บทนำ
++++++++++++
ณ เมืองแห่งหนึ่งซึ่งมีเจ้าหญิงตัวน้อยๆ พระองค์หนึ่งที่โดนพี่สาวรังแกให้ไปซื้อของที่ตลาดเอ๋ยเสียงที่แสดงถึงความรู้สึกอย่างแรง
"โอ้ยยย หนักเว้ย" (ไม่สุภาพเลยนะ)ขอโทษๆ ก็คนมันเหนื่อยนี่หน่า ก็ไอ้พี่ผีบ้ามันใช้ให้ไปซื้อแตงกวา ส้ม มะเขือเทศ น้ำผึ้ง โยเกิล และก็เกลือ มันบอกว่ามันจะเอาไปบำรุงผิว(ซึ่งแกก็ใช้ด้วยกันกับพี่แกไม่ใช่เรอะ)ก็จริงแต่มันไม่ยุทติธรรมนี่หว่า และตอนนี้สาวสวย(ตรงไหน)กำลังถือของพะรุงพะรังหนักมากมายซึ่งไม่มีใครช่วยถือของเลย(แล้วไม่คิดจะแนะนำตัวหน่อยหรอ)โอ้วลืมๆๆ สวัสดีค่ะพ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย คุณทวด และ...(พอแล้วๆๆ)จะดีหรอ(เออดิจะพูดไรเยอะแยะ)แต่ฉันยังไม่ได้บอกชื่อเลยนะ(ตกลงมันโง่หรือบ้าวะ)ไม่ใช่ทั้งสองอย่างแหละย่ะ ฉันชื่อผักบุ้ง ชื่อจริงชื่อผลิกา กิติกรณ์เจริญนาม ผู้ที่มีหน้าตาน่ารัก(จริงดิ)หน้าเอ็นดู(ตรงไหน)เหมือนลูกครึ่งไทยเกาหลี แต่ฉันเป็นไทยแท้อ่ะนะ ทำไงได้ล่ะคนมันจะสวยช่วยไม่ได้โฮะๆๆ ขนาดตอนจะเกิดฉันก็บอกแม่แล้วนะว่าอย่าทำให้ฉันสวยเดี๋ยวคนอ่านอิจฉาแต่แม่ก็ทำให้ฉันเกิดมาสวยแบบดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ...(หยุดโม้ได้แล้ว ฉันไม่อยากจะพูดเลยว่าฉันสวยกว่าหล่อนอีกฮ่าๆๆๆ) กล้าพูดเนาะ-*-
"โอ้ยยยยย ไอ.." ว้าหล่อจังเลยหน้างี้ขาวใสเนียน ริมฝีปากน่าจูบชิบ โครงหน้าได้รูป ตาตี๋นิดหน่อย ตัวสูงประมาณ185 กรี๊ดเทพบุตรชัดๆ
"อะไรของเธอเนี้ย เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลย" ขอถอนคำพูดค่ะไอ้บ้านี่ไม่เห็นจะหล่อเลย หน้าเหมือนจิ้งจงก็มิปาน
"ฉันไม่ผิดนายแหละผิดพี่ไม่หลบฉัน"
"อ้อ งั้นฉันต้องหลบเธองั้นหรอ"
"ช่าย"
"แต่ฉันยืนของฉันดีๆ แต่เธอเดินมาชนฉันเองเธอแหละผิด" ฉันไม่ยอมแพ้หรอกย่ะ
"เฮ้อ นายว่าฉันผิดหรอ"
"ก็เธอผิด"
"อืมฉันผิดก็ผิด งั้นฉันไปละ"
"เชิญ" อะโด่เอ๊ยแค่นี้ก็จบว่าแต่ไอ้จิ้งจงนี่ว่าง่ายจังเลยแฮะ เชื่องใช้ได้ๆ^^
"เดี๋ยวๆๆๆ" อะไรอีกล่ะไอ้บ้านี่หนิ
"อะไรอีก"
"คำขอโทษล่ะ"
"ไม่มี มีแต่..."
"มีแต่อะไร โอ้ยยยยัยบ้า" ฉันเตะไปที่น้องชายของไอ้บ้านั่นแล้วก็ขอโกยล่ะครับพี่น้อง
"แบร่ๆๆๆ" แต่ก็ไม่วายหันไปแลบลิ้นปริ้นตาใส่มัน
แต่ในความคิดของอีกฝ่าย ว้าวผู้หญิงคนนี้น่ารักจังเลยหน้ายังกะเหมือนสาวเกาหลีแหนะ และความน่ารักของเธอนั้นชวนให้ผมอยากแกล้งเธอมากมาย ทีแรกผมก็กะว่าจะแหย่เล่นๆ เฉยๆ นะแต่เธอดันมาแตะน้องชายของผมซะนี่แล้วน้องชายผมจะเป็นไงบ้าเนี่ย อย่าให้เจออีกทีนะ เดี๋ยวจับจูบเลยหนิ(ง่า...สุดหล่อฉันทำแบบนั้นไม่ได้น๊า<<<นังแม่มด)(นั่นดิๆ เรื่องอะไรจะมาจูบฉันเนี้ย แต่ว่าไอ้บ้านี่ก็หล่องั้นจูบได้ๆ <<<ผักบุ้ง)(นี่หรอยะเค้าเรียกนางเอกไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยง่ะ <<<นังแม่มด)(อย่าไปแคร์ ในเมื่อฉันพูดไปแล้วเสียภาพพจน์หมดแล้วล่ะ กู้คืนก็คงจะไม่ทันแล้ว <<<ผักบุ้ง)
คอมเม้น+โหวตด้วยนะคะ
ติชมกันได้ค่ะตามสบายค่ะเบสไม่ว่ากันอยู่แล้ว^^
แล้วอย่าลืมติดตามผลงานของl3e5TTy-MiCKy
และM!cKy-PabSeeด้วยนะคะ