“เป็นอะไรนะพุธเห็นนั่งหน้าหมุ่ยตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”

“-3- เปล่าทำหน้าแบบนั้นสักหน่อย” ฉันก้มหน้าอ่านหนังสือต่อก็คงจะรู้นะว่าเป็นหนังสืออะไร

“มีเรื่องอะไรเหรอ”

“ไม่นิ -_-”

“เป็นแบบนี้ต้องมีเรื่องกับนายพุธอีกล่ะสิ”

“ปะเปล่า (- - )( - -)(- - )( - -)” ยัยนี่นิแสนรู้ชะมัด

“เหอะ” ยัยหน่อยยิ้ม

“วันนี้เลิกเรียนแล้วเราไปกินไอติมกันม่ะ”

“อืม” หน่อยพยักหน้า

“พี่พุธ! พี่พุธ!” เสียงใครเรียกฟ่ะ แล้วมันเรียกพุธไหนว่ะ  -_-^

“กรี๊ดดดดๆๆๆๆ” มีเสียงกรี๊ดต่อท้ายด้วยรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย -_-“

“พี่พุธอยู่นี่เอง” ตูว่าแล้ว ไอ้แทนตัวแสบนี่เอง -_-^^^  แล้วยัยพวกนี้อีกยังมายืนกรี๊ดกันอยู่ได้

“นี่นายเมื่อไรจะเลิกยุ่งกับฉันสักที” ฉันลุกขึ้นยืนเก็บของใส่กระเป๋า

“จะเก็บของไปไหนนะพุธ” ยัยหน่อยทำหน้าสงสัย

“โทษทีนะหน่อยวันนี้ขอยกเลิกนัด ฉันจะกลับบ้าน” ไม่อยากเห็นหน้าหมอนี่เลยให้ตายสิ รำคาญเสียงกรี๊ดของพวกนี้ด้วย อ้าว หันมาเขม่นฉันแล้ว นี่ขืนนายพุธมายุ่งกับฉันมากๆมีหวังสักวันคงโดนรุมสะกรำแน่

“แต่นี่มันยังไม่เลิกเรียนนะ”

“จริงด้วยแล้วอีกอย่างวันนี้เขาก็นัดผมกับพี่ไปวัดตัวด้วย”

“วัดตัวบ้าบออะไรฟ่ะ”

“ก็ตัดฟอร์มนักเรียนไง”

“ตัด ตัดทำไม” งงค่ะงง

“อ้าวพี่ไม่รู้เหรอว่าโรงเรียนเขาเปลี่ยนฟอร์มใหม่แล้ว พี่เป็นคณะกรรมการนักเรียนได้ไงนะ” โหพูดแทงใจดำเลยนะนั่น

“นี่พูดแบบนี้ฉันเพื่อนเล่นนายเหรอ” นี่ฉันกำลังว่านายอยู่นะยังจะมายิ้มอีก ยัยหน่อยก็นั่งฟังไม่มีส่งเสียงเลย

“ไปกันเหอะพี่ได้เวลาแล้ว” ไอ้นี่มันเป็นนายแบบดังจริงเหรอฟ่ะ ทำไมมันมีเวลาว่างจัง ไม่มีงานทำเหรอไงนะ

“อะโอ้ยยยยย”  

“เป็นอะไรไปนะ” นายแทนทำหน้าตกใจ ส่วนยัยหน่อยนั่งเฉยไม่สนใจเลย มันเป็นเพื่อนฉันแน่เหรอ

                “ฉันปวดท้องคงไปกับนายไม่ได้แล้ว โอ้ยยย” ขอใช้มารยาหน่อยนะ ฉันแกล้งทำตัวงอ

“เจ็บมากมั้ย ไปหาหมอมั้ย” 

“ไม่ต้องหรอก”

“พี่ปวดท้องไรอ่ะ เป็นกระเพาะเหรอ”

“เปล่า”

“แล้ว”

“เอ่อ คือ” ปวดไรดีฟ่ะ ที่มันดูไม่น่าเกลียดนะ ฉันหันไปมองยัยหน่อย แต่ยัยหน่อยทำเป็นไม่สนใจ เมื่อเห็นอย่างนั้น ฉันเลยกลับมามองหน้านายแทนที่ทำหน้าเป็นเป็นกังวลดูแล้วตลกดี รู้สึกผิดแหะ

“ปวดท้องในแบบที่ผู้หญิงเค้าปวดกันนะ”

“มันเป็นยังไงฮะ” แล้วมันจะถามทำไมฟ่ะ

“คือปวดท้องแบบนั้นนะ ”

“แบบนั้นนะแบบไหนพี่บอกผมแค่นี้ผมจะรู้มั้ยล่ะ”

“ปวดท้องเม็นส์! ปวดท้องเม็นส์นะ! เข้าใจมั้ย” สายตาทุกคนในห้องมุ่งตรงมาที่ฉันเป็นจุดเดียว เออมันไม่น่าเกลียดก็จริง แต่น่าขายหน้าชะมัดเลย TT^TT

“แล้วมัน” ไอ้หมอนี่มันยังไม่เข้าใจอีก หมอนี่โง่ หรือแกล้งโง่กันแน่ฟ่ะ

“พอได้แล้วนะพุธ” ยัยหน่อยนะยัยหน่อยทำหน้ายิ้มสะใจเชียวนะ ไม่ช่วยแล้วยังจะมาทำงี้อีกจำไว้เลย

 -_-++

“โอ้ย!! ไม่ปงไม่ปวดมันแล้ว  ไปก็ไปว่ะ -_-**” ฉันหยิบกระเป๋าแล้วรีบเดินออกไปสวนไอ้แทนตัวแสบก็รีบเดินตามฉันมา

“นี่พี่ไม่ชอบผมขนาดนั้นเลยเหรอ”

“เออ -_- ”

“โห ตอบไม่ต้องคิดเลยเหรอ”

“เออ -_- ”  เสร็จงานนี้เมื่อไรฉันจะไปวัดทำบุญรดน้ำมนต์ล้างซวยเลย (ปกติไม่ค่อยไปวัดหรอกเข้าวัดที่ไรหลับทุกที) ไอ้หมอนี่ก็เหมือนกัน มันมาถูกใจอะไรฉันว่ะเป็นถึงนายแบบดังก็ไปสนใจพวกเดียวกันเด๊ O_O นั่นมันไอ้พุธนี่หว่า กำลังยืนคุยกับใครว่ะ  เอ๊ะ น้องกิ่งสุดสวยนิ ยืนคุยสวีทวี้ดวิ้ว เชียวนะเพิ่งเจอกันเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอไง ดูมันทำหน้าหัวเราะระรื่นเชียวนะ พอมายืนคู่กันแล้วทำไมมันถึงได้เหมาะเจาะเหมาะสมกันแบบนี้นะ ถ้าเป็นเราไปยืนด้วยกันสิ ไม่มีใครมองหรอกว่าเป็นแฟนกัน  คิดอะไรว่ะเรา

“นี่มองอะไรอยู่นะ นี่ๆ” นายแทนสะกิดไหล่เมื่อเห็นฉันหยุดเดินและมองไปยังนายพุธและน้องกิ่งอยู่นานแล้ว

“เปล่าไม่มีอะไรไปเถอะ” ฉันเดินผ่านนายพุธไปโดยทำเป็นไม่สนใจพวกเขา

“เฮ้ย พุธจะไปไหนยังไม่เลิกเรียนเลยนะ”

“^_^*จะไปวัดตัวตัดชุดนะ เสร็จแล้วก็กะว่าจะไปดูหนังกับแทนต่อน่ะ แล้วนายล่ะมายืนทำไรตรงนี้จะเข้าเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ จิจ๊ะหรือว่ามายืนจีบน้องกิ่งกัน นี่น้องกิ่งพี่ขอเตือนไรไว้อย่างนะ ไอ้หมอนี่นะมันนิสัยแย่จะตายอย่าไปหลงคารมมันเชียวล่ะ ไปก่อนนะพุธ”  ทำไมพูดออกไปแบบนั้นนะเรา ดูสินายพุธทำหน้า บ่จอยอีกแล้ว

“ไปเถอะแทนเดี๋ยวไม่ทันนะ” ฉันลากมือนายแทนรีบเดินไป ฉันไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมต้องแสดงท่าทางและคำพูดแบบนี้ด้วย