ผมกับบาสเดินไปยังลานวิศวะ ซึ่งเป็นที่ไว้ให้นักศึกษานั่งเล่นพักผ่อน ผมเลือกมุมที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คนหน่อย อยากนั่งกับบาสสองคน ฮ่าๆๆ

“เออ พี่กาวบาสว่าบาสกลับไปอยู่กับกลุ่มดีกว่า” บาสทำทาทีกระอักกระอ่วนใจ

“ทำไมละ”

“ก็คนเค้ามองกันใหญ่เลย” บาสสอดส่ายตาหันซ้ายหันขวา

“บาสอายเหรอ” ผมถามด้วยความน้อยใจ มานั่งกับผมสองคนเนี่ยะมันน่าอายขนาดนั้นเลยเหรอ

“ไม่ใช่นะพี่กาว แต่บาสกลัวว่าพี่กาวจะอายต่างหาก”

“ทำไมพี่ต้องอายด้วยล่ะ”

“ก็พี่มานั่งกับเด็กม.ต้นอะไม่คิดว่าคนอื่นเค้าจะมองแปลกๆบ้างเหรอ”

“ใครจะมองก็มองไปดิ ไม่ต้องไปสนใจ” ผมพูดตัดบท

“อ้าว น้องกาวมานั่งทำไรตรงนี้ค่ะ” เสียงหวานปานน้ำผึ้งดังมาจากด้านหลังของผม

“หวัดดีครับพี่มิว” พิ่มิวเป็นรุ่นพี่ที่คณะผมครับ เธอเป็นถึงดาวมหาลัย เพราะฉะนั้นผมคงไม่ต้องพูดถึงความสวยของเธอเลยนะครับ เธอเดินเข้ามาจับไหล่ผม แล้วหย่อนตัวลงนั่งข้างๆผม

“แล้วนี้ใครเอ่ย น้องสาวเหรอค่ะน้องกาว”

“อ๋อ นี่บาสเป็น”

“เป็นแฟนที่น่ารักของพี่กาวค่ะ” ยัยบาสรีบพูดขัดขึ้นมาก่อน  สิ่งที่บาสตอบออกไปมันทำให้ผมอดดีใจไม่ได้ แหมถ้าอยู่กันสองคนนะ จะจับมาหอมซ้ายหอมขวาให้ชื้นใจสักสองสามฟอด

“ต๊ายตายจริงเหรอค่ะน้องกาว พี่ไม่ยักรู้ว่าน้องกาวมีแฟนแล้วแถมยังเด็ก เอ้ย!! น่ารักขนาดนี้” พี่มิวมองบาสของผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

“แน่นอนค่ะ ถ้าบาสไม่น่ารักพี่กาวก็คงไม่มารักมาชอบหรอกคะ” บาสยิ้มรับ

“แล้วนี้คบกันมานานหรือยังค่ะน้องกาว” พี่มิวหันมาถามผม มือของพี่มิวเกลี่ยไล้เล่นบนไหล่ของผม ผมหันไปยิ้มเจื่อนให้บาส ที่ตอนนี้นั่งแสยะยิ้มให้ผม

“ก็ปีนึงแล้วครับ แต่รู้จักกันมาหลายปีแล้ว บาสเค้าเป็นลูกพี่ลูกน้องกับก้องนะครับ”

“งั้นเหรอค่ะน้องกาว อืมงั้นพี่ขอตัวก่อนนะค่ะ แล้วเจอกัน บาย ทั้งสองคนนะจ๊ะ” แล้วเธอก็เดินไป แต่ไม่วายหันมาส่งยิ้มหวานมารสยบให้ผมอีกที

“เฮ้ออ~~” ผมถอนหายใจอย่างโล่งใจ

“เป็นไรค่ะพี่กาว เสียใจเหรอค่ะที่พี่สาวคนนั้นกลับไป” 

“เปล่าสักหน่อย พี่โล่งใจต่างหากละ ที่ไม่มีใครมากวนเราสองคน”

“บาสคิดว่าพี่กาวนั่งคนเดียวดีกว่านะค่ะ เพราะว่าตอนนี้บาสอยากจะไปหาเพื่อนบาสแล้ว” แล้วบาสก็ลุกขึ้นเดินออกไป

“พี่ดินค่ะ” ผมมองตามหลังของบาส เจอไอ้หมอนั่นที่กำลังยืนโบกไม้โบกมือให้กับบาส

***********************************************************

เบื่อกันแล้วรึยังคับ ตอนพีเศษป๋มจะเอามาอัพตอนสั้นๆนะคับแล้วจะพยายามอัพให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะอัพได้  ตอนนี้ป่มกำลังแต่งนิยาย แนว y อยู่คับ อืมเอานอกเรื่องมาแต่งอ่ะ

“เฮ้ย!! ล้อเล่นรึเปล่าเนียะ”

“เปล่า แฟนฉันจริง ๆ”

“แก เล่นเด็กม.ต้นเลยเหรอ เดี๋ยวก็โดนข้อหาพรากผู้เยาว์หรอก” 

“เออ นะ ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยสักหน่อย พี่ยัยนี่ก็ไม่ว่าอะไร จริงไหมก้อง” ผมหันไปขอความคิดเห็นจากไอ้ก้อง ลืมบอกไปว่าไอ้ก้องมันสอบติดที่เดียวกันกับผม

“จริงเหรอก้อง” จี เข้าไปขยั้นขยอขอคำตอบจากไอ้ก้อง

“อืม” ไอ้ก้องพยักหน้าด้วยความหน่ายใจ

“โห~~ไอ้กาวเลี้ยงต้อยวะ” ผมไม่สนใจไอ้พวกนั้นลากตัวยัยบาสออกมาจาก Canteen

“พี่กาวบอกพวกเพื่อนพี่กาวไปแบบนั้นไม่เป็นไรเหรอ”

“เป็นไร ไม่นี่ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก ไม่ดีเหรอบาสก็จะได้ไม่ต้องห่วงว่าพี่จะมีสาวๆมาจีบไง”

“แหวะ หน้าตาอย่างพี่กาวมีบาสคนเดียวที่ตาบอดไปชอบแหละ” ยัยบาสแล่บสิ้นใส่ผมครับ ทำตาโตแก้มป่องอีกด้วย น่ารักจริงๆแฟนใครหว่า

“ไรอ่ะ หน้าตาพี่ออกจะหล่อ สาวๆติดตรึมไม่หึงไม่หวงบ้างเลยเหรอ”

“บาสรู้หรอกน่าว่าพี่กาวนะรักบาสคนเดียว ใช่ป่ะ ใช่ป่ะ” บาสเอาตัวมากระแซะๆตัวผม ทำเสียงอ้อนๆ

“แสนรู้จริงนะ” ผมใช้แขนล๊อคคอบาสหลวมๆ แล้วใช้มืออีกข้างขยี้หัวบาสเบาๆ อย่างมันเขี้ยว

“พี่กาวอ่ะ ผมบาสยุ่งหมดเลย” บาสเอามือลูบผมของตัวเองให้เข้าทรง แหงนหน้า ทำหน้าปลาทองงอนผม  ปากเชิดๆนั่นนาจูบซะจริง ถ้าไม่ติดกับสัญญาที่ให้ไว้กับไอ้ก้องละก็ ได้จูบไปหลายยกแล้ว เฮ้อ~~ ตอนนี้ผมได้แค่หอมแก้ม เท่านั้น สงสารผมเปล่าครับ

 ผมพาบาสเดินชมงานที่ทางมหาลัยผมจัดจนมาถึงบู๊ตสำคัญ นั่นคือบู๊ตของพวกชมรมบาสมหาลัยนั่นเอง แค่เห็นเท่านั้นแหละครับ ยัยบาสของผมรีบวิ่งเข้าหาทันที แล้วยัยนี่ก็เริ่มหยิบตุ๊กตาเซลามิคขนาดความสูงประมาณ 10 ซม. ที่ทำหน้าตาและชุดเรียนแบบนักกีฬาบาสของ NBA เป็นงานแฮนด์เมด ซึ่งทำออกมาขายเพื่อหาเงินเข้าชมรม ผมดูทีท่าว่าถ้าเกิดไม่ห้ามมีหวังยัยนี่ต้องเหมาหมดแน่

“บาสจะเอาอีกเหรอ” 

“ก็มันน่ารักนี่น่าพี่กาว”

“พี่ว่าเอาแค่นี้ก็พอแล้วที่ห้องไม่มีที่วางแล้วไม่ใช่เหรอ”

“งั้นบาสขออีกสองตัวนะ นะ นะ” ยัยบาสส่งสายตาอ้อนวอนผมสุดฤทธิ์

“อืม” ผมต้องยอมครับ แพ้สายตาและท่าทางแบบนั้น วันหลังผมจะต้องใจแข็งให้ได้ แล้วบาสก็ก้มหน้าก้มตาเลยเพิ่มอีกสองตัว

“น้องสาวน้องน่ารักดี” ไอ้สมาชิกชมรมที่ขายอยู่มันเอื้อมมือมาลูบหัวยัยบาสของผม ผมกัดฝันยิ้มให้ ในใจอยากจะบอกเหลือเกินว่า ‘ห้ามแตะแฟนฉัน’ แต่ไม่ได้ครับเพราะว่ามันเป็นรุ่นพี่ที่คณะต้องเกรงเอาไว้ก่อน

“เท่าไรค่ะพี่” บาสยืนตุ๊กตาในมือให้ สรุปยัยนี่ก็ซื้อไป 5 ตัว

“ 600 ครับ”

“ค่ะ” บาสล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋าสะพาย เตรียมจะจ่ายเงิน แต่ผมชิงตัดหน้าจ่ายให้เสียก่อน ไม่ได้ว่าจะโชว์พาวน์นะครับแต่อยากซื้อให้จริงๆ แล้วผมกับบาสก็ออกจากบู๊ตนี้แล้วเดินไปที่อื่นต่อ

“เวลาบาสอยู่กับพี่กาวนะบาสจะไม่ซื้ออะไรอีกแล้ว”

“อ้าวทำไมละบาส”

“ก็พี่กาวเป็นคนจ่ายตังค์ทุกทีบาสไม่ชอบ”

“ก็พี่อยากซื้อให้”

“แต่พี่กาวซื้อของให้บาสบ่อยแหระ บาสอยากซื้อเองบ้าง”

“งั้นเอาเป็นว่า วันนี้บาสพาพี่ไปเลี้ยงข้าวก็แล้วกัน”

“ค่ะ เอางั้นก็ได้” บาสยิ้มหวานให้ผม ผมเห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้ครับ น่ารักจริงๆ ใครจะว่าผมเห่อแฟนก็เอาเหอะผมไม่ว่า เพราะผมยอมรับ

***********************************************************************

ไว้คิดพล๊อตเรื่องของคนอื่นๆได้ แล้วจะรีบนำมาอัพนะฮับ แต่ตอนนี้อ่านของ คู่พระนางของเราไปก่อนนะคับ เม้นท์ๆ โหวต ให้ด้วนนะ

ผม กาว ครับ คราวนี้ผมจะขอเล่าบ้างแล้วกัน ผมกับบาส คบกันมาได้เกือบปีแล้วครับ ตอนนี้บาสอยู่ ม. 3 แล้ว ส่วนผมก็เรียนอยู่มหาลัยปีหนึ่ง มหาลัยของไทยนี่แหละครับ  ที่จริงครอบครัวผมอยากให้ไปเรียนต่างประเทศจะได้อยู่กับครอบครัว แต่ผมอยากเรียนที่นี่มากกว่าครับ แหะๆ ก็นะเป็นห่วงบาส ครับ ห่วงอย่างเดียวไม่เท่าไร ยอมรับครับว่าหวงด้วย อาทิตย์นี้มหาลัยของผมได้มีการจัดงานประจำปี แต่ละภาควิชาก็จะมีการจัดกิจกรรมต่างๆ มีการแข่งขันกีฬาด้วยครับ แต่เป็นบางประเภทเท่านั้น ก็มีบอล บาส วอลเลย์บอล เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมงานได้ครับ  

ผมกับเพื่อนๆกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ canteen อย่างเฮฮาตามประสาผู้ชายแหละครับ แต่เมื่อก่อนผมเป็นยังไงก็เป็นยังงั้นแหละครับ

“เฮ้ย!! กาวได้ข่าวว่านายมีแฟนแล้วเหรอ”

“อืม”

“ว่าแล้วทำไมไม่ค่อยสนใจสาวๆ ดูดิสาวคนไหนบ้างเดินผ่านนายแล้วไม่หันมามองนะ”

“เค้าก็มองไปงั้นแหละ”

“ไม่ได้มองไปงั้นแหละหรอก ลิ่วตาโปรยเสน่ห์ซะขนาดนั้น” ผมได้แต่ยิ้มรับครับ ผมหันมองออกไปข้างนอก canteen ต้องสะดุดสายตากับชุดนักเรียนของนักเรียนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดโรงเรียนเก่าผมเองครับ เฮ้ย!! นั่นมันยัยบาสของผมนี่หว่า เดินมากับผู้ชายด้วยท่าทางสนิทสนม เฮ้ย!! มันเป็นใครวะ ไม่รอช้าผมรีบวิ่งเข้าไปหาคนของผมทันที

“เฮ้ย!! ไอ้กาวจะไปไหนวะ”

“เดี๋ยวมา” ผมหันกลับมาบอกเพื่อนๆ แล้วรีบวิ่งไปหาบาส

“บาส” ผมวิ่งเข้าไปกระชากแขนของบาสทำให้บาสและคนในกลุ่มต่างตกใจ

“อ้าว พี่กาว” บาสยิ้มให้ผม

“มากับใคร” ผมเห็นอยู่ครับว่าบาสมากลับใครแต่อยากรู้ว่าไอ้หมอนี่มันเป็นใคร ผมมองผู้ชายที่มากับบาสอย่างเคืองๆ

“มากับเพื่อน ก็จ๊ะ พิ กานต์ ไงพี่กาว” บาสหันมองเพื่อนๆที่ตอนนี้กำลังยืนเป็นกองหนุนอยู่ด้านหลังพร้อมรอยยิ้ม ผมยิ้มตอบ ยกเว้นไอ้หมอนี่  ผมหันไปมองไอ้หมอนี่อีกครั้ง เหลือบไปเห็นปกเสื้อของมันที่ปักดาวสีแดงหนึ่งดวง ก็แสดงว่าอยู่ ม.4

“อ๋อแล้วก็นี่ พี่กาวค่ะพี่ดิน” ไอ้หมอนี่ยกมือจะไหว้ผมแต่ผมไม่สนใจ

“แล้วไมมาเดินกันอยู่แค่นี้พวกอาจารย์ละ” 

“ช่วงบ่ายอาจารย์ให้ตามสบายนะพี่กาว”

“เหรอ งั้นบาสไปกับพี่” ผมดึงมือบาสให้เข้ามาใกล้ผม

“เออ พี่กาวครับ ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมดูแลน้องบาสเองครับ” ไอ้นายดินมันมองผมแล้วยิ้ม

“ไม่ต้อง แฟนฉัน ฉันจะดูแลเอง” ผมพูดเสียงแข็ง ข่มมันเอาไว้ก่อน

“แฟนบาสเหรอครับผมนึกว่าพี่ชาย” ไอ้หมอนั้นมันหน้าแห้งทันทีครับ คิดจะจีบยัยนี่ละสิ

“ถ้าฉันเป็นพี่ชายแล้วนายจะทำไมไอ้ดาวเดียว”

“พี่กาว บาสว่าเราไปกันดีกว่านะ” บาสรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมได้เอากฎมาใช้กับยัยนี่แล้ว บาสพยายามผลักตัวผมให้เดินไป

“แล้วเดี๋ยวเจอกันนะ พิ กานต์ จ๊ะ พี่ดินด้วยค่ะ” บาสหันไปบอกพรรคพวกที่มาด้วยกันก่อนจะรีบเดินลากผมให้ออกมาจากจุดนั้น ผมหันไปยิ้มเย้ยให้ไอ้หมอนั่นอย่างสะใจ ก่อนจะหันมาถามคนของผม

“ไอ้หมอนั่นมันมาจีบบาสเหรอ”

“เปล่าสักหน่อยพี่กาวคิดมากไปได้”

“แล้วมันมาอยู่กับบาสได้ไง”

“เขาเป็นพี่เลี้ยงกลุ่มบาสนิ”

“ก็ไม่เห็นต้องมาวุ่นวาย”

“พี่กาวอ่ะ” ยัยนี่ทำหน้ามุ่ยใส่ผมอีกแล้ว

“พี่ไม่พูดแล้วก็ได้ ไปหาเพื่อนพี่ก่อนแล้วพี่พาทัวร์เอง” ผมพาบาสไปยังโต๊ะที่พวกเพื่อนๆผมนั่งอยู่ครับ

“เฮ้ย!! พาเด็กที่ไหนมาวะ น้องสาวเหรอ” เพื่อนผมแตกตื่นกันใหญ่

“เด็ก ม.ต้น เหรอ” จี เพื่อนผู้หญิงที่นั่งอยู่ถามด้วยรอยยิ้ม

“แฟนฉันเอง” ผมบอกไปอย่างไม่แคร์สายตาใคร

“หา!!!!” เสียงร้องด้วยความตกใจของพวกเพื่อนๆผมดังขึ้น พร้อมสีหน้าตกใจ อึ้ง ทึ้ง

*****************************************************************

เอามาอัพให้แค่นี้ก่อนนะคับ แล้วอีกสองสามวันจะเอามาอัพให้อีก เป็นตอนพิเศษครับ

“แกว่าอะไรนะบาส” ฉันมองหน้าพี่ก้องก่อนจะหันหลังให้กับพี่ก้อง

“บาสไม่ชอบพี่กาว”

“....” 

“บาสไม่ชอบพี่กาว บาสเคยมั่นใจกับความรู้สึกนี้มาตลอด แต่.....ความมั่นใจนั่นมันได้หายไป มันค่อยๆจางหายไปพร้อมกับความรู้สึกใหม่ที่บาสไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับบาสได้ แค่เพียงถ้อยคำสั้นๆที่พูดอย่างอ่อนโยนจากปากของคนที่บาสไม่ชอบมันกลับทำให้บาสรู้สึกดีอยากได้ยินได้บ่อยๆ รอยยิ้มที่เปื้อนบนใบหน้าของคนที่บาสไม่ชอบแต่มันกลับทำให้บาสอยากเห็นอยู่ตลอดเวลา เหงื่อซึมจนมือชื้นใจเต้นโครมครามเหมือนมันจะระเบิดออกมาเวลาที่เขาจับมือแต่บาสก็ไม่อยากปล่อยมือจากมือใหญ่มือนั้นอยากกุมมือนั้นเอาไว้นานๆ อ้อมแขนแข็งแรงที่กอดบาส แม้มันทำให้บาสอึดอัด แต่มันก็รู้สึกอบอุ่นจนบาสไม่อยากจะผละจากอ้อมกอดนั่น ทุกครั้งที่บาสคิดปฏิเสธว่าไม่ แต่กลายเป็นว่าใจของบาสมันกลับยอมรับจนไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าบาส......”

“บาสอะไรเหรอ” เสียงที่ได้ยิน น้ำเสียงที่คุ้นเคย ทำให้ต้องตกใจบวกกับอึ้ง ไม่กล้าจะหันหน้าไปมองเลย ชิ่งหนีดีกว่า เพียงแค่ฉันขยับตัวเพียงนิดเดียว ฉันกลับถูกอ้อมแขนของใครคนนั้นสวมกอดจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน

“....” กรี๊ดดดดดดดดด หน้าร้อนวูบเลยเรา เอาไงดีอยากจะหายตัวไปให้ได้เลยตอนนี้

“ว่าไงบอกพี่หน่อยสิครับ ว่าบาสอะไร” พี่กาวพูดเสียงอ้อน แล้วประทับจูบลงบนศรีษะของฉันแผ่วเบา เออดีที่สระผมมาแล้วนะ อิอิ ไม่ใช่สิ อยากจะกรี๊ด แต่กรี๊ดไม่ออก รู้เลยว่าหน้าของเราตอนนี้คงจะแดงมากทีเดียว อายมากกกกกกกกก

“...” ใจมันสั่นๆ หน้ามันชาๆ ขยับปากไม่ออกอ่ะ

“พี่รอฟังอยู่ ไม่พูดพี่ไม่ปล่อยนะ” เอาแล้วไง ไหงพี่แกเป็นงี้ฟ่ะ เอาวะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว บอกเลยแล้วกันจะเป็นไงก็ช่างมัน สู้เว้ยยยยยยยย!!!

“บาสชอบพี่กาว” ฉันพูดก้มหน้ามองพื้น บอกด้วยเสียงกระซิบ

“เอาใหม่ขอแบบชัดๆ” เรื่องมากจริงโว้ย คนเขาขืนเหมือนกันนะ

“บาสชอบพี่กาว พอใจยังแล้วพี่ล่ะคิดไงกับบาส” ฉันพูดเสียงดังขึ้น แต่นิดหนึ่งนะไม่ดังมากหรอก ยังยึดความเขินอยู่

“พี่ทำขนาดนั้นแล้วบาสยังไม่รู้อีกเหรอ”

“ไม่รู้หรอก บาสไม่เก่งพอที่จะสามารถเดาใจใครได้หรอกนะว่าคิดยังไง บาสไม่รู้ว่าที่พี่กาวทำกับบาสนั้นพี่กาวต้องการอะไร ต้องการเพียงแค่แกล้งบาสเล่นเพื่อความสนุกเพราะพี่กาวไม่ชอบบาส หรือ....” 

“พี่ไม่ชอบบาส...” 

“....”แค่ได้ยินว่าพี่กาวไม่ชอบเราทำไมน้ำตาไหลไมวะ แล้วไอ้การกระทำอยู่เนี่ย มันขัดกับการ

กระทำเหลือเกิน ไม่ชอบแล้วจะมากอดทำไมฟ่ะ ปล่อยเฟ้ย!! ฉันพยายามขัดขืนจากอ้อมกอดของพี่กาว แต่ก็ไม่เป็นผลพี่กาวยิ่งกระชับกอดมากขึ้นกว่าเดิม

“พี่ไม่ชอบบาสเวลาบาสพูดกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่พี่ พี่ไม่ชอบบาสเวลาบาสยิ้มให้ผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่พี่....พี่ไม่ชอบเวลาบาสใกล้ชิดกับผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่พี่...พี่ไม่ชอบเวลาบาสจับมือกับผู้ชายคืนอื่นที่ไม่ใช่พี่....พี่คงทนไม่ได้หากพี่ไม่ได้เป็นคนสำคัญของบาส....เพราะบาสคือคนสำคัญของพี่ บาสคือคนที่พี่รักนะ” พี่กาวกระชับกอดอีกครั้ง ฉันสัมผัสได้ถึงไออุ่นของอ้อมกอด มันอบอุ่นและอ่อนโยน ฉันพยักหน้ารับรู้ถึงถ้อยคำสำคัญที่ได้ฟัง

น้ำตาไหลรินพร้อมทั้งรอยยิ้มที่มันมาจากหัวใจ หัวใจที่มีความสุขมากมาย

                “บาสก็รักพี่กาวนะ” ฉันบอกพี่กาวอีกครั้ง หันตัวเข้าซุกกับอกกว้าง พร้อมกับปล่อยโฮออกมา

                “จะร้องทำไมเนียะห่ะ” พี่กาวลูบหัวฉันเบาๆ

                “ก็มันดีใจนิน่า”

                “ดีใจทำไมต้องร้องไห้ล่ะ”

                “ไม่เคยเห็นคนร้องไห้เวลามีความสุขเหรอ มันก็เหมือนกันแหละ” ฉันพูดไปในขณะที่ยังซุกหน้าอยู่กับแผงอกของพี่กาว แถมยังร้องไม่หยุดอ่ะ บ่อน้ำตาแตกไปแล้ว

                “เฮ้อ~~ก่อนหน้านี่พี่ก็เกือบจะร้องให้แล้วเหมือนกันนะ” 

                “....”

                “ก็ตอนที่ได้ยินว่า บาสไม่ชอบพี่ เล่นเอาน้ำตาร่วงเลย”

                “แล้วถ้าบาสไม่ชอบพี่จริงๆล่ะ”

                “ก็ต้องทำให้ชอบให้ได้”

                “อ่ะนะ”

                “อืม”

                “แล้วที่ทำนะคิดว่าบาสชอบเหรอ คอยแกล้งบาส ดุบาส ชอบทำให้บาสโมโห ”

                “พอแล้วๆ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษที่ทำให้บาสไม่พอใจ”

“.....อืม” ฉันหยุดคิดก่อนจะตอบ

 “ทำให้บาสเสียใจ”

“อืม”

“ทำให้บาสร้องไห้”

“อืม”

“ขอจูบทีนะ”

“พอเลยไอ้กาวแกไม่ต้องมาทำเนียน”

“เฮ้ย!! ไอ้ก้องกลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ” กรี๊ดดดด พี่ก้อง ฉันพยายามผลักตัวพี่กาวออก แต่ก็ไม่เป็นผลพี่กาวยังคงกอดฉันไม่ยอมปล่อย  ตอนนี้น้ำตามันหยุดไหลกระทันหันเลย

“ใช่ แต่ก็กลับมาทันตอนที่แกพยายามใช้ทีเผลอของไอ้บาสมัน”

“เหอะๆๆ”

“ปล่อยไอ้บาสก่อนเกรงใจฉันมั้งได้มั้ย” พี่ก้องพูดเสียงเข้ม  พี่กาวจึงปล่อยฉัน

“นิดหน่อยน่า” พี่กาวเกาศรีษะแก้เขิน อันนี้คิดเองว่าคงเขินนะ

“เอานี่ไป” พี่ก้องส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้พี่กาว ในกระดาษเขียนว่าอะไรฉันไม่รู้ ฉันพยายามจะอ่านแต่ก็โดนพี่กาวผลักหัวกันฉันเอาไว้

“อืม.....ทำได้หมดแหระ แต่วันนี้ฉันยังไม่ตกลง” ว่าแล้วพี่กาวก็พับกระดาษลงในกระเป๋า แล้วเสียงเอะอะโวยวายของคนอื่นๆ ที่กำลังเดินเข้ามา

“เป็นไงวะ/ไงวะ/โอเคป่ะ” ทุกคนระดมถามด้วยความเป็นห่วง แต่ฉันคิดว่ามันออกแนวอยากรู้มากกว่านะเนียะ

“เออ พอพวกมันจะตกลงคบกันมันก็ง่ายซะ ไม่ยอมพูดกันตั้งแต่แรก เล่นเอาฉันรำคาญเลยว่ะ” พี่ก้องพูดด้วยอารมณ์รำคาญ ก่อนจะโบกมือไล่ให้พวกที่มาใหม่กลับไป

“อย่าเกินนะเว้ย ให้ได้แค่จูบเท่านะ” พี่ก้องหันมาสั่งด้วยใบหน้าเข้ม ก่อนจะเดินลงไปจากดาดฟ้า

“พี่กาวกระดาษนั่นเขียนว่าไรเหรอ” ฉันถามด้วยความอยากรู้

“ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก”

“ก็บาสอยากรู้นิ” พี่กาวไม่พูดอะไร จับมือฉันลากไปยังมุมของดาดฟ้า

“บาส” พี่กาวเรียกเสียงอ้อน

“คะ....” ฉันเงยหน้ามองคนตรงหน้าแต่ก็โดนคนตัวใหญ่ก้มหน้าลงมาประทับจูบริมฝีปากทันที  ฉันตกใจรีบเม้นริมฝีปากทันควัน

“อย่าเม้มปากสิบาส” พี่กาวถอนหน้าออก ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบ

“ก็..” ไม่ทันได้เอ่ยปากประท้วงใดๆก็โดนพี่กาวจูบอีกครั้ง พี่กาวค่อยใช้มือประคองศรีษะของฉันเอาไว้แล้วจูบอย่าง,,,กรี๊ดดดดไม่บอกแล้วเค้าเขิน ฉันไม่รู้ว่าเราจูบกันนานแค่ไหน เวลาผ่านไปเท่าได แต่ฉันรู้แค่เพียงว่าจูบของพี่กาวในครั้งนี้มันทำให้ฉันรู้สึกดี พี่กาวถอนริมฝีปากออกแล้วระดมพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าของฉัน

“พี่รักบาสนะ”

จบแย้วววววววววเย้!!

“มีอะไรค่ะถึงได้เรียกบาสมาที่นี่”

“เป็นอะไรไปช่วงนี้”

“เป็นอะไร อะไรเหรอค่ะ บาสก็ไม่ได้เป็นอะไรนิ”

“วันนี้ทำไมถึงได้โดดเรียน” โอ้ยยย แค่เรื่องโดดเรียนต้องเรียกมาคุยถึงที่นี่เลยเหรอ

“รู้ได้ไงอะ ใครบอกเหรอ” หูตาไวมากกก

“ไม่ต้องมีใครบอกหรอก เดินผ่านหน้าห้องเธอก็เห็นแล้ว”

“บาสก็แค่ไม่อยากเรียนก็เท่านั้น” ฉันก้มหน้าตอบเสียงค่อย

“เพราะอะไร” อ้าว ก็บอกว่า ไม่อยากเรียนไง

“.....”

“ปกติไม่เคยโดดเรียนไม่ใช่เหรอ ใกล้สอบแล้วนะ ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก”

“แล้วทีตัวเองละยังโดดเรียนได้เลย” ขอย้อนถามไอ้คนตั้งใจเรียนหน่อยดิ

“ที่โดดนั่นก็เฉพาะวิชาที่อาจารย์เขาสอนหมดทุกบทแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่เคยโดด”  แน่ใจเหรอที่พูดออกมานะ

“วิชาที่บาสโดดอาจารย์เขาก็สอนหมดทุกบทแล้ว” โกหกค่ะ อาจารย์ยังสอนไม่หมด

“บาส.....” น้ำเสียงเอือมระอาสุดๆ

“ขาาาาา”

“เหรอจะให้ฉันฟ้องอานุช กับอานนท์” ขู่ด้วยน้ำเสียงเรียบเลยแหะ น่ากลัว

“อ๊ะ! ไม่นะ พี่ก้องอ่ะ อย่าบอกพ่อกับแม่บาสนะ” ฉันรีบวิ่งเข้าไปเขย่าแขนไอ้พี่ชายตัวดี

“ก็ได้ แต่อย่าให้มีครั้งต่อไปนะ”

“ค่ะ” ฉันตะเบะท่ารับทราบ เหอะๆ ต่อไปบาสโดดพี่ก้องก็ไม่รู้หรอก เพราะพี่ก้องจบไปแล้วนี่หน่า

“แล้วช่วงบ่ายมีเรียนไหม”

“ไม่มีค่ะ” ฉันส่ายหน้า

“งั้นฉันไปล่ะ”

“เดี๋ยวพี่ก้อง” ฉันรีบคว้าแขนของพี่ก้องเอาไว้

“มีไรเหรอ”

“บาสมีเรื่องอยากจะถามพี่ก้องหน่อย”

“อะไรล่ะ”

“คือ...คือ...”

“..........”

“คือ...คือ...”

“ถ้าขืนแกยังคือ คือ อยู่อย่างนี้ฉันไปล่ะ” พี่ก้องทำถ้าจะเดินไปฉันรีบกระโดดคว้าแขนไว้อีกรอบ

“โห พี่ก้อง อย่าทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนดิ”

“แล้วจะถามเรื่องไรอย่าช้าให้ไว”

“คือ พี่ก้องรู้จักพี่คนที่ชื่อกิ่งใช่ป่ะ” ฉันถามอย่างกระอักกระอ่วน

“กิ่ง เหรอ รู้จักเปล่าน้า” พี่ก้องจ้องหน้าฉันยิ้มอย่างมีเลสนัย

“พี่ก้องไม่ต้องมายึกยักเลย รู้จักเหรอไม่รู้จักบอกมา”

“รู้จักแล้วมีไร”

“คือ... คือ...”

“เอาอีกแล้วเซ็งแกจริงๆเลยว่ะ ถามมาเลยไม่ต้องมาทำเป็นไม่กล้าถาม”

“คือเขาเป็นไรกับพี่กาวอ่ะ”

“ฮ่าๆๆๆ ก็แค่นั้นเอง”

“เป็นไรกันนะเหรอ อยากรู้จริงอ่ะ”

“ก็..”

“ถามว่าอยากรู้หรือไม่อยากรู้”

“อยากรู้”

“ดีมาก ถ้าอยากรู้ก็...ไปถามไอ้กาวมันเองก็แล้วกันรู้จากปากเจ้าตัวดีที่สุด”

“พี่ก้อง” ชักฉุนแล้วนะ

“นี่บาส ในเมื่อแกไม่ชอบมันแกจะไปสนใจมันทำไม เอาหัวสมองของแกไปวุ่นกับเรื่องสอบไม่ดีกว่าเหรอ ไม่ต้องไปสนใจมันหรอกว่ามันจะคิดอะไร จะคบกับใคร จะควงผู้หญิงคนไหน “

“พี่ก้อง...บาสไม่ชอบพี่กาว” 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอามาให้อ่านแค่นี้ก่อนแล้วกัน นะ อีกครึ่งหนึ่งไว้เอามาลงให้วันหน้า แต่ขอบอกว่าอีกนานนนนนนน้าาาาาาาาาา 5555++ สะใจได้แกล้งคนอ่าน

โอ้ๆๆ อย่างอนผมเลยนะคร๊าบบบผมย้อเย่น                  รีบไปก่อนดีกว่าเดี๋ยวจะโดนเตะ