หลังจากหมดคาบเรียนเพื่อนๆผู้หญิงในห้องต่างเดินเข้ามาล้อมฉันแล้วถามฉันถึงเรื่องที่น้องสุดหล่อ มาหาฉัน ฉันก็บอกไปตามที่บอกยัยหน่อยนั่นแหละ เพื่อนๆในห้องต่างก็รู้จักเขากันทั้งนั้นแต่ทำไมฉันกับยัยหน่อยถึงไม่รู้จักนะ อาจเป็นเพราะฉันไม่ค่อยสนใจก็ได้มั้ง ส่วนยัยหน่อยนะก็พอรู้ว่าหล่อนไม่ชอบอะไรแบบนี้ หลังจากคุยกับเพื่อนๆก็ทำให้รู้ว่าน้องสุดหล่อหรือน้องแทนเพิ่งย้ายมาประมาณ 3-4 วันก่อน พ่อของน้องเค้าสนิทกับผู้อำนวยการโรงเรียนก็เลยสามารถย้ายมาตอนกลางเทอมได้ ดูท่าทางว่าจะเป็นนายแบบที่กำลังฮอตฮิตอยู่ตอนนี้
นี่ ขอตัวก่อนนะ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระ ลืมไปเลยว่าวันนี้หนังสือการ์ตูนที่เราอ่านจะออกเล่มต่อแล้วเดี๋ยวต้องไปหานายพุธก่อน กะว่าจะชวนไปซื้อด้วยกันหน่อย
อ้าวไปไหนแล้วอ่ะ ฉันมองไปยังที่นั่งของนายพุธ หายตัวไปไหนนะ หรือว่าจะไปอยู่ที่ห้องชมรมตามเคย ก็หลังจากคาบนี้เราก็ไม่มีเรียนแล้วด้วย ว่างเมื่อไรนายพุธก็จะไปขลุกตัวอยู่ที่ชมราก็นายนั่นนะเป็นประธานชมรมนิเนอะ ไปหาดีกว่า
หน่อยเดี๋ยวฉันไปหานายพุธก่อนนะ ฉันบอกยัยหน่อยก่อนเพราะหล่อนจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง
อืม ยัยหน่อยพยักหน้า
ฉันจึงเดินขึ้นไปบนชั้น 4 ของอาคารที่ฉันเรียนอยุ่ที่นั่นจะเป็นห้องชมรมต่างๆที่ให้นักเรียนเข้ามาทำกิจกรรมกัน ส่วนสภานักเรียนจะอยู่แยกออกไปอีกอาคารนึงจะเป็นอาคารสำหรับพวกคณะกรรมการนักเรียนและพวกประธานชมรมต่างๆที่สามารถเข้าออกได้นอกจากนั้นก็จะเป็นพวกอาจารย์
ทำไรอยู่อะพุธ ฉันเดินเข้าไปหานายพุธ
ล้างจานอยู่มั้ง ดูมันตอบฉันก็อุตส่าห์พูดดีด้วย นายพุธกำลังนั่งวาดรูปอยูริมหน้าต่างเวลาหมอนั่นวาดรูปนะฉันว่ามันดูไม่เหมือนนายพุธเลยมันดูแปลกๆยังกับไม่ใช่นายพุธ พอมองแล้วหมอนั่นก็ดูดีเหมือนกันนะ ฉันลากเก้าอี้ไปนั่งตรงหน้านายนายพุธ เอนกายพิงพนักเก้าอี้ที่วางติดริมหน้าต่าง สายลมพัดเย็น
นี่วาดรูปไรอยู่เหรอ
................................
วาดรูปเหมือนเป็นป่ะ
................................
วาดรูปให้ฉันบ้างได้มั้ย
.................................
วาดรูปเหมือนนะ ฉันเป็นแบบเอง
...................................
ชิ พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย เฮ้อออ อากาศดีจังเลย ว่าแล้วทำไมนายชอบมาขลุกตัวอยู่ที่นี่
...............................
เราพูดอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้าเลยแหะ ทำไมวันนี้นายพุธถึงดูสุขุมจังเลย ปกติก็ต้องตวาดฉันกลับมาแล้วนี่
หาววว ฉันง่วงนอนก็เลยหาวอ้าปากกว้างซะ นายพุธเหลือบตามองแล้วหัวเราะในลำคอ ฉันเปลี่ยนท่านั่งโดยหันหน้าออกไปทางหน้าต่าง เอาแขนว่างบนขอบหน้าต่างแล้วนอนอิงบนแขน แต่ฉันก็ยังมองนายพุธที่นั่งวาดภาพอย่างตั้งใจด้วยใบหน้าที่จริงจัง พอมองดูดีๆแล้วนายนี่ก็หล่อดีเหมือนกันแหะ ถ้าตัดไอ้นิสัยของหมอนั่นออกไปก็พอจะคบเป็นแฟนได้อยู่ เฮ้ย คิดอะไรนะเราไร้สาระ
นี่ตกลงจะวาดรูปฉันให้หน่อยได้มั้ย เอาให้สวยๆนะ ฉันพูดอย่างสลึมลลือเพราะง่วงเต็มทีแล้ว
ฉันจะวาดภาพเหมือนก็ต่อเมื่อฉันเจอผู้หญิงที่ฉันรักเท่านั้นและตอนนี้ฉันคิดว่าฉันเจอแล้วล่ะ นายพุธพูดว่าไรนะ ฉัน ไม่ได้ยินเลย ไม่ไหวแล้วหลับดีกว่า
ใครนะมาลูบแก้มฉัน แต่มันรู้สึกดีจัง ฝ่ามือที่อบอุ่นและอ่อนโยนนี่ใครกันนะ ฉันอยากรู้จังว่าเป็นใคร มันคงเป็นความฝันแน่ๆ แต่.......ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆมาสัมผัสที่ริมฝีปากของฉันอย่างนุ่มนวลและแผ่วเบา หรือว่านี่ก็เป็นความฝัน แล้วฉันต้องสะดุ้งตกใจตื่นเมื่อได้ยินเสียงเตือนบอกเวลาเลิกเรียน
ตื่นแล้วเหรอ หลับสบายมั้ย
เมื่อกี้ฉันคงฝันไป แต่ว่ามัน เหมือนมันยังทิ้งความรู้สึกจากรอยสัมผัสนั้นอยู่เลย ฉันเอามือแตะริมฝีปากตัวเอง
เป็นไรไปรึเปล่า นี่! ถามไม่ได้ยินเหรอ
..................................... ทำไมน้องสุดหล่อมาอยู่นี่ได้ละ แล้วนายพุธหายไปไหน ฉันหันมองซ้ายมองขวง นายพุธออกไปจากห้องตั้งแต่เมื่อไรนะ
นี่! พี่พุธ
เอ่อ.....คือ......เธอ หรือว่าเมื่อน้องเขาจะ แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก ยังงัยมันก็แค่ความฝันแหละ
ผม แทน งัย บอกว่าให้จำเอาไว้ ว่าแต่พี่ไม่สบายรึเปล่าเห็นหน้าแดงๆ
เปล่าหรอก สงสัยอากาศมันร้อนมั้ง แล้วแทนมาทำไรที่นี้นะ
ผมมาเดินสำรวจดูว่าจะมีชมรมไหนที่น่าสนใจ บังเอิญเห็นพี่หลับอยู่ก็เลยเข้ามา พี่อยู่ชมรมนี้เหรอฮะ แทนพูดไปพรางพร้อมกับเดินสำรวจสิ่งต่างๆที่อยู่ในห้อง
เปล่าหรอกฉันไม่ได้อยู่ชมรมอะไรทั้งนั้น
อ้าว ได้ด้วยเหรอ นายแทนทำหน้าสงสัย
ฉันเป็นคณะกรรมการนักเรียนนะ เดินดูตามสบายนะฉันไปก่อน ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วลากเก้าอี้มาเก็บที่เดิม
เดี๋ยวสิ ไม่พาผมเดินดูชมรมอื่นๆก่อนเหรอ นายแทนรีบเดินเข้ามาดักหน้าฉันไว้ พร้อมกับยิ้มให้
ต้องขอโทษด้วยนะ พอดีฉันมีธุระ อ๊ะ! เธอ เธอสองคนนั้นน่ะ ฉันเหลือบไปเห็นนักเรียนหญิงสองคนเดินผ่านมาจึงกวักมือเรียก
มีอะไรเหรอค่ะ
ช่วยพาคนคนนี้สำรวจดูชมรมหน่อยนะ ขอบใจมาก น้องเขายิ้มใหญ่ก็จะได้ควงกับนายแบบเดินดูชมรมนี่หน่า
ไปนะ ไว้จะตอบแทนเรื่องที่เก็บของให้วันหลัง ฉันยิ้มก่อนจะเดินออกไป