ ฉันกอดนายพูธแน่นก้มหน้าหลับตาปี๋
เอ้าถึงแล้ว
โอ้ พระเจ้า แผ่นดิน แผ่นดิน ฉันยังไม่ตาย ฉันทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น
เว่อร์ไปเฟ้ย! เข้าบ้านไปเลยไป๊!
ไม่ได้เวอร์นะ แล้วนายไม่เข้าบ้านฉันก่อนเหรอ
ไม่อ่ะ
เหอะน่าเข้ามาก่อนดิ
ไม่ดีกว่า
ไรว่ะ เล่นตัวชะมัด นายเป็นผู้ชายนะ
เออๆก็ได้ แต่ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีอ่ะ
อะไรนะ ฉันถามด้วยความสงสัย
ไม่มีไร เข้าไปเหอะ นายพุธดับเครื่องแล้วเดินดามฉันเข้ามาในบ้าน
แม่ค่ะหนูกลับมาแล้วพุธก็มาด้วยค่ะ ฉันตะโกนบอกแม่ที่กำลังง่วนกับการทำขนมในครัว
กลับมาแล้วเหรอพุธ แม่เดินออกมาจากในครัว
หวัดดีฮะคุณป้า นายพุธยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ชิน่าหมั่นไส้ก็นายนี่ชอบทำตัวเรียบร้อยต่อหน้าแม่ฉันนี่น่า (มันก็นิสัยเดียวกับเรานี่หว่า)
หวัดดีจ้า ฉันลืมบอกไปค่ะว่าครอบครัวของฉันมีกันอยู่ 2 คน พอเสียไปตั้งแต่ฉันยังเด็กแม่ก็เลี้ยงดูฉันมาตามลำพัง แม่ฉันเปิดร้านเบเกอร์รี่ค่ะ ขนมที่แม่ฉันทำอร่อยมากไม่เชื่อก็ลองชิมดูค่ะ (คิกๆๆ ก็รู้ค่ะว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เพื่อนจะชิม)
กลิ่นอะไรฮะหอมจัง
อ๋อ พอดีป้าเพิ่งลองทำขนมตัวใหม่อยู่จ๊ะ ไหนๆพุธก็มาแล้วอยู่รอชิมก่อนนะ
ครับป้า ลาภปากอีกแล้วฮ่ะ
นี่นายพุธช่วยไรหน่อยดิ ฉันเข้าไปสะกิดนายพุธที่กำลังยืนน้ำลายไหลอยู่ในครัว(อันนี้ขอสร้างภาพที่ไม่ดีให้นายพุธหน่อย)
ไร
มาช่วยยกกล่องนี้ให้หน่อย มันวางเกะกะมาหลายวันแล้ว ฉันยกไม่ไหว
นี่กะหลอกฉันมาใช้ใช่ป่ะ
น่าช่วยหน่อย
เออ ก็ได้
หลังจากที่นายพุธช่วยยกกล่องจนเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราก็ลงมาทานขนมด้วยกัน
นี่กินเสร็จก็กลับไปได้แล้ว
อะไรฟ่ะ พอสมใจอยากก็ไล่เลยเหรอ เธอคงหวังแค่ร่างการของฉันเท่านั่นใช่มั้ย โอ้พระเจ้าดูมันทำ อยากจะอ๊วก มาทำพูดจาสะดีดสะดิ้ง เห็นแล้วอยากจะเตะมันจริงๆ
ไอ้พุธอย่ามาพูดสองแง่สองง่ามนะเฟ้ย ใครจะไปหวังร่างกายของนายกันฟ่ะ กลับไปเลยไป๊
ชิ ทำเป็นไล่ กลับก็ได้วะ ฉันเดินออกไปส่งนายพุธที่หน้าบ้าน
นี่พรุ่งนี้นายพามอร์ไซด์ไปโรงเรียนใช่ป่ะ
เออ
งั้นมารับด้วยนะพรุ่งนี้ฉันมีประชุมคณะกรรมการนักเรียนตอนเช้า ค่ะฉันเป็นหนึ่งในคณะกรรมการนักเรียนของโรงเรียนนี้ค่ะ ไม่ใช่เป็นประธานหรือรองประธานอะไรหรอกมันดูดีเกินไป ก็แค่เป็นหัวหน้าห้องที่เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการนักเรียนเท่านั้น
เห็นมั้ยก็หวังแค่ร่างกายของเค้าเท่านั้น
ยังเล่นไม่เลิกนะ ฉันละเซ็ง
แล้วมันเรื่องอะไรที่ฉันต้องมารับเธอด้วย ไปเองดิ ฉันขี้เกียจวนรถมารับ
แหม ช่วยหน่อยไม่ได้เหรอไง น่านะ
ไม่รับปากเฟ้ย ไปล่ะนายนั่นสตาร์ทรถซิ่งหนีไปเฉยเโอ้โห้ความมีน้ำใจของนายพุธมันช่างทำให้ฉันซึ้งใจเหลือเกิน
แต่นี่มันก็เป็นความรับผิดชอบของนายนะ ฉันตะโกนไล่หลังหมอนั่นไป นายพุธโบกมือลาซาโยนาระให้ฉันแทน ช่วงนี้ฉันยิ่งนอนตื่นสายอยู่ด้วย ขืนไปประชุมสายอีกล่ะก็มีหวังโดนพี่ก๊าประธานนักเรียนดุให้อีกแน่ หรือไม่ก็ขั้นปลดออกจากคณะกรรมการมีหวังได้อายขายขี้หน้าประชาชีกันทั้งโรงเรียนแน่ อ๊ะเพื่อนๆสงสัยเหรอค่ะว่ามันเป็นความรับผิดชอบของหมอนั่นยังงัยนั่นก็เพราะว่า วันนั้นมีโฮมรูมตอนเช้าประชุมเลือกหัวหน้าห้องเพื่อเป็นตัวแทนเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการนักเรียน เราก็เสือกเล่นเกมดึกไปหน่อย มาถึงปุปก็หลับปัป มาตกใจตื่นอีกทีก็เพราะเสียงปลุกของนายพุธ มันบอกว่าอาจารย์บอกให้ลุกขึ้นยืน ไอ้เราก็ไม่รู้เรื่องอะไรก็ลุกขึ้นยืนตามที่นายพุธบอก เข้าทางมันเลยค่ะ อาจารย์เห็นว่าเราลุกขึ้นยืนแล้วก็ให้เราเป็นซะงั้น เป็นการคัดเลือกที่เยี่ยมยอดมากจริงๆ จะมีห้องไหนเหมือนห้องเราบ้างเนี้ยะ