“หวัดดีค่ะ” ฉันเดินเข้าไปในบ้านของพี่ก้อง แต่ก็ไม่มีใครอยู่ ซึ่งปกติแล้วจะมีคุณลุงนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ และคุณป้าที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว

“ไม่มีใครอยู่ งั้นรีบไปปลุกพี่ก้องก่อนดีกว่า” ฉันจึงรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องของพี่ก้อง ค่อยๆเปิดประตูที่ละนิด ยังนอนคลุมโปงไม่ตื่นจริงๆด้วย เอาละปฎิบัติการ ฉันเดินเข้าไปหาพี่ก้องที่กำลังนอนหลับสบายใจแล้วก็ขึ้นไปนั่งคล่อมบนตัวพี่ก้อง สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆแล้วก็ ก้มลงไปใกล้ๆ

“พี่ก้อง!!! ตื่นนอนได้แล้วววว!!!”

                ปัง!!! เสียงเปิดประตูดังขึ้น

                “แกจะตะโกนทำไมวะ” ฉันหันไปเห็นพี่ก้องที่กำลังเดินเข้ามาจากประตูด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว ใช้ผ้าเช็ดหัวที่กำลังเปียกน้ำ ฉันหันมองตามพี่ก้องที่เดินไปยังหน้ากระจก

                “แล้วนี่ใครอะพี่ก้อง” ฉันไม่ได้รับคำตอบใดๆจากพี่ก้องฉันจึงค่อยๆเปิดผ้าห่มที่คลุมหน้าออก คนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ก็คือ พี่กาวที่ยังคงนอนหลับตาอยู่ ฉันค่อยๆลุกออกจากตัวของพี่กาวอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้พี่กาวรู้สึกตัว แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว พี่กาวคว้าตัวของฉันไว้ได้แล้วจับฉันกดลงบนที่นอน ตอนนี้เราอยู่ในสถานภาพที่กลับกัน พี่กาวกลายเป็นคนที่คล่อมอยู่บนตัวฉัน

                “วิธีการปลุกของเธอมันทำให้แก้วหูของฉันเกือบแตก”

                “เอ่อ......”

                “จะเอาคืนยังไงดีนะ” พี่กาวก้มหน้าเข้ามาใกล้

                “ไอ้กาวทำไรเกรงใจกันบ้าง ถึงยังไงนั่นก็น้องฉันนะเว้ย” พี่กาวยิ้มแล้วยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิม ก็รู้อยู่หรอกว่าแกล้งเราอีกแล้ว แต่มันกลัวนี่หว่า (>///<)

                โป๊ก!! เสียงกะโหลกหนาๆของฉันกับพี่กาวปะทะกันอย่างแรง

                “โอ้ย!! เจ็บ นี่!! ถ้าจะลุกก็บอกกันบ้าสิ” พี่กาวถอนตัวออกไปนั่งลูบหน้าผากด้วยความเจ็บ

                “TT~~TT” ฉันก็เจ็บเหมือนกันนะ พี่ไม่ได้เจ็บคนเดียวสักหน่อย

                “อะไรมันจะซวยขนาดนี้นะ ต้องมาเจ็บตัวตั้งแต่ตอนเพิ่งตื่น” พี่กาวลุกออกจากเตียงไปที่กระจกแทนพี่ก้อง สำรวจดูที่หน้าผากของตัวเอง

                “O_O” ฉันมองพี่กาวอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนสวมกางเกงBoxer ตัวเดียว ส่วนพี่ก้องเพิ่งกลับมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว แถมยังตื่นเช้าอีกด้วย ตอนที่เราเข้ามาพี่กาวนอนอยู่บนเตียงพี่ก้อง ทั้งๆที่พี่ก้องไม่ชอบให้ใครนอนด้วย หรือว่าทั้งสองคนเขา....เขา

                “เป็นไรไปบาส นั่งตาค้างอยู่ได้ ส่วนแกไอ้กาวขี้นไปนอนบนเตียงฉันทำไม” 

                “ก็ตอนเช้ามันอากาศหนาวนิ แถมพื้นห้องมันเย็นนี่หว่า พอแกลุกขึ้นฉันก็เลยเสียบซะเลย” -_- อะอ้าว ไม่ได้นอนด้วยกันเหรอ เสียดาย เอ้ย!! ไม่ใช่ ค่อยโล่งใจหน่อย

                “O_o? พี่กาวสักด้วยเหรอ รูปอะไรอะ” พี่กาวยืนนิ่งอยู่หน้ากระจก ฉันเดินเข้าไปใกล้ มองที่แผ่นหลังของพี่กาว  ฉันมองดูรอยสักรูปไม้กางเขนที่พันด้วยเถ้ากุหลาบสีแดง ตัดกับผิวที่ขาวของพี่กาวมันดูสวยมาก จนฉันเผลอยกมือจะไปลูบรอยสักนั่น

                “อย่าจับนะ” พี่กาวยืนนิ่ง ฉันมองหน้าพี่กาวผ่านกระจก ใบหน้าเรียบเฉยนั่นทำให้ฉันหยุดชะงักทันที

                “-///-ขอโทษค่ะ”ฉันรีบเอามือลงทันที

                “เอ่อ คือบาสออกไปรอพี่ข้างนอกก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวพี่ตามไป”   

                “ค่ะ”  ฉันเดินออกไป ก่อนที่ฉันจะปิดประตู ฉันได้สังเกตเห็นว่าทั้งคู่ทำท่ากระซิบกระซาบกัน ก่อนที่พี่ก้องจะเอามือลูบหัวพี่กาว ส่วนพี่กาวก็หันมามองที่ฉัน ฉันจึงต้องรีบปิดประตูทันที กะแค่รอยสักทำเป็นหวง แตะหน่อยก็ไม่ได้ ฉันทรุดตัวนั่งพิงประตูห้อง แล้วฉันก็ได้ยินเสียงหัวเราะทั้งสองคนดังขึ้น

“อยากรู้จังพวกเขาคุยอะไรกันนะ” ฉันจึงเอาหูแนบกับประตูห้อง แล้วก็พยายามฟังบทสนทนาของทั้งคู่เพื่อได้ข้อมูลอะไรที่จะเอาไว้เป็นข้อต่อรองกับรุ่นพี่พวกนั้นได้บ้าง แต่ขอบอกว่าไม่ได้ยินอะไรเลย แม้ว่าฉันจะพยายามขนาดไหน

แกร็ก!! เสียงบิดลูกบิดประตู

ตึง!! การเปิดประตูทำให้ฉันเสียหลักของการทรงตัวทำให้ฉันหงายหลังล้มลงไปกองอยู่กับพื้น พี่ก้องและพี่ก้าวยืนอึ้งเมื่อเห็นฉัน

“(o o)  บราสีดำ กับสีแดง อันไหนเซ็กส์ซี่กว่ากันค่ะ(o///o) ” อ๋ายยย (>///<)นี่ฉันพูดบ้าอะไรออกไปวะ

“( o_o) (o_o ) ว้าก ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ” พี่ก้องกับพี่กาว มองหน้ากันอย่างงงๆ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะจนดังลั่น

“ตกลงว่าไงกาว ระหว่างสีดำ กับสีแดง นายชอบสีไหน”

“ฉันชอบสีดำว่ะ แต่น้องแกใส่สีไหนก็คงไม่เซ็กส์....ซี่ขึ้นหรอก” พี่กาวหันมามองหน้าฉันแล้วก็หัวเราะ เออ พูดย้ำกันเข้าไปนะ นี่ฉันก็อายจะแย่อยู่แล้วนะ เอ้าหัวเราะกันให้พอเลยนะทั้งสองคน

“รีบเดินเร็วๆเข้าเดี๋ยวก็สายหรอก” พี่กาวหันมาสั่งฉันที่เดินตามหลังอยู่ ใครจะเดินเร็วเหมือนพวกพี่ล่ะ ขาก็ยาวก้าวทีนึงก็กินไปครึ่งประเทศแล้ว  แถมเดินตัวปลิวไปมือสิบนิ้วไม่ถืออะไรเลยสักอย่าง กระเป๋าก็ผลักภาระมาให้เราถือสะงั้น

“ยังจะไม่รีบตามมาอีก” พี่ก้องและพี่กาวหยุดเดิน

“-_-* งั้นก็มาถือกระเป๋าเองเลยสิ -_-** แล้วทำไมมันหนักอย่างนี้นะ” ฉันโยนกระเป๋าของพี่ก้องและพี่กาวลงบนพื้น

“เฮ้ย!! ทำไมทำงั้นวะ”  ฉันไม่สนใจว่าพี่ก้องจะว่าอะไร นั่งลงเปิดกระเป๋านักเรียนของทั้งสองคนดูว่าทำไมมันถึงได้หนักนะ ทั้งที่มันก็รีบเหมือนไม่ได้ใส่หนังสือไว้เลย

“ -_-** นี่จงใจจะแกล้งฉันใช่ไหม” ตามที่คาดการเอาไว้ ในกระเป๋าไม่มีหนังสือเลยสักเล่ม แต่ไอ้พี่สองคนนั่นมันกลับใส่แผ่นเหล็กขนาดเท่าหนังสือเอาไว้แทน

“เปล่าสักหน่อย เนอะ” พี่กาวหันไปยิ้มกับพี่ก้อง

“-[]- แล้วจะเอาไอ้นี่ไปทำบ้าอะไรมิทราบ ห่ะ!!” ฉันดึงแผ่นเหล็กที่อยู่ในกระเป๋าออกแล้วโยนทิ้งไป

“ไม่ทงไม่ถือมันแล้ว พวกพี่ถือเองก็แล้วกัน” ฉันเตะกระเป๋าของพวกนั่นหนึ่งที่ทำให้สองคนนั่นยืนอึ้งนิดหน่อย ฉันจึงใช้โอกาสเหมาะนั่นรีบวิ่งแทรกตัวทั้งสองคนหนีไป เห็นว่าเราทำตามทุกอย่างได้ทีเลยเอาใหญ่เลยนะ  ฉันรีบโบกมอร์ไซด์รับจ้างทันที ทั้งๆที่บ้านกลับโรงเรียนอยู่ใกล้กันเดินไปก็ถึง แต่ขืนเดินสิมีหวังโดนไอ้พวกพี่สองตัวนั่นฆ่าแน่เลย

“พี่ไป วรวิทย์” คนขี่พยักหน้า ส่งหมวกกันน๊อคมาให้ ฉันกระโดดขึ้นนั่งซ้อนท้ายทันที จนมาถึงโรงเรียน

“เท่าไรพี่” ฉันถอดหมวกยื่นให้คนขี่

“20”

“อะไรนะ 20 บาทเหรอ จากนู้นมานี่เนี่ยนะ”

“มันเป็นค่าโดยสารขั้นต่ำ จะขึ้นจากตรงนั่นมาตรงนี่ก็ 20” คนขี่ขับเริ่มทำหน้านิ่วคิ้วช่อ

“10 บาทไม่ได้เหรอ”

“น้อง 10 บาทก็ไปนั่งสามล้อนู้น” คนขี่เริ่มคิ้วผูกโบว์

“ชิ ก็ได้ 20 ก็ 20 ” ฉันล้วงกระเป๋าถือสีฟ้าลายหมีพูห์ที่มีพวกกุญแจลูกบาสอันน่ารักของฉันเพื่อหยิบกระเป๋าสตางค์ o_O? (. . )))(. .)((( . .) กระเป๋าสตางค์ฉัน    OxO มันไม่มีอ่ะ ฉันล้วงหาทุกซอกทุกมุม มันก็ไม่มี

“ ^_^”” “ ตอนนี้คิ้วของคนขี่เริ่มผูกจนเป็นปม ฉันจึงเทของจากกระเป๋าออก สรุปว่ามันก็ไม่มี ฉันจำได้ว่าฉันใส่ไว้ในนี้แต่มันก็ไม่มี T^T ทำไงดีวะ เออลองดูในกระเป๋านักเรียนก่อนดีกว่า แต่พอเปิดดูมันก็เหมือนกันคือว่ามันไม่มี

“ว่าไงน้อง เดี๋ยวพี่ก็คิดค่าเสียเวลาซะเลย” พี่คนขี่มีอาการไม่พอใจอย่างแรง

“คือ.....ว่า.....กระเป๋าตังค์มันไม่อยู่อ่ะ สงสัยมันคงหนีไปซะแล้ว แหะๆ” ฉันแสยะยิ้มให้พี่คนขี่

“ -_-+++” 

“OxO อุ้ย....ไม่ขำเหยอ” แต่พี่เขาไม่ยิ้มตอบเลย ไม่มีตังค์จ่ายแบบนี้เขาจะฆ่าฉันตายไหมนะ

......นักเรียนหญิง ดับอนาถหน้าโรงเรียน สภาพศพโดนแทน 120 แห่ง ด้วยเข็มร้อยมาลัย จากพยานที่อยู่บริเวณดังกล่าว กล่าวว่า ตนได้เห็น ดญ. เอ นามสมมติ ได้ทะเลาะกับคนขี่มอร์ไซด์รับจ้าง คาดว่าคู่กรณีจะแค้นใจที่ ดญ.เอ นามสมมุติ เบี้ยว ตังค์ค่าโดยสาร 20 บาท......   

“เฮ้ออ~~~ ซวยจริงๆ”

“ (_ _”)ขอโทษค่ะ” แล้วเขาก็สตาร์ทรถขับกลับไปทันที

อยากมีชื่อเรื่อง เป็นภาษาอังกฤษบ้างจัง ประมาณว่าเห็นเพื่อนเค้ามีแล้วอยากมีบ้างอ่ะ แต่คิดไม่ออก ใครจะช่วยคิดชือให้เราบ้างเนียะ