นี่ทำอะไรนะ ถอยไปนะ
ก็อยู่กันตามลำพังสองคนแบบนี้จะให้ทำอะไรดีล่ะ งานที่ทำก็น่าเบื่อซะด้วยสิ นายแทนยิ้มมุมปากดูเจ้าเล่ห์ทีเดียว
พูดบ้าๆอะไรของนายนะฉันบอกนายแล้วไงว่าฉันไม่ชอบการล้อเล่นแบบนี้
ผมไม่ได้ล้อเล่น นายแทนค่อยๆเลื่อนหน้าก้มต่ำลง
นายจะทำอะไรนะ
ก็จะจูบไง นายแทนตอบอย่างไม่อายขนาดฉันคนฟังยังอายแทนเลย
หา!!! นายแทนก้มหน้าเข้ามาใกล้จนปากนายแทนจะชนกับปากของฉันอยู่แล้ว ฉันก้มหน้าหลับตาปี๋
ไม่!!! ฉันเอามือทั้งสองข้างปิดปากของนายแทนเอาไว้ ฉันไม่ยอมนายหรอกนะ คิดเหรอว่าเป็นนายแบบดังแล้วฉันจะยอมนะ แต่นายแทนก็ดึงมือฉันออกพยายามจะจูบฉันอีก
นี่เสร็จยังคนอุตส่าห์มารับอย่าให้คอยนานนะเฟ่ย เสียงตะโกนดังอยู่นอกห้อง นั่นมันเป็นเสียงของนายพุธนิสงสัยจะมารับ เมื่อนายแทนได้ยินเสียงก็หยุดชะงักส่วนฉันได้ทีผลักนายแทนออกรีบวิ่งไปคว้าเป้ที่วางอยู่บนโต๊ะวิ่งออกไปหาพุธ ซึ่งนายพุธก็เปิดประตูห้องเข้ามาพอดี
ว่าไงเสร็จยัง
อืมเสร็จแล้วไปกันเถอะ ฉันรีบดึงแขนนายพุธให้เดินออกมาด้วยกัน
อะไรนะไม่เห็นต้องกระชากกันเลย
ฉันหิวนะรีบไปเหอะ
แล้วใครที่อยู่ในห้องนะ นายพุธเหลียวหลังหันกลับไปมองนายแทนที่ยืนมองเราอยู่
อ๋อพี่ก๋าให้น้องเขามาช่วยนะ ฉันกับนายพุธเดินออกไปปล่อยให้นายแทนยืนอยู่ในห้องเพียงลำพัง
เอางี้แล้วกันเธอหิวใช่ป่ะพอดีเลยฉันก็ยังไม่ได้กินอะไรงั้นเราหาไรกินกันก่อนแล้วกัน
อืมดีเหมือนกัน
อยากกินอะไร
อะไรก็ได้ ฉันกับนายพุธเดินไปยังมอเตอร์ไซด์ที่จอดอยู่หน้าอาคาร นายแทนส่งหมวกกันน๊อคให้ฉันรับมาสวม
เอ้าใส่นี่ซะด้วย นายพุธถอดเสื่อเจ๊กเก็ตที่ใส่อยู่ส่งมาให้ฉัน
ไม่เป็นไรนายใส่เถอะ
เธอนะแหละใส่ ชุดนักเรียนนะมันบางนั่งมอไซด์เดี๋ยวจะหนาว นายพุธสวมเสื้อให้ฉัน พร้อมกับตรวจดูว่าฉันสวมหมวกเรียบร้อยรึเปล่า นายนี่มาแปลกแหะวันนี้ ครั้งนี้นายพุธขี่รถไม่เร็วเหมือนทุกครั้ง
นี่ตกลงว่าอยากกินอะไรนะ นายพุธเอียงหน้ามาถามฉัน
อะไรดีล่ะเอาKFCก็แล้วกัน ตอนนี้ฉันยังคงนึกถึงเรื่องของนายแทนฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่านายแทนทำแบบนั้นไปทำไม สงสัยคงคิดว่าเราเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่จะยอมให้เขาทำอะไรก็ได้ พวกดารานายแบบเป็นแบบนี้ทุกคนรึเปล่านะ ฉันก้มหน้าลงซบบนหลังนายพุธ นี่ถ้าไม่ได้นายพุธนะฉันคงโดนหมอนั่นทำมิดีมิร้ายแน่ๆ อย่าไปคิดมากดีกว่าคราวหน้าก็เราอย่าไปเข้าใกล้หมอนั่นก็แล้วกัน
หลังจากที่พวกเรากินกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนายพุธก็พาฉันมาที่บ้านของเขาเพื่อจะเอาหนังสือการ์ตูนให้ฉัน
นี่พุธขึ้นไปที่ห้องก่อนนะ หนังสือวางอยู่บนโต๊ะหยิบเอาได้เลย
อืม นี่พุธพี่ศุกร์อ่ะ ฉันมากะว่าจะได้เจอสักหน่อย
ไม่รู้ดิไม่กลับมาหลายวันแล้ว
ไรว่ะเป็นน้องทำไมไม่รู้เรื่องพี่ชายตัวเองบ้างเลยเหรอไง
นี่ฉันไม่ได้ตัวติดกันนะเฟ่ยจะได้รู้ทุกอย่าง ตกลงเธอจะเอาหนังสือหรือไม่เอา
เอาดิ
งั้นอย่าพูดมาก นายพุธสั่ง ส่วนฉันก็เดินขึ้นไปบนห้องนายพุธ
เราไม่ได้เข้าห้องนายพุธนานแล้วนะเนียะมีไรเปลี่ยนไปบ้างนะ ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องเดินสำรวจดุว่ามีอะไรน่าสนใจบ้างเพื่อจะเจอความลับที่นายพุธไม่อยากให้รู้ก็ได้
อะไรนะแผ่นเกมที่เราทำพังนิ หมอนั่นยังเก็บเอาไว้อีกเหรอ สงสัยคงสำคัญจริงๆเห็นแล้วก็สงสารเราไม่น่าทำแบบนั่นเลย ฉันเดินดูในห้องเห็นสมุดสเก็ตภาพอยู่เล่มนึงจึงหยิบขึ้นมาเปิดดู
รูปใครหว่า ฉันดูอย่างพินิจพิจารณาว่ารูปที่นายพุธสเก็ตเอาไว้อยู่เกือบทั้งเล่มว่าเป็นใคร เพราะนายพุธไม่ได้วาดรายละเอียดของใบหน้าเอาไว้แต่ที่รู้ๆก็คือภาพเหล่านั้นเป็นภาพของเด็กผู้หญิง ทั้งๆที่นายพุธไม่เคยคิดจะวาดรูปคนเนี่ยะอ่ะนะ
มายุ่งอะไรกับของคนอื่นนะ นายพุธเดินเข้ามากระชากสมุดสเก็ตจากมือฉันไปแล้วเอาไปเก็บไว้ที่เดิม
ฉันบอกให้เธอมาหยิบหนังสือการ์ตูนไปไม่ใช่ให้มารื้อของในห้องฉัน นายพุธทำหน้าดุ
แค่นี้เองไม่เห็นต้องโกรธเลย ทำเป็นจริงจังไปได้ แต่เอ๋ เหมือนกับเคยได้ยินว่านายพุธจะวาดเหมือนก็ต่อเมื่อเจอคนที่ชอบไง เหรอว่านายพุธแอบชอบใครอยู่หว่า
ภาพใครอ่ะพุธบอกหน่อยดิ
ไปเลยลงไปรอฉันข้างเลยเดี๋ยวฉันจะไปส่ง นายพุธไม่ตอบแถมยังผลักฉันออกมาจากห้องอีก
ชิคิดว่าฉันอยากรู้ตายล่ะ ฉันเดินลงมาจากห้องนายพุธไปยืนคอยนายพุธอยู่ที่หน้าบ้าน ไม่นานนายพุธก็ตามออกมาแล้วพาฉันไปส่งที่บ้าน ส่วนฉันยังคงติดใจเรื่องภาพวาดของนายพุธว่านายพุธวาดรูปผู้หญิงคนไหนกัน