พุธไปตามเสาร์ลงมาทานข้าว
ฮ่ะแม่
คุณป้าค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยนะคะ ต้องทำตัวน่ารักให้พี่ศุกร์เห็นพี่ศุกร์จะได้ชอบ
มาสิหนูพุธ ศุกร์ก็ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนซิลูกเสร็จแล้วจะได้ทานข้าวกัน
ครับ พี่ศุกร์พยักหน้าตอบรับแล้วก็เดินขึ้นบนห้องไป เฮ้อ~หล่อจริงๆ ผิดกับไอ้มนุษย์ปีศาจนั้นหน้ายังกะไอ้จ๋อไม่รู้ทำไมมีแต่คนบอกว่านายพุธนั่นหล่อ มันหล่อตรงไหนนะ
ระหว่างรับประทานอาหาร
พี่ศุกร์ทานนี้สิค่ะพุธทำเองลองชิมดู
จะดีเหรอ
พี่ศุกร์อ่ะ
พี่ล้อเล่นน่ะ ไหนดูซิ
........... ไหงพี่ศุกร์ทำหน้างั้นอ่ะ
เป็นงัยค่ะ
อืมอร่อย
จริงเหรอค่ะ งั้นทานเยอะๆนะคะ ดีใจจังเลย ยังงี้ฉันก็เป็นเจ้าสาวของพี่ศุกร์ได้สิ
อิ่มแล้วครับ
อ้าวพุธอิ่มแล้วเหรอ ทานไปนิดเดียวเอง พี่ศุกร์เอ่ยปากถาม
ฮ่ะผมรู้สึกไม่ค่อยดี มันเลี่ยนๆยังงัยก็ไม่รู้ หมอนั่นหันมามองหน้าฉัน แล้วก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
หลังจากที่พวกเราทานข้าวเรียบร้อยแล้วฉันก็นั่งคุยกับพี่ศุกร์ไม่นานก็ต้องกลับบ้านเพราะมันดึกแล้ว พี่ศุกร์ก็เลยเรียกพุธให้ไปส่งฉัน แต่ที่จริงแล้วฉันอยากให้พี่ศุกร์ไปส่งฉันมากกว่า
พุธ พุธ พี่ศุกร์ตะโกนเรียกนายพุธแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากนายพุธ
พุธ ไอ้พุธ ลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้นะเฟ้ยก่อนที่ฉันจะมีน้ำโห ออกมาแล้วค่ะอารมณ์ของนักมวยเมื่อตะกี้ยังเป็นคุณหมอผู้ใจดีอยู่เลย
คร๊าบบผม นั่นไงลงมาแล้วก็ไหนบอกว่าไม่กลัวพี่ศุกร์ไงฟ่ะ
ไปส่งพุธหน่อยสิ
ทำไมต้องเป็นผมด้วย มาเองก็กลับเองได้ดิ
พุธนี่มันก็ดึกมากแล้วนะเค้าเป็นผู้หญิงมันอันตราย ใช่แล้วคะพี่ศุกร์พูดถูก
พี่ไม่ต้องเป็นห่วงยัยนี่หรอก ไม่มีใครเขากล้าทำไรยัยนี่หรอก ผู้ชายน่ะต้องกลัวยัยนี่มากกว่าอีก ดูมันค่ะดูมันว่าช้าาานแบบนี้ต่อหน้าพี่ศุกร์ได้งัย
ไม่เป็นไรค่ะพุธกลับเองได้ค่ะใกล้ๆเอง ใกล้กะผีไรฟ่ะฉันอยู่ท้ายซอยส่วนหมอนี่อยู่ปากซอย แต่ห่างกันเป็นกิโลเชียวนะ
ไม่ได้หรอกให้พุธไปส่งนะดีแล้วขี่มอร์ไซด์ไปไม่นานก็ถึงแล้ว
ไม่ไป นายพุธตัวแสบยืนกรานคำเดิม น่าโมโหชะมัดถ้ามีนายคนเดียวนะฉันคงจะตั้นหน้านานไปแล้ว
ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ
ชิ..ตีสองหน้าเก่งชะมัด กรี๊ดดดเหลืออดแล้วนะ ไอ้พุธตัวดีเดี๋ยวปั๊ดชกให้จริงๆซะหรอก
ไอ้พุธ! จะไปหรือไม่ไป ฉันให้โอกาสนายอีกครั้งนึง ทั้งฉันและนายพุธต่างสะดุ้งโย้งเมื่อได้ยินเสียงนั้นแต่พอมองหน้าพี่ศุกร์พี่แกยังคงยิ้มอยู่เหมือนเดิม น่ากลัวจริงๆ
คร้าบบผม เดี๋ยวกระผมจะไปส่งคุณพุธให้ถึงที่เลยครับ
เฮ้อออ..หมอนี่กลัวพี่ชายตัวเองจริงๆแหละ สาเหตุเหรอค่ะข้าพเจ้าได้แอบไปสอบถามคุณป้ามาแล้วค่ะ เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่นายพุธประมาณ 14 พี่ศุกร์ก็คงประมาณ 19 เห็นจะได้ ตอนนั้นทุกคนกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่แล้วนายพุธก็หาเรื่องใส่พูดจาไม่เข้าหูพี่ศุกร์แต่ฉันก็ไม่ได้ถามว่าพูดอะไร เมื่อพี่ศุกร์ได้ยินก็หันมายิ้มแล้วก็นั่งทานข้าวต่อนายพุธก็คงคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แล้วพี่ศุกร์ก็ถีบนายพุธตกจากเก้าอี้โดยที่ไม่รู้ตัวพี่ศุกร์ไม่พูดอะไรสักคำนั่งกินข้าวแล้วก็พูดคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คุณป้าบอกว่ารอยยิ้มของพี่ศุกร์ตอนนั้นมันทำให้พุธกลัวจนถึงทุกวันนี้เมื่อพี่ศุกร์ยิ้มแบบนั้นเมื่อไรนายพุธก็จะพยายามทำตัวให้ห่างเข้าไว้เมื่อพี่ศุกร์สั่งไรก็จะทำตามทุกอย่าง
นี่เร็วๆดิชักช้าอยู่นั่นแหละ
เออๆ ไปเดี่ยวนี่แหละ มันออกไปตั้งแต่เมื่อไรฟ่ะ
ขึ้นรถเด้ หรือจะให้ฉันแบกเธอขึ้นมานั่ง ปล่อยไปก่อนฉันไม่อยากว่าไรนายมากหรอกนะเดี๋ยวเปลี่ยนใจไม่ไปส่งฉันละแย่เลย พอฉันขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายนายพุธก็ส่งหมวกกันน๊อคให้
แล้วนายล่ะ
มันมีใบเดียวเธอใส่ไปเหอะ โห้ เป็นผู้ชายที่เสียสละ ใจดีกับผู้หญิง (แต่เพื่อนอยากเอาเป็นตัวอย่างนะ ขับมอไซด์ต้องใส่หมวกนะค่ะ)
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ทำไมต้องบิดซะเร็วแบบนี้ด้วย ช้านนนกลัว
เป็นไงเร็วดีป่ะ ถูกใจม๊า
ขี่ช้าๆหน่อยดิ ช้านนนนยังไม่อยากตาย
ฮ่ะๆ ๆ ยังจะมาหัวเราะอีกอ่ะ มันบ้าไปแล้วแน่ๆฉันคิดผิดอะป่าวเนี๊ยะที่ให้มันมาส่ง
กรี๊ดดด อย่ามาทำขับซิกแซ็กนะใอ้พุธ โอ้ยไม่ฟังที่ฉันพูดเลย ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว แต่ที่รู้ๆ ฉันกอดนายพูธแน่นก้มหน้าหลับตาปี๋
เอ้าถึงแล้ว
โอ้ พระเจ้า แผ่นดิน แผ่นดิน ฉันยังไม่ตาย ฉันทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น
เว่อร์ไปเฟ้ย! เข้าบ้านไปเลยไป๊!
ไม่ได้เวอร์นะ แล้วนายไม่เข้าบ้านฉันก่อนเหรอ
ไม่อ่ะ
เหอะน่าเข้ามาก่อนดิ
ไม่ดีกว่า
ไรว่ะ เล่นตัวชะมัด นายเป็นผู้ชายนะ
เออๆก็ได้ แต่ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีอ่ะ
อะไรนะ ฉันถามด้วยความสงสัย
ไม่มีไร เข้าไปเหอะ นายพุธดับเครื่องแล้วเดินดามฉันเข้ามาในบ้าน
แม่ค่ะหนูกลับมาแล้วพุธก็มาด้วยค่ะ ฉันตะโกนบอกแม่ที่กำลังง่วนกับการทำขนมในครัว
กลับมาแล้วเหรอพุธ แม่เดินออกมาจากในครัว
หวัดดีฮะคุณป้า นายพุธยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ชิน่าหมั่นไส้ก็นายนี่ชอบทำตัวเรียบร้อยต่อหน้าแม่ฉันนี่น่า (มันก็นิสัยเดียวกับเรานี่หว่า)
หวัดดีจ้า ฉันลืมบอกไปค่ะว่าครอบครัวของฉันมีกันอยู่ 2 คน พอเสียไปตั้งแต่ฉันยังเด็กแม่ก็เลี้ยงดูฉันมาตามลำพัง แม่ฉันเปิดร้านเบเกอร์รี่ค่ะ ขนมที่แม่ฉันทำอร่อยมากไม่เชื่อก็ลองชิมดูค่ะ (คิกๆๆ ก็รู้ค่ะว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เพื่อนจะชิม)
กลิ่นอะไรฮะหอมจัง
อ๋อ พอดีป้าเพิ่งลองทำขนมตัวใหม่อยู่จ๊ะ ไหนๆพุธก็มาแล้วอยู่รอชิมก่อนนะ
ครับป้า ลาภปากอีกแล้วฮ่ะ
นี่นายพุธช่วยไรหน่อยดิ ฉันเข้าไปสะกิดนายพุธที่กำลังยืนน้ำลายไหลอยู่ในครัว(อันนี้ขอสร้างภาพที่ไม่ดีให้นายพุธหน่อย)
ไร
มาช่วยยกกล่องนี้ให้หน่อย มันวางเกะกะมาหลายวันแล้ว ฉันยกไม่ไหว
นี่กะหลอกฉันมาใช้ใช่ป่ะ
น่าช่วยหน่อย
เออ ก็ได้
หลังจากที่นายพุธช่วยยกกล่องจนเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราก็ลงมาทานขนมด้วยกัน
นี่กินเสร็จก็กลับไปได้แล้ว
อะไรฟ่ะ พอสมใจอยากก็ไล่เลยเหรอ เธอคงหวังแค่ร่างการของฉันเท่านั่นใช่มั้ย โอ้พระเจ้าดูมันทำ อยากจะอ๊วก มาทำพูดจาสะดีดสะดิ้ง เห็นแล้วอยากจะเตะมันจริงๆ
ไอ้พุธอย่ามาพูดสองแง่สองง่ามนะเฟ้ย ใครจะไปหวังร่างกายของนายกันฟ่ะ กลับไปเลยไป๊
ชิ ทำเป็นไล่ กลับก็ได้วะ ฉันเดินออกไปส่งนายพุธที่หน้าบ้าน
นี่พรุ่งนี้นายพามอร์ไซด์ไปโรงเรียนใช่ป่ะ
เออ
งั้นมารับด้วยนะพรุ่งนี้ฉันมีประชุมคณะกรรมการนักเรียนตอนเช้า ค่ะฉันเป็นหนึ่งในคณะกรรมการนักเรียนของโรงเรียนนี้ค่ะ ไม่ใช่เป็นประธานหรือรองประธานอะไรหรอกมันดูดีเกินไป ก็แค่เป็นหัวหน้าห้องที่เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการนักเรียนเท่านั้น
เห็นมั้ยก็หวังแค่ร่างกายของเค้าเท่านั้น
ยังเล่นไม่เลิกนะ ฉันละเซ็ง
แล้วมันเรื่องอะไรที่ฉันต้องมารับเธอด้วย ไปเองดิ ฉันขี้เกียจวนรถมารับ
แหม ช่วยหน่อยไม่ได้เหรอไง น่านะ
ไม่รับปากเฟ้ย ไปล่ะนายนั่นสตาร์ทรถซิ่งหนีไปเฉยเโอ้โห้ความมีน้ำใจของนายพุธมันช่างทำให้ฉันซึ้งใจเหลือเกิน
แต่นี่มันก็เป็นความรับผิดชอบของนายนะ ฉันตะโกนไล่หลังหมอนั่นไป นายพุธโบกมือลาซาโยนาระให้ฉันแทน ช่วงนี้ฉันยิ่งนอนตื่นสายอยู่ด้วย ขืนไปประชุมสายอีกล่ะก็มีหวังโดนพี่ก๊าประธานนักเรียนดุให้อีกแน่ หรือไม่ก็ขั้นปลดออกจากคณะกรรมการมีหวังได้อายขายขี้หน้าประชาชีกันทั้งโรงเรียนแน่ อ๊ะเพื่อนๆสงสัยเหรอค่ะว่ามันเป็นความรับผิดชอบของหมอนั่นยังงัยนั่นก็เพราะว่า วันนั้นมีโฮมรูมตอนเช้าประชุมเลือกหัวหน้าห้องเพื่อเป็นตัวแทนเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการนักเรียน เราก็เสือกเล่นเกมดึกไปหน่อย มาถึงปุปก็หลับปัป มาตกใจตื่นอีกทีก็เพราะเสียงปลุกของนายพุธ มันบอกว่าอาจารย์บอกให้ลุกขึ้นยืน ไอ้เราก็ไม่รู้เรื่องอะไรก็ลุกขึ้นยืนตามที่นายพุธบอก เข้าทางมันเลยค่ะ อาจารย์เห็นว่าเราลุกขึ้นยืนแล้วก็ให้เราเป็นซะงั้น เป็นการคัดเลือกที่เยี่ยมยอดมากจริงๆ จะมีห้องไหนเหมือนห้องเราบ้างเนี้ยะ
สาววันพุธ
มีอารมณ์รักใคร่ รักสนุกในทางโลกและอ่อนโยน แม้ว่าเธอจะซ่อนไว้ภายใต้ท่าทางสงบเสงี่ยมและสงวนท่าที พูดถึงเรื่องความรัก แล้วเธอต้องการหลักประกันความปลอดภัย ความจริงใจและความมั่นคง ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่เชื่อเรื่องรักแรกพบ เรื่องไฟรักที่จะคุขึ้นมา แล้วก็มอดดับไป สำหรับเธอแล้วเสน่ห์ดึงดูดใจไม่ได้เกิดจากความงามทางร่างกาย แต่จากความซื่อสัตย์และความจริงใจในความรัก
หนุ่มวันพุธ
หนุ่มวันนี้อ่อนหวานอ่อนโยน มารยาทยามพูดจาไพเราะ ปัญญาดี ฉลาดปราดเปรื่อง อารมณ์สุขุม มีเมตตากรุณาอารี มีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม ใจดี ใจอ่อน ใจกว้าง สังเกตว่าหนุ่มวันพุธบางคน หน้าตาก็งั๊นๆ แต่แฟนนี้สวยหยาดเยิ้ม เพราะว่าหนุ่มเจ้าเอาใจเก่ง หนุ่มๆ วันนี้จะมีความสามารถพิเศษในการเรียนรู้จิตใจคนอื่น กับผู้ใหญ่ก็มีสัมมาคารวะ รู้กาลเทศะ อนาคตจะได้ดีเพราะการพูดจา และการรู้จักวางตัวนี่แหละ (หนุ่ม...อาร๊ายย . . . perfect ที่สุดเลย)
เฮ้อ......ทำไมมันถึงได้...ตรงข้ามกับความเป็นจริงอย่างนี้นะ
นี่กำลังอ่านอะไรอยู่อ่ะ ยัยหน่อยเพื่อนสนิทของฉันถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
........................... ฉันหันหน้าหนังสือให้ยัยหน่อยดู
เอาอีกแล้วนะยัยพุธอ่านอะไรไร้สาระอีกแล้วนะ เอ่อใช่มันคงดูไร้สาระสำหรับพวกบ้าเรียนอย่างยัยนั่น
ว่าไงยัยพุดจีบ พุดซ้อน มาแล้วมาแล้ว เสียงนายพุธปีศาจตัวร้าย
ฉันชื่อพุทธิดากรุณาเรียกให้มันถูกๆด้วย ฉันล่ะเซ็งนายนี่จริงๆเลย
ตกลงว่าไงเรื่องเมื่อวาน
เอ้า เอาไป ฉันหยิบถุงกระดาษใบใหญ่สองใบมาวางบนโต๊ะ
อะไรนะ นายพุธทำหน้ายังหมางง
ก็เปิดดูดิ
อะไรเนี้ยะแผ่นเกม ทำตาลุกวาวเชียวนะไอ้งก
ก็ใช่นะสิคราวนี้มันคงจะชดใช้ค่าเสียหายพอนะ
................................
นี่มันก็มีแผ่นเกมทั้งหมด 100 แผ่น แล้วก็การ์ตูนอีก 50 เล่ม
เธอคิดจะเอาของพวกนี้มาชดใช้งั้นเหรอ
ใช่ ฉันเชิดหน้าใส่ แต่จู่ๆนายนั่นก็ทุบโต๊ะดัง ปั้ง!!
มันจะไปชดใช้.......ได้ยังไงฟ่ะ! เสียงอันร้อนแรงดังปะทะใบหูเล็กๆของฉันอย่างจัง
เอ๋? ทะ..ทะ..ทำไมเหรอ
ก็นี่มันเป็นแผ่นที่เธอยืมฉันไป การ์ตูนนี่ก็ด้วยเธอยืมไปแล้วไม่คืนไม่ใช่เหรอไง
อ้าวเหรอไม่ยักกะจำได้
คิด...จะ...มา...ล้อ...ฉัน...เล่น...เหรอ โอ้โห หมอนั่นตัวสั่นใหญ่เลยค่ะ
โป๊ก!!
อ๊า!! ฉันเจ็บนะ ฮือๆๆนายพุธเขกกะโหลกฉันอ่ะ
ก็มันน่านักนิ ทำอะไรไม่รู้จักคิด
ฮือๆ คอยดูนะฉันจะฟ้องพี่ศุกร์
พี่ศุกร์ที่ว่าเป็นพี่ชายของนายพุธค่ะสายเลือดเดียวกันแต่โคตะระต่างกันเลยค่ะ ตอนนี้พี่เค้าเรียนแพทย์ปีสุดท้ายแล้วค่ะ ขอบอกว่าหล่อมั๊กๆมากนิสัยก็ดีสุดๆเลย ยิ้มทีนึงนะหัวใจแทบวาย แต่ขอห้ามไว้เลยนะว่าอย่าคิดจะจีบล่ะ เพราะว่าฉันแอบปลื้มพี่เค้าอยู่ อีกอย่างนะหมอดูเขาทายไว้นะสิว่าเนื้อคู่ของฉันต้องเป็นคนที่เกิดวันศุกร์ถึงจะเวิร์ก
เอาสิ ไปบอกเลย ฉันไม่กลัวอยู่แล้ว
ให้มันแน่นะนาย ที่จริงตอนนี้ในใจก็นึกกลัวอยู่ใช่มั้ย พี่ศุกร์นะถึงจะเรียนแพทย์ก็จริง แต่งานอดิเรกของพี่เค้าก็คือการชกมวยค่ะ มันช่างขัดกับใบหน้าอันหล่อเหลาของพี่เค้าอย่างแรง ส่วนนายพุธเห็นนิสัยแย่ๆอย่างนั้นหมอนั่นกลับมีงานอดิเรกคือการวาดภาพค่ะ
ขี่ม้าสามศอกไปบอกเลย
เออ...ฉันบอกแน่ แบร่..
เย็นวันนั้น
แม่ฮะผมกลับมาแล้ว
โย่! หวัดดี
เฮ้ยยย เธอมาอยู่นี่ได้งัย หมอนั่นทำหน้ายังกะเห็นผี
คุณป้าขา ทำไมลูกชายคุณป้าถึงกลับค่ำแบบนี้อ่ะค่ะ โรงเรียนเลิกตั้งนานแล้ว เอาเลยคุณป้าดุนายพุธเลย ฉันมาที่บ้านนายพุธบ่อย ส่วนมากก็มาเล่นเกมกัน แล้วก็ให้พี่ศุกร์ติวหนังสือให้ และอีกอย่างนึงก็คือฉันอยากเป็นภรรยานายแพทย์หนุ่มหล่อผู้มากด้วยความสามารถให้ได้ค่ะก็เลยมาบ่อยเพื่อจะมาเจอพี่ศุกร์นั่นเอง
ใครมันจะว่างเหมือนเธอล่ะเลิกเรียนปุ๊บก็มาขลุกอยู่บ้านฉันปั๊บ นายพุธเดินมาแล้วเอาเป้โยนใส่ฉัน จากนั้นก็นั่งลง
คุณป้าขา พุธเค้าแกล้งหนูอีกแล้วค่ะ
นี่พุธอย่าแกล้งหนูพุธสิ ไหนให้ป้าดูสิว่าเจ็บตรงไหน
แม่ฮ่ะ ผมต่างหากล่ะที่เป็นลูกแม่ไม่ใช่ยัยนั่น ฉันค่อนข้างที่จะสนิทกับครอบครัวนี้ถึงแม้ว่าจะรู้จักกันไม่กี่ปี คุณป้าแกมีแต่ลูกชายค่ะ คือ พี่ศุกร์ นายพุธ และน้องเสาร์ แต่คุณป้าแกอยากได้ลูกสาว คุณป้าก็เลยเอ็นดูฉันเป็นพิเศษ ส่วนคุณลุงทำงานอยู่เมืองนอกนานๆจะกลับมาสักครั้ง
แต่หนูพุธเป็นผู้หญิงนะเกิดมีแผลเป็นจะทำงัย สมน้ำหน้า นายพุธก้มมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า
ผมว่าดูยังงัยๆ ก็ไม่ใช่นะฮ่ะ
ไอ้พุธนายตาย
อ๊ากกกก แม่ฮ่ะช่วยผมด้วยหมาบ้ามันกัดผม ฉันกระโดดเข้าไปงับแขนนายพุธอย่างแรง
โฮะๆๆๆ สนิทกันจังเลยนะสองคนนี้
แม่อย่าทำเป็นไม่สนใจสิฮ่ะ
จ๊ากกก ปล่อยนะเฟ้ย คราวนี้ฉันกัดนายพุธเต็มฟันอีกครั้ง สะใจจังเยยยย
แม่ฮะผมต้องไปฉีดยามั้ยฮะผมโดนหมาบ้ากัดเป็นรอยเลยผมกลัวเป็นบ้า
ไอ้พุธนายยังไม่หยุดใช่มั้ย อยากโดนอีกเหรองัย
ทำไมถึงได้นิสัยแบบนี้น่ะไปติดมาจากใครฟ่ะ
นิสัยฉันมันยังงัยมันก็เหมือนกับนายนะแหละ
มันจะไปเหมือนได้งัยฟ่ะ อย่าเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานดิ ไอ้นิสัยแย่ๆแบบนี้สงสัยมีแค่คนเดียว มั้ง
จะหาเรื่องกันอีกใช่มั้ย มันกวนประสาทชิบเลย
เอาล่ะทั้งสองคนหยุดได้แล้วล่ะจ๊ะ
เชอะ เราสองคนสะบัดหน้าใส่พร้อมกัน
เอ่อแม่แล้วพี่ศุกร์ละ
อ๋อ เดี๋ยวก็คงกลับแล้วจ๊ะ
แล้วเสาร์ล่ะฮะ
ทำการบ้านอยู่บนห้องจ๊ะ พุธไปอาบน้ำก่อนสิเดี๋ยวพี่กลับมาจะได้ทานข้าวกัน
ครับ ส่วนเธอก็กลับไปได้แล้ว นายพุธหันกลับมาแยกเขี้ยวใส่ฉัน
เสียใจด้วย,,,,ฉันจะอยู่ทานข้าวกับคุณป้า ที่จริงแล้วอยากทานกับพี่ศุกร์มากกว่า
นี่ที่บ้านไม่มีกินเหรองัย ถึงต้องมากินบ้านฉันน่ะ
นายนี่มันขี้ตืดจริงๆ ผู้ชายไรฟ่ะ
ไม่ใช่เฟ้ย!! โกรธอีกแล้วนายนี่ยั่วโมโหง่ายจัง
แล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น พี่ศุกร์ต้องกลับมาแล้วแน่ๆต้องออกไปต้อนรับสักหน่อย
พุธออกไปสิสงสัยพี่ศุกร์จะกลับมาแล้ว
ค๊าาาา ,คร๊าาาบ ฉันกับนายพุธจต่างมองหน้ากัน
นี่มันบ้านฉันน่ะ
แล้วงัย... ชิ พี่ศุกร์กลับมาแล้วเหรอค่ะ
อ้าวพุธหวัดดีจ๊ะ
หวัดดีค่ะ พี่ศุกร์เหนื่อยมั้ยค่ะ เดี๋ยวพุธไปเอาน้ำเย็นมาให้ดื่มนะคะ พี่ศุกร์มาแล้ว พี่ศุกร์มาแล้ว เมื่อก่อนพี่ศุกร์จะกลับบ้านทุกวัน แต่ตอนนี้สามสี่วันถึงจะกลับสักครั้ง ได้เห็นหน้าก็มีความสุขแล้ว
อะไรฟ่ะกับฉันเอาแต่แว็ดๆๆใส่ทีกับพี่ศุกร์ล่ะค่ะขา ที่พูดมาฉันได้ยินนะ แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะก็นายกับพี่ศุกร์จะเหมือนกันได้ยังงัยละ หันยิ้มเยาะหน่อยล่ะกัน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เรื่องนี้จะพยายามอัพให้ได้อย่างน้อยวันละ สองถึงสามตอนค่ะ จะได้ถึงตอนปัจจุบันไวๆ
สวัสดีคะทุกๆคน ก่อนอื่นต้องขอแจ้งก่อนนะคะว่าเรื่องนี้ เคยนำมาอัพไว้แล้วครั้งหนึ่ง โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ฉันรักนายผู้ชายวันพุธ แต่เนื่องจาก ทุกตอนที่เคยอัพไว้มันไม่สามารถเปิดอ่านได้เลย เราเลยอยากจะมาอัพใหม่ ใครที่เคยอ่านแล้วก็คงจะไม่ว่ากันนะค่ะ ยังไงก็ขอกำลังใจ คำติชมจากทุกๆคนด้วยนะคะ
ประเดิมตอนแรกกันเลย
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนที่ 1
อะไรของนายนะจู่ๆก็มาตบโต๊ะซะดัง
เรื่องนี้ฉันต้องถามเธอมากกว่านะว่านี่มันอะไร
แล้วมันอะไรเล่า
ดูซะแล้วบอกสิว่ามันอะไรกัน
ก็แผ่นเกมไงไม่รู้จักเหรอ
อย่ามากวนประสาทฉันนะ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ นายนั่นว่างแผ่นเกมบนโต๊ะแล้วเปิดกล่องให้ฉันดูแผ่นเกม
อ๊ะ! แผ่นแตก
ก็ใช่นะสิ ฉันอุตส่าห์ให้เธอยืมแล้วทำไมมันถึงได้เป็นแบบนี้
คิดมากนะก็แค่แผ่นแตกเอง
ก็แค่แผ่นแตกเหรอ เธอจงใจทำใช่มั้ย
ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ
จะไม่ได้ทำได้ไง ก็เธอเอาของฉันไปเป็นเดือนๆ เธอนั่นแหละเป็นคนทำ
ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงเล่า นายจะหาเรื่องรึไง
ฉันหาเรื่องเธอ ใครกันแน่ ก็ตอนที่ฉันเอามาให้เธอมันไม่แบบนี้นิ
ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงเล่า หูหนวกรึไงวะ
อย่ามาวะนะโว้ย กล้าทำก็ต้องกล้ารับสิ
ก็ไม่ได้ทำนี่หว่า จะไห้รับยังไง
อ้าวเฮ้ย พูดงี้ได้ไง ก็เธอยืมของฉันไปเธอก็ต้องรับผิดชอบดิ
รำคาญจริงว่ะ เออก็ได้ฉันทำก็ได้ แล้วฉันจะซื้อใหม่ให้
เธอจะซื้อชดใช้ว่างั้น
เออ
อยากจะหัวเราะเป็นภาษาฝรั่งเศสถ้าทำได้ เธอจะหาซื้อที่ไหนให้ฉัน นี่นะมันไม่มีวางตลาดแล้ว รู้ไหมว่ามันนะหายากขนาดไหน ฉันต้องไปตะเวนหามาตั้งหลายร้านไหนต้องเข้าประมูลมากอีก มันเป็นแผ่น premium ผลิตแค่ 50000 แผ่นทั่วโลกกว่าจะได้มา เห็นว่าชอบอะไรเหมือนๆกันหรอกนะฉันถึงให้ยืมแล้วเธอรู้ไหมว่ามันราคาเท่าไร
จะไปรู้เหรอก็นายเป็นคนซื้อนิ
20000 นายโม้อ่ะป่าว แผ่นเกมบ้าไรวะจะแพงขนาดนั้น หรือว่า....... ไม่มั้ง....... จริงเหรอ
แล้วจะให้ฉันทำไงเล่า ฉันตวาดกลับไป
จะไปรู้เธอเหรอ เธอต้องการแก้แค้นฉันเหรอ
แก้แค้นบ้าบอนายสิ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสะหน่อย
ไอ้พุธ เสียงเพื่อนในห้องตะโกนเรียก
พุธ ไหนว่ะ ฉันกับนายนั่นตวาดกลับไปพร้อมกัน ใช่แล้วค่ะฉันกับนายนั้นชื่อเล่นชื่อ พุธ เหมือนกัน
ก็ทั้งสองพุธนั้นแหละ ฉันพวกแกนี่ท่าจะบ้าแหะทะเลาะเรื่องแผ่นเกมกันอยู่ได้ตั้งนาน
ไม่ได้บ้านะโว้ย ก็ยัยนี่ทำของเขาเสียหายแล้วไม่รับผิดชอบ นายพุธพูดพร้อมกับเอานิ้วจิ้มหน้าผากของฉัน
ใครว่าไม่รับผิดชอบ ก็จะซื้อชดใช้ให้ไง ฉันปัดมือนายพุธออก
จะซื้อ ก็บอกแล้วไงว่ามันหาซื้อไม่ได้แล้ว
แล้วจะเอายังงัยว่ะ แล้วเราก็เข้าโหมดทะเลาะกันอีกรอบ
พอได้แล้ว ทะเลาะกันเหมือนหมากันอยู่ได้ เพื่อนในห้องห้าม
อย่ามายุ่ง ฉันกับนายพุธพูดพร้อมกัน
ก็ไม่อยากจะยุ่งหรอกน่ะ แต่อาจารย์เข้าห้องมาแล้ววะ หรือพวกแกจะทะเลาะกันต่อก็ได้นะ
เพื่อนๆและเราสองคน ต่างพากันกลับไปนั่งประจำที่ ฉันจะนั่งติดริมหน้าต่างหน้าสุดส่วนหมอนั่นจะนั่งแถวเดียวกันแต่เป็นหลังสุด มัวแต่ทะเลาะกันก็เลยลืมแนะนำตัวเลยอ่ะ ฉันชื่อ พุทธิดา ส่วนชื่อเล่นก็คงจะรู้กันแล้ว เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ตอนนี้ก็ ประมาณ 18 ปีแล้วค่ะ เรียนอยู่ชั้น ม.6 ส่วนคนที่ฉันทะเลาะด้วย ชื่อ พุฒิพงศ์ กันวันเดือนปีเดียวกันกับฉัน หมอนั่นเกิดก่อนฉัน 2 นาที แต่หมอนั่นกับชอบทำข่มฉัน บอกว่ายังงัยเขาก็อายุมากกว่าฉัน หมอนั่นมันคงบ้าไปแล้วแน่ๆแก่กว่าฉัน 2 นาที เราสองคนมีอะไรๆที่คล้ายกันมากค่ะ ไม่ว่าจะนิสัย อารมณ์ร้อน เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ค่อยยอมใคร สิ่งที่ชอบก็คล้ายๆกัน เราสองคนรู้จักกันตอนที่เข้ามาเรียน ม.ปลายที่นี่ ส่วนเรื่องที่เราทะเลาะกันเรื่องแผ่นเกมนั้นอันที่จริงฉันจงใจทำเองแหละค่ะ ก็พอรู้ว่าแผ่นมันหายากแพงด้วยแต่ใครมันจะไปคิดล่ะค่ะว่าแผ่นเกมนั้นราคาเป็นหมื่น แต่ก็สมน้ำหน้านายพุธแหละค่ะ ก็หมอนั่นมันทำให้ฉันต้องตัดผมนิ เรื่องมันเป็นยังไงเหรอค่ะ เอาเป็นว่าฉันเล่าให้ฟังก็แล้วกัน
ฉันก็จัดว่าเป็นคนที่มีหน้าตาดีพอใช้ได้ไม่ได้โม้นะค่ะ รูปร่างสูงเหมือนนางแบบเลยค่ะ ฉันไว้ผมลากไทรยาวถึงกลางหลัง ตอนนั้นฉันอยู่ม. 5 เรื่องมันเกิดขึ้นก่อนวันสอบปรายภาค 1 วัน
นี่พุธเรามาเล่นอะไรที่มันสนุกกันไหม นายพุธโทรมาหาฉันประมา 5 ทุ่มกว่าๆ
ฉันไม่มีอารมณ์เล่นกับนานตอนนี้หรอกนะ คนจะนอน
นี่ๆๆ อย่าพึ่งวางหูนะ
เออ
ไม่ใช่ตอนนี้ พรุ่งนี้สอบแล้วใช่มั้ย
เออ
เรามาพนันกันไหมว่าใครจะสอบได้อันดับที่ดีกว่ากัน
อะไรนะ
ไม่กล้าเหรอไง
มีเหรอคนอย่างฉันจะไม่กล้า เท่าไร
อะไรเท่าไร
จะพนันกันคนเท่าไร
เงินนะมันกระจอกไป
แล้วจะเอายังงัย
เอาเป็นว่าถ้าฉันชนะเธอ เธอจะต้องตัดผมสั้น
ตัดผมเหรอ
ชิ ว่าแล้วยังงัยเธอก็ไม่กล้าหรอก เฮ้ย~เราก็คิดว่าจะใจถึงเหมือนกันสะอีกคิดผิดเหรอเนี๊ยะ
ใครว่า แล้วถ้าฉันชนะล่ะ
เธอจะให้ฉันทำอะไรก็ได้โอเคมั้ย
ก็ได้ แล้วนายอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน ฉันรับคำถ้าเพราะอยากลบคำสบประมาทของนายนั่น เมื่อวันประกาศผล เพื่อนๆก็คงจะทราบดีนะค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใช่แล้วค่ะ หมอนั่นสอบได้อันดับที่ดีกว่าฉัน ฉันจึงต้องตัดผมสั้น ส่วนหมอนั่นก็ได้แต่หัวเราะชอบใจ แล้วทำไมฉันยังคงไว้ผมสั้นอยู่อีกนะเหรอ ก็เพราะว่ามันเข้ากับฉันนะสิ แต่ฉันก็ยังแค้นใจอยู่ดี ก็เลยทำลงไป ตอนนี้ก็นึกสงสารเหมือนกัน ก็ หมอนั่นหวงแผ่นนั้นจะตาย เอาเป็นว่าค่อยไปขอโทษก็แล้วกัน
ยังจำกันได้มั้ยค่ะ สำหรับเรื่อง รักป่วนๆของสาวหล่อหนุ่มซ่าส์ รุ่นพี่ตัวร้ายกับยัยตัวจุ้น ฉันรักนายผู้ชายวันพุธ ลืมกันไปแล้วหรือยังเอ่ย ต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่หายไปนานมากก ไปอยู่ตจว หลายเดือนเลย สัญญาค่ะว่าจะรีบแต่งนิยายที่ยังไม่จบมาลงต่อให้จนจบค่ะ
แล้วก็มีเรื่องอยากถามด้วยค่ะ
คือว่านิยายของเรา ตอนแรกๆมันไม่สามารถเปิดอ่านได้แล้ว ถ้าเราจะลบแล้วเอามาลงใหม่เนียะ จะดีไหมค่ะ เผื่อคนที่ยังไม่เคยอ่านนิยายของเราตั้งแต่ตอนแรก จะได้อ่านได้อ่ะค่ะ
/3
