จะไปสนใจทำไมกันนะว่าภาพนั่นเป็นใคร ฉันบ่นกับตัวเองเมื่อคิดได้ว่าไม่ควรจะเอาเรื่องนี้มาใส่ใจ
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นก็ผ่านมา 3 วันแล้ว นายแทนก็ไม่ได้เข้ามาวุ่นวายกับฉันอีกหรือเขาไม่มาโรงเรียนก็ไม่รู้แต่ฉันรู้สึกโล่งใจมากทีเดียว ตอนนี้เป็นเวลาพักกลางวันซึ่งหลังจากที่ฉันและยัยหน่อยกลับจากกินข้าวที่โรงอาหารก็ขึ้นมาที่ห้องเรียนนั่งอ่านหนังสือ ยัยหน่อยนั่งอ่านหนังสือชีวประวัติส่วนฉันก็รู้ๆกันอยู่ก็ต้องเป็นหนังสือเกมส์ การ์ตูน หรือไม่ก็นิตยสารวัยรุ่นทั่วไป
หน่อยฉันมีอะไรจะให้เธอช่วยหน่อยนะ ฉันพูดกระซิบกับยัยหน่อย
อะไร ยัยหน่อยกำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้น
ช่วยหางานที่ทำงานพิเศษให้หน่อยดิ
เธอจะทำงานพิเศษไปทำไมกัน
เธอจำเรื่องแผ่นเกมของนายพุธคราวก่อนได้มั้ย
ไอ้แผ่นที่ราคาเป็นหมื่นนะเหรอ
ใช่ ฉันกะว่าจะทำงานเก็บตังค์ซื้อให้นะ
ไหนบอกว่าหาซื้อไม่ได้แล้วไง
ใช่ แต่เมื่อวันก่อนไปเปิดเว็บไซด์เจอนะ ตอนนี้ราคาขายอยู่ที่ประมาณสี่หมืนนะ ยังไม่ได้ขายใครด้วย
กว่าเธอจะเก็บตังค์ได้ฉันว่าเขาขายคนอื่นไปแล้ว อีกอย่างเงินตั้ง สี่หมื่นไม่เสียดายเหรอ
ไอ้เสียดายก็เสียดายอยู่ ก็นั่นไง เพราะงั้นฉันอยากเธอหางานที่มันได้เงินดีๆให้ไง ก็เธอรู้จักคนเยอะไม่ใช่เหรอ
แทนที่ว่าเธอจะทำงานพิเศษตอนนี้ฉันว่าเธอควรจะคิดถึงเรื่องที่เธอจะแข่งในวันวิชาการดีกว่ามั้ย
อ้าวนี้ฉันยังไม่ได้บอกเธอเหรอว่าฉันไปแก้ชื่อฉันเป็นเธอแล้วอ่ะ
หา!! เธอพูดว่าไรนะ จากที่ยัยหน่อยก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ตอนนี้ยัยหน่อยทำตาโตหันมามองฉัน
ก็....ก็ตามที่ว่านั่นแหละ แหะ แหะ ฉันลุกขึ้นจากโต๊ะ เดินหนียัยหน่อยไปช้าๆ โทษทีนะยัยหน่อยก็ฉันไม่อยากขายหน้านิ
หยุดก่อนเลยนะยัยพุธ เธอจะไปไหน ยัยหน่อยลุกขึ้นยืนชี้หน้าฉัน
ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ หนีก่อนดีกว่า ฉัน
กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนนะ
ค่อยกลับไปตอนที่เข้าเรียนแล้วดีกว่า แล้วเราจะหางานพิเศษอะไรทำว่ะที่ได้เงินดีๆนะ ฉันเดินบ่นกับตัวเองเพียงลำพังจึงตัดสินใจเดินขึ้นไปหานายพุธที่ห้องชมรม เมื่อไปถึงฉันก็ลากเก้าอี้ไปนั่งที่ตรงมุมเดิม
เฮ้ย!!! เบื่อจริงเว้ย นายพุธที่กำลังนั่งวาดภาพอยู่นั้นเหลือบตามองฉันแล้วก็หันไปสนใจกับการวาดภาพต่อ
ถอนหายใจบ่อยๆระวังจะแก่เร็วนะ เออพูดเข้าไปนั่นที่ฉันกลุ้มใจอยู่ตอนนี้นั่นมันก็เพราะนายนะ ที่จริงเราไม่จำเป็นต้องซื้อคืนให้ก็ได้นิแต่นั่นแหละก็มันอดเห็นใจไม่ได้นิ
แล้วเธอมาที่นี่ทำไม
หนียัยหน่อยมา
ไปทำอะไรให้หน่อยโมโหมาอีกล่ะ
ก็ไม่มีอะไรนิ ก็แค่ฉันเปลี่ยนให้ยัยหน่อยลงแข่งทักษะคู่กับนายแทนนะ
เออ ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องขายหน้าเขาว่าคู่ของฉันนะโง่
ทำไม่ต้องว่ากันแบบนี้ด้วย นายก็เหมือนกันก็แค่เก่งภาษาอังกฤษดีกว่าฉันหน่อยเดียว
แน่ใจเหรอที่พูดออกมานะ เธอมันก็ไม่ได้เรื่องทุกวิชานะแหละ แถมยังจะมาอวดดีอีก
นี่ไอ้พุธมันจะมากไปแล้วนะ ฉันลุกยืนขึ้น เราไปทำอะไรให้มันวะถึงต้องมาด่ากันด้วย
เออ แล้วจะทำไม
ว่าคนอื่นเขาไอ้ลิงจ๋อ ดีแล้วที่เนื้อคู่ของฉันไม่ใช่ผู้ชายวันพุธ
ทำไมผู้ชายวันพุธมันทำไม
ยังไม่รู้อีกเหรอ ฉันจะบอกให้ก็ได้ ก็ผู้ชายวันพุธนะมันเลวร้ายที่สุดเลยนะสิ ทั้งเอาแต่ใจตัวเอง อารมณ์ร้อนปากร้าย ไม่แคร์ความรู้สึกของคนอื่น เป็นผู้ชายที่นิสัยแย่ที่สุดเลย
เธอจะบอกว่าพี่ศุกร์เป็นเนื้อคู่เธอว่างั้นสิ
................................................. ไอ้พุธลิงจ๋อมันรู้ได้งัยว่ะ
เธอคงคิดว่าฉันไม่รู้ละสิ เห็นม๊า ว่าเธอมันไม่ได้เรื่อง ที่เธอทำนะแค่เห็นก็รู้แล้วว่าต้องการอะไร อยากเป็นแฟนพี่ศุกร์งั้นสิ ฉันบอกให้เลยนะว่าไม่มีทาง เธอไม่ใช่แบบที่ศุกร์ชอบหรอกนะ ก็เธอไม่น่ารักไง
เออใช่สิฉันมันไม่น่ารัก ใครมันจะไปน่ารักเหมือนผู้หญิงที่นายวาดไว้ล่ะ ฉันเดินออกมาจากห้องชมรม ความรู้สึกตอนนี้ขอบอกได้คำเดียวค่ะว่าเสียใจ เราอุตส่าห์คิดว่าหากแข่งทักษะคู่กับเรากลัวว่าเราจะกลายเป็นตัวถ่วงก็รู้ว่าเราหัวไม่ดีแต่ก็ไม่น่ามาว่ากันแบบนี้เลย ไม่รู้ว่านายพุธไปโมโหเรื่องอะไรแต่ก็ไม่น่ามาพาลใส่เราแบบนี้