สาววันพุธ
คุณเป็นสาวคมลึกเชียวนะ จะอ่านผู้ชายให้ทะลุก่อนจะคิดควงใคร ก็เลยมักจะมีความรักแบบดูใจกันไป มองกันไป ไม่มีอะไรโลดโผนแต่ก็ชัวร์ดีนะ
(หนุ่มที่เหมาะกับเธอ)
สำหรับสาววันพุธหนุ่มที่เหมาะสมกับเธอ เขาคนนั้นเป็นผู้ชายร่ำรวยอารมณ์ขัน
ขี้เล่น สุภาพเรียบร้อย พูดน้อย อดทน และใจเย็นเขาจะนั่งเฉยๆ
ท่ามกลางเสียงวีนว้ากๆ ของเธอ และอมยิ้มได้หน้าตาเฉย
หนุ่มวันพุธ
คู่รักคนนี้แหละเจ๋ง เพราะเขาก็ชอบ ความสัมพันธ์ที่อบอุ่นจริงใจและรอเขาได้
ม่ายยยยยยย มันไม่จริง เป็นไปไม่ได้ ฉันลุกขึ้นตะโกนจนเพื่อนๆในห้องต่างพากันหันมามองเป็นสายตาเดียว พวกมันต้องคิดว่าฉันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ทำไมฉันต้องเหมาะกับหนุ่มวันพุธด้วยกันนะอ่านกี่เล่มๆก็เป็นแบบนี้ ฉันไม่อยากมีแฟนเป็นหนุ่มวันพุธนิ ทำไมเหรอค่ะก็เพราะฉันเห็นนิสัยของนายพุธแล้วฉันรับไม่ค่อยจะได้
เอ่อ พุทธิดา อาจารย์สอนผิดตรงไหนเหรอ
หะ หา ไม่ใช่ค่ะจารย์? คือว่าหนูคงอินไปนีสสนะค่ะ
อินกับเรื่องที่อาจารย์สอนเนี๊ยะนะ อาจารย์กำลังเล่าถึงประวัติของ Saint Valentine ถึงตอนที่ วาเลนตินัสถูกนำไปตัดศีรษะพอดี
คงงั้นมั้งคะ แล้วเสียงหัวเราะก็ค่อยๆดังขึ้นโดยเฉพาะไอ้พุธตัวแสบหัวเราะดังที่สุด
ครูว่าเธอนั่งลงและสงบจิตสงบใจก่อนดีมั้ย อาจารย์ทำหน้าเอือมละอา
......................... ฉันค่อยๆหย่อนตัวลงนั่งก่อนจะหันไปสบตากับคนที่มายืนด้อมๆมองๆอยู่ที่ประตูหน้าห้อง นั่นมันเด็กที่หน้าคล้ายพี่ศุกร์นิมาทำไรที่ชั้น ม.6 นะ แล้วทำไมต้องมาเห็นฉันในสภาพที่หน้าอายแบบนี้อีกแล้วนะ
นี่เธอมาด้อมๆมองๆอะไรแถวนี้ไม่มีเรียนรึงัย อาจารย์หันไปเห็นจึงถาม
พอดีผมมีธุระกับพี่ในห้องนี้ครับ น้องสุดหล่อตอบอาจารย์ ของเรียกแบบนี้ล่ะกันก็ไม่รู้ชื่อนี่น่า แต่เอ้? มาหาใครกันน้า
แล้วเธอมาหาใครล่ะ
พี่คนนั้นนะครับ น้องชี้มาทางฉันแล้วมาหาฉันเหรอยัยหน่อยกันแน่นะ
ไหนคนไหน อาจารย์มองตามนิ้วของน้องสุดหล่อ ก่อนจะหันกลับไป
ก็คนที่ลุกขึ้นเพราะอินกับเรื่องที่อาจารย์สอนไงฮะ น้องสุดหล่อพูดพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อย
อ๋อ พุทธิดา น้องเขามีธุระจะคุยกับเธอ อาจาย์พยักหน้าเรียกฉัน ฉันลุกขึ้นยืน
นี่เขามาหาเธอทำไมอ่ะ ยัยหน่อยกระตุกชายกระโปรงของฉัน
ไม่รู้สิ แล้วในห้องก็ค่อยๆเริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบปะปนกับเสียงกรี๊ดในขณะที่ฉันเดินออกไปพบน้องสุดหล่อ
เออคือว่ามีอะไรเหรอ พอนึกถึงเรื่องเมื่อวานก็เหมือนอยากจะหันหลังกลับเลย
คือเมื่อวานนะฮะ พี่ทำไอ้นี่ตกไว้ตอนที่ล้มนะฮ่ะผมเก็บไว้ได้กะจะเอามาให้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ไม่รู้ว่าพี่เรียนอยู่ห้องไหน
อ้าว ที่ที่แขวนมือถือหล่อนได้ไงนะ ฉันล้วงมือถือที่อยู่ในกระเป๋ากระโปงออกมาดู
งั้นขอบใจมากนะ ไปล่ะ ฉันหันหลังกลับกำลังจะเดินกลับเข้าห้อง
ผมชื่อ แทน จำไว้ด้วยนะฮะพี่พุธ น้องสุดหล่อบอกกับฉันพร้อมโบกมือให้แล้วเดินกลับไป เขาไปรู้จักชื่อฉันมาจากไหนนะ ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะเรียน แต่ยังสงสัยอยู่ว่าเขารู้ชื่อฉันได้ไง หรือในโรงเรียนนี้เราก็ดังกับเขาเหมือนกัน
นี่พุธเขามาทำไมเหรอ
ก็แค่เอาของที่ตกมาคืนนะ
นี่รู้รึเปล่า ฉันได้ยินพวกนักเรียนหญิงในห้องเขาคุยกันว่า ยัยหน่อยหยุดพูดเพื่อรอให้ฉันถาม
ว่าอะไร
ว่าคนเมื่อกี้นี่เขาเป็นนายแบบวัยรุ่นที่กำลังมาแรงอยู่ตอนนี้นะ ยัยหน่อยทำหน้าจริงจัง
เป็นไปไม่ได้มั้ง แต่พอมองใกล้ๆฉันก็รู้สึกคุ้นๆหน้าเหมือนกันนะว่าเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง
แล้วนึกออกยังว่าเคยเห็นที่ไหน
อืม ขอนึกก่อนนะ อ๊ะ รู้แล้วว่าเคยเห็นที่ไหน
ที่ไหน ที่ไหน ยัยหน่อยเขย่าตัวฉัน
เดี๋ยวนะขอเปิดก่อน ฉันผลิกหน้ากระดาษของนิตยาสารของวัยรุ่นที่ฉันอ่านอยู่
นี่ไง ฉันชี้ไปที่ภาพนายแบบเสื้อผ้ายี่ห้อดังให้ยัยหน่อยดุ
อืมใช่จริงๆด้วย แล้วทำไมมาอยู่นี่ได้นะ แต่ที่ในโรงเรียนฉันเพิ่งเคยเห็นหน้าจริงๆแหละ